အရိပ္စစ္အခြေနေတွေဟာ ဆိုးတယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ ဒီလို ဒီပုံတွေသာ ဖြစ်မလာဘူးဆိုရင်ဖြင့် ဟိုးဝေးဝေးထိ မွှေးပျံ့နေတဲ့ စံပယ်ဖြူတွေ အကြောင်းသိမှာတဲ့လား ပေးလိုက်ရတဲ့ တော်တော်များထက် ပြန်ရလိုက်တဲ့ အနည်းအကျဉ်းမှာ စစ်မှန်ခြင်းတွေ ရှိတယ်လေ ဟေးးးး ပိတောက်ရနံ့တွေ ကြားတယ် အမှတ်တရတွေ အခါလည်ပြန်ပေါ့ ။ ။ အရိပ်စစ်
သူကေလး မမ အမြဲပြုံးပါ မမ အမြဲပြုံးပါ မမပြုံးနေရင် အပြစ်ကင်းပြီး အရမ်းချစ်စရာကောင်းတာမို့ မမ အမြဲပြုံးပါ မမ သီချင်းဆိုချင်တဲ့စိတ်ပေါ်တဲ့အခါ ညီမလေးနဲ့ အတူတူသွားဆိုပါ သီချင်းဆိုရင်း မမကျမယ့်မျက်ရည်တွကို သုတ်ပေးခွင့်ရတဲ့သူ ညီမလေးဖြစ်ချင်လို့ပါ မမ စိတ်အရမ်းတိုပြီး ပေါက်ကွဲချင်တဲ့အခါ ညီမလေးကိုအော်ပါ မမရဲ့စိတ်ထွက်ပေါက်တံခါးတစ်ခုအဖြစ် ညီမလေးရှိနေချင်လို့ပါ မမ ညီမလေးနဲ့ အတူတူ အပြင်ကိုသွားပါ လမ်းပေါ်မှာတွေ့သမျှလူတိုင်းကို စာနာကူညီရိုင်းပင်းတတ်တဲ့ မမရဲ့စိတ်ဓာတ်လေးတွေကို ညီမလေးလေ့လာသင်ယူချင်လို့ပါ မမ ညီမလေး မလိမ္မာတာများရှိရင် ညီမအရင်းသဖွယ် ပြောဆိုဆုံးမပါ မမလို ထူးချွန်ထက်မြက်တဲ့ မိန်းကလေးမျိုး ညီမလေးလည်ဖြစ်ချင်လို့ပါ မမ အိမ်ကထမင်းချိုင့်ထည့်ပေးတဲ့ဟင်းကိုကြိုက်တဲ့အခါ ဂျီကျပါ။ ဟင်းမကောင်းရင် ကလေးလေးလိုပဲ စိတ်ညစ်နေတတ်တဲ့ မမကို ညီမလေး ချော့မော့ချင်လို့ပါ။ မမရယ် … လောကဓံဆိုတာ […]
လှမ်းမျှော်ကြည့်စရာ မလိုပဲပဲ ဝိညဏ်ချင်းကူးစက်သလို သိရှိမူ့လေးအတွက် အဖြေဟာ နဂိုကတည်းက ရှိပြီးသား ပုစ္ဆာ ထုံးတမ်းစဉ်လာ တစ်ခုလို နင်က ငါ့အတွက် အမြဲစိမ်းသစ်တောလေး အပူအအေးတွေအကြောင်းထပ်ထပ်မမေးပါနဲ့ ဆုပ်ကိုင်ထားမိတဲ့ အဲဒီကြိုးတွေကိုပဲ လွှတ်ချမိမလိုနဲ့ လွတ်ကျမှာ ကြောက်နေလို့..။ ။ အရိပ်စစ်
koyinချစ်သူသို့ တမ်းချင်း (အရိုးခံတေးထပ်) ချစ်သူကို လွမ်းလှမို့၊ တမ်းတလို့ ညလယ်၊ မှန်းဆလို့ ရှလွယ်တယ်၊ လကြယ်ရယ် ရှောင်ပုန်း၊ နှောင်ထုံးဖွဲ့ ဖြေသူမယ်၊ နွေပူတယ် သန်းခေါင်လျနုံး။ ခန်းဆောင်ဝ ကန့်လန့်ကာ၊ လန့်ဖြန့်ကာ ယူဖုံး၊ ပျံ့နှံ့လာ ဆူတုန်းမို့၊ ပူလုံးဆို့ ရင်မှာ၊ မြင်ချင်လာ မှန်းဆွေးရ၊ လှမ်းဝေးည လွမ်းတေးဆိုကာ။ ဖြေသာဘူး မောင့်သက်လျာ၊ ဖြောင့်ချက်ရှာ တွေဝေတုန်း၊ နွေသေအုံး ဆုပန်လို့ပျော်၊ ခုပြန်ဖို့ မျှော်၊ အမှန်မို့ ဝှန်ဆို့သော်မှ၊ ထံသို့ရော် နွမ်းရိလှလေး…။ ။ တောက ကိုရင် ၀၃.၀၄.၂၀၁၃
