zinmyotunဇင်ပုံပြင်များ (၂) by nyilynnseck ပွင့်လင်းသော ချစ်ခြင်း တစ်ခါတုန်းက ဘုန်းတောှကြီး အပါးနှစ်ဆယ်နဲ့ အိရွှင် ဆိုတဲ့ သီလရှင်မလေး တစ်ပါးတို့ဟာ ဇင်ပညာရှိကြီး တစ်ပါးထံမှာ တပည့်ခံရင်း ပညာသင်ကြားနေပါသတဲ့။ အိရွှင်ဟာ ခေါင်းတုံးတုန်းပြီး အဖြူရောင် သင်တိုင်းထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပေမယ့် သိပ်ပြီး လှပပါတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ကိုယ်တောှ အတောှများများက အိရွှင်ကို တိတ်တိတ်ကြိတ်ပြီး ချစ်ခင်နေကြသတဲ့။ တစ်ရက်မှာတော့ အဲဒီအထဲက ကိုယ်တောှ တစ်ပါးဟာ အိရွှင်နဲ့ နှစ်ဦးသား တွေ့ဆုံခိုက်မှာ ရည်းစားစာ ပေးလိုက်ပါတယ်။ အိရွှင်ဟာ ဘာအဖြေမှ ပြန်မပေးခဲ့ပါဘူးတဲ့။ နောက်တစ်နေ့ ဇန်ဆရာကြီးရဲ့ သင်ကြားမှု ပြီးစီးချိန်ကြမှ အိရွှင်ဟာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို ရည်းစားစာပေးတဲ့ ကိုယ်တောှကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း ရှင်တကယ်လို့ ကျွန်မကို […]
ဇင်ပုံပြင်များ (၃) ဝမ်းသာမှုရဲ့အသံ (The Voice of Happiness) ဘုန်းတောှကြီး ဘန်ခဲအိ ပျံလွန်တောှမူပြီးတဲ့နောက် မျက်မမြင် တစ်ယောက်က သူ့မိတ်ဆွေတွေကို ဒီလို ပြောတယ်။ ငာ မျက်စိကွယ်တဲ့ အချိန်ကစလို့ ဘယ်သူ့ မျက်နှာကိုမှ မမြင်နိုင်တော့ဘူး၊ ဒာကြောင့် လူတစ်ယောက်အကြောင်းကို သူ့ရဲ့ စကားသံတွေကို နားဆင်ပြီးတော့ပဲ ဆုံးဖြတ်ရတော့တယ်။ ပြောရရင်တော့ လူတစ်ယောက်ဟာ အခြားလူတစ်ယောက်ရဲ့ အောင်မြင်မှု ပျောှရွှင်မှုတွေအပောှမှာ ချီးကျူးစကား ပြောနေပြီဆိုရင် ငာက တခြားတစ်ဖက်ကနေ အဲဒီလူရဲ့ မနာလိုမှုတွေကိုလည်း ငာခံစားရင်း ကြားနေမိတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ကံမကောင်းမှု ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် ဝမ်းနည်းစကား ဆိုနေရင်လည်း တစ်ဖက်မှာ အဲဒီဆုံးရှုံးသွားသူဆီကနေ တစ်ခုခု ရလိုက်သလိုမျိုး ပျောှရွှင်မှု၊ ကျေနပ်အားရမှုတွေကို ကြားလာရတယ်။ ဒာပေမယ့် ငာကြုံခဲ့ရသမျှထဲမှာတော့ ဘုန်းတောှကြီး […]
manawphyulayဒီနေ့တော့ ပြောချင်တဲ့အကြောင်းကတော့ ကျွန်မက စာဖတ်တာလည်း ဝါသနာပါသလို စာပေဟောပြောပွဲတို့ ဘာတို့ကိုလည်း သွားနားထောင်တာ ဝါသနာပါပါတယ်။ ဒီလို ဟောပြောပွဲတွေကတော့ ဟိုးအရင်တုန်းက မြို့တွေ၊ နယ်တွေ၊ ရပ်ကွက်တွေမှာ အမြဲလုပ်လေ့ လုပ်ထရှိပါတယ်။ ‘ဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် လူကြီးတွေနှင့် လူငယ်တွေဟာ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး မဝေးကွာဘဲနဲ့ နီးစပ်မှုရှိပြီး အပြန်အလှန် ပညာ၊ ဗဟုသုတ ဖလှယ်နိုင်တာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ စာပေဟောပြောပွဲလုပ်ခြင်းကြောင့် အလိမ္မာစာမှာရှိဆိုသလို စာပေဘက်ကို ပိုမိုလေ့လာ လိုက်စားလာတာကို ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ အင်း… ဒီလိုပွဲမျိုးတွေ ခုနောက်ပိုင်း မတွေ့ရှိခဲ့တာ ကြာပြီလို့ ပြောရမလိုတောင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီလေ။ ဟုတ်တော့လည်း ဟုတ်ပါတယ်။ ဒီလိုပွဲကို လုပ်ပြီးဟေ့ဆိုရင် ဘယ်သူတာဝန်ယူပြီး လုပ်ပေးနိုင်တော့မှာလဲ။ ဘဝအခြေအနေက ရှိသေးတယ်လေ။ ဒါပေမဲ့ စာပေမြတ်နိုးတဲ့သူတိုင်း စာပေဟောပြောပွဲကို တောင့်တမိတာ […]
အလုပ်သွားလျောက်တဲ့အခါပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အင်တာဗျူးတဲ့အခါပဲဖြစ်ဖြစ်။ ပတ်စ်ပို့စ်တို့လုပ်တဲ့အခါပဲဖြစ်ဖြစ် အဆင်ပြေအောင် ဒီအဆောင်ယတြာလေးလုပ်သွားပေးပါက အစစအရာရာ အဆင်ပြေစွာ အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်။ ယုံကြည်စွာ အသုံးပြုကြည့်ပါ။ စာမေးပွဲဖြေတဲ့အခါမှာလည်း သုံးနိုင်ပါတယ်။၁။ တနင်္ဂနွေနေ့သွားမယ်ဆိုရင် သစ်ပင်ကြီးကို ကန်တော့ပြီး လိုရာ ဆုတောင်းသွားပါ။ (ဥပမာ-စာမေးပွဲဖြေရင်“စာမေးပွဲကောင်စွာဖြေဆိုနိုင်ပါလို၏´´ စသဖြင့်ပေါ့)၂။ တနင်္လလာနေ့သွားရင် လက်ကိုအမွှေးနံသာ(ရေမွှေးစသည်)လူးပြီးသွားပါ။ လူးနေစဉ်လိုရာဆုတောင်းပါ။၃။ အင်္ဂါနေ့သွားရင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ပြီးမှာသွားပါ။ (ထိုင်ရင်း ဆုတောင်းပါ)၄။ ဗုဒ္ဓဟူးနေ့သွားရင် လက်ကို ထုံးအနည်ငယ်တို့ပြီးသွားပါ၊ (ကွမ်းစားထုံးပါ။ ထုံတို့ နေစဉ် လိုရာဆုတောင်းပါ)၅။ ကြာသပတေးနေ့သွားရင်နေမင်းကို ကန်တော့ပြီး သွားပါ(ကန်တော့ရင်း လိုရာဆုတောင်းပါ)၆။ သောကြာနေ့သွားရင်နောက်ပြန်ဟစ်ပြီးသွားပါ(နောက်ပြန် ဟစ်တယ်ဆိုတာ အိမ်ထဲ လူရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ“ငါသွားပြီဟေး ပြီးမှပြန်လာခဲ့မယ်´´စသည်ဖြင့် အော်ဟစ်ရန် ဖြစ်သည်။ အော်ဟစ်ရင်း စိတ်ထဲလိုရာ ဆုတောင်းသွားပါ)၇။ စနေနေ့သွားရင်စူဠာမုနိဘုရားကိုကန်တော့ပြီးသွားပါ(နတ်ပြည်မှာရှိတဲ့ စူဠာမုနိဘုရားလည်းစိတ်ထဲရည်မှန်းပြီးကန်တော့နိုင်သည်) ကန်တော့နေစဉ်လိုရာဆုတောင်းပါ။ (အန္တရာယ်ကင်း ဘေးရန်ရှင်းပါစေ..အောင်မြင်စွာလုပ်ဆောင်နိုင်ပါစေ စသဖြင့် ဆုတောင်းပေါ့) […]
