စီးပွားရေးလုပ်ငန်ရှင်များ(အမည်ခံ) ဥပုဒ်စောင့်သောကျားများ နိုင်ငံရေးလောကတွင်းသို့ချင်းနင်းဝင်ရောက်လာခြင်း အမေရိကန်အပါအဝင်နိုင်ငံအသီးသီးတို့တွင်နေထိုင်ကြကုန်သောမြန်မာပြည်သူအပေါင်းးတို့ထံလာရောက်လည်ပတ်ကြသောမြန်မာနိုင်ငံမှစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များကိုကြည့်ပါ။ သုံးလိုက်စားလိုက်ဝယ်လိုက်ကြသည်မှာ ဩချရလောက်သည်။ သူတို့အတွက်ဒေါ်လာဆိုတာမိုးပေါ်ကအလိုအလျောက်ကျလာသည်နှယ်ပင်။ သူတို့ ဆီသွားတော့ရော။ ထိုနည်းပင်။ မြန်မာပြည်သူတွေထမင်းနပ်မှန်အောင်စားရသည်ဆိုသော စကားကောလာဟဠ ဟုထင်ရောင်ထင်မှားဘွယ်ပင်။ ညစာစားပြီးသီချင်းဆိုဧည့်ခံသောမိန်းကလေးများကို ဆုချသည်ကအ စဒေါ်လာပင်။ ကျန်တာဆိုလျင်ပြောဘွယ်မရှိပါ။ သန်း(၆၀)သောလူထုထမင်းငတ်ပြတ် နေရသော ဘဝအမှန်ကိုပင်၊ သွားလည်ကြသူပြည်ပရောက်ဗမာများကမမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ ဗိုလ်ချုပ်များ၏လက်ဝေခံ အခွင့်ထူးခံယင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ဒေါ်လာကိုရေကဲ့သို့သုံးနိုင်သောဘဝတို့ကို သွားရေတမြားမြား ကျကာအားကျကြကုန်၏။ တချို့ကလည်းမနာလိုဖြစ်ကြကုန်၏။ ခေတ်ပညာကိုပင်သင်စရာမလိုယုံမက၊ အင်္ဂံလိပ်စကားကိုဒွတ်ဒက်ရွှတ်ရှက်ပင်မပြောနိုင်သောထိုထိုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ကုသိုလ်ကောင်းကြီးပွားမှုများကားနားလည်ရန်ခက်ပေစွ။ သို့သော်၎င်းတို့၏ပေါက်ရောက်မှုကားသံသယဖြစ်ဘွယ်မရှိ။ ယင်းတို့နှင့် နီးစပ်သောဗိုလ်ချုပ်များ၏နေအိမ်ကိုတံခါးမရှိဒါးမရှိဝင်ထွက်ခွင့်ရနေကြသည်မှာမမြင်ချင်အဆုံးပင်။ ယခုအခါနီးကပ်လာပြီဖြစ်သောရွေးကောက်ပွဲတွင်ယင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ခြေလှမ်းကျဲများကိုပိုမြင်လာရပေသည်။ “နိုင်ငံတော်ကတာဝန်ပေးလို့” ဟူသောစကားကိုရေလဲနဲ့သုံးကာရွေးကောက်ပွဲဝင်ရန်စိုင်း နေပြင်းကြသည်။ မိမိတို့အရွေးခံမည့်မြို့နယ်မဲဆန္ဒနယ်များတွင်ငွေကိုရေကဲ့သို့သန်းပေါင်းများစွာသုံကြသည်။ ယင်းငွေတွေဘယ်ကလာလဲ။ မေးရန်မလိုပါ။ မိမိတို့အတွက်စစ်အစိုးရဗိုလ်ချုပ်များဆီကရထေားသော (တနည်း) လူထုအတွက်ဘ ယ်နေရာဘယ်ထောင့်တွင်မျှအသုံးမပြုဘူးသောကန်ထရိုက်ပါမစ်အကြိုးအမြတ် မတရားရငွေများကားသူတို့၏ငွေဝင်ပေါက်များပင်။ အဆင့်ဆင့်လက်လွှဲ၇ရှိကြသောယင်းလုပ်ငန်း၊ပရိုဂျက်ကြီး များ၏ပါမစ်များကြောင့်လည်းနိုင်ငံအဝှမ်းကုန်ဈေးနှုန်းကြီးမားနေရသည်မှာယုံမှားဘွယ်မရှိ။ သက်ဆိုင်ရာဗိုလ်ချုပ်များကလည်းတနေ့တနေ့မိမိတို့ကက်ဘိနက်နှင့်အထက်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ၏ထိုထိုသောပါမစ်များကိုမိမိမိသားစုပြီးလျင်မိမိအကျိုးကိုသယ်ပိုးကြသောထိုလုပ်ငန်ရှင်များကိုခွဲတမ်းချပေးရသည်မှာသူတို့အ တွက်နေ့တဓူဝ “နိုင်ငံရေးဦးတည်ချက်”များပင်ဖြစ်နေပေပြီ။ ယင်းငွေတို့ကိုလမ်းခင်းခြင်း၊ကျောင်းဆောက်ခြင်း၊ ဆေးရုံဆေးခန်နှင့်အခြားထင်သာမြင်သာ၍ “ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကိုအဓိကထားသော” (သတင်းစာတွင် ထည့်သွင်းဖေါ်ပြခံရသော)လူထုအခန်းအနားများတွင်သုံးစွဲကြလေသည်။ ယင်းအကျိုးအမြတ်များကိုလူထုကရ မရတော့မသေခြာသော်လည်း၊ […]

စစ်အစိုး၇ အသေအခြာလေ့လာပါကလာမည့်ရွေးကောက်ပွဲကို၎င်းတို့အနိုင်၇ရှိရေးလုပ်နို်င်မည့်နည်းလမ်းအခိုင်အမာကိုစစ်အစိုးရကခြေကုပ်ယူထားပြီးဖြစ်သည်ကိုကွှန်တော်တို့အားလုံးသိထားဘို့လိုပါသည်။ ထင်ရှားသောသာဓကအနေ နှင့်မဲဆွယ်မှုကိုစစ်ဗိုလ်ချုပ်များကြိုးကြိုးပမ်းပမ်းလုပ်စရာမလိုသည်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့်သိနိုင်ပါသည်။ နိုင်ငံတကာ တွင်မဲဆွယ်ပွဲများပြုလုပ်သည်ကိုကြည့်ပါ။ မဲဆန္ဒရှင်များ၏ယုံကြည်အားကိုးမှုကို၇ရန်မြို့ရောနယ်ပါဆင်းပြီးငွေ ကြေး၊ကတိစကား၊စသည်တို့ကိုအမြှုပ်ထွက်မတတ်ပြောဟောနိုင်မှမဲရနိုင်သည်မှာမျက်မြင်ကိုယ်တွေ့များပင်။ ဗိုလ်ချုပ်များကားလူထုထံမှစကားကိုပင်နားထောင်စရာမလိုဘဲလူထုထံမှမတရားနည်းမျိုးစုံဖြင့်ရထားသောရံပုံ ငွေကိုသုံးကာပြောချင်ရာပြောပြီးပြန်လာကြရုံပင်။ မဲနိုင်ရေးကိစ္စမှာကြိမ်းသေပေါက်အလိုအလျောက် ဖြစ်လာမည့်ပုံစံပေါက်နေသည်မဟုတ်ပါလား။ စစ်အစိုးရအနေဖြင့်နဲနဲလက်ဝင်မည့်ကိစ္စမှာနိုင်ငံတကာ ကို၎င်းတို့အနိုင်၇ရှိကြောင်း (ချွင်းချက်မရှိနိုင်ကြောင်းပင်ကြေငြာနိုင်ပါသည်။)ကိုမည်သို့မည်ပုံ ကြေငြာရမည့်ဆိုသည့်ကိစ္စပင်။ ယင်းအတွက်လဲများစွာသောအကြောင်းပြချက်(ယုံချင်ယုံမယုံချင်နေ) တို့ထဲမှအဖြစ်နိုင်ဆုံးအကြောင်းပြချက်ကား၊ သန်းနှင့်ချီပြီးရှိနေပြီးဖြစ်သော ကြံ့/ဖွံ့ အင်အားဝင်စာရင်း ကိုလက်ညှိုးထို့းပြလိုက်ယုံပင်။ ယခုအချိန်တွင်ကားကျန်ပါတီများကအမတ်၇ရှိရေးကိုခါးတောင်း ကြိုက်မီးထွန်းရှာနေရချိန်မဟုတ်ပါလား။ နောက်အချက်ကား ”နောင်ပေါ်ထွန်းလာမည့်ဒီမိုကရေစီအစိုး၇” ဟူသောစကားလုံးလှလှသုံးထားသောဝေါဟာရမှလွဲ၍စစ်တပ်အင်အားတိုးချဲ့ရေးအပါအဝင်အဓိကစီးပွားရေး။စီမံကိန်းများအားလုံးကို ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စကဲ့သို့အကြွင်းမဲ့စီးစဉ်ထားသည်မှာထင်ရှားနေပါသည်။ မည်သည့်အဓိကစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမဆို၎င်းတို့နှင့်၎င်းတို့၏မိသားစုအသိုင်အဝိုင်းကသာချုပ်ကိုင်ထားသည်ကိုကြည့်ပါ။ ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းကျမည့်အရိပ်အယောင်ရှိသောအနာဂါတ်အစိုးရဆိုသည့်လက္ခဏာကို စိုးစဉ်းမျှမတွေ့ရပါ။