ရင္ နင့္ ေအာင္ ညီမလေးက ငိုခိုင်းတော့ ကိုကို မျက်ရည်တွင်တွင် စီးခဲ့တယ် အိမ်တံခါးဝ အတူတူထိုင် ကြယ်တွေကို ရေတွက်တဲ့ညက ညီမလေး ပါးချိုင့်ထဲ လရောင်တွေ ဖြာကျခဲ့ ဘယ်သူမှ မသိဘူး တိတ်တိတ်လေးပဲ မျက်မှန်ကိုင်းလေး ပင့်ပင့်ပြီး လောကကြီးကို သက်သက်သာသာကြည့်တတ်တာ ဒီကမာ္ဘမှာ ညီမလေး တစ်ယောက်တည်းရှိတယ် နှစ်ယောက်တစ်အိပ်မက် ရုပ်ရှင်ကြည့်ပြီး ညီမလေးဘာလို့ ငိုနေမလဲ ဖေဖေ မေမေ သူ့စကား တူတူရေးဝါးပေးခဲ့တယ် ကိုကို က မိုးပေါ်မှာ ဆင်ကြီး.. ကိုကိုလက်ညှိုးထိုးရာကြည့်ပြီး မျက်ရည်ကြားက ညီမလေး အပြုံးက ရောင်စဉ်ခုနှစ်ဖြာထက်ပိုချိုခဲ့တယ် ညီမလေးဆံနွယ်တွေ ဝဲခါခဲ့တဲ့ နေ့က တစ်ရောင်ပျောက်နေတဲ့ သက်တံ့တစ်ခု ကောင်းကင်အစွန်းက ထွက်လာခဲ့ ထင်ယောင် ထင်မှား လောကဓံတရားထဲ တံလျပ်ထဲ ရေကူးချင်တဲ့ ညီမလေး မိန်းခလေး […]
naywoon niလမ်းမပေါ်မှာ ဆင်မြင်ပါလျှက် အဖမ်းခက်၏ ချွန်းဘိုး မတတ်နိုင်သောကြောင့်….။ နေဝန်းနီ
ေၾကာင္၀တုတ္ဒီလိုပါဗျာ… သူငယ်ချင်းတွေ စကားပြောဖြစ်တဲ့အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာ… စကားပြောနေကြတဲ့အထဲက တစ်ယောက်က ကဗျာလေးတွေကို လက်တန်းစပ်ပေးတယ်… အကုန်လုံးအံ့ဩခဲ့ရပါတယ်… အဲဒီတော့ ရွာသူားများအားလုံးလဲ ဖတ်ရအောင်… သွားရည်ကျရအောင်… အားလုံးလဲ ပဟေဠိလေးနဲ့ အပျင်းပြေရအောင်… အောက်က ကဗျာတွေရေးတဲ့သူက ဘယ်သူလဲလို့ အဖြေညှိကြရအောင်လေ… သိပြီးသားလူတွေမပါနော်… ဘဲကင်သို့ တမ်းချင်း (ရှစ်လုံးဖွဲ့) ဗိုက်မှာဖောင်းကား၊ ပေါင်ထွားထွားနဲ့ အသားကနီ၊ အဆီ ရွှဲရွှဲ အိတွဲချိုအီ၊ ဘာယီနဲ့ဆွဲ သွားရည်ရွှဲ ၊ ငါဆွဲမယ့်ဘဲကင်။ ငါ၏အော်ဒါ၊ မုချလာသော် ဒီစားပွဲထက်၊ တလက်လက်နဲ့ တောက်ပဖိတ်ကြွား၊ ဘော်ငွေရောင်ဓား ငါအားသုံးပြီး၊ လှီးဖြတ်မကြာ ချိုမြိန်စွာ၊ ငါးစားသုံးလို့သာ။ တယောက်တည်းစား၊ ဗိုက်ကားလာပြီ ဘာယီတကျိုက်၊ ဘဲကင်ကိုက်နှင့် လောကစည်းဇိမ်၊ ခပ်မြိန်မြိန်သာ သုံးဆောင်ရင်း၊ ခင့်လွမ်းရပ်ဝေးမှီ။ ကြာခဲ့ပါပြီ၊ မျှော်ကိုးကာလေ သည်ဟာဒွေကို၊ […]
