kai“ဆန်းနှင့် ကြည်” (ဒဂုန်တာရာ) ဂျပန် ဝင်ရောက်လာသော ၁၉၄၂ တွင် ကျနော် ရန်ကုန်ရောက်ပါပြီ။ အင်္ဂလိပ်များထွက်ခွာပြီးနောက် ဂျပန်တို့ ဝင်ရောက် လာသည်။ ဗိုလ်မှူးရန်နိုင်က ကျနော်နှင့် ကျောင်းသားသမဂ္ဂ လုပ်ဖေါ်လုပ်ဖက်။ တက္ကသိုလ်သမဂ္ဂ အတွင်းရေးမှူး ကို ထွန်းရှိန် သူက ‘ရန်ကုန်သိမ်းပြီးပြီဗျ၊ ဗမာ့လွတ်လပ်ရေးတပ်မတော်က သိမ်းတာ၊ အဲဒါ ခင်ဗျား ရန်ကုန်သွား၊ အလံပြ ဘုရားလမ်းကိုသွား၊ ပတ်ခ်ဟိုတယ်မှာ ကျနော်တို့ လူတွေရှိတယ်’ သင်္ဘောကြုံနှင့် ကျနော် ရန်ကုန်သွားသည်။ အရှေ့ အာရှ စစ်ဖြစ်သည်နှင့် ရန်ကုန်ကို ဂျပန်တို့က ဗုံးကြဲလိုက်သည်။ ထိုအခါ အသွားအလာများ ပျက်ကုန်တော့သည်။ ခါတိုင်း သွားနေကျ ဧရာဝတီသင်္ဘောလည်း မရှိတော့။ သည်တော့ ဘိုကလေးမှ ဂျာနယ်ကျော်ဦးချစ်မောင်နှင့် ပန်းချီဆရာ ကို အုန်းလွင် […]
Zaw Thant.. ကျွန်တော့်တို့ လူတိုင်းလူတိုင်းမှာ ဦးနှောက်တစ်ခုစီတော့ ရှိကြတယ်ဗျ.. သေးတာ ကြီးတာ နောက်ထား ကိုယ်ပိုင် တစ်ယောက်တစ်လုံးစီတော့ ရှိကြတာပဲ၊ Hand Phone တွေလိုပေါ့.. Hand Phone တွေကျတော့ ကိုယ်ကိုင်ထားတဲ့ဟာက မန်မိုရီက ဘယ်လောက် သိမ်းဆည်းနိုင်မှုက ဘယ်လောက် ဆိုတာမျိုး သိကြတယ်.. အဲ့ဒါတွေပေါ်မူတည်ပြီး ဘယ်လောက်အလုပ်လုပ်နိုင်တယ်၊ ဘာတွေ ဘယ်လောက်သိမ်းဆည်းထားနိုင်တယ် သိရတယ်.. အဲ..ကိုယ့် ဦးနှောက်ကကျတော့ အဲ့ဒါမျိုးတွေမသိရတော့ အထီးမှန်း အမမှန်းမသိ စီးရတဲ့ မြင်းလိုပဲ.. ဒါပေမယ့် ဆေးသိပ္ပံဆရာသမားတွေ ရဲ့ ကောင်းမှုကြောင့် ဦးနှောက် အလုပ်လုပ်ပုံတွေကို အကြမ်းဖြင်းတော့ ပြောလို့ရပါပြီ.. သူတို့ပြောထားတာတွေ အခြေခံပြီး ကိုယ့်ဦးနှောက်ကို ဘယ်သန်နေလား ညာသန်နေလား ခွဲကြည့် လို့ရပါပြီ.. ကိုယ်ရဲ့ ဦးနှောက် ဘယ်သန်လား ညာသန်လား […]
ဦးဦးပါေလရာ အင်မတန်ရေးချင်လွန်း ပြောချင်လွန်းတဲ့အကြောင်းလေးနဲနဲကြောင့် ဒီစာစုလေးကို ရေးမိပါတယ်။ ဒီစာမရေးမီမှာ သရဏဂုံသုံးပါးနဲ့တစ်ကွ ငါးပါးသီလကိုဆောက်တည်ပြီးမှ စိတ်ကို တည်ငြိမ်သန့်စင်အောင် ကြိုးစားပြီးမှ ရေးပါတယ်…။ ဒါတွေရေးလို့ ဘာမှမထူးမှန်းသိပေမယ့် ကိုယ်လုပ်စရာကို လုပ်တဲ့သဘောပါပဲ။ အမျိုးစောင့်ဥပဒေ အဲဒါနဲ့ပတ်သက်ရင် တကယ်တော့ ကျုပ်အဖို့ ကြိုက်တော့မကြိုက်ပေမယ့် သိပ်အသဲအသန်ကြီးမဟုတ်ပါဘူး..