ဆူးညနေစောင်း သားသမီးတွေ အိမ်ရောက်တော့ ခွေးကိုက်ကြောင်း ပြောတော့ အဲဒီ နားမှာ ခွေးရူးသောင်းကျန်းနေလို့ ရွာက လူတွေ လိုက်ရှင်းနေတာ အကြောင်း စပ်စပ်မိသွားပြီး အကိုက်ခံရတာ ခွေးရူးမှန်း လည်း သိသိချင်း မြို့တက်ပြီး ခွေးရူးကာကွယ်ဆေး ထိုးဖို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။ မြို့တက်ပြီး မြို့က ဆေးရုံမှာ ကာကွယ်ဆေး ထိုးတယ်လို့တော့ ပြောပါတယ်။ ဆေးပတ်လည်အောင် ထိုးသလား မထိုးသလားတော့ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ညနေစောင်းရင် သမီးလုပ်သူကို မြင်တိုင်း ဟဲ့ မိနှင်း နင့်မျက်နှာမှာ ဘာတွေ သုတ်ထားတာလဲ မျက်လုံးမှာလည်း အကွင်းအကွင်းတွေနဲ့ နင်ငါ့ကို ခြောက်လန့်ချင်လို့လား။ မလုပ်ပါနဲ့ ငါကြောက်တယ်နော်။ သွား မလာနဲ့ သမီးလုပ်သူကို မောင်းထုတ်တတ်ပါတယ်။ သားသမီးတွေ မြင်တာနဲ့ အော်ထုတ်နေတော့ အနီးအနားက […]
မြို့သားတွေ အိမ်ပေါ်တက်ပြီး စောင်ခြုံ အိပ်နေရန်ပြင်ဆင်ပြီး ပြူတင်းပေါက်က လရောင်ကို ပက်လက် အနေအထား ငေးပြီး ကြည့်နေရင်းနဲ့ တနေ့တာ ပင်ပန်းခဲ့သမျှ အကြောလျော့ပြီး အိပ်ပျော်ရန် မှေးခနဲ ဖြစ်ချိန်မှာ ရုတ်တရက် ခွေးဟောင်သံနဲ့ အတူ အသံ နက်ကြီး တသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ အသံကြားရခြင်းနှင့် အတူ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။ အသံဘယ်က လာသလဲ သိချင် စိတ်နဲ့ စူးစမ်းချင်မိသည်။ အသံလာရာကို အိပ်ယာမှာ နိးသွားသော လူငယ်များ တယောက်နဲ့ တယောက် ကုတ်ပြီး ထကြည့်ရန် အချက်ပေးကြသည်။ မင်းကြားလား ငါတော့ ခွေးဟောင်သံ ကြားတယ်။ ဟိုအသံကြီးက ဘာသံကြီးလဲ လူသံလိုလို နဲ့ ခွေးအူသံကို တုပြီး လိုက်ဟောင်နေသလိုဘဲ အသံကြီးကတော့ ကြောက်စရာကြီး စသဖြင့် […]
etoneအသက်ရွယ် ကြီးရင့်လာတာနဲ့ အမျှ အတွေ့ကြုံလေးတွေလည်း တဆတဆပိုတိုးလာခဲ့တာပေါ့ ။ တချို့ အတွေ့ကြုံတွေက သင်ခန်းစာ ယူလို့ရသလို၊ တချို့ အတွေ့ကြုံတွေအရ ပိုမို တွေးတော တတ်ခဲ့ပါတယ် ။ အခုလည်း အတွေ့ကြုံတစ်ခုကြောင့် မထင်မှတ်ထားတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို နားလည်ခဲ့ပြန်တယ်။ ယောကျာ်းနှင့် မိန်းမ အမျိုးစား နှစ်ခုမှာ မိန်းမတွေက ပစိ ပစပ် နိုင်တယ် ။ စပ်စုတယ် ။ စွာတယ် ၊ အတင်းပြောတယ် ။ ရန်တွေ့ကောင်းတယ် စသည်ဖြင့် ပြောခဲ့ကြပေမဲ့… ယောကျာ်းတွေကတော့ ဒီလို ကိစ္စမျိုး မရှိဘူးလို့ ယေဘုယျလက်ခံကြပါတယ် ။ ယောကျာ်းတယောက်ယောက်ကများ အထက်က နည်းတွေထဲ နှစ်မျိုးလောက်ပဲ လုပ်ကြည်ဦး မိန်းမလို မိန်းမရလုပ်တယ် အပြောခံရမှာပါ … ။ […]
ခရီးခဏခဏ ထွက်လို့ဘဲ ပြောရမလားဘဲ။ ဟိုတယ်တွေမှာ သရဲ ခြောက်တာ ခဏခဏ ကြုံဘူးပါတယ်။ ကိုရီးယား က ဟိုတယ် တခုမှာ ဟိုတယ်နာမည်တော့ မေ့သွားပြီး ခရီးထွက်တာ တညကို ဟိုတယ် တခု အိပ်တာ ဆိုတော့ ၂ရက်ဆက်တိုက် သရဲ ခြောက်တဲ့ ခံစားမှုကို ခံစားခဲ့ရတယ်။ ဟိုတယ်တွေကတော့ အကောင်းစားတွေကြီးဘဲ အခန်းတွေကလည်း ဖွဲ့စည်းပုံက တော်တော် ကျယ်တယ်။ လူနေတိုက်ခန်း တခုလောက်နီးပါးကျယ်ပါတယ်။ ဟိုတယ် ရဲ့ အောက်ဘက် မြေအောက်ထပ်မှာ စူပါမားကတ် တွေ ရှိတတ်ပါတယ်။ အခန်းထဲမှာ ကုတင် ၂ခု အပြင် ရိုးရာ ပုံစံ ခင်းအိပ်လို့ရအောင် အခန်းသီးသန့် တခန်းပါသေးတယ်။ သူ့လူမျိုးတွေ ဓလေ့ အကြိုက် လုပ်ထားလို့ တော့ ပြောတာဘဲ။ […]
ကိုမြ တယောက် ခါတိုင်းလိုဘဲ တောထဲ သစ်ခုတ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ထိုနေ့မှာတော့ သူခုတ်စရာ မလိုဘဲ သစ်ပင်ကြီး တပင် လဲနေတာတွေ့ပြီး ခုတ်ထားသူ မည်သူ မည်ဝါ မသိတော့ ထို သစ်ပင်ကြီးရဲ့ အဖျားပိုင်းကို တုံးတစ်ပြီး အိမ်ကို သယ်လာခဲ့ပါတယ်။ ထိုအချိန်မှာ မောမောနဲ့ အိမ်က မိန်းမကို သတိရလာမိပါတယ်။ အတွေးထဲမှာတော့ မိန်းမလုပ်သူက အိမ်ဦးခန်းမှာ သနပ်ခါး မျက်နှာမှာ အဖွေးသားနဲ့ ဆေးလိပ်တိုပြီး ဖွာပြီး ခပ်တည်တည် နဲ့ အိမ်မှာ ထိုင်နေမှာကို တွေးပြီး စိတ်ထဲ မနာလို ဖြစ်မိတယ်။ ငါ့မှာတော့ သစ်ခုတ်တဲ့ လုပ်ငန်းနဲ့ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကြိုးစား လုပ်ရသလောက် သူကတော့ အိမ်မှာ ဇိမ်ကျကျနဲ့ နေပြီး ငါရှာတာ စားပြီး တနေ့တနေ့ […]
ေသာ္ဇင္ (လြိဳင္ေကာ္) ကိုကြီးရင်ထဲမှာ မီးလောင်နေတယ်။ ရည်းစားလူလု အူနုကျွဲခတ်တယ်လို့ပြောရအောင်လည်း စံပယ်လေးက သူ့ရည်းစား မဟုတ်။ မဟုတ်ဆို ကိုကြီးကရော ဘာစကားလုံးကိုမှ သေသေချာချာရော မသေမချာ လုံးဝဥသုန်မပြောရေးချ မပြောရသေးဘူးလေ။ အရိပ်