ချစ်သူသို့ တမ်းချင်း (တြိချိုး) ဟိုဝေးမှာ ပိုဆွေးကာ အနေခက်ပါလို့ ပွေရတက် ဖြေမလွယ် လွမ်းလွန်းလှတယ်။ ချစ်သူရယ် ခုချိန်မယ် တစ်မြေခြား။ နှေးမကြာ တွေးကာသာ ကြိုးစားရ နောင်ကာလ နီးမှာမို့ကွယ် အားတင်းလို့ထား။။ တောက ကိုရင် ၃၁.၀၃.၂၀၁၃
ချစ်သူသို့ တမ်းချင်း (ရှစ်လုံးဖွဲ့) နွေဆီမှာလင်း၊ နေမင်းသူရိန် နေ့ခင်းပူလျက်၊ အိပ်မက်ဆိတ်ငြိမ် ဆည်းဆာကိုခိုး၊ ညဆိုးကြယ်ရှိန် နေမရ၊ နွေညလရိပ်ထိန်။ လေပြေခုည၊ မုချလာသော် သည်ချိန်လရိပ်၊ ညအိပ်မပျော် မောင်စက်ရာခန်း၊လင်းတန်းကိုမျှော် ပြတင်းနား၊ မေ့အားလွမ်းလှနော်။ တစ်ကိုယ်တည်းမို့၊ ရင်ဆို့ရာသီ ဖော်ကွာလှမ်းဝေး၊ ဖြေတွေးခက်ပြီ ကြင်သူသက်ထား၊ ရင်ကြားဝေစည် ပျို့မှာတမ်း၊ မောင်လွမ်းရပ်ဝေးမှီ။ တစ်ကြိမ်ဆုံနိုး၊ မျှော်ကိုးကာလေ သည်ဌာနေသို့၊ ပြန်ဖို့ခက်နေ မောင်လေကြိုးစား၊ ပျိုအားမှာစေ နွေကြိုတေး၊ ပိုဆွေးမောင့်သက်သေ။ ။ တောက ကိုရင် ၃၁.၀၃.၂၀၁၃
nay khin“တရားအားထုတ် တဲ့ ယောက္ခမ” ချစ်လိုက်တဲ့ မေမေ့သား သားကိုချစ်တော့ ချွေးမကိုလဲ ချစ်သင့်တယ် မေမေ စိတ်အေးရန် သားကိုအိမ်ထောင်ချပေးမှာ နောင်ရေးအေးဖို့ စီစဉ်ပေး တော်လိုက်တဲ့ ယောက္ခမလေး ယောက္ခမ တူမ နဲ့ ညီမ အလုပ်မရှိတာ ချွေးမတာဝန်ပါ တူမ နဲ့ ညီမ အလုပ်ရရေး ချွေးမတာဝန်ပေး ယောက္ခမ စိတ်ချမ်းသာ တရားအားထုတ်လာ တရားထိုင်လို့ ထလာကာ ပြောလာတဲ့စကားဟာ ပျားသကာသို့ ချိုလှစွာ ပါရာဇိက ကြတဲ့စကားပါ လှလိုက်တဲ့ယောက္ခမ ပန်းရောင်ဝတ်စုံလေးနဲ့ဗျ ညီမနဲ့ ချွေးမ ရန်တိုက်မှာ ယောက္ခမတာဝန်ပါ ငါ့ ညီမက လာပြောတယ် ငွေမက်လို့ ယူပါတယ် ဘာမှ မယူပဲ အိမ်ကဆင်းပေးဟယ် ကွဲပေးပါကွဲ့ ငါ့သားနဲ့ မှန်လိုက်တဲ့ […]
ဟော့ဒိ ကမ္ဘာဟာ သူ့အတိုင်းအဆနဲ့သူမို့ လူ နွား မြက် (လူ တိရိစ္ဆာန် အပင်) သူ့အချက်နဲ့သူငင် သဘာဝ တရားနဲ့သုတ်သင် သဟဇာတ ဖြစ်စေဖို့ ဖန်တီးနေလေ့ရှိတယ် …….။ လူ တစ်မျိုးထဲမျိုးပွား အတိုးပဲရှိ အလျော့မရှိရင် ဟော့ဒိမြေပေါ်မှာ လူတွေချည့်ပြည့်နှက် ဘာတွေဆက်လုပ်ကြလိမ့်မလဲ ပုရွက်ဆိတ်အုံကြီးကြီးနဲ့သာတူနေလိမ့်မယ်…..