sorrowလူသားတွေရဲ့ကမ္ဘာက တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ .. လူသားရဲ့လောဘ နဲ့မောဟ ဝါကြွားလိုမှုနဲ့ မာနက .ပိုပိုကြီးမားကျယ်ပြန့်လာတယ်… သို့သော်…ကမ္ဘာဟောင်းရဲ့ လူတွေကြားမှာ အချင်းချင်းသိရှိနိုင်မှုက အကန့်အသတ်နယ်နမိတ် တစ်ခုအနေနဲ့ပဲ ရှိနေတုန်းပဲ ….အဲ့တာနဲ့ လူသားတွေက…မဆုံးနိုင်တဲ့ဝါကြွားမှုနဲ့ လောဘ တွေအတွက် ကမ္ဘာအတုတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြတယ်..ကမ္ဘာအတုက.လူသားလောဘကနေ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ အပြောင်မြောက်ဆုံးလက်ရာတခုပါပဲ …. အရင်ကမ္ဘာဟောင်းရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတခုက ကမ္ဘာအတုဝင်ပေါက်ရဲ့ သော့တွေဖြစ်လာတယ်…အပြိုင်အဆိုင်က ကမ္ဘာအတုဝင်ပေါက်ရဲ့ သော့တွေကစတယ်… တံဆိပ်အမျိုးမျိုး …အဆင့်အတန်းအမျိုးမျိုးနဲ့ …သော့တစ်ချောင်းအတွက်…ဘဝအပျက်ခံရဲတဲ့သူတွေတောင်ရှိလာကြတယ်… လူသားတွေရဲ့ မသိစိတ်ကဖြစ်တည်နေတဲ့ …အချင်းချင်း ရန်လိုမှုတွေ… ကြွားဝါလိုမှု ..အတုအယောင်တွေအကုန်လုံးက ကမ္ဘာအတုထဲမှာလွတ်လပ်စွာချပြလို့ဖြစ်နိုင်ပါတယ်..လူသားတဦးစီတိုင်းအတွက်…မာန..လောဘ..ဒေါသတွေကို ချပြနိုင်တဲ့ ..နံရံတံတိုင်းတခုစီ ..ကမ္ဘာတုထဲမှာပြိုင်ဆိုင်ကြတယ်…. နာမည်အမျိုးမျိုး အသွင်အမျိုးမျိုးနဲ့ ….အရောင်အဝါအပြည့်နဲ့ ..နတ်သား.နတ်သမီးတွေလိုမျိုး …ကမ္ဘာအတုထဲမှာ စစ်မှန်မှုဆိုတာ တခုမှမရှိပါဘူး…ချီးကျူးသံ ..အားကျသံဆိုတာတွေကလဲ …တကယ်တမ်းတော့ စွဲမက်စေတဲ့ ပျားရည်ဆမ်းထားတဲ့အဆိပ်တခုသက်သက်ပါပဲ… လူသားတွေရဲ့ထူးဆန်းတဲ့စိတ်က …ကိုယ်ခန္စာလှပတဲ့သူတွေက […]
kotun winlattလက်ဖက်ရည်ဆိုင်နဲ့ ကျနော် @@@@@@@@@@@@ “ဟေ့ကောင်တွေ …. မင်းတို့က လက်ဖက်ရည်သောက်ကြမှာလား …..” “ဟ … လက်ဖက်ရည်သောက်မှာမို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို လာထိုင်တာပေါ့ကွ …. လက်ဖက်ရည် မသောက်ပဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် လာထိုင်ပါ့မလား” ဒီလို အဖျော်ဆရာနဲ့ ကျနော်တို့အဖွဲ့ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး အဲလေ … တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဖွဲ့ စကားနာလေးထိုးလိုက်ရမှ ကိုယ့်ရှေ့မှောက်ကို လက်ဖက်ရည်ခွက်ရောက်တဲ့ ဆိုင်ကလေး ….. “ငါတို့ ဝိုင်းကို နံပြားတစ်ချပ်လောက် လုပ်ပေးပါဦးကွ…” “ကုန်ပြီ … မရတော့ဘူး … စားချင်တယ်ဆိုရင် … ရောက်ကတည်းက မှာလေကွာ… အခုအချိန်မှ မှာလို့ ဘယ်ရတော့မှာလဲ” “အေးပါ … မင်းက ရောင်းကောင်းတဲ့နေဆိုတော့ ပြောပြီပေါ့ … ရောင်းမကုန်တဲ့နေ့ဆို နံပြားစားဦးမလားက […]
စာဖတ်ခြင်းမှသည် ……. @@@@@@@@@@@@ စာဖတ်ခြင်းအလေ့အထ ဘယ်အချိန်လောက်ကတည်းက စပြီးသန္ဓေတည်ခဲ့ပါလိမ့်လို့ ကျနော်ပြန်စဉ်းစားကြည့်မိတယ်။ စာဆိုတာနဲ့ စပြီးထိတွေ့ခဲ့ရတဲ့အရွယ်ကို ပြောရရင်တော့ သူငယ်တန်းစနေတဲ့ ၁၉၈၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနေ့က အကျင်္ ီအဖြူ ဘောင်းဘီတို အစိမ်း လွယ်အိတ်အသစ်လေးနဲ့ ကျနော့်ကို အဖေက ကျောင်းလိုက်အပ်ပေးတာ မှတ်မိနေပါတယ်။ အဖေ့ လက်တစ်ဘက်က ကျနော့်ကိုတွဲ ကျန်လက်တစ်ဘက်က လက်ဘက်ရည်အချိုထည့်ထားတဲ့ ရေနွေးဓာတ်ဗူးကြီးကိုဆွဲလို့ ပညာရင်နို့သောက်စို့နိုင်ဖို့ရာ ကျောင်းတော်ကြီးက ဆရာ/မတွေထံ ကျနော့်ကို အပ်နှံပေးခဲ့တာပါ။ အဖေက ကျနော့်ကို ကျောင်းအပ်ပေး… သက်ဆိုင်ရာစာသင်ခန်းကို ပို့ပေးပြီး အိမ်ပြန်သွားခဲ့တာပေါ့။ ကျနော်ကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ် နေရာအသစ်မှာ ကျန်နေခဲ့ရတယ်။ မျက်စိသူငယ် နားသူငယ်များဖြစ်နေခဲ့သလား။ ပျော်ပဲပျော်နေခဲ့သလားဆိုတာတော့ သေချာမမှတ်မိ။ စာသင်ခန်းထဲမှာ လွယ်အိတ်အသစ်လေးထဲက ကျောက်သင်ပုန်းအသစ်လေးပေါ် ဆရာမက […]
SawAungကိုယ်တိုင် ကြိုးစားပြီး Producer Presenter Script Editor အကုန်လုံး Program Host အဖြစ်လုပ်ခဲ့တဲ့ ပရိုဂရမ်လေး စပွန်ဆာရသွားပြီတဲ့။ ရွာထဲက လူအများ DVB Channel မှာ Movie Crazy ဆိုတဲ့ ကျတော့် ပရိုဂရမ်လေး လာရင် အားပေးပါဦး။ အောင်မိူးသူ
ေတာတြင္းေပ်ာ္တစ်ခါက ပိုစ်တစ်ခုရဲ ့အောက်မှာ လူတွေသေတဲ ့အခါ မှတ်ဉာဏ် မင်မိုရီ ပို ့လွှတ် လက်ခံတယ်ဆိုတဲ ့ အယူအဆတစ်ခု သဂျီးက ကော်မန် ့နဲ ့ ချပြခဲ ့ဖူးတယ်။ ဒီအယူအဆနဲ ့ ပတ်သက်ပြီး တူညီတယ်ထင်ရတဲ ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ကျနော် တောတွင်းပျော် ပြောပြချင်ပါတယ်။ ရွာသူားတွေ အတွေးပွားဖို ့ မီးတစ်စ တောတွင်းပျော် တို ့ပါတော ့မယ်။ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ တောတွင်းပျော်တို ့ အမေ ့ရွာကို ပြောင်းလာကာစပါ။ တောတွင်းပျော်တို ့အိမ်တောင်ဖက် […]
