မေ့အတွက်ဆိုရင်လေ (တေးထပ်) ပန်းတော်ဝင်တဲ့လား ပင်မြင့်ဖျား ထက်ဆီ နေရောင်လည်း မတွယ်မှီ ဝေမှောင်ရီ အုံ့ဆိုင်း သည်မြိုင်ထဲ ပွင့်သဇင် လိုက်ရှာစဉ် မိုးတိမ်ကမှိုင်း။ လေနီရိုင်း ဆင်ချင်ဆင် ပတ်ဝန်းကျင် တုန်ခိုင်း မိုးသွန်းစဉ် သည်မုန်တိုင်း ပင်လယ်လှိုင်း မောင်ကူးမယ် မေ့သက်လှယ် မောင်မဆိုင်း မေစေခိုင်း ခူးပါ့မယ်ကွယ်။ ရေစီးကြမ်း လမ်းသွယ်သွယ် အားမငယ် မေ့တွက်ရည်စူး မေပန်ဘူး ငြင်းရက်မှပင် ပြင်းခက်လှထင် ငိုဖူးချင်တယ်ဆိုလျှင် မေဘဝင် ညှိုးမှာပေါ့လေး။ ။ တောက ကိုရင် ၁၇.၀၁.၂၀၁၃

*** ရိူးစင်းတဲ့ … ဇာတ်   *** လူ ့ပြည် လောက.  ဘုံဘဝ ၌ ခဏဧည့်သည်  ဒုက္ခသည် တဲ့  …, တဏှာ နယ်သား    သတ္တဖွားမို ့ ရွေ ့လျား လွန်မြောက် အချိန်အောက်မှာ   မိုးသောက် နေဝင် သံယောဇဉ် ဖြင့်    အစဉ် ရှုပ်ထွေး လောကီရေး ၌ ရုပ်သေး ပမာ   သံသရာ ဇာတ် စင်ပေါ်တတ် ခဲ့….., တစ်ခန်းရပ် များ   မင်းသား ကျွန်တော် ကျွန်တော် ဇာတ်ညွှန်း   လူရွှန်းလူပျက် ဗီလိန်ဇာတ်နှင့်   အသင့် ကျွန်တော် လူကြမ်း ခေါ်လည်း   အလွမ်း အချစ် မျက်ရည်ညှစ် ထုတ်    သရုပ်ဆောင်သူ ကျွန်တော် လူသား   […]

တိမ်လွှာကိုဖောက် နန်းတည်ဆောက်မည် ဆင်လောက် ခွန်အားရှိနေ၏။ ပင်လယ်ပြင်ထဲ ရင်ဆိုင်ဝဲလည်း အံခဲငါးလို ကျော်ဖြတ်မည်။ ဘဝမုန်တိုင်း ဘယ်လိုသိုင်းဝိုင်း ငါ့စိုင်းမြင်းက ပြေးနေသာတည်း။ ။ စေပိုင်ထွဋ်(ပုသိမ်)

နွမ်းလျော့ကာတမ်း (ပိုဒ်စုံရတု) ရွက်ဟောင်းလွင့်ကြွေ၊ တောင်လေပွေ၍၊ စိတ်ထွေထုံထိုင်း၊ ဂိမှာန်တိုင်းဝယ်၊ ပျော်ဖွယ်ဝေးရုံ၊ ဝိုင်းသွယ်ခြုံထ­ား၊ တောင်ရံများဖြင့်၊ မှိုင်းလင့်လင့်သာ၊ ဆွေးဆင့်ဗျာပူ၊ ဝေးနေသူကို၊ စိတ်မူမလန်း၊ နေ့စဉ်လွမ်းအောင်၊ နွမ်းယောင်ဖွဲ့ကာ၊ တေးသံသာဖြင့်၊ ကူကာနွဲ့လျက်၊ ဥဩငှက်သည်၊ ရွက်မဲ့ရိုးတံ၊ ကိုက်ချီပျံကူး၊­ ဟိုသည်လူးလား၊ ငြိမ်မနားသို့၊ တစ်မြို့တစ်ရွာ၊­ တစ်ဌာနာဖြင့်၊ ဘယ်မှာသောင်ကမ်း၊ ဘယ်ကြငှန်းတွင်၊­ ဘယ်လျှင်ဘယ်ထို၊ပုရိပျိုအား၊ မုန်ယိုချစ်ကြိုး၊ ခိုင်ခိုင်တိုးမှာ၊ စိုးကြောက်ကာမျှော်၊ ရွှေရင်ရော်ရိ၊ အားငယ်ချိ၍၊ နွမ်းဘိနှလုံး ဆွေးတယ်ကို…။ ရက်ပြောင်းဆင့်ဗွေ၊ ဝဿန်ရေနှင့်၊ တောင်ရေစမ်းချောင်း၊ ငှက်အပေါင်းလည်း၊ မိုးနှောင်းရာသီ၊ တောကိုမှီ၍၊ စီစီညံမြွက်၊ ပျော်ပါးလျက်သို့၊ မှိုင်းမို့စိမ်းညို၊ ဝတိံခိုလင့်၊ မာလာပွင့်ပန်း၊ လှသွေးလွှမ်းခြုံ၊ တောဂုဏ်တောင်ဂုဏ်၊ စံပယ်ငုံသို့၊ မွှေးထုံသာမော၊ ဝနေတောသည်၊ ဖြေမဆည်နိုင်၊ မျက်ရည်ဖြိုင်စေ၊ ဌာနေဝေးလှမ်း၊ တစ်ဖက်ကမ်းတွင်၊­နှစ်လျှင်ရှည်ကြာ၊ ခွဲခွာသူကို၊ […]

