koyinလွန့်လွန့်လူးလှိမ့် လွမ်းလို့လေ… (ပုလဲတစ်တန့် သန္တာတစ်တန့်) ရွက်ရင့်ရော်ရီ၊ မြိုင်တောဆီမှ၊ တွယ်တာတတမ်း၊ သဇင်ပန်းကို၊ လှမ်းလင့်လိုလည်း၊ ရင်ဖိုဆဲလေ၊ ဖွဖွဖြေဖျောက်၊ ဆည်းဆာရောက်မူ၊ ပါးပြင်ပူပြန်၊ သန်းခေါင်ယံည၊ ကောင်းကင်ကကြယ်၊ ခြွေခူးလွယ်မည်၊ တိုးတိတ်တီတာ၊ ဖြေဆည်ရာတေး၊ ဆိတ်ဆိတ်ဆွေးဆဲ၊ တွေဝေကဲမှ၊ ကြယ်ကြွေကျကောက်၊ အလင်းပျောက်သော်၊ မူးမေ့မျှော်မိ၊ ဖြေမချိသူ၊ ဖြိုးဖြဖြူဖွေး၊ လမင်းဝေးမှ၊ ခိုးခြွေချခိုက်၊ နှလုံးရှိုက်သံ၊ ကြေကွဲကံကြွေး၊ ညတရေးနိုး၊ ပျပျပြိုးပြက်၊ ရင်တွယ်ယှက်လှိုင်း၊ မိုးမြေမှိုင်းမှုန်၊ သည်တိုင်းတုန်စေ၊ လွမ်းလို့လေလွင့်၊ ကြွေနိုင်ခွင့်လှမ်း၊ နွေနှယ်နွမ်းနုံး၊ ရာသက်လုံးဆူ၊ ပိုပြန်ပူပင်၊ သည်ရင်ခွင်ရူး၊ လွန့်လွန့်လူးလှိမ့် လွမ်းလို့လေ…။ ။ တောက ကိုရင် ၁၂.၀၄.၂၀၁၃ (ကိုဟယ်ရီ၏ နွေနှယ်နုန်းနုန်း နွမ်းနယ်နေ ကို တုယူရေးသားပါသည်..။) နွေနှယ်နုန်းနုန်း နွမ်းနယ်နေ ပျိုးပျိုးပြက်ပြက်၊ တခဲနက်နှင့်၊ လက်လက်လင်းလင်း၊ ရွှေအဆင်းသို့၊ ဝိုးဝင်းဝါဝင့်၊ ရုပ်လွှာတင့်သည်၊ မြမြင့်မိုးမှ၊ ကြယ်စင်ညတွင်၊ လင်းလှလျှပ်လက်၊ ပန်းနွယ်ခက်သို့၊ နံနက်နှင်းနု၊ လှရည်ဥရာ ပြာပြာပျို့ပျို့၊ ကိုယ်ဟန်မို့နှင့်၊ ညို့ညက်ညှင်းညှင်း၊ နုသားဝင်းခြယ်၊ နေနတ်နွယ်နန်း၊ ဖြစ်တည်လွှမ်းသို့၊ မြင့်မြန်းမွှေးမြ၊ ပန်းအလှဆင်း၊ သီသင်းသံသာ၊ နှုတ်လွှာမှာလွင့်၊ ဖြိုးဖျာဖျောက်ဖျောက်၊ နှင်းရည်ပေါက်နှယ်၊ ဖွေဖေါက်ဖြေဖျော်၊ ချစ်ခွင့်ပေါ်နိုး၊ မှန်းမျှော်မိမင့်၊ လွမ်းတေးဆင့်ကာ၊ ရော်ရင့်ရက်ရှည်၊ ကြာလေလေဝေး၊ ထွေးထွေးထက်ထက်၊ ချစ်မြသက်သည်၊ လက်လက်လျှပ်လို၊ ဝေးရာကိုဖယ်၊ မုန်းမယ်မာန်မူ၊ ခွာရှောင်သူရေ၊ […]
naywoon niနေရဲ့ အပူချိန်ရလာပေပြီ နှင်းတို့သည်လည်း ပါးလျ ပြိုကွဲစပြုလာပေပြီ နှင်းတို့ရဲ့ သွေးစက်တို့ စွန်းထင်း မြက်နဲ့ သစ်ရွက်တို့ အပေါ်ဝယ် ကျရစ်နေသဖြင့် ပေရေ စုတ်ပြတ် နေချေပြီ စိတ်ညစ်ညူးဖွယ်ကောင်းလှပေစွ……။ ငါတို့ ချစ်သော မြေအပြင်မှာလည်း နှင်းစက်တို့ဖြင် ပေရေ စွတ်စို ထိုင်းမှိုင်းလျှက် နေရဲ့ အပူချိန်နဲ့ ခြောက်သွေ့သန့်စင်ပါလော့…….။ မြောက်လေ တစ်ချက်အဝေ့မှာ နှင်းတို့ တစ်ခေါက်ပြန်လာချေပြီ အသင်နေမင်း သင့် ခွန်အားနဲ့ နှင်းတို့ကို ဖယ်ဖျောက်ပါလော့ သင့် အပူဓါတ်တို့ဖြင့် ငါတို့ချစ်တဲ့ မြေအပြင်ကို သန့်စင်သွေ့ခြောက်အောင် ဆောင်ကျဉ်းပါလော့…..။ အနောက်လေဖြင့် ဆွတ်ပျံ့ဖွယ်ရာ မိုးရေ စက်တို့အားသယ်ဆောင်ပါလော့ ငါတို့ချစ်သောမြေအပြင်မှာကား နေနဲ့ နှင်းတို့ရဲ့ ဖြစ်စဉ်တရားကို မမှိတ်မသုန် ငေးကြည့်နေတကား………..။ နေဝန်းနီ
အရိပ္စစ္
ေရႊ ၾကည္မှုန်မှိုင်းနေတဲ့စိတ်က အိမ်လွမ်းနာကျနေတယ် မရွာပဲမှိုင်းညို့နေတဲ့မိုးက ငိုချင်တာကိုချုပ်တည်းထားရသလို အလို ငါရောက်နေတာဘယ်နေရာလဲ မိုးတွေပဲရွာတတ်တဲ့ကျွန်း သိပ်မွန်းကျပ်တယ်။ ဧပရယ် ပိတောက် သင်္ကြန်ရောက်ပြီ အဝေးကသင်္ကြန် ပျော်စရာတွေဖန်ထားလည်း လစ်ဟာဆဲကွက်လပ်နဲ့ မပြည့်ဝခဲ့တဲ့ပျော်ရွှင်မှု ဒါကအတုလေ။ ဒီအချိန် ဒီအခါ အမိမြေမှာသာဆို ဘယ်နေရာမှာဖြစ်ဖြစ် တေးသံသာတွေပျံ့လွင့် နှစ်သစ်ကူးခံစားချက်စစ်စစ်နဲ့ ပိတောက်တစ်ခက်တော့ ငါ့ခေါင်းထက်ရောက်ရမှာပေါ့..။ ကျေးဇူးအထူးတင်ပါတယ်ရှင့်။
လူကေလးကိုကြီးသိတယ်ညီမလေး ပြုံးပျော်သွက်လက် ထက်မြတ်တဲ့ညီမလေး.. စိတ်မညစ်တတ် ရယ်ရွှင်နေတဲ့ညီမလေး.. အထိမခံ ကတ်ကတ်လန် ဟန်မဆောင်တတ်သော ညီမလေး.. အကိုမောင်တွေကြား မိန်းမလည်းမဆန်တတ်တဲ့ညီမလေး.. ကိုကြီးနောက်ရင် စိတ်မကောက် ငေါက်လိုက်ရင်တော့ အသေကြောက်တဲ့ ညီမလေး.. ဖေမေတို့နဲ့ရန်ဖြစ် ပြီးရင်တော့ ထိုင်ကန်တော့တတ်တဲ့ ညီမလေး.. စိတ်မာဟန်ဆောင် လူမမြင်အောင် ငိုကြွေးတတ်တဲ့ ညီမလေး.. ဘယ်လူစိမ်းမှ မကြောက် ဓားတချောင်းဆောင်လို့ ဖိုက်တာ လုပ်တတ်တဲ့ ညီမလေး.. လောကဓံကို ရဲဝံ့ရင်ဆိုင် အကောင်ပလောင်မြင်ရင်တော့ ငယ်သံပါအောင် အော်တဲ့ညီမလေး.. ဖေဖေနဲ့ ကိုကြီးကို အချစ်ဆုံးဆိုပြီး ညာညာချွဲတတ်တဲ့ ညီမလေး.. ကိုကြီးအတွက် ကိုကြီးတို့မောင်နှမတွေအတွက် အလွန်ချစ်ရပါသော မရှိမဖြစ် စွာတေး ညီမလေး.. ညီမလေး တောင့်တ.. ဆန္ဒအဝဝ ညီမလေး ရည်ရွယ်.. ဖြစ်စေဖွယ် ညီမလေး မျှော်လင့်.. ပန်းတိုင်အဆင်ဆင့် […]
ရင္ နင့္ ေအာင္ သူပိတ်လိုက်တဲ့ ရုပ်မြင်သံကြားလိုင်းထဲ ကျွန်တော့်ညနေခင်းလေး ပါသွားတယ် ကမာ္ဘကြီးက ရွာဆိုပြီး ငါတို့က ဘာလို့ တစ်ယောက်တစ်မြို့ကွာဝေးနေရတာလဲ တယ်လီဖုန်း အင်တာနက် ရုပ်ဝတ္ထု ပစ္စည်းတွေကြားက ကိုယ်ပို့လွတ်တဲ့ မေတ္တာ မင်းဆီ ရောက်ပါရဲ့လား ဂျူနို စိတ်ကူးကို ယာဉ်အဖြစ် စီးနင်း ခေတ်ကြီးက ပေးမက်ခဲ့တဲ့ အိပ်မက်အပိုက် (၂၉) ဘယ်တော့ပြီးမယ် တစ်လွှာပြီး တစ်လွှာသာ ခြုံခဲ့တယ် ငါတို့ဆောင်းက နွေးမလာဘူး သံယောဇဉ်ကို ဖုတ်ပူမီးတိုက်နဲ့ပြာပြာသလဲ ဝတ်ဆင်ပြီး တစ်နေ့တခြား ဝဖီးလာတဲ့ လောဘက ဟောဒီဆိပ်ကမ်းမြို့ပေါ်က ယောနသံစင်ရော်တွေလိုပဲ ဇာတိမြို့နဲ့ ဝေးရာမှာ ကိုယ်အပျံသင်ဖြစ်ခဲ့ အတောင်တစ်ချက်ခတ်လိုက်တိုင်း ကိုယ့်မျှော်လင့်ခြင်းတွေ ဖွာခနဲ လွှင့်စင် … အရိုးထဲ စိမ့်အောင် ခပ်သိမ့်သိမ့်လေး လွမ်းရင်း ခိုး .. […]
“မစ္စတာရန်ကုန်နေ မန်းသား..” သီချင်းလေး ဘာလေး ဖွင့်ပါဦး မိုးရာသီ ဈေးရောင်းပွဲတော် ဘယ်တော့လဲ ကဗျာစာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်ဖို့ တိုင်ပင်ရအောင် လေထဲမှာ ခင်ဗျား စကားတွေ ပျောက်လာတယ် မစ္စတာ ရန်ကုန် .. ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော် ခဏခွဲမယ် အသံတိတ် သေနတ်သုံးမှာလား နည်းနည်းလေး တဝက်လောက်ဖြစ်ဖြစ် သေချင်တယ် ရှင်.. ကျွန်မ အခန်းထဲက အခုချက်ချင်း ထွက်သွားစမ်း ဖိနပ်ချင်း မှားနေပြီ မောင်ရေချမ်း လက်မှတ်ဝယ်ပြီးသားမို့ပါ ကိုသန်း မွေးနေ့ဆိုတာ ဘာမှလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ မန်းမနက်ခင်းတွေ အရင်လိုပဲ အေးတုန်းမလား မနက် ငါးနာရီခွဲ ကျွဲဆည်ကန်မှာ ငါ့ကို လူတစ်စု ဇွတ်အတင်း ခေါ်နေကြပြီ ပေါ့ဆိမ့် တစ်ခွက် မရှယ်ဘူး.. ရိုးရိုး […]
ေတာင္ေပၚသားရောက်နေတာ ကြာပေမယ့် ပြီးခဲ့တဲ့ ဇန်နဝါရီမှာမှ ရခဲ့တဲ့ ရွာသားမှတ်ပုံတင် ချစ်ခင်စရာလူတွေနဲ့ တိုးလာတဲ့ ဗဟုသုတ သိရတဲ့ အကြောင်းမျိုးစုံ မကုန်နိူင်တဲ့ ဇာတ်လမ်းပမာ ချမ်းသာတိုးပွား မိတ်ဆွေများနဲ့ စကားဖွဲ့လို့ အားမရ ဘယ်တော့များမှ တွေ့ရမလဲ မေးခွန်းထဲမှာ တလည်လည် ခက်ရပါပကော ဂဇက်ရယ် ။ ။ ဓါတ်ပုံက ဒီနေ့ ဖေ့စ်ဘုတ်ပေါ်တက်လာတဲ့ ( Htike Htike Melodyworld ) ရဲ့ ဓါတ်ပုံပါ ။ သူ့ဆီလည်း သုံးမယ့်အကြောင်း Comment ပေးပြီးပါပြီ ၊ ( Htike Htike Melodyworld = ဒီနေ့ကတော့ America မှာ ပထမဦးဆုံးမြန်မာ သတင်းစာဖြစ်တဲ့ ‘ ရတနာပုံနေပြည်တော် ‘ သတင်းစာက […]
မြို့လေးက ပြုံးနေတယ် တောင်စွယ်ခုနှစ်ထပ် ရစ်ပတ်ခံရတဲ့ သူ့ကိုယ်သူ မွန်းကျပ်တယ်လို့လည်း မငြီးဘူး ရိုးမအမြီးစွန်းမှာ ပိတ်မိနေရပေမယ့် အဲဒီလို ငြိမ်နေရတာကိုပဲ သူကြိုက်တယ် သူ့ရင်ခွင်ထဲက လယ်ကွင်းစိမ်းကြည်ကြည်တွေရဲ့ ရယ်သံတွေက တီးတိုးခိုးခစ် ဘယ်အရပ်ရောက်ရောက် ခါတော်မှီ အိပ်တန်းတက်လာကြတဲ့ သူ့ရင်တွင်းသားတွေက အစီအရီ မိုးဥတုမှာ သူ့သွေးကြောတွေ အစီးကြမ်းလာတဲ့အခါ ရေလှိုင်းသံတွေနဲ့ အပြိုင် သူပါ ငိုတယ် နွေနေပူလို့ အဆီတွေ ခမ်းခြောက်တဲ့အခါ သူကြေကွဲတယ် အထုအထောင်းမရှိတဲံ့ ဆောင်းမှာ သူပျော်သလောက် သူမနိုင်လို့ လွှတ်ထားရတဲ့ ပုဇဉ်းရင်ကွဲသံတွေဟာလည်း မှောင်ရီရီ ညခင်းတွေမှာ သာယာနေပြန်သတဲ့ အားလုံးသာ အိပ်ပျော်သွားတယ် သူကတော့ ဘာလာမှာလဲ ဘာဖြစ်မလဲဆိုပြီး စိုးရိမ်စိတ်အပြည့်နဲ့ တိတ်တိတ်လေးပဲ ဘောဒီဂတ်လုပ်လို့…။ ။ အရိပ်စစ်
မဟာရာဇာ အံစာတံုး– – ++++++++++++++++++++++++++++++++++ ဟင်းးးးး သက်ပြင်းတွေ ချနေမိတော့တယ် … လူကလည်း ရူးသလိုလိုပဲ … ” ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ ??? “ အတွေးများနဲ့ ချာချာ လည်နေဆဲ …….။ အတင်းးးး ငါ့ အတင်း ဘယ်သူတွေများ ပြောနေကြမလဲ??? ပြောချင်တာ ပြောကြစေကွယ် ငါ မမှုရင် ပြီးတာပါပဲ … ဒါပေမယ့်လို့လည်း … တစ်ခါတစ်ခါမယ် … ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ အတင်းတုပ်မိတယ် .. ” အတော် ကြောင်တောင်တောင် နိုင်တဲ့ကောင်ပဲ “ ဟူးးးး တားတယ် .. မရဘူးးးး ထပ်တားတယ် … မရဘူးးးး ထပ်တားပြန်တယ် … မရပြန်ပါဘူးရယ် […]
ငါ့ဘဝမှာ မျှော်လင့်ချက်တွေများသလောက် ရလာတတ်တာကတော့ လက်တစ်စာလောက်နဲ့ တင်းတိမ်နေခဲ့ရတာ…..။ ကြာလာတော့လည်း ငါဘယ်လောက်လုပ်လုပ် ဒီလောက်ထက်ပိုမရပါဘူးဆိုပြီး ပြီးစလွယ်လုပ်လိုက်မိတာလည်းရှိရဲ့……။ တစ်ခါတစ်ခါကျပြန်တော့လည်း ဘာမှမဖြစ်နိုင်မှန်းသိနေတဲ့အရာကို စိတ်ပါလက်ပါနဲ့ ထမင်းမေ့ ဟင်းမေ့နဲ့ ဒါကိုပဲအာရုံခံစားလို့ လုပ်မိသွားတာလည်းရှိရဲ့ ……။ နောက်တော့လည်းလုပ်မိသမျှလေးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ်လေးနဲ့ နေဝန်းနီ တံဆိပ်ကပ်ပေးနိုင်ဖို့ထုတ်လုပ် ကုန်ပစ္စည်းမှန်သမျှပေါ်က ဘယ်လိုနည်းနဲ့ရလာမဲ့အကျိုးအမြတ်ကိုမှ မျှော်လင့်မထားတော့ဘူးလေ……။ ကုန်ကြမ်းရှိရင် ထုတ်လုပ် ဘာမှမရှိတော့လည်း ဘာမှမလုပ်ဖြစ်တော့ပြန်ဘူး ဒီလိုနဲ့ နေဝန်းနီ ပွိုင့်တစ်သိန်းပြည့်ဖို့ ရက်အကန့်အသတ်မရှိ …….။ နေဝန်းနီ
Wowဆင်သရေကို ဆိတ်သရေနဲ့ ဖုန်းလို့မရတာပဲ မေမေ ရှေ့သွားလေး ကျိုးနေတာကိုရှက်လို့ ဆိုပြီး စကားပြောတိုင်း လက်နဲ့လည်း အုပ်အုပ်မထားပါနဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး ငွေရောင်ဆံခြည်တွေကိုလည်း ငယ်မူမပြန်ခိုင်းပါနဲ့ အမေ့ရင်ခွင်ရိပ်ဆီ ခဏတာပြန်ခိုဝင်လာတဲ့ အခိုက်အတန့်တွေမှာ အဲဒီပိတုန်းရောင်ကေသာတွေကပဲ အမေ့သမီးလေးကို ဆက်မိုက်လို့ရသေးတယ်ဆိုတာ အားပေးလှူံဆော်နေလို့လေ အရိပ်စစ်