hmee“ဝဋ်လည်ခြင်း” “မီးမီး ဟာ” ကိုကိုကြီး အရင်ယူထားတာ” “ မပေးဘူး” လုကြပေပြီ။ တယောက် ကိုင်ထားပြီဆိုလျှင်ဖြင့် တယောက်က လိုချင်သည်။ အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ချထားသော ပစ္စည်းသည် တယောက်ကများ ကောက်ကိုင်ပြီဆို ကျန်တယောက်ကလည်း အဲ့သည့်ဟာကိုမှ လိုချင်သည်။ လုကြသည်။ ခုတင် ချစ်ကြည်ရေးရနေသော ဧည့်ခန်းသည် ချက်ချင်းပင် စစ်တလင်းပြင် ဖြစ်လေတော့သည်။ ရန်မီးပွား မကြီးခင် ဒေါ်ကုလသမဂ္ဂ ဝင်ရလေပြီ။ “ပေး အဲ့ဒါ မေမေ့ကိုပေး” မပေးချင်ပေးချင်နှင့် မိခင်ကို လာပေးသည်။ “မေမေ ဘာပြောထားလဲ မလုရဘူး တူတူ ကစားရမယ်လို့ မပြောထားဘူးလား” နှစ်ယောက်သား ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်မို့ ခပ်ကုပ်ကုပ်ရပ်ကာ ပြိုင်တူ ခေါင်းငြိမ့်ပေသည်။ “ အေး အခုလို လုတဲ့ အတွက် […]
naywoon niငါ့မှာ လက်ညိုးထိုးပြစရာဆိုလို့ ဒုက္ခတစ်ခုသာချမ်းသာခဲ့ အဲဒိဒုက္ခရဲ့ဇစ်ဖြစ် ဘယ်ကဖြစ်တယ်ဆိုတာ စဉ်းစားမနေပါနဲ့တော့ ဒုက္ခဟာဒုက္ခမျှသာဖြစ်ပါတယ်။။ တစ်ခါတစ်ခါ သူ့ကိုယ်သူ ဒုက္ခဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း မတွေးမိဘူးတဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ ဒုက္ခဟာ……. ဆံပင်ကိုဆေးဆိုး လျှာထိုးဦးထုပ်ကိုဆောင်း ဘွတ်ဖိနပ်ကိုစီးပြီး လျှောက်လည်တတ်လေရဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ အင်တာနက်ဆိုင်ထဲမှာ ရင့်ရော်မှုဆိုတာကိုမေ့ပြီး ကောင်မလေးတွေနဲ့ chatting..ထိုင်လားထိုင်ရဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါကျတော့ ဘုံဆိုင်ထဲမှာ အာဖောင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ ငြင်းခုန်လားငြင်းခုန်ရဲ့။။ သူ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကိုသူ သတိမထားနိုင်တော့တဲ့အထိ အခြားဒုက္ခတစ်ခုကို တပ်မက်နေသတဲ့လေ……..။ တစ်ကယ်ပါပဲ ရခဲလှတဲ့ဒုက္ခကို ပိုးမွေးသလိုမွေးခဲ့ ပြုစုယုယခဲ့ရ…..။ ဒုက္ခဟာ ဒုက္ခဖြစ်ရတဲ့အထဲ နောက်ဒုက္ခတစ်ခုကိုတောင် ချစ်ခဲ့………….. ကြင်နာခဲ့………. တန်းဘိုးထားခဲ့…….. လေးစားခဲ့……. လောဘဖြစ်ခဲ့ ဒေါသဖြစ်ခဲ့…….