ဦးေက်ာက္ခဲ ပြီးခဲ့တဲ့ရုံးပိတ်ရက်ကဗျာ ဟောသည့်ငနဲဦးကျောက်ခဲကြီးလည်း လျှော်ဖွပ်ချက်ပြုတ် အိမ်သန့်ရှင်းရေးလုပ်အပြီး ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ အင်တာနက်ပေါ်တက်ပြီးမွှေလိုက်တာ မဆီရယ်မှမဆိုင် အရင်အမေရိကန် နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးဟောင်း လူမဲအမျိုးသမီး “ကွန်ဒိုလီဇာရိုက်စ် “ရဲ့ အထ္ထုပတ္တိကို ဖတ်မိရက်သားဖြစ်သွားတယ်ခင်ဗျ။ ရှေ့သွားလေးအကျဲသားနဲ့သူ့ကို ညစ်ကပ်ကပ်နဲ့မို့ သိပ်ကြည့်မရပေမည့် သူ့ဘဝအကြောင်းကတော့ အားကျစရာ အများကြီးပါ။ အဲသည်ကဆက်လို့ လူ့အခွင့်အရေးအကြောင်း စိတ်ဝင်တစားနဲ့ ဖတ်လိုက်တာ “မာတင်လူသာကင်း” အထိ ရောက်သွားရောဆိုပါတော့ဗျာ။ ဟုတ်ပါ့ဗျာ… ဖြူဖြူချောချောဆိုရင် မြင်သမျှသူတွေက အသားလွတ်ကြည်ညိုချင်ကြပေမည့် ဦးကျောက်တို့လို အသားမဲများဆိုရင် တယ်နှိမ်ချင်ကြတာကိုးခင်ဗျ။ ဒါပေသည့် လောကကြီးက ဘယ်လိုပဲ ခွဲခြားခွဲခြား ဟောသည်ဦးကျောက်ခဲကတော့ “မိုက်ခဲကြက်ဆင်”လို အရောင်ချွတ်ပစ်မည့်အထဲမှာ မပါဘူးခင်ဗျ၊ မဲတော့လည်း […]
သူကေလးသီချင်းလက်ဆောင် … ည ၁ဝ နာရီ ~ တယ်လီဖုန်းလေးမြည်လာခဲ့တော့ ကျွန်တော့်လက်တွေကအလွတ်ကျက်ထားသလိုပင် ဖုန်းခွက်လေးကိုကောက်မပြီးသားဖြစ်နေပြီ. “ ဟယ်လို ” “ ဟယ်လို မင်းမင်းလား ” “ အင်း … ကူး … ကျွန်တော်ပါ … ခါတိုင်းထက်နည်းနည်းနောက်ကျတယ်နော် အလုပ်တွေရှုပ်နေတာလား ” “ အဟား မင်းမင်းကနာရီကိုမျက်စိဒေါက်ထောက်ပြီး စောင့်နေတယ်ထင်တယ် ကူးမွေးနေ့မှာဆိုဖို့ သီချင်းတစ်ပုဒ်ရေးနေတာနဲ့နောက်ကျသွားတာ ” “ တယ်ဟုတ်ပါလား မင်းမင်းကိုဆိုပြအုံးလေ ” “ ဆိုပြမှာပေါ့ ဒါပေမယ့် ခုတော့မဟုတ်သေးဘူး သီချင်းကမပီးသေးဘူး မင်းမင်းရဲ့ ပြီးသွားတဲ့အခါမင်းမင်းကိုဆိုပြပါ့မယ် ” “ ဘယ်သူ့အတွက်ရေးဖြစ်တာလဲလို့မေးရင်ဖြေမှာလား ” “ ကူးစိတ်ထဲမှာမေ့လို့မရတဲ့လူတယောက်အတွက်ပေါ့ ကူးစိတ်ကိုအချိန်တိုင်းစိုးမိုးနေတဲ့သူတယောက်အတွက်ပါ ” “ […]