။ အဲဒါကြီးက ခေတ်နဲ့မဆီလျှော်ဘူး။ လူ့အခွင့်အရေးကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ရာရောက်တယ်။ ဒီတိုင်းပြည်နဲ့လဲ မသင့်လျှော်ဘူး။ အဲဒါလောက်ပါပဲ…။ (တကယ်တော့ အဲဒီဥပဒေမရှိလဲ ကျုပ်သမီးကို ဖြစ်နိုင်ရင်တော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်နဲ့သာ အိမ်ထောင်ပြုစေချင်တာပါ။ သူ့အကျိုးအတွက်ပါ။) ပြဿနာက ၁။ အဲဒါကြီးကို ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်က လက်မခံတာ ၂။ အဲဒါကြီးကို ဘုန်းကြီးတွေက ဦးဆောင်လုပ်တာ […]
၀င့္ျပံဳးျမင့္ လေပါတယ်အေ။ ရွာထဲမှာ မိဂီတစ်ယောက်သောင်းကျန်းနေပြီ။ လစ်ဗင်းတူဂဲသားရေး မဂဲသား ရေးကို အင်္ဂလန်က တစ်တစ်ရယ်၊ မြန်မာပြည်က လစ်လစ်ရယ် သူများပို့စ်ထဲ ဝင်နှောက်ပြီး သကာလ ဘာမှမကြာခင်ပဲ မိဂီရဲ့ပို့စ်တွေ ဆက်တိုက်ဆိုသလိုတက်လာတယ်။ ပထမ သူမတွင် ရှိသောအကျင့်တစ်ခုလေးများ၊ နောက်တော့ သူ့တွင်ရှိသောအကျင့်တစ်ခုလေးများ၊ အဲဒီလုို ပဏာမခြေဆင်းလေးတွေ ရေးပြီးတော့ကာ ကြိုကြိုတင်တင် မေတ္တာမိုးတွေစွေထားဖို့ ယောက္ခဖ ဆိုတဲ့ စကားလုံးအသစ်ကို အံ့ဘနန်းတီထွင်လိုက်တယ်။ (ဤကမာ္ဘပေါ်တွင် မြန်မာစာလုံး ယောက္ခဖ ဆိုသောစကားလုံးကို ဂီဂီတီထွင်သည်)။ ပြီးတော့မှ ထမင်းစားပို့စ်၊ ခြေသည်းညှပ် ပို့စ်တွေ တက်လာတာကိုး။ ခုတော့ မောလို့မွမ်းတောင်နေပြီ။ ဒီပို့စ်တွေနဲ့ စောစောက လစ်လစ်နဲ့တစ်တစ်ရဲ့ လစ်ဗင်းတူဂဲသားရေး မဂဲသားရေးကိစ္စ မဆိုင်ပါ ဘူးလို့ ငြင်းချင်လည်းငြင်းပေါ့အေ။ မျှစ်ကြော်ပြုံးဆိုတဲ့ ဓားမ လက်ကမချတဲ့ ငါးစိမ်းသည်ကလည်း […]
ဂႏၶာရီ ၾဆာအုပ္– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – ဓာတ်သေပညာကျမ်း (အပိုင်း-၄) အဲဒီတော့ ဖိုကယ်လန့်ကြောင့် ပြောင်းလဲမှု ၂ မျိုးဖြစ်သွားတဲ့ ပေါ်ကို အခြခံပြီး လန်းစ်အမျိုးမျိုး အကြောင်းကို ထပ်ရှင်း ပြပေးပါမယ်။ Prime lens မှာ ဖိုကယ်လန့် အသေဖြစ်ပါတယ်. များသော အားဖြင့် လန်းစ်ကို လက်နဲ့ အနီး/အဝေး လှည့်လို့ရပြီး ဒီ prime lens တွေကတော့ လှည့်လို့မရပါဘူး.. 50mm ဆိုရင် […]