။ တစ်ခါတစ်လေကျတော့ သူ့ကိုသူလောင်မြိုက် တစိမြေ့မြေ့ကြွေကျနေရတာကို အရသာတစ်ခု….. အဟာရတစ်ခုအဖြစ်သုံးဆောင်ရင်း ဆေးလိပ်တစ်တိုကိုရှိုက်ဖွာရင်း သူှု့ကိုသူပြန်လည်သုံးသပ်နေလေရဲ့…။ ဒုက္ခဟာ ဘဝထဲမှာ ကျေနပ်စွာနေထိုင်ရင်း ရယ်လိုမောလို့ ပြုံးလို့ရွှင်လို့ […]
ဇီဇီBridge of Spies ကြည့်ပြီးသော်….. သို့နှယ် ဖြစ်ရပ်မျိုးး ရွှေပြည်ကြီးတွင် ဖြစ်မည်ဆိုပါက … ၁) သူလျှို ဟု ယူဆထားသူ ကို ဖမ်းရာနေရာတွင် ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးး လက်ချက်ဖြင့် ထို သူလျို အသက်ထွက်နိုင်သည်… ၂) သို့တည်းမဟုတ် လဝက မှ ထုတ်ပေးထားသော နိုင်ငံသားစိစစ်ရေးးကဒ်ပြားပြပြီးး ရဲများကို ငွေပေးကာ လွတ်မြောက်နိုင်သည်…. ၃) သို့မဟုတ် အချုပ်ကျကာလ အတွင်းး ထွက်ချက်ရရန်စစ်ရာမှ လက်လွန် သဖြင့် ထို သူလျို တရားရုံးးထိ ရောက်မည် မဟုတ်…. ၄) Or ပြဇာတ်စင်သဖွယ် ပြင်ထားသော မီဒီယာ ဝင်ခွင့်မရှိ ပရိတ်သတ် မရှိ တရားရုံးးတွင် တေမိရှေ့နေ နှင့် ညွန်ကြားချက် ရ […]
ကိုေပါက္(မႏၱေလး)
Ma Maလွန်ခဲ့တဲ့ ၄နှစ်လောက်က (၁၊ ၅၊ ၂၀၁၂) မေဒေးနေ့မှာ သီတဂူသုမေဓာဆေးရုံ (အစုကြီးကျေးရွာ) ကို ရွာသူားတွေ စုပေါင်းပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်လှူဒါန်းနိုင်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရွာ့အလှူမြင်ကွင်း တစွန်းတစ ရွာသူားတွေ စည်းစည်းလုံးလုံး တက်တက်ကြွကြွရှိခဲ့ကြတာကို အောက်မေ့သတိရမိပါတယ်။ ရွာသူားတွေရဲ့ စုပေါင်းအလှူ ပြီးတဲ့နောက် ၁နှစ်လောက်အကြာ ၂၃ ၊၄၊ ၂၀၁၃ မှာ ဆေးရုံဖွင့်ပွဲကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သီတဂူသုမေဓာ ဆေးရုံဖွင့်ပွဲ ဖိတ်ကြားလွှာ ဆေးရုံဖွင့်ပွဲလုပ်ပြီးပေမယ့် အဆောက်အဦတွေသာရှိပြီး တာဝန်ကျဆရာဝန် မရသေးတဲ့အတွက် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို အချိန်ပြည့် မပေးနိုင်ခဲ့ပဲ အလျဉ်းသင့်သလို လာရောက်ကြတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ ပြုစုကုသမှုကိုသာ ရရှိခဲ့ကြပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄လလောက်ကစပြီး ဆရာဝန် ၂ဦး၊ သူနာပြု ၂ဦး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်လို့………. […]