ဂ်စ္စူပေါ်ပျူလာမြန်မာ သတင်းဂျာနယ်မှာ ဖော်ပြထားတဲ့ ဦးထွန်းလွင်၏ ကိုယ်တိုင်ရေးပို ့စ် လေးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ် မိုးလေဝသ သတင်းဆိုဒ်လေး တည်ထောင်ခြင်းနဲ ့ပတ်သတ်ပြီး သူ၏ ရင်တွင်းဖြစ်ခံစားချက်များကို ဖော်ပြထားတဲ့ ပို ့စ်လေးလဲ ဖြစ်ပါတယ်။ရတနာပုံမှာ လာရေးနေရရင် ပင်ပန်းမှာဆိုးလို ့ စေတနာဗလပွနဲ ့ ခိုးတင်..အဲ…အဲ….ဆရာဦးထွန်းလွင်အစား ကျနော်က လာဖော်ပြပေးတာပါလို ့။ နာဂစ်ကစခဲ့တဲ့ ရင်ထဲကရောဂါ ရာသီဥတု ပြောင်းလဲခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့ရ။ မိုးလေဝသအခြေ အနေခန့်မှန်းခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ခဲ့ရ။ ကိုယ်ပိုင ်Website တစ်ခုတော့ လုပ်ဖို့လိုနေပြီလို့ ဌာနကအငြိမ်းစား ယူပြီးစကတည်းက သတိထားခဲ့မိ ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ ၂ဝဝ၈ မေလကကျရောက်ခဲ့တဲ့ ဆိုင်ကလုန်းနာဂစ်ကြောင့် ကျွန် တော်တို့ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတွေဟာ awareness တွေ ဘယ်တုန်းကမှ နဲ့ကိုမတူအောင်တိုးမြင့်လာခဲ့ပါတယ်။ နာဂစ်နဲ့ကိုယ်တိုင် […]
၁၉၈၉ ခုနှစ် ဆွစ်ဇာလန်နိုင်ငံ ဂျီနီဗာမြို့ရှိ ခပ်ငယ်ငယ် ရူပဗေဒဓာတ်ခွဲခန်းဌာန (CERN) တစ်ခုမှ Web ကို မွေးဖွားပေးလိုက်ပါတယ်။ ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် document များကို သက်ဆိုင်ရာ ချိတ်ဆက်မှု Link များနှင့်အတူ ‘hypertext’ process ကို အသုံးပြုပြီး information management system တစ်ခုကို ကွန်ပျူတာသိပ္ပံပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သူ Tim Berners-lee က ပထမဦးဆုံး ဆွေးနွေးတင်ပြခဲ့ပါတယ်။ သူနှင့်အတူ Robert Cailliau တို့သည် Web ၏ မူလပုံကြမ်းကို အကောင်အထည်ဖော်ကာ တင်ပြပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး အများ၏ လက်ခံဆောင်ရွက်မှုနှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်လာသော Web ၏ အစပိုင်း နှစ်အတော်ကြာအထိ Webpage များမှာ text ဖြစ်သာ ဖန်တီးခဲ့တယ်လို့ သိရပါတယ်။ […]
ဘာပဲလုပ်လုပ် အဆင်မပြေနိုင်မှုတွေသာ ပဲ့တင်ထပ်နေတဲ့ နေ့စ္စဓူဝမှာ စိတ်ကျလေကြမ်းတွေ ငါ့ဘဝအိပ်ခန်းထဲတိုးဝှေ့ အိပ်မွေ့ချခံထားရတဲ့ ယုံကြည်ချက်နဲ့ အငိုမတတ်ဘဲကျတဲ့ မျက်ရည်တွေကို သတ်ပုံစစ်ဖို့တောင် မေ့လျော့နေတော့တယ်…….