(၁) “အလင်းခတ်ရောက်ပြီကွ…” တစ်ကိုယ်လုံး မှောင်သွားသူက ကြွေးကြော်တယ်။ တစ္ဆေမ လူမွေးပေါ့မလား။ (၂) မီးကွင်းဂမုန်းမှ မဟုတ်တာ… တောမီးဂယက်ထဲ အကုန်အပူလောင်ကြတယ် ဘုံငရဲနယ်။ (၃) ခေတ်ပြိုင်မြင်းမွှေးပေါ်က ကပ်ပါးတစ်ကောင် ဘယ်တော့ ဘယ်တော့ ဘယ်တော့ ကျောရိုးရှိလာမှာလဲ။ မျှော်။ (၄) အာရုံခြောက်ပါး တစ်ပါးသူလက်အကွယ် မိနေသရွေ့ ( )ကို သံသယရှိတယ်။ (၅) ခြတောင်ပို့ကြီး ကြီးကြီးလာ မျက်လှည့်ပြကွက် ပေါပေါလာ တို့ထောင်တဲ့လက်ညှိုးကျ လူမမြင်ဘူး။ (၆) ရေစီးကြောင်းထဲ ရေမျှောခံရ လေယာဉ်ကြောထဲ ရောလွှင့်ခံရ တို့သောက်တဲ့ဆေးက အတုကြီး။ (၇) မစင်တွင်းကျ ဘဝ…ဘဝများ ဆယ်ကောက်မဲ့သူ မတွေ့ /မရှိ ကြာပန်းတွေ မပွင့်ခင် လောင်ကုန်ပြီ လမ်းပြကြယ် တိမ်းမည်းစားသွားပြီ “ငိုငိုငို အားရအောင်ငို” […]

အယောင်ဆောင် တောင်းရမ်းမှုများ ငါးတစ်ကောင် အကြေးခွံလို ပုတီးရော ပြဒါးရော ကိုင်လိုက်ကြ ထွက်ကုန်( ) ဖြစ်လာ သေနတ်က ပန်းပွင့်တယ်…သေပန်း ညအမှောင် Changeဖို့ဆိုရင် အလင်းဓာတ်ကောင်းကောင်းလိုမယ် နည်းနည်းလူး နည်းနည်းဝါ များများလူး များများဝါရအောင် ဒါ…နနွင်းမဟုတ် စနစ် လုပ်ချလိုက်ပြန်ပြီ ဆင်ဆာလျော့တော့ မြန်မာကားတွေ ဖော်/ချွတ်များ လွဲဟ ကောင်းကင်ပေါ်မော့ကြည့် တို့ဆီကြွေမယ့်ကြယ် အင်္ဂါမစုံသေး မျှော်ရပြန်ပြီ (((ရေသန့်ဘူးထဲက ရေမြင်ရုံနဲ့ PH-7 ပြောလို့မရသလို ထမင်းချိုင့်တိုင်းလည်း စတီးမစစ်နိုင်ဘူး))) အပေါစားအသုံးအဆောင်များ သူဆင်းရဲတိုင်းပြည်ပေါ် နေရာယူထားပုံ အဖြူကြီး/အမည်းကြီးတွေက (+)တတ်(-)တတ်(x)တတ်(÷)တတ်လွန်း ငါတို့တွေ ဒုံးရင်းအက အဆုံးသတ်သင့်တာကြာပြီ သို့////(—————-) (၁) ပြည်သူ့ရင်ဘတ် မီးထတောက်အောင် မလုပ်ရ (၂) ဖွတ်မမွေးရ (၃) ဥယျာဉ်မှူးလိုကျင့်ပါ ရွှေမိုးငွေမိုးရွာမယ်ဆို ငါတို့အိတ်တွေအကုန် […]

ရင်တွင်းဖွဲ့ ကာရန် ် မုန်တိုင်းလွန့်လူး ပုရစ်ဖူးတို့ ပျော်မြူးလေဟန် ဆောင်းလက်ကျန်…။ ငွေရောင်ပြန့်ပြူး လွင်ပြင်ဦးမှာ လွန်ကျူးစေကံ ဝေးသီလံ…။ ဖိတ်လျှံညဦး လရောင်မြူးတို့ လင်းကူးချိန်တန်အရုဏ်မာန်…။ ရင်ဝယ်စိုက်ဆူး နာကျင်စူးလို့ လွန့်လူးလှိမ့်ပြန် ညဥ့်နက်ယံ…။ ဆက်ရန်လွယ်ဘူး အချစ်ရူးမို့ ဆိပ်လူးမြားဒဏ် ရင်ဘတ်ခံ…။ သေရည်သောက်ကြူး ချာလည်မူးလို့ ညစ်ညူးတေးသံ ကြားရပြန်…။ တွေဝေယစ်မူး ပေတေလူးလို့ ဖြတ်ကူးခက်ထန် လောကဓံ…။ လေပြည်သုတ်ဖြူး စိတ်ဝယ်မြူးလို့ သည်းဦးပန်းထံ စာချွန်ပန်…။ သက်ပန်ရည်စူး စံပယ်ခူးလို့ ဆုထူးကိုပန် မနက်ဖန်…။ ။ တောက ကိုရင် ၁၁.၀၉.၂၀၁၂