အချစ် … အချစ် … အချစ် ဆေးလိပ်လေး တစ်လိပ်လောက်မှ သောက်မကောင်းတဲ့ အချစ် … မိုးတိမ်တွေ ဖုံးနေတဲ့ ကောင်းကင်ပြာလို အရောင်တွေ လွင့်ပြယ်သွားပြီဖြစ်တဲ့ အင်္ကျီတစ်ထည်လို အတောင်ကျိုး ငှက်တစ်ကောင်လို ဘာမှကို မကောင်းဘူး … သူများတွေ ပြောကြတာတော့ ပျော်စရာကြီး ကိုယ်တိုင် စမ်းစစ်ကြည့်တော့ ပျင်းစရာအတိ သူမှားလား ကိုယ်မှားလား မသိ လမ်းခွဲခဲ့၏ … အချစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကမ္ဘာ့စံချိန်ကို ရိုက်ချိုးလိုက်သော တာတိုပြေးသမားလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပဲ ကင်ပွန်းတပ်လိုက်တယ် (လက်ဖက်မပါ၊ ကွမ်းမပါ) … ချိန်းတွေ့ခဲ့တာ ခုနစ်ခါ သိမ်းပြီး မေ့ခဲ့ရတာ တစ်သက်တာ ဟား … ဟား … နာကျင်စရာကြီးပဲ အတိတ်ကို စောင်းကြည့်တော့ အဆိုတော်ကြီးရဲ့ […]

ခေတ်တစ်ခေတ်ရဲ့ခြေလှမ်း လှမ်းအဝင်မှာ ပြောင်းလဲခြင်းတွေ စနေပြီတဲ့ လူအများ ပြောတဲ့စကား ယုံလိုက်ရမလား… ဘတ်စ်ကားစီးရင်း စဉ်းစား ကားလမ်းကြောကလည်း ပိတ်လိုက်တာ ဟိုနားဒီနား စီးတာတောင် နှစ်ညအိပ်သုံးရက် အဝေးခရီးသွားနေသလို ရောက်တဲ့ခရီး ဝမ်းသာအားရ ဆင်းနေစဉ် အမှောင်ကမ္ဘာထဲ စလျှောက်လှမ်းမိ ဟိုက်… ငါတို့ရပ်ကွက် မီးပျက်နေပါလား…. ဒါကြောင့် ပြောင်းလဲခြင်းသဘောတရားပေလား…. ဘတ်စ်ကားခရီးစဉ်ကအစ i Pay card နဲ့ ပြောင်းလဲကျင့်သုံးလာ i Pay Card နဲ့ စီးပြန်တော့ စက်ပျက်နေသတဲ့ စပယ့်ယာအသံ ကြားယောင်ပြန် ဖြည်းဖြည်းလျှောက်ရင် ဝေးဝေးရောက်မယ် စကားများများကိုလည်း မနက်ဖြန်မှ ပြောတော့မယ်….. ၂၄.၅.၂၀၁၂ ည ၉ နာရီ ၃ဝ မိနစ်တွင် ဖယောင်းတိုင်ထွန်းပြီး မနောဖြူလေး ခံစားရေးဖွဲ့သည်။

အနေ မနီးရသေးပေမယ့် ငါ့ရင်ထဲမှာ နင်အမြဲရှိတယ် မင်းအလှက ရင်ကိုနှောင်တွယ် ယောင်လိုက်တိုင်းလည်း မင်းနာမည် ‘ … ‘ အရမ်းချစ်နေမိတယ် ကောင်မလေးရယ် ……….. ။ မောင်ရွာ  

သိခြင်း မသိခြင်းများနဲ ့… ရှိခြင်း မရှိခြင်းများကြားမှာ… ရောင့်ရဲ တင်းတိမ်နေခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် ရွှေတိဂုံ နဲ ့ကျိုက်ထီးရိုးမှာ ဦးခိုက်ချင်သလို ယူအက်စ်အေ ကို လဲ ဂိုးချင်ခဲ့ ခါကာဘိုရာဇီထိပ်မှာလဲ ဓါတ်ပုံရိုက်ချင်ရဲ ့ ငစိန်ထမင်းဟာ အစားခံပေမယ့် ပေါ်ဆန်းမွှေးကို တမ်းတအမြဲ… အလုပ်မောချွေးဟာ ချိုမမွှေးပေမယ့် အပျိုလေးရဲ ့ရေမွှေးကို နမ်းချင်ခဲ့… ဖောရှောမှန်းသိပေမယ့်လဲ ရှိတာလေးနဲ ့ဘဲ မူးနေခဲ့ မီးလာတော့လဲ ပျော်ရသလို မီးပျက်တော့လဲ အော်ကာဆဲ အဲကွန်းမရှိပေမယ့် ကြမ်းပြတင်းလေလေးဟာ အေးနေခဲ့ ဝါဒတွေမသိပေမယ့် သဘာဝတွေကြည့်ရင်း အမောဖြေခဲ့ ငွေယားပေါမှ ဟိုနားသွားဖို ့တေးထားခဲ့ မနက်ဖန် ဘယ်လိုစားမလဲ မစဉ်းစားဘဲနဲ ့အိပ်ရာဝင်ခဲ့ ညတိုင်းကိုက်တဲ့ ခြင်ကို သွေးလှူမြဲ…။ ………………… ……. အားလုံးကို […]

အလှတရား ရင်မှာထား ရေကြည်တစ်အိုး ထမ်းပိုးလှူကာ အလှရှာသူ….။ ကြာငုံတစ်ဖူး ဆွတ်ခူးလှူကာ အလှရှာသူ…။ ဆီမီးတစ်ခွက် တင်ဆက်လှူကာ အလှရှာသူ…။ ပုတီးတစ်ကုံး စွဲသုံးမွေ့စွာ အလှရှာသူ…။ ယူတတ်လျှင်ရ လှူတတ်လျှင် လှသတဲ့…။ ဘဝမှာ အလှရှာ ရှာတတ်ရင် ခရီးမဝေး ကုသိုလ်ရေးမို့ ပီတိဝေစေဖို့ တစ်နိုင်တစ်ပိုင် အလှူပြုကြပါစို့….

ဪ… ကမ္ဘာ့ရွာတဲ့။ လူအများပြောတဲ့စကား နားမှာ ပဲ့တင်ထပ် အထပ်ထပ်ကြားယောင် လိုင်းကားပေါ်တက် ကားခအပေး စပယ့်ယာအသံ “ဟယ်လို”တဲ့…..။ ၂ သိန်းတန်ဖုန်း ကျယ်ပြန့်နေပြန် လမ်းဘေးဈေးသည် ဈေးဝယ်ကို သူ စိတ်မဝင်စား သူ ပြောနေတာ “ဟယ်လို” တဲ့……။ လမ်းလျှောက်ရင်း ဝင်တိုက် တောင်းပန်တဲ့အပြော ကြားရလေမလား ဂရုစိုက် နားထောင် “ဟယ်လို” ကြားရလားတဲ့။ ရွာတော့ ရွာပဲ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမဲ့ရွာများ ဖြစ်သွားမှာ စိုးရိမ်မိတယ် “ဟယ်လို” တို့ရယ်……။

မေလ(၂)ရက်နေ ့က ရှမ်းပြည်အတိုင်ပင်ခံကောင်စီဖွဲ ့စည်းမှုဖြင့်သံတွဲထောင်တွင် ထောင်ဒဏ်(၇၉) နှစ်ကြာခံရင်း ကွယ်လွန်သွားခဲ့သူ ဦးမြင့်သန်းအတွက် အလှုူပွဲကို တောင်ကြီးမြို ့ရှမ်းကျောင်းမှာ ပြုလုပ် ကျင်းပခဲ့ပါတယ်။အဲဒီပွဲကို ရှမ်းအဖွဲ ့အစည်းပေါင်းစုံ၊(၈၈)ကျောင်းသားများ၊ဆရာ့တပည့်သားမြေးများ အားလုံးစုံညီအောင် တက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။အောက်က ကဗျာလေးက ဆရာ မကွယ်လွန်မီ ရေးသွားတဲ့ ကဗျာလေးပါ။ကိုယ့်နိမိတ်ကိုယ်တိုင်ဖတ်နေရော့လေသလားလို ့တောင် ထင်မိပါတယ်။ PS အခမ်းအနားမှ အမှတ်တရ ဓါတ်ပုံများကို တင်ရန်ကြိုးစားစောင့်ဆိုင်းနေရသော မြန်မာပြည်MPS ၏ ကွန်နက်ရှင်မှာ တစ်လပြည့်ဖို ့မဝေးတော့ပါကြောင်း။ “ထာဝရ နှုတ်ဆက်စကား”   ငါလုပ်နိုင်သမျှ လုပ်ခဲ့ရပြီ ငါပေးနိုင်သမျှပေးခဲ့ရပြီ ငါမြင်သမျှ ပြင်ခဲ့ရပြီ ဘဝသမိုင်း ငါ့သမိုင်းလဲ မငြိမ်းမချမ်း ခရောင်းလမ်းမှာ မျှော်မှန်းရည်ရွယ် ခေတ်လူငယ်အတွက် ငါငဲ့ကွက်ကာ အားတက်သရော ငါမမောဘဲ တပည့်တောမှာ ငါပျော်ခဲ့ပြီးပါပြီ။ မြေဖြူလဲတို သင်ပုန်းအိုလဲ ဘဝတစ်ခု စာနာမှုဖြင့် ကရုဏာထား မေတ္တာတရားနှင့် ငါ့အားခွင့်လွှတ်ရစ်ပါလေ။ တောင်စောင်းမှေးတင်. […]