နို့ဘိုး <<just a joke, no more other means 😀 တနေ့လင်မယားနှစ်ယောက်ရန်ဖြစ်ကြတယ် မ။      ရှင်ကတခါလာလဲ အမေ့ဘို့အမေအတွက်ဒါပဲအမြဲပြောတယ်ကျွှန်မကိုရောသတိရသေးရဲ့လား။ ကျား။  ဟအမေကအသက်ကြီးပြီးလေဒါကြောင့်ငါကပိုပြီးဂရုစိုက်ရမယ်ကွ၊ တို့ဘုရားတောင်မှမိခင်အတွက်နို့တလုံးဘိုးတောင်ကျေမဆပ်နိုင်ခဲ့ဘူး ဒါကြောင့်ငါ့မိဘမသေခင်မှာငါသောက်စို့ခဲ့တဲ့နို့ဘိုးအကြွေးကို တတ်နိုင်သမျှပြန်ဆပ်နေတာလေမင်းပြစ်ထားလို့လား။ မ။        အော်….ရှင်ကတော်တော်နို့ဘိုးအကြွေးဆပ်ချင်တယ်ပေါ့ဟုတ်လား။ ကျား။  အေးဆပ်ချင်တာပေါ့အဲဒါဘာဖြစ်လဲ။ မ။        ဒါဆိုကျွှန်မမေးမယ်။ ကျား.    မေး…..မေးကြိုက်တာမေး မ။        ရှင်နဲ့ကျွှန်မနဲ့ပေါင်းလာတာဘယ်နှစ်နှစ်ရှိပြီလဲ။ ကျား။    မင်းရူးနေပြီလား18နှစ်ရှိလေ။ မ။    အဲဒါကြောင့်ရှင့်ကိုပြောတာပေါ့..ရှင့်ကိုရှင့်အမေကချစ်လွန်းလို့ဆိုပြီးနို့တိုက်ရင်၃နှစ်ပေါ့……ခုဆိုရင်ရှင်ကျွှန်နို့ကိုဆို့လာတာ၁၈နှစ်ရှိပြီနောက်ထပ်- ဘယ်နှစ်နှစ်ထပ်ဆို့ဦးမလဲဆိုတာစဉ်းစားပြီးမှပြောဟဲ့ငတုံးရဲ့…………………………

ညောက်စောက်ဆိုတဲ့ရွာမှာ ရာဂျစ်ဆိုတဲ့လူတစ်ယောက်ရှိတယ်။ အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ရန်ကုန်သွားရတယ်ပေါ့” သူ့ကိုရွာသားလို့ထင်မှာဆိုးလို့ မြို့သားစတိုင်နဲ့သွားတာ မျက်မှန်က အနက်ရောင်နဲ့ ဆံပင်က အလယ်ခွဲထားသေး၊ ဘောင်းဘီကအရှည် ဘေးကအိတ်တွေကပါသေးတယ်၊ စတိုင်ကတော့တော်တော်မိုက်မဲ့ပုံပဲဗျ။ တွေးကြည့်တာနဲ့ကို မြင်တယ်။ အော် မေ့နေလို့ သူ့မှာထူးခြားတာတစ်ခုရှိတယ်။အဲဒါကသူ့အသားရောင်ပဲ။ အသားကဘာရောင်လဲဆိုတော့ လမိုက်ည အိုးမည်းသုတ်ထားတဲ့ကျွဲနဲ့သူ့နဲ့ယှဉ်ထားရင် ကျွဲကိုပဲနည်းနည်းမြင်ရတယ် အဲလောက်တောင်ပဲနော်။ တစ်ခါက ညမှောင်ရီအချိန် အကျီင်္အဖြူဝတ်ပြီးရွာထဲသွားတာ မူးလာတဲ့ ဇော်ကြီးနဲ့တွေ့တာ ဘယ်သူ့အကျင်္ီလေထဲလွင့်လာတာပါလိမ့် ဆိုပြီးဆွဲလိုက်တာ သူကြီးအိမ်သွားတိုင်တယ်လေ မှောင်ရိပ်ခိုပြီးယောက်ျားအချင်းချင်း လက်သရမ်းမှုနဲ့။ထားပါတော့။ အဲ ဘယ်ရောက်သွားပါလိမ့်။ အော် ရန်ကုန်ရောက်သွားတယ်။ ရန်ကုန်ရောက်တုန်း ရုပ်ရှင်ကြည့်မယ်ပေါ့။ တစ်ခါမှလည်းမကြည့်ဖူးဘူး။ သူကြားဖူးတာက ရန်ကုန်ကရုပ်ရှင်ရုံထဲမီးမှိတ်ပြီးတော့ ပစ္စည်းလုတက်တယ်တဲ့။ ရတယ်မကြောက်ဘူး ဘောင်းဘီအိတ်ထဲ ဓါးမြှောင် ထည့်သွားတယ်။ ဒီလိုနဲ့ ရုံထဲရောက်သွားတယ်ဆိုပါတော့။ အော် သူကရွာ ဗီဒီယိုရုံမှာဆိုထိပ်ဆုံးကကြည့်ရမှ။ ခုလဲ ထိပ်ဆုံးကပဲ။ ရုံထဲမှာ […]

မယုံမရှိကြနဲ ့။ ဆေးကျောင်းသားဆိုတဲ့ သူတွေဟာ အင်မတန် ့ကို ရည်ရွယ်ချက်ကြီးပြီး… သူတို ့လိုချင်တဲ့ ပညာတစ်ခုရဖို ့ ဆို ဘာမဆိုလုပ်ဝံ့တဲ့… ဇွဲလုံ ့လရှိတဲ့… သူတွေပါ။ ဒါကိုက သူတို ့ ရဲ့ အားနည်းချက်လို ့ ဆိုရမလားပဲ…။ ရင်ခွဲရုံမှာ ပထမဦးဆုံး လက်တွေ ့ဆင်းရတဲ့ နေ ့တစ်နေ ့ပေါ့။ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေ အားလုံးကလည်း ခွဲရ စိတ်ရတော့မယ်ဆိုတော့ တအားကိုပဲ ပျော်ကြ ရွှင်ကြ စိတ်အား ထက်သန် နေကြတာပေါ့။ သူတို ့တစ်ဖွဲ ့သားလုံးရဲ့ ရှေ ့ မှာလည်း ခွဲစိတ်ခံမယ့် အလောင်းကောင်ကြီးက မလှုပ်မယှက်… ငြိမ်သက်လို ့…။ အားလုံးလိုက်လုပ်ရမယ့် လက်တွေ ့သင်ခန်းစာ မစခင်မှာ […]

လူပုလေး နှစ်ယောက်က ဘားတစ်ခုထဲကို ဝင်သွားပြီး အပျော် မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပါတယ်။ ပြီးတော့ သူမတို့ကို သူတို့ရဲ့ သီးခြား ဟိုတယ် အခန်းများဆီကို ခေါ်သွားပါတယ်။ ပထမ လူပုလေးရဲ့ အင်္ဂါက ထမလာပါဘူး။ တစ်ညလုံး “ဟေ့ ငါလာပြီး။ ဝမ်၊ တူး၊ သရီး…” စတဲ့ တဖက်ခန်းက သူ့သူငယ်ချင်းရဲ့ အော်သံတွေကို ကြားရတဲ့ အခါ သူက ပိုမို စိတ်ဓာတ် ကျလာပါတယ်။ နံနက်ခင်းတွင် ဒုတိယ လူပုလေးက ပထမ လူပုလေးကို မေးပါတယ်။ “မင်း ဘယ်လို ပြီးသွားတာလဲ” “အဲဒါက အလွန် ရှက်စရာကောင်းပါတယ်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ့ အင်္ဂါက ထမလာဘူး။” လို့ ပထမ လူပုလေးက […]

ကျွန်တော်က ငယ်ရွယ်တဲ့ သင်းအုပ်ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် အလောင်းမြုပ်နှံရေး ခေါင်းဆောင်က မိသားစုမရှိ၊ မိတ်ဆွေမရှိတဲ့ အိမ်မဲ့ လူတစ်ယောက်ကို အုတ်ဂူဆောက်လုပ်ရေးတွင် ဦးဆောင်ဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ဈာပနအခမ်းအနားက ကျေးလက်ဒေသရဲ့ သုသာန်ကို သွားတဲ့ လမ်းပေါ်တွင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါက သုသာန်အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလူက အဲဒီနေရာမှာ ပထမဦးဆုံး အနားယူ လဲလျောင်းရမဲ့လူ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်က ဒီဒေသနဲ့ အကျွမ်းမဝင်တာကြောင့် လမ်းပျောက်သွားပါတယ်။ ခေါင်းမာတဲ့ လူတစ်ယောက်ဖြစ်သောကြောင့် ဘယ်သူကို မှ လမ်း မမေးပါဘူး။ နောက်တစ်နာလောက်ကြာတော့ ကျွန်တော် သုသာန်ကို နောက်ဆုံး တွေ့လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီနေရာတွင် ပေါက်ပြားတွေရှိပြီး လူတစ်စုက နေ့လည်စာ စားနေကြပါတယ်။ မသာယာဉ်ကို တော့ မတွေ့ရသေးပါဘူး။ ကျွန်တော်က အလုပ်သမားများကို နောက်ကျတဲ့အတွက် တောင်းပန်းလိုက်ပါတယ်။ ပွင့်နေတဲ့ […]