ဆူးသိပ်ချစ်ကြတဲ့ အဘိုးပွကြီး အဘွားမယ်ခက် နှစ်ယောက် တူတူ နေထိုင်ကြသတဲ့.. အသက်တွေလည်း မငယ်သလို မင်္ဂလာ နှစ်တွေကလည်း ကြာညောင်းလာတော့ တယောက်နဲ့ တယောက် မရှိရင် မဖြစ်သလိုကို ဖြစ်ပြီး သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်နေကြတာပေါ့.. မြင်တော့လည်း တကျက်ကျက်.. မတွေ့တော့လည်း.. တမျှော်မျှော်.. တနေ့မှာတော့ အဘွားကြီး ရုတ်တရက် သေသွားခဲ့တယ်… အဘိုးပွကြီး ခမျှာ အနှစ်နှစ် အလလ က ချစ်ခဲ့ရတဲ့ သူ့ဇနီး.. သေသွားတော့ ဝမ်းနည်း ပက်လက်နဲ့.. တော်တော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေရှာတာပေါ့ကွယ်.. ရွာက ဓလေ့ တခုရှိတယ် သေပြီ ဆိုရင် ဖျာနဲ့ ပတ်ပြီး.. သဂျိုုင်းကုန်းကို ရွာက လူငယ်တွေ မပြီး လိုက်ပို့ကြတယ်. ဟိုရောက်မှ ကြွင်းတူးပြီး မြှုပ်ကြတယ်။ သဂျိုင်္ုင်းကုန်းကို […]
weiweiအန်ကယ်ကြီးတင်တဲ့ သွားဒုက္ခအကြောင်းဖတ်ပြီး ကျွန်မရဲ့ သွားဒုက္ခတွေထဲက မှတ်မှတ်ရရလေးတစ်ခုကို ပြန်ပြောပြချင်လို့ပါ။ တရုတ်ပြည်မှာ ကျောင်းတက်နေစဉ် ကျွန်မရဲ့အရှေ့သွားအပေါ်သွားက ကြက်သားကြော်အရိုးတစ်ခုကိုကိုက်မိစဉ် ပဲ့ထွက်သွားပါတယ် … နဂိုကထဲကလဲ သိပ်မကောင်းလို့ပါ … အရှေ့သွားဆိုတော့ မဖြစ်မနေ ဆေးရုံပြေးရတာပေါ့ .. ဆေးရုံရောက်တော့ လေဆာသုံးပြီးဖာလိုက်ရုံနဲ့အဆင်မပြေနိုင်ဘူးတဲ့ .. အရောင်လွဲပြီး ရီလိုက်ရင် သိသာနေမယ်လို့ပြောပါတယ်။ အဲဒီသွားကလဲသိပ်မကောင်းလို့ ငုတ်တိုဖြစ်အောင်ကျောက်စက်နဲ့စားလိုက်ပြီး အသစ်ပြန်စွပ်ဖို့အကြံပေးပါတယ် … ကောင်းသလိုသာလုပ်ပေါ့ဆိုပြီး သူတို့လုပ်ပေးတယ့်အတိုင်း သီးခံလိုက်ပါတယ် … တရုတ်ဆရာဝန်တွေအရမ်းစိတ်ရှည်ပါတယ် … သွားတစ်ချောင်းကို ဆရာဝန် ၄ ယောက်ပြောင်းပြီး ကုပေးပါတယ်။ သူတို့က တစ်ယောက်ကို တစ်လိုင်းစီပဲကိုင်ပါတယ်။ သွားကိုစားလိုက်ပြီး သွားပုံယူပြီး သွားအတုအပ်ထားစဉ် တစ်ပတ်အတွင်းမှာတော့ ပလပ်စတစ်အသားလိုဟာတစ်မျိုးနဲ့ယာယီသွားအတုလုပ်ပြီး စွပ်ပေးထားပါတယ်။ အမာမစားဖို့မှာလိုက်တယ်။ တစ်ပတ်ပြည့်တော့ သွားအတုနဲ့သေချာတပ်ဆင်ပေးလိုက်တယ်။ သွားက နဂိုကထက်ပိုလှသွားလို့ ကျွန်မလဲကျေနပ်သွားပါတယ်။ […]
