“ရတနာသုံးပါးကို ကိုးကွယ်ရာလို့ ဗုဒ္ဓက ချမှတ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက် အနန္တောအနန္တငါးပါးကို ထပ်ထည့်လာတယ်။ ဘယ်သူတွေထည့်လဲဆိုရင် ဖြူးဆရာတော်ကြီးစကားနဲ့ ပြောရရင်တော့ ဝါဇိတ်-ဂါဆရိုင်းတွေကထပ်ထည့်လာတယ်။ ဂိုဏ်းဆရာတွေ –။ သူတို့က ရတနာသုံးပါးနဲ့ တန်းတူနေရာလိုချင်တယ်။ ရတနာသုံးပါးကို သူတို့ဝင်လို့မရဘူး။ ဒါဆို ငါတို့ ရတနာငါးပါးဆိုလဲ ကြည့်မကောင်းဘူး။ လုပ်ကြစို့ဟေ့အနန္တောအနန္တငါးပါး ဆိုပြီးတော့။ သူတို့စင်ပေါ်ရောက်ချင်တာနဲ့ မိဘကိုပါဆွဲထည့်တော့ မိဘပါ ပါလာတယ်။ အဲဒါ အနန္တောအနန္တငါးပါး ဖြစ်လာတာ။” – မေတ္တာရှင်(ရွှေပြည်သာ) မဟာဆရာ ဗြဟ္မဏ လူသားဟူသည် မွေးဖွားလာသည်နှင့် ပညာကြိုးအကုန်အလိုလို တတ်ကျွမ်းနားလည်နေနိုင်ခြင်းမရှိ၊ လေ့လာဆန်းစစ်သင်ပေး/သင်ယူကြရသည်။ ရှေးအိနိ္ဒယအခါကမူ မဟာဆရာတန်းဝင် ဗြဟ္မဏ တို့သည် လူ့ဘဝရေးရာကို နိမိတ်ဖတ်၊လမ်းညွှန်သည်။ ဝေဒ၊ ဗေဒင်တို့ဖြင့် မင်းနှင့်အုပ်ချုပ်သူများကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ သို့နှင့်အမြတ်ဆုံးဇာတိနွယ်ဖြစ်ကာ ပူဇော်မှုအထူထူးကို ခံယူကြရပေသည်။ ခေတ်တို့ပြောင်းခဲ့သောအခါ လူသားတို့တွင် ပညာ/ဆရာစုံခဲ့သည်။ […]