။ ချစ်စရာမုန်းစရာ လွမ်းစရာဆွေးစရာ ဘာစရာမှ မရှိ လူတွေချည့် လှုပ်လှုပ်ရွရွ ပုပု ကွကွ လှုပ်ရှား ဘာတွေများထူထောင်နိုင်လိမ့်မလဲလေ……။ နွားဆိုတာလဲ ဒီလိုပဲ သူတို့ကိုသာဒီအတိုင်း သတ်ဖြတ်မစားသောက်ပဲ ထားကြည့်မလား နေရာတစ်ကာ မြင်မြင်ရာမှာ နွားတွေနွားတွေ သူတို့တွေ ရှောင်နေရတာနဲ့ပဲ လူသားတွေ ဘာအလုပ်ဖြစ်လာလိမ့်မလဲ …။ မြက်ပင်တွေလည်း ဒီလိုပဲ မရှင်လင်းပဲ မရိတ်သင်ပဲ သူ့သဘာဝအတိုင်းထားကြည့် ကိုယ်တွေကော မြက်တောထဲမှာနေနိုင်မှာတဲ့လား မြက်တောထဲမှာ […]
မမြင်နိုင်တဲ့ကံကြမ္မာတစ်ခုမှာ… စမ်းတဝါးဝါး လမ်းလျှောက်ရင်း… လမ်းပျောက်နေသူပါ… ခိုင်မာတဲ့လမ်းစတစ်ခုမှာ… ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် လမ်းလျှောက်ရင်း… လမ်းပျောက်နေသူပါ… သန်စွမ်းတဲ့ဦးနှောက်တစ်ခု အရင်းပြုကာ လမ်းလျှောက်ရင်း… လမ်းပျောက်နေသူပါ… လန်းဆန်းတဲ့အတွေးအခေါ်တစ်ခု မွေးဖွားကာ လမ်းလျှောက်ရင်း… လမ်းပျောက်နေသူပါ… မနက်ဖြန်ရဲ့မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ခုံမင်ကာ လမ်းလျှောက်ရင်း… လမ်းပျောက်နေသူပါ… ရည်ရွယ်ချက်တွေအပြည့်နဲ့ အိပ်မက်ကာ လမ်းလျှောက်ရင်း လမ်းပျောက်နေသူပါ… တကယ်တော့ဘဝဆိုတာ… ငွေကြေး၊ မိသားစု၊ ခင်မင်ရင်းနီးမှု အိပ်မက်၊ မျှော်လင့်ချက်၊ ဖန်တီးမှု၊ ရင့်ကျက်မှုတွေနဲ့… ဖြောင့်တန်းတဲ့လမ်း မှောင်မည်းမည်းမှာ.. လမ်းပျောက်နေသူ… ငါတစ်ယောက်ထဲလား… ခင်မင်လျက်- ဖက်ဖက်ကက်
တောင်ပံမပါတဲ့ အလင်း ငါက အတောင်ပံမပါတဲ့သူ ပင်ဂွင်းလို လူစား.. ပျံသန်းဖို့ အားခဲနေရတာနဲ့တင် အားမာန်တွေ အပျင်းကြီးနေခဲ့…။ ချိုမြိန်နေဆဲ ဒုက္ခတွေအတွက် နေပူထဲမှာ ရပ်စောင့်နေခဲ့ပြီးမှ ကိုယ့်အရိပ်ကို ကို်ယ်ပြန်လန့်ပြီး အတ္တတွေကို နှစ်ခြိုက်စွာ စားသုံး အဇ္ဈတတစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်ပစ်လိုက်ရတာ…။ ရာသီဥတုက အေးစက်… ပူလောင် အနွေးဓါတ်ကို တမင်ယူဆောင်လို့ အလံဖြူကို ထောင်ထားကာမှ ပစ္စက္ခမှာ သတိတွေက တမင်ကျီစယ် ငါ့အသိတွေပဲ နေကွယ်နိုး ရိုးသားခြင်းပစ္စုပ္ပန်အတွက် အမြင်တွေ ကျယ်လာ အဲဒါက ဝေဒနာသက်သက် ငါ့ရင်ဘတ်ကြယ်သီးတွေ ပြုတ်ထွက်နေသလား စပျစ်သီးတွေ ချဉ်သွားမှာတောင်စိုးရ ငါက အူတူတူ အတတ လေ…။ လေနီရိုင်းတွေ သေတဲ့ တစ်မနက်မှာ နှင်းစက်တွေနဲ့ မျက်နှာသစ်တုန်းခဏ မျက်ရည်တွေ အေးခဲသွားရတာမျိုး မိုးရေကို မျှော်မိကာမှ […]