alinsettကဗျာချစ်သူများ ၏ ကဗျာပြခန်းမှ နွေးထွေးစွာ.. ကြိုဆိုပါသည် ။ ============================== ကဗျာချစ်သူများ၏ ကဗျာပြခန်း (ပြခန်းအမှတ် တစ်)ကိုတော့ အောင်မြင်ခမ်းနားစွာ ဖွင့်လှစ်ပြသနိုင်ခဲ့ပါပြီ ။ ဒုတိယပြခန်းကို ဘယ်လို ထူးခြားအောင် ဖန်တီးပြကြမလဲလို ့တိုင်ပင် ဆွေးနွေးနေတဲ့ အချိန်မှာပဲ……. ကျွန်တော့် Mail ထဲကို ခြိမ်းခြောက်စာကြီး တစ်စောင် ရောက်လာပါတယ်။ ဒီ ရွာထဲက.. နာမည်ကြီး ရွာသားကြီးတစ်ယောက် ပို ့လိုက်တဲ့ ခြိမ်းခြောက်စာ ပါ။ စာထဲမှာ ကဗျာတစ်ပုဒ်လည်း ပါ ပါတယ်။ အဲဒီကဗျာ ကို ပြခန်းထဲမှာ ထည့် ပါ..တဲ့ ။ မထည့်လို ့ကတော့ … သူ ့အဆိုးးမဆိုနဲ ့လို ့ကြိမ်းဝါး ထားလို ့ […]
လုံမလေးမွန်မွန်ဒီနေ့ ကျွန်မအဖေဆုံးတာ (၄) နှစ်ပြည့်ပါပြီ။ အဖေလို့ ခေါ်ခွင့်မရတော့တာ (၄) နှစ်တောင် ရှိပြီပေါ့။ မိဘဆိုတာ သားသမီးတွေရဲ့ ဘဝမှာ အရေးအကြီးဆုံး အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒီလိုပဲ အဖေကလည်း ကျွန်မဘဝရဲ့ (၁၉) နှစ်တာကာလအတွင်းမှာ အဓိကဇာတ်ဆောင်အဖြစ်နဲ့ ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ အဖေနဲ့ပတ်သက်တဲ့ အမှတ်တရတွေကတော့ အများကြီးပဲပေါ့ရှင်။ အကောင်းအဆိုးဒွန်တွဲပြီး လောကထဲက ထွက်သွားတဲ့ အဖေ့ဘဝကို ပြောပြချင်ပါတယ်။ ကျွန်မလူမှန်းသိတတ်စအရွယ်မှာ အဖေက ကျွန်မအတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ ရန်ကုန်နဲ့မနီးမဝေးက တောမကမြို့မကျနယ်မြို့လေးမှာ ပုံနှိပ်စက်ဆိုလို့ (၃) လုံးပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီ ပုံနှိပ်တိုက် (၃) ခုမှာမှ “စင်ရော်” ဆိုတဲ့ ကျွန်မတို့ပုံနှိပ်တိုက်က အဖေ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု၊ ထူးချွန်မှုအောက်မှာ အအောင်မြင်ဆုံးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလုပ်ငန်းနဲ့ပတ်သက်ရင် အဖေက အတော်ဆုံးပဲလို့ […]
Yin Nyine Nwayဒီဂနေ့ဖတ်လိုက်ရတဲ့ စာအုပ်ကြော်ငြာလေးတစောင် နာမည်က ညသိပ်ရေနွေး အဆိပ်ထက်ပြင်း ညသိပ်ရေနွေးဆိုလို့ အနော် ကြုံဖူးတဲ့ ဘဝပေး သင်ခန်းစာလေးတခုကိုအမှတ်ရလိုက်လို့ပါ အနော် တောင်ကြီးမှာ နေတုန်းက အနော်တို့လူမျိုးတွေက ရေနွေး သပ်သောက်ကြတယ် ရေနွေးကို အခါးရည်လို့လည်းခေါ်ကြတယ် ဒီမှာတော့ အဖန်ရေလို့ခေါ်တာပေါ့ အခါးရည်ဆိုတာ ဒီမှာတော့ အရက်လို့ပြောတာပဲ အဲ အခါးရည်ကို အိမ်လာတဲ့ လူတိုင်းကိုတိုက်တယ် အိမ်မှာနေရင်းလည်းသောက်ကြတယ်… မပါမဖြစ်… အိမတအိမ်တက်ရင် အနည်းဆုံးတော အခါးရည်လေးတော့ တိုက်ကြတာကြီးပဲ အဲမှာ အနော့် အဒေါ်ကတော့ အသောက်နိုင်ဆုံးလူ အဖြစ်သတ်မှတ်ရမယ် ဘာလို့လဲဆို အဒေါ်က မိုးလင်းမိုးချုပ်ထိသောက်တယ် …ရေဆာလဲသောက်တယ်… ထမင်းစားလဲသောက်တယ် … အားနေရင်းကို သောက်နေတော့တာပဲ ရေနွေးတအိုးကို ဘယ်လောက်မှ မရှိသေးဘူး ကုန်ပြီ တနေကုန်လဲ ရေနွေးတည်နေတယ် အဲမှာစတာပဲ အဒေါ်ရေနွေးစွဲတော့ မနက် […]
ဒီပုံကကောင်လေးက ချောတယ်နော် ..ဟိဟိ …စတာပါ… ခုတလောမြင်နေရတဲ့ ဒီဇိုင်းလေးပါ … ပြောချင်တာက နားကပ်ပါ နားကို ပစ်ကပ်လို ဟာမျိုးနဲ့ ရိုက်ပြီးဖောက်ထားတာ သူကတော်တေးတယ် ဒီထက်ဆိုးတဲ့ နားပေါက်ကြီးတွေကို ပြချင်ပေမဲ့ ပုံမတွေ့လို့ပါ တနေ့က အဓိပတိ အနီလေးစီးပြီး ရုံးအသွား ရှေ့မှာထိုင်လိုက်လာတဲ့ ကိုလူချောလေးတယောက် ကို သတိထားမိတာက သူ့နားကပ်ပါ မိမွေးတုန်းက အကောင်း သူတို့လုပ်မှ နားပေါက်ကြီးတွေက နဲနဲနှောနှော အပေါက်လား တော်တော်ဆိုးဆိုးကြီးပဲ တချို့ဆိုရင် .. လက်မ တခုဝင်စာလောက်ချိတယ် ကြည့်ရတာ တော်တေ်ာ အသည်းယားဖို့ကောင်းတယ် ရုံးက ကောင်လေးတယောက်ကိုမေးကြည့်တော့ ဂျင်းအကျီကြယ်သီးတပ်သလို ရိုက်ပြီး ထည့်ရတယ်ပြောတယ် သေးသေးလေးဖောက်တာတောင် တော်တော် နာတာ အဲလို အကြီးကြီး ရိုက်ထည့်တာ မနာကြဘူးလားမသိ ပြီးတော့ ချွတ်လိုက်ရင် […]
နေသာသောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လိုက်ချင်သည် အပိုင်း (၁၅) ——— လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ကိုယ်တစ်ယောက်တည်းရှိနေပါလားဆိုတဲ့အသိက ကိုယ့်အသည်းနှလုံးကို ဓားနဲ့လာမွှန်းတာထက်နာကျင်ရသည်။ စိတ်တွေညစ်နေပေမယ့်လည်း အရင်လို ချက်တင်ဝင်ဖို့စိတ်မပါတော့ … လင်းလက်နဲ့တွေ့ချင်ပေမယ့်လည်း ထက်မြက်ရောက်နေတာမို့ အနှောင့်အယှက်မပေးချင်တာမို့ မတွေ့ဖြစ်။ အိမ်ထဲချည်းအောင်းနေတာမို့ ဒေါ်လေးကတောင် အဆင်ပြေရဲ့လားသမီး ဟု မေးတာခံခဲ့ရသည်။ ဒေါ်လေးရှေ့မှာတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို ရယ်မောနေပြခဲ့ရပါသည်။ ကံကောင်းချင်တော့ ဒေါ်လေးသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က အလုပ်မှာ တရုတ်စာကျွမ်းတဲ့ Guest Relation Officer သဘောမျိုးလူလိုတယ်ဆိုတာနှင့် အလုပ်ဝင်လျှောက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အန်တီမေသက်မှာ ဒေါ်လေးနှင့် ရင်းနှီးတာတစ်ကြောင်း၊ ကျွန်မကိုယ်တိုင်ကလည်း အင်္ဂလိပ်စကားရော တရုတ်စကားပါ ကျွမ်းကျင်တာက တစ်ကြောင်း ကျွန်မအလုပ်လျှောက်ပြီး တစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် အလုပ်ခန့်ခဲ့ပါသည်။ ကျွန်မလည်း စိတ်လေနေတဲ့အချိန်ဆိုတော့ အလုပ်ရတာကို အရမ်းဝမ်းသာခဲ့သည်။ ဖြုန်းခဲ့သမျှ အချိန်တွေကို နှမြောလှတာမို့ အလုပ်ထဲမှာအကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ကြိုးစားခဲ့သည်။ […]
နေသာသောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လိုက်ချင်သည် အပိုင်း (၁၄) ——————————– ဖုန်းထဲမှာဓာတ်ပုံလေးကိုကြည့်ပြီး ကျွန်မအရမ်းကိုသဘောကျနေမိသည်။ ထိုပုံမှာ တခြားမဟုတ် လင်းလက်လျှပ်တပြက်ရိုက်ပေးလိုက်သော ကျွန်မက စိမ်းလန်းစိုပြည် ကစားကွင်းထဲက ဒန်းလေးမှာ ထိုင်နေတုန်း ဗိုလ်က ကျွန်မကို ဒန်းလွှဲပေးတဲ့အခိုက် ရိုက်ထားလိုက်တာ။ တမင်တကာ လုပ်ယူပြီးပြုံးထားတဲ့အပြုံးလည်းမဟုတ်၊ တကူးတကပို့စ်ပေးထားတာလည်းမဟုတ်ပါဘဲ snapshot ရိုက်ထားလို့လားမသိ အရမ်းပဲကြည့်လို့ကောင်းသည် ဟု ကျွန်မစိတ်ထဲထင်မိသည်။ ဒီနေ့ ကျွန်မတို့တွေ စိမ်းလန်းမှာမုန့်အတူစားကြ၊ စကားတွေပြောကြနှင့် ည ၉ နာရီကျော်မှာပင်အိမ်ကိုပြန်ရောက်ကြသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းဒေါ်လေးကတောင် နောက်ကျလိုက်တာဟု ဆူလိုက်သေးသည်။ ကျွန်မလည်း ဇက်ကလေးပုကာ ထက်မြက်ပြန်ရောက်လာလို့ဟုပြောမှ ဒေါ်လေးက နည်းနည်းငြိမ်သွားတာ။ လင်းလက်တို့၊ ထက်မြက်တို့က ကျွန်မကိုအရမ်းခင်ပြီး အိမ်ကိုဝင်ထွက်သွားလာနေကြမို့ ဒေါ်လေးကစိတ်ချသည်လေ။ ဓာတ်ပုံလေးကိုကြည့်ရင်း သဘောတွေကျနေတာနဲ့ ည ၁ဝနာရီထိုးတာတောင်မသိလိုက်။ နာရီကြည့်မိတော့မှ […]
naywoon niဒီအကြောင်းအရာလေးက ကဗျာတစ်ပုဒ်အဖြစ် ဖန်တီးလိုက်ရင် တော်တော်လှမှာ ……။ ဒါပေမဲ့ ကဗျာအဖြစ်ဖန်တီးလိုက်ပြီးရင် ဒီရွာထဲကို ထိုးဖောက်ဖို့ မလွယ်တာက ခက်တယ်….။ ကိုယ့်ကလည်း မြင်မြင်ကရာ ကဗျာလိုပဲ တွေးတတ်တော့လည်းခက်သား…..။ ဒီတစ်ခါတော့ ဖတ်မိသူတွေလည်း ကဗျာနဲ့ပတ်သက်လို့ တွေးလုံးလေးတွေ စကားလုံးယူပုံလေးတွေ ဘယ်လိုဖန်တီးတယ်ဆိုတာလေးတွေ ပေးရင်းနဲ့ စတိုင်တစ်မျိုးနဲ့တင်ပြချင်ပါတယ်…..။ စတိုင်ဆိုလို့ ကြုံတုန်းတစ်ခုပြောချင်သေးတယ်…။ ခုခေတ်စားနေတဲ့ အိုဗာ ဂန်းနားစတိုင် မဟုတ်ပါဘူး…။ ပြန်မာဆန်ဆန်လေး ဆန်ဆန်လေးပဲ ဦးသိန်စိန် -ဒေါ်စု စတိုင်လောက်လုပ်ရအောင်ပါ….။ အိုဘာမားနဲ့ ဂန်းနား အတွဲလှသလို မြန်မာတွေအတွက်ကလည်း ဦးသိန်းစိန်နဲ့ ဒေါ်စုအတွဲက လှပါတယ်….။ သူတို့နှစ်ယောက်တွဲက ခိုင်းလိုက်ရကောင်းဘူးလား …….။ စင်ပေါ်မှာ …. ဟားဟား…..။ ပြောရင်းနဲ့ချော်တော့ငေါ့ကုန်ပါပြီဗျာ….။ ဒီအကြောင်းအရာ လေး ရေးဖြစ်ဖို့ စေ့ဆော်ပေးတဲ့ အကြောင်းလေးကနေစပြောရရင်ကောင်းမလား ….။ တစ်နေ့ […]
ရင္ နင့္ ေအာင္ “ပြီးပါပြီ” ……….. စာတန်းထိုးလိုက်တဲ့ အခါ ခင်ဗျားတို့ ထင်သလို မင်းသားနဲ့ မင်းသမီး မပေါင်းလိုက်ရပါဘူး။ ကွဲသွားကြရင်လည်း ဘာအကြောင်းကြောင့်ကွဲသွားရတယ်လို့ မပြသွားဘူး။ ဒါမှမဟုတ် မင်းသားကသေသွားတာမျိုး၊ မင်းသမီးက သေသွားတာမျိုးလည်း မဟုတ်ပြန်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ဇာတ်လမ်းက ပြီးသွားခဲ့ချေပြီ။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်က ဒီဇာတ်ကားကို အချစ်ဇာတ်လမ်းရယ်လို့ သတ်မှတ်ခဲ့ကြတာ မှားတယ်။ တကယ်တော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်က ဒီဇာတ်ကားကို အနိုင်အရှုံး၊ အမုန်းအချစ်၊ အလွမ်းအဆွေးတွေနဲ့ ဇာတ်လမ်းဆင်ခဲ့တယ်လို့ ထင်ခဲ့ကြတာ မှားတယ်။ အမှန်တော့ ဒီဇာတ်ကားဟာ အစကတည်းက မင်းသား၊ မင်းသမီး မပါခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားပါ။ အစကတည်းက ဇာတ်ညွှန်းရော ဝတ္ထုပါ မပါခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကားပါ။ ဒါရိုက်တာလည်း မရှိ၊ တည်းဖြတ်သူလည်း မရှိတဲ့ ဇာတ်ကားပါ။ […]
မိုး မင္းသားဘင်ဘိုxxxဘင်ဘိူxxxxxxxxxxခွေးငယ်ကလေးမင်းရဲ ့အမည် ဘင်ဘိုxxxxxဘင်ဘိုxxxxxxxxxxမင်းကခေါ်တိုင်းအမြဲတမ်းလာ ဘင်ဘိုxxxxxဘင်ဘိုxxxxxxxxxလိမ္မာပါတယ်ကွာ မင်းကဖြူစင်တယ်တကယ်xxxxxxxxxxxအလွန်လိမ္မာတဲ ့ခွေးလေးကွယ်.….. ဟုတ်ပါတယ်..ကျွန်တော်တို ့အိမ်မှာအိမ်မွေးတိရိဆ္တန်တွေကိုမွေးတတ်ကြပါတယ်… ခွေးကိုချစ်တဲ ့လူတိုင်း(အချိူ ့သောလူတွေကမချစ်တတ်ပါဘူးလို ့တရားဝင်ပြောတဲ ့လူတချိူ ့ကိုလည်းတွေ ့ဖူးကြမှာပါ….) ခွေးတွေဟာသခင်အပေါ်မှာ…သစ္စာအရှိဆုံးဆိုတာကမ္ဘာချီပြီးတော ့တောင်ပြောကြပါသေးသည်…. ဂျပန်မှာဆိုတကယ် ့အဖြစ်အပျက်..တစ်ခုတောင်ရှိတယ်ဆိုတာ…စာဖတ်သူတို ့ကြားဖူးဖတ်ဖူးမှာဖြစ်ပါတယ်….. ခွေးတွေဟာ…သခင်တွေအပေါ်သစ္စာစောင် ့သိနားလည်တတ်ပါတယ်….ဒါကြောင် ့ဒီသီချင်းလေးကိုခံစားရင်းဆောင်းပါလေးရေးလိုက်ပါတယ်…… (ဘင်ဘိုလေးနဲ ့မြေနီလမ်းလေးxxxxxအပြေးပြိုင်ဆော ့ကြတယ် သခင်ထံပြေးxxxxxအရိုအသေပေးမင်းလာရှိခိုးတတ်တယ် လူသားများကxxxxxအချင်းချင်းမုန်းကာလမ်းခွဲကြပေမဲ ့ လိမ္မာတယ်xxxxxကျေးဇူးတရားမမေ ့ပါတယ် လမ်းခွဲမသွားရက်တယ်xxxxxxxxxxxxxxx) လူသားတွေက…တစ်ယောက်နဲ ့တစ်ယောက်ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ရမလဲဆိုတာ…. ချောင်းမြောင်းနေတတ်တာကလည်းသဘာဝပါ…….ကိုယ် ့ထက်သာရင်မနာလိုကိုယ် ့ထက်နိမ် ့ကျပြီးလားဟေ ့ဆိုရင်…. ဝမ်းသာလို ့မဆုံး..ဒီလိုလူမျိူးတွေကိုလည်းတော်တော်များများတွေဖူးကြုံဖူးမှာပါ….. တချိူ ့ဆိုရင်လည်း…ခြေထိုးခံဘို ့ဝန်မလေးတတ်ပါ…… မှန်တာပြောရင်…ရွာပြင်ထုတ်ခံတတ်ရတယ်ဆိုတာလည်းသိကြမှာပါ…… ကျွန်တော် ့ပါတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒီလိုလူတွေကဒုနဲ ့ဒေးဗျ…… ဘယ်သူတရားပျက်ပျက်….ကိုယ်မပျက်စေနဲ ့တဲ ့လူတွေဟာတစ်ယောက်နဲ ့တစ်ယောက်မတည် ့တော ့ဘူးဆိုရင်…. […]
ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္) လက်ကိုင်ဖုန်းကို မမှိတ်မသုန်ကြည့်နေရင်းက ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကိုချလိုက်သည်။ ဒါသည် မှန်ကန်သော လုပ်ရပ်ဖြစ်သလား မဖြစ်သလားတော့ ကိုရဲ ရေရေရာရာ မသိသေး။ ဖုန်းကလေးထဲမှာ Message တစ်စောင်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ခပ်မြန်မြန်ရိုက်လိုက်ရင် Send ကိုနှိပ်လိုက်သည်။ ဒါဆိုရင် ဒီ Message လေး ဟိုဘက်ကိုရောက်လောက်ပြီလား။ အကယ်၍ရောက်ခဲ့ပြီဆိုရင် ဖွင့်ဖတ်ပြီး တစ်ဘက်က ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှာလဲ။ ဒါ ကိုရဲ ဆက်တွေးရမည့် အပိုင်းထက် ကျော်လွန်တွေးနေမိခဲ့ပြီ။ တစ်ခုပဲ ကိုရဲ ကိုယ့်ကိုကိုယ် လိပ်ပြာလုံရဲ့လား။ မလုံမလဲစိတ်တွေနှင့် ပင်ပန်းနေခဲ့တာကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မနက်ဖြန်သည် နေ့သစ်တစ်နေ့ကို မွေးဖွားမည်ဆိုလျှင် ကိုရဲကိုယ်တိုင်လည်း လူ့လောကတွင် အသစ်တစ်ဖန်ပြန်လည် မွေးဖွားလာသော လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်လှပါသည်။ အဖြူထည်သက်သက်သာရှိသော ကိုရဲ၏ ဘဝသစ်တစ်ခုကို အဆိုးဆုံးဖြစ်နိုင်မည် စိတ်တွေအပါအဝင် အတ္တတရားကို ဖယ်ထုတ်ရင်း တစ်သက်လုံး […]
နေသာသောနေ့တစ်နေ့ ဖြစ်လိုက်ချင်သည် အပိုင်း (၁၃) ———————————- မတောက်တစ်ခေါက်ရေးတတ်ပြီး အကြီးကြီးမှရေးချင်တဲ့ သူကလေးရဲ့ဝတ္ထုရှည်ကြီးကို အားပေးကြပါအုံးနော် ——————————— နောက်တစ်ပတ်လောက်အကြာမှာတော့ ကိုကိုက သူ့အလုပ်ရှိရာ စင်္ကာပူကိုပြန်သွားရပါသည်။ ကျွန်မ ဝမ်းနည်းလို့ငိုနေချိန်တွင် ကိုကိုက အခုသူစီစဉ်နေသည့် စီမံကိန်းအောင်မြင်လျှင် မကြာခဏ ရန်ကုန်လာဖို့ရှိကြောင်း၊ ကျွန်မကိုခါတိုင်းလိုပင် အမြဲမပြတ်ဆက်သွယ်နေမည့်အကြောင်း တဖွဖွမှာရှာပါသည်။ စိတ်မကောင်းစရာနောက်တစ်ချက်မှာ ကိုကိုစင်္ကာပူပြန်သွားချိန်အထိ ကိုကို့ရင်ထဲကစကားများကို ဖွင့်ဟမသွားခဲ့ပါ။ ဗိုလ်က ကျွန်မနဲ့ပက်သက်ပြီး ဘယ်လိုခံစားရလဲလို့မေးတော့ ကျွန်မကိုညီမလေးတစ်ယောက်လိုထက်တော့ ပိုသံယောဇဉ်ရှိကြောင်း၊ ဒါပေမယ့်လည်း အဲဒါကို အချစ် ဟုတ်မဟုတ် သူမသေချာသေးကြောင်း၊ ဖြိုးဆိုတဲ့တစ်ယောက်နဲ့ ဝေးပြီးတဲ့နောက်ပိုင်း အချစ်နှင့် မထိတွေ့ရဲတော့တဲ့အကြောင်းတွေ ပြောတယ်လို့ ဗိုလ်ကပြန်ပြောပြခဲ့တယ်။ ကျွန်မကို ကိုကိုချစ်တယ်လို့ဖွင့်ပြောနိုင်ခြေ ၈၀% လောက်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ ဗိုလ့်စကားကိုယုံကာ ကျွန်မမျှော်လင့်မိပေမယ့်လည်း ခုချိန်ထိတော့ဖြစ်မလာသေးပေ။ ဗိုလ်ကလဲ ပြန်တဲ့အထိ ဝန်ခံမသွားသော […]