အာဂဘဝကို အောက်ခြေအဆင့်ကနေတက်ရောက်လာပြီး အလုပ်မျိုးစုံဖြစ်တဲ့ ကားအချိန်ပိုင်းဆွဲခြင်း၊ အလှမွေးငါးရောင်းခြင်း၊ပန်းရောင်းခြင်း၊ ရေခဲထုပ်ရောင်းခြင်းစတဲ့ အလုပ်မျိုးစုံလုပ်ကိုင်ခဲ့ပြီး။ မွေးရာဗီဇ ါသနာဖြစ်တဲ့အချက်အပြုတ်ကိုအခြေခံပြီး စားသောက်ဆိုင်လုပ်ငန်းပေါင်းများစွာ အောင်မြင်စွာဖွင့်လှစ်နိုင်ခဲ့သူ။ တစ်နေ့ကို သူတစ်ပါးအကျိုးစီးပွားအတွက် ၅ကြိမ်လောက်ပေးကမ်းလှူတမ်းပြီးမှ စိတ်ကျေနပ်တက်သူ။ ကိုယ့်စီးပွားရေးထက် စားသုံးသူအကျိုးစီးပွားကို ရှေ့တန်းတင်ဦးစားပေးတက်သူ . . . ။ သူက အခြားမဟုတ်ပါဘူး။ Feel Group ပိုင်ရှင် ဦးစိုးညီညီပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဦးစိုးညီညီရဲ့ ဘဝအကြောင်း တစ်စိတ်တစ်ဒေသနဲ့ အစားအသောက်အကြောင်းကို စာဖတ်သူများ လေ့လာအတုယူနိုင်အောင်လို့ အခုလို မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။ အာဂ • အစ်ကို့ရဲ့ မိသားစုအကြောင်းလေး ပြောပြပေးပါဦး။ •• အစ်ကို့အဖေက ဂျပန်တော်လှန်ရေးကာလကဒုဗိုလ်မှူးကြီးပါ။ အမေကတော့ကျောင်းဆရာမပါ။ ကျွန်တော့်မှာ ညီအစ်ကို၊ မောင်နှမ ၆ယောက်ရှိပါတယ်။ယောက်ျားလေးချည်းပဲ ၅ယောက်ပါ။ အငယ်ဆုံးက တော့ မိန်းကလေးပါ။ အစ်ကို့ညီမကတော့ဒီFeel မြန်မာစားသောက်ဆိုင်ကို […]
black chawမိတ်ဆွေတို့ သတိထားမိကြမလား မဆိုနိုင်ပါဘူး…။ အခုတလော ဘလက်ချော ရေးတဲ့ ပို့စ်တွေမှာ အကိုးအကားတွေ များနေတာကို ပြောတာပါ…။ ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်မရှိလို့ သူများ အတွေးအခေါ်တွေ ခိုးခိုးချနေတယ်လို့ ပြောရင်လည်း ခံရတော့မှာပါပဲ…။ သီချင်းတွေထဲက စာသားတွေ…၊ ကဗျာတွေထဲက စာသားတွေ…၊ ဦးကုလား မဟာရာဇဝင်ကြီးထဲက စာသား အပိုဒ်လိုက်တွေ…၊ နောက်ဆုံး ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေတွေထဲက စာသားတွေတောင် မချန်…၊ ခိုးချပြီး ပို့စ်တွေရေးနေမိတာကို ဘယ်သူမှ လက်ညှိုးမထိုးခင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လက်ညှိုးထိုး လိုက်ပါတယ်ဗျာ…။ ဆိုတော့…။ အခုပို့စ်ကရောတဲ့…။ ဟုတ်ကဲ့…။ ဆဲရင်လည်း ခံရမှာပဲ…။ ဇာတ်မင်းသားလေး သိန်းဇော်ရဲ့ ကဗျာလေးတစ်ပုဒ်နာမည်ကို ကိုးကားခွင့်ပြုပါဦးလို့…။ ကဗျာလေးရဲ့ နာမည်က မိမိကိုယ်မိမိ ခိုးယူပေါင်းသင်းခြင်း …တဲ့…။ အဲဒါလေးမပြောခင် ဇာတ်မင်းသားလေး မောင်သိန်းဇော်အကြောင်း နည်းနည်း ပြောကြဦးစို့ရဲ့…။ မောင်သိန်းဇော် […]
၂ဝ၁၃ခု၊ မေလ၊ ၂ ရက်နေ့ထုတ် ရန်ကုန်တိုင်းမ်စ် သတင်းစာထဲမှာ ဖတ်လိုက်ရတဲ့သတင်းတစ်ပုဒ်ကတော့ မူလတန်းပညာရေးမှာ အင်္ဂလိပ်စာကို သုံးတန်းမှသာ စတင်သင်ကြားတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ပြဌာန်းစာအုပ်ပြုပြင်မယ့်အကြောင်း နဲ့ ဘယ်စာသင်နှစ်မှာ စတင်အကောင်အထည်ဖော်မလဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိရသေးကြောင်း ပါရှိပါတယ်။ သုံးတန်းမှာပြဌာန်းစာအုပ်အသစ်နဲ့ စတင်သင်ပြီး ကလေးတွေရဲ့ အခြေအနေအရ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်သွားမယ့် အကြောင်း၊ တာဝန်ရှိသူတစ်ဦးရဲ့အပြောကတော့ “အင်္ဂလိပ်စာကို အထင်ကြီးလို့တော့ မဟုတ်ဘူး။ လူရာဝင်အောင်သင်တာပါ“ တဲ့။ သတင်းအကျဉ်းကတော့ ဤမျှသာ။ အခုလေသံနားထောင်ရတာနဲ့တင် ပညာရေးပြောင်းလဲမှုကို လက်တည့်စမ်းလုပ်ကြဦးမယ်လို့ ယူဆလို့ရနေပါပြီ။ သုံးတန်းအတွက် အင်္ဂလိပ်စာပြဌာန်းစာအုပ်ကို စတင်သင်မယ်။ ဘာဆာဗေးမှ လုပ်ထားမယ့်ပုံမရဘူး။ အခြေ အနေကြည့်ပြီး လေးတန်းအတွက် စာအုပ်ထပ်လုပ်မယ်။ အဲဒါမျိုးဖြစ်နေပါပြီ။ တကယ်ဆို ပြဌာန်းစာအုပ်ကို အတန်းစဉ်အားလုံးအတွက် စံနစ်တကျ လုပ်ထားရမှာပါ။ ကျမတို့ခေတ်တုန်းက ၁ဝတန်းအင်္ဂလိပ်စာကို Wuthering Heights […]
အခု ကျမရေးတဲ့ခေါင်းစဉ်က ပညာရေးဆိုပေမယ့် အင်္ဂလိပ်စာတတ်မြောက်ရေးကို ဇောင်းပေးပြီးရေးထားတာဟာ နောင်အဆင့်မြင့်ပညာရပ်တွေ အကုန်လုံးကို အင်္ဂလိပ်စာကနေ သွားရမှာမို့ သင်ယူခြင်းဘားတန်းကျော်လွန်နိုင်ရေး အတွက် ရည်ရွယ်ပါတယ်။ ဒီခေတ်ကလေးတွေအများစု အင်္ဂလိပ်စာကို ပုံမှန်တတ်ရိုးတတ်စဉ်မတတ်ကြပါဘူး။ ဒါဟာ သင်ယူမှု လွဲမှားခြင်းကြောင့်ပါပဲ။ ပညာရေးအကြောင်း ဖတ်ရတဲ့စာဟူသမျှ ဆရာတွေ နာသုံးနာမရှိကြောင်း၊ ငွေကြေးကိစ္စ၊ ဘဝရဲ့အကြပ်အတည်းတွေ အဲဒါတွေများပါတယ်။ တကယ့်အဓိကအကြောင်းအရာကြီးကို တမင် လွှဲဖယ်ပြီးရေးနေကြသလားတောင် အောက်မေ့ရတယ်။ ——- မြန်မာပြည်မှာမွေးတဲ့ကလေးတစ်ယောက်ကို အဂ်လန်ပို့လိုက်ရင် အဲဒီကလေး လေးငါးနှစ်သားဆိုရင်ပဲ နားရည်ဝပြီး အင်္ဂလိပ်လို ပြောနိုင်ပါပြီ။ ဒီတော့ ဘာသာစကားသင်ယူဖို့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အများကြီး မလိုအပ်တာရှင်းလင်းပါတယ်။ မြန်မာပြည်မှာပဲနေမယ့် ကလေးကိုတော့ အင်္ဂလိပ်စကားပြောပတ်ဝန်းကျင် ဖန်တီးမပေးနိုင်ဘူး။ သာမန် လူတန်းစားတွေ ဘိုကျောင်းထားမပေးနိုင်ဘူး။ ဒီတော့ အပြင်းအထန်သင်ကြားကြရတယ်။ အဲဒီမှာ အစမကောင်းရင် အကုန်ခက်ခဲကုန်ပါတယ်။ letter […]
ရာမညကျွန်တော် ဒီရွာမှာ ဝါသနာပါတဲ ့မှုခင်းဝတ္တုလေးတွေရေးချင်လို ့ဝင်ခဲ ့တာပါ ။ အရှုပ်အထွေးတွေကိုရှောင်ပါတယ် ။ ကိုယ်က အရှုပ်တွေရေးသူဆိုတော ့ ဝင်မရှုပ်ချင်တာလည်း တစ်ကြောင်း ရင်းနှီးသူနဲပါးတော ့ အထင်မှားမှာလည်း တစ်ကြောင်း စသည်တို ့ပေါ ့ဗျာ ။ အခုတော ့ လမ်းကြောင်းနဲနဲသွေဖယ်ပြီး ကြုံဖူး ကြားဖူးတာလေးတွေ ပြောချင်ပါတယ် နွား နဲ ့ ပါတ်သက် တာလေးများကိုမြင်ဖူး ကြားဖူးသမျှ ပါ ။ ကျွန်တော်တို ့နိုင်ငံမှာ နွားကို ဘက်စုံ သုံးဖြစ် သုံးကြသလိုချစ်လည်း ချစ်ကြတဲ ့သူတွေရှိပါတယ် ။ မချစ်သော်လည်း ထမင်းရှင် ၊ ကျေးဇူးရှင်ဆိုပြီး အမွှန်းတင်သူများလည်းတွေ ့ဖူးပါတယ် ။ သူတို ့နွားကို မခိုင်းဘူးလား […]
စကားကြီးစကားကျယ် ပြောတယ်လို့တော့ဖြင့် မထင်ကြစေချင်ပါဘူး…။ လူ့ဘဝဆိုတာ အငိုနဲ့စ အငိုနဲ့ ဆုံး ဆိုလား…။ နားစွန်နားဖျားကြားခဲ့ဘူးပါတယ်…။ ဆိုတော့… ကျွန်တော့်ပို့စ်ကိုတော့ဖြင့် အပျော်နဲ့စပြီး အပျော်နဲ့ပဲ အဆုံးသတ်ချင်ပါတယ်ဗျာ…။ ကဲ ပျော်စရာ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်နဲ့ စလိုက်ရအောင်…။ နိုင်ငံရေးဆိုတာ ဘာလဲကွယ် တစ်ခါတုန်းက ရပ်ကွက်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးကြီး နိုဇိုးမိ ဆိုတာ ရှိသတဲ့…။ နိုဇိုးမိကြီးမှာ စိုးမြတ်သူဇာ လို ချောမောလှပတဲ့ တောင့်တောင့်ဖြောင့်ဖြောင့် ဇနီးချောကြီးရယ် အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် စကားကြီးစကားကျယ်ပြောတတ်တဲ့ ငါးနှစ်အရွယ် သားကြီးနဲ့ မွေးကာစ သားအငယ်တစ်ယောက်တို့ ရှိကြသတဲ့…။ မိုးဟေကို လို ဆက်စီ ဖြစ်တဲ့ အိမ်ဖေါ်မလေးတစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်တဲ့…။ (အားကျလိုက်တာနော် အာဟီး…) တစ်နေ့တော့ နိုဇိုးမိ ကြီး ရဲ့ သားအကြီးကောင်က နိုဇိုးမိ ကြီးကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးသတဲ့…။ […]
ကထူးဆန္းကိုနိုဇိုမိ ဖွကြည့်မိခြင်း ဖတ်ရတော့ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က အဖြစ်ကို ရေးချင်လာပါတယ် ။ ငယ်ငယ်က ကြုံ ခဲ့တဲ့ အဖြစ်လေးပါ။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်က သဘောင်္သီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ စင်္ကာပူ ကျွန်းမှာ အလုပ် သွားရှာ ဖူးခဲ့ပါတယ် ။ အဲ့ဒီ့ အချိန်က မြန်မာ သဘောင်္သားတွေ နံမည်ရကာစ ပျက်ကာစ အချိန်လို့ ပြောရမယ် ထင်ပါတယ်။ ၁၉၈၂ မှာပါ ။ နံမည်ရကာစ လို့ ဘာလို့ ပြောရလဲ ဆိုတော့ အချို့ သဘောင်္လိုင်းတွေ မှာ မြန်မာ တစ်ဦးစ နှစ်ဦးစ လိုက်ဖြစ်ကြပြီး မြန်မာတွေ အလုပ်ကြိုးစားတယ် ဆိုပြီး သဘောင်္ကုမ္မဏီတွေက နှစ်သက်ကြ သလို မြန်မာတွေ လက်မှတ် အတုတွေလုပ် […]
ေမာင္ဆန္းလမ်းမှာ တွေ့ခဲ့တာလေး သာမန် အခြေအနေ တစ်ခုလို့ မယူဆ လို့ ရွာသူားတွေကို ပြောပြချင်ပါတယ် အဲ နဲနဲ ဖွ ချင်ပါတယ် ဖွ ခွင့်ပြုပါနော… ဒီရက်ထဲ ရန်ကုန်မြို့က ပြည်လမ်းမကြီးဘေး ဆက်သွယ်ရေးက ကြိုးလိုင်းတွေ မြုပ်ဘို့ မြောင်းတွေ တူးနေတာ တွေ့တယ် ၊ တူးတာက ယောကျာင်္၊မိန်းမတွေ အပြင် ၈/၉ နှစ်အရွယ် ကလေး ငယ်တွေပါ ပါနေလို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသေး ဒီအချိန် ဒီအရွယ်ကလေးငယ် တွေ စာသင်ကျောင်းတွေမှာ စာမေးပွဲ ဖြေနေရမဲ့ အချိန် မသင်မနေရ မူလတန်းပညာရေးဆိုတာ သူတို့နဲ့ မဆိုင်လို့လား ကလေးအလုပ်သမား မခိုင်းရဘူးဆိုတာ ဘယ်သူတွေကိုလဲ ငေးမိ တွေးမိ ပေမဲ့ တခြားလူတွေ သွားပြောမိရင် ငါတို့ ဆီ […]