alinsett ဝက်သားဒုတ်ထိုးဆိုင်ကို တွေ့တယ်။ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်မဟုတ် သပ်သပ်ရပ်ရပ်လည်း ရှိလို့ စားကောင်းမယ့်ပုံလည်း ပေါက်တယ်။ အားရပါးရ တမုန်းဝင်ဆွဲမယ်ကွ လို့ တွေးပြီး ထိုင်ခုံကို ဆွဲထိုင်ဖို့လုပ်တယ်။ ထိုင်ခါနီးမှ ဖျတ်ခနဲ စဉ်းစားမိတာက. . . ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက် ရှိလဲ? ဘုရားရေ. . . ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှာ အကြွေ ခြောက်ရာ(မြန်မာငွေ ၆၀ဝ တိတိ)ပဲ ရှိတော့ပါလား။ ဟုတ်သားပဲ။ ငါ့နှယ်. […]
kaiဗိုလ်အောင်ကျော်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်လိုလူလဲဆိုတာက တချို့လူငယ် လေးများ မသိကြတော့ပါ၊ မသိအောင်လုပ်ထားခဲ့ကြလို့ မသိခဲ့တော့တာကို အပြစ်တင်လို့လဲမဖြစ်ပါ။ စစ်အာဏာရှင် အစိုးရများခေတ် တလျှောက်လုံးမှာကျောင်းသားခေါင်းဆောင်၊ ကျောင်းသားအရေးအခင်း၊ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှု၊ ကျောင်းသားသပိတ် ဆိုတဲ့စကားလုံးတွေကို မကြားလို၊နားခါးတယ်။ဒါကြောင့် အတတ်နိုင်ဆုံး ဖုံးကွယ်ဖိနိပ်ထားခဲ့ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းကို မပြောလို့မသင်ကြားလို့မရနိုင်ပါ။ လွတ်လပ်ရေးသမိုင်းကိုပြောတိုင်း ကျောင်းသားလှုပ်ရှားမှုသမိုင်းကလည်း မပါလို့မဖြစ်ပါ။ ၁၉၂ဝ ပထမကျောင်း သားသပိတ်၊၁၉၃၆-ဒုတိယကျောင်းသားသပိတ်၊၁၉၃၈-တတိယကျောင်းသားသပိတ်။ သမိုင်းဆက်သွားတဲ့ ရဲဘော်သုံးကျိပ်မှာလဲ၊ဗိုလ်တေဇ၊ ဗိုလ်ဇေယျာ၊ ဗိုလ်လကျ်ာ၊ ဗိုလ်စကြာတို့က ကျောင်း သားခေါင်းဆောင်တွေ။ရဲဘော်သုံးကျိပ်ခေါင်းဆောင်တွေ၊ဗိုလ်အောင်ကျော် ၁၉၃၈မှာမကျဆုံးခဲ့ရင် ရဲဘော်သုံးကျိပ်ထဲတောင်ပါသွားမယ် ထင်ပါရဲ့။တချို့ကလေးတွေက ဗိုလ်အောင်ကျော်ကို ရဲ ဘော်သုံးကျိပ်ဝင်ထင်လိုထင်။ ဗိုလ်အောင်ကျော်ဆိုတာ ရဲဘော်သုံးကျိပ်ဝင် မဟုတ်ပါဘူး၊ “ဗိုလ်”ကလဲ စစ်တပ်ထဲကရတဲ့ ဗိုလ်ဘွဲ့ ဗိုလ်ရာထူးလဲမဟုတ်ပါဘူး၊ပြည်သူလူထုက “နေမျိုးသီဟသူရ”ဘွဲ့နဲ့တကွ ကြံတောသုဿာန် မှာ ပေးလိုက်တဲ့ဘွဲ့ပါ။ ကြံတောသုဿာန်မှာပဲ ဗိုလ်အောင်ကျော်ရဲ့အုတ်ဂူ တည်ဆောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ဗိုလ်အောင်ကျော်ကြည်ညိုတဲ့ […]