အမှားတဲ့….. ကားကနဲပဲ ကျည်သင့်သွားတဲ့သားကောင်တစ်ကောင်လို “ဘုန်း” ကနဲလဲကျ သွားပြန်ပြီ………။ “ ကျွန်တော်တို့ မှားခဲ့ပါတယ် ” တဲ့ ပြောလိုက်တဲ့စကားတစ်ခွန်းအောက်မှာ နလန်ပြန်မထူနိုင်တဲ့ သတ္တဝါတွေက အတုန်းအရုန်း အဲဒိလိုပြောခဲ့ပြီးတဲ့နောက် ……… နောက်တပ်အမှားတွေ ကျူးလွန်ဖို့ပြင်ဆင်နေလေရဲ့..။ ဒါနဲ့ပဲ တစ်ချိန်က နာမယ်ကြီးခဲ့တဲ့ ဆရာမောင်သစ်မင်းရဲ့ သီးချင်းစာသားလေးရေရွတ်ရင်း………… “ လူဆိုတာ xxxx အမှားအယွင်းအားလို့ပေါင်းစပ်ထားတဲ့အရာ……… ပိုင်ဆိုင်ရာ ပညတ်ချက်က ရုပ်ဝတ္ထုမျှသာ” အောင်မလေး ဆရာသစ်မင်းရယ် ဆရာရေးခဲ့တဲ့သီချင်း ဘယ်သူတွေကိုများ ကြည့်ပြီးရေးခဲ့သလဲဗျာ အခုလည်း………. ရုပ်ဝတ္ထုတွေ ပိုင်ဆိုင်ဖို့အတွက်နဲ့ အမှားအယွင်းတွေပေါင်းစပ်ထားတဲ့ သတ္တဝါတစ်စု အမှားခံ သတ္တဝါတွေကို စတေးနေဆဲ………..။ ငယ်ငယ်တုန်းက “စုန်းဆိုတာကိုမယုံဘူး” ကဝေ ဆိုတာကို ‘ဟင့်အင်း’ သွေးစုပ်တဲ့ဖုတ်ကောင် မရှိနိုင်ပါဘူးလို့ယုံထားခဲ့တာ တစ်ကယ်တော့ အဲဒိအမှားအယွင်းတွေနဲ့သတ္တဝါတွေက မယုံခဲ့တဲ့ ‘စုန်း’တွေ […]

ပိန်းပိတ်မှောင်နေတဲ့ အမှောင်ထဲမှာ ငါ…… ပြေးနေတယ်…။ ဟိုး……… ခပ်လှမ်းလှမ်းက အသံတစ်ခုဟာ ငါ့ဦးတည်ချက် ငါ့ရဲ့ပန်တိုင် ပြေးသာပြေးနေရတယ် အမှောင်ထဲမှာ ပြေးလမ်းကိုမမြင်ရ ဘေးကိုရှော်ရှော်ထွက်ပြေးနေမိ အသံလာရာနဲ့ချိန်ကိုက် ပြေးလမ်းကိုပြန်ပြန် ပြောင်းနေရတာပ…..။ ငါ့ဦးတည်ရာ အသံလားရာကလည်း နီးလာလိုက် ဝေးသွားလိုက် နိမ့်လာလိုက် မြင့်သွားလိုက်နဲ့ အားသွန်ခွန်စိုက် တစ်စိုက်မတ်မတ်သာပြေးလာရတယ် ခရီးဘယ်လောက်ရောက်လာပြီလဲဆိုတာက အမှောင်ထဲမှာ မှန်းဆလို့မရ အဲဒိလိုနဲ့ပဲ အသံတွေနဲ့ပြေးတမ်းလိုက်တမ်း ကစားနေခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်းလေးဆယ်တောင်ကျော်လာပါပကောလား …………..။ နေဝန်းနီ

    လှပတဲ့ညတွေထဲကို ဘဝမလှတဲ့ ညဟာ ဈေးရောင်းထွက်ခဲ့… ညကဆိုင်ကယ်ကိုစီးပြီး ဆိုင်ကယ်က သူ ့အလှကိုစီးတယ်..။   ပါသွားတဲ့ နှုတ်ခမ်းနီနဲ ့ မိတ်ကပ်ခပ်ပါးပါးကို ချဖျောက်နိုင်ခဲ့လို ့ အမေအိုနဲ ့ဒုက္ခိတမောင်ငယ်အတွက် မုန်းဟင်းခါးနှစ်ပွဲ အဖမဲ့သားလေးအတွက် နို ့ဗူးတစ်ဗူး.. ခပ်ပျော့ပျော့ရင်ကို ကော့ပြီးဝယ်လာခဲ့တယ်…။   ကြာကြာမကော့နိုင်ရှာပါဘူး အလုပ်ဒါဏ်က ပြင်းလွန်းတော့ ခပ်ညွန် ့ညွန် ့လေးပြန်ငြိမ်ရင်း ညအလှမှာ ဘဝမလှတဲ့ အလှအပကိုချပြဖို ့ ဈေးဘန်းပြင် အိပ်စက်လိုက်လေရဲ ့…။   နန်းရှင်