sniqueပုဂံ ရွှေဆံတော် စေတီကြီး၏ တောင်ဘက် ” ငါဖုန်သင်ယောင်ဂူဘုရား” အတွင်းရှိ စက်ဝိုင်းပန်းချီ များကို ကြည့်ရင်း ပုဂံသူ ပုဂံသား တို ့ ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်ခဲ့သော ထေရဝါဒ ရှိ စကြဝဠာ နှင့် စပ်လျဉ်းသော အကြောင်းအရာ များကို သူ နှင့် ကျွန်တော်ပြောဖြစ်နေကြသည်။ ထိုအကြောင်းအရာ များကို သူ နှင့် ကျွန်တော်ပြောရင်းမှ သူက ကျွန်ုပ်တို ့ ကမ္ဘာ ကြီးနှင့် လူသတ္တဝါတို ့မကြာမီရင်ဆိုင် ရတော့ မည့် ဘေးအန ္တရယ်များ အကြောင်းကို အလေး အနက် ပြောပါသည်။သူ ့စကားသံ၌ စိုးရိမ်ထိတ်လန် ့သံတွေပင်ပါနေသည်ကို အမှတ်ရနေပါသည်။ သူပြော ပြသည်များ ကို အကျဉ်းချုံးလိုက်လျှင်အောက်ပါကဲ ့သို ့ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ […]
တခါတုန်းက အသိတယောက် ခွဲစိတ်မှု တခု ခံယူရန် ဆေးရုံတက်စဉ်က အဖော်အဖြစ် ညဘက် လိုက်စောင့်အိပ်ပေးဘူးတယ်။ ဆေးရုံကတော့ သိပ်မကြီးပါဘူး.. ခပ်သေးသေးဘဲ.. ကိုယ်ပိုင်အခန်းမှာ တက်တော့ နေ့နေ့ညည ဆေးရုံစောင့်ပေးရတာ သက်တောင့် သက်သာတော့ ရှိတယ်။ တီဗွီလည်း ရှိတော့ ရုပ်ရှင်တွေ အပျင်းပြေ တနေကုန်ကြည့်.. လူနာ အိပ်တဲ့ ကုတင်အပြင် နောက်ထပ် ကုတင် တစ်လုံး အပိုတောင်ပါသေးတယ်။ ဟော်တယ်မှာ တက်အိပ်သလိုဘဲ.. လူနာက လည်းအိပ် လူနာစောင့်လည်း အိပ်.. အဆင်တော့ ပြေနေတာဘဲ.. တညမှာတော့.. ခါတိုင်း ညတွေလို အေးချမ်းစွာ အိပ်စက်ဖို့ မဖြစ်နိုင်လောက်တဲ့ အသံတခု ဆူညံစွာ ကြားလိုက်ရသည်။ အသံကြားတဲ့ အချိန်ကတော့ ည ၁၂နာရိကျော်နေပြီ.. အမှတ်မထင် ကျယ်လောင်တဲ့ အသံဆိုတော့.. […]
လွန်ခဲ့တယ့် ၆ နှစ်လောက်တုန်းက ကျွန်မက အလုပ်နဲ့နီးတဲ့ ရန်ကုန်တိုင်း ကမာရွတ်မြို့နယ်ထဲက ရပ်ကွက်တစ်ခုမှာ နေခဲ့ဖူးပါတယ်။ အလုပ်ချိန်ပြင်ပ ညနေဘက်နဲ့ညဖက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်က ကလေးတွေကို စာသင်ပေးချင်တဲ့ စေတနာပေါ်လာတာနဲ့ နွေရာသီမှာ လက်လှမ်းမှီသလောက် ကလေးတွေစုလိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအထဲက ၈ တန်းကျောင်းသားလေးတစ်ယောက်ကိုတော့ ကျွန်မ၏တပည့်ကျော်အနေနဲ့ အမြဲအမှတ်ရနေပါတယ်။ ပထမဆုံးသူနဲ့စတွေ့တယ့်နေ့မှာ ကျွန်မက သချင်္ာသင်ဖို့ သူ့အရည်အချင်းကို စပြီးစစ်ဆေးလိုက်ပါတယ်။ ဖတ်စာအုပ်ကို မကိုင်ပဲနဲ့ အပေါင်း အနှုတ် အမြှောက် အစား စပြီးစစ်ဆေးကြည့်တယ်။ ရိုးရိုး ဂဏန်းလေးတွေပေါင်းခိုင်း နှုတ်ခိုင်းတော့ တစ်ဆယ်မကျော်တယ့်အထိ အဆင်ပြေနေပါတယ်။ သူ့လက်နဲ့ခြေထောက်နဲ့မဆံ့တဲ့ ကိန်းဂဏန်းတွေကိုတောင် မပေါင်းတတ်ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ အမြှောက်စပြီးမေးကြည့်တယ်။ ၂ အလီထက်ကျော်သွားတာ တစ်ခုမှ သူမရတော့ဘူး။ အဲဒါနဲ့ အစားကို ထပ်မေးကြည့်တယ်။ အစားဆိုတာဘာမှန်းကို မသိဘူး။ ၄ […]
အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေတဲ့ ကျွန်မတို့ရဲ့ဝန်းကျင်မှာ ရှင်ဟာ ရှင့်ရဲ့အရိုင်းအစိုင်းဒေါသတွေနဲ့အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်နော်… ရှင့်မို့ လုပ်ရက်တယ် နာဂစ်ရယ် သစ်ပင်ပန်းမန်တွေနဲ့ စည်ကားနေတဲ့ ကျွန်မတို့နေရာကို လိုက်လံနှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်နော်။ နာဂစ်ဆိုတဲ့ လေမုန်တိုင်း လေမုန်တိုင်းကို ဟန့်တားထားတဲ့ တင့်တောင့်တင့်တယ် နေထိုင်မှု ကန့်လန့်ကာကို ရှင် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်တယ် မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုတော့… စည်းစနစ်ကျနမှုနံရံ ပြိုလဲ့ခဲ့ရပြီ။ ကြောက်လန့်ဖို့ကောင်းတဲ့ အဆောက်အဦရဲ့ အယိုအယွင်းတွေပေါ်မှာ ကျီးအတွေ အာလို့ မြင်မကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းတွေနဲ့အတူ ရှင် ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ရှင့်ကြောင့် အပြစ်မဲ့သူတွေ သေကြေခဲ့ကြတာ ခုတော့… အများသူငါ လေတိုက်မှာတောင် ကြောက်နေကြတဲ့ဘဝမျိုးရောက်အောင် ဖန်တီးခဲ့တဲ့ ရှင့်ကို အပြစ်ဖို့လို့နေရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပြီပေါ့… ဝန်းကျင်တကာမှာ အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ပြတ်နဲ့ သစ်ပင်တွေ ပြိုလဲနေပြီး အိမ်တွေ ပျက်စီးနေတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုးကို ကျွန်မရှေ့မှာ ဘောင်ခတ်ပစ်ချင်ပြီ […]