မမရေ…. အချိန်ကာလ အတားအဆီး ငါ့အဖို့တခဏ…. တော တောင် ကနာ္တရ အခက်အခဲ နင်းဖြတ်ကျော်ခဲ့…. ပင်လယ် သမုဒ္ဒရာ မာယာလှိုင်းတံပိုး ငါ့ကိုမလွှမ်းနိုင်…. ကျားရဲတိရိစာ္ဆန် ကုမာ္ဘန် ယက္ခ ကြောက်မတဲ့လား…. သို့ပေမယ့် ကံကြမ္မာကိုတော့ ငါမတွန်းလှန်နိုင်…. ရှင်လျက်နဲ့ သေရပြီ ဘဝ = ဒုက္ခ…. ယောက်ျားတန်မဲ့ မျက်ရည်စက်လက် ဒူးထောက်ကျ…. သေရွာပါ သီချင်းစာသား “ခြစ်ဖူးတယ်….” လွမ်းနေဆဲပါ မမရေ ပြန်မဆုံတော့မည့် နေ့တွေရေတွက်ရင်း…. အန်တီမမရေ… ကြောင်ကြီးကို ခွေးလွှတ်ပါဗျာ။ အခြား နာမ်စားသုံးစရာ ရှာမတွေ့လို့ မမ ကလောင်အမည် ယူသုံးမိပါတယ်။။။။ အသဲကွဲကြောင်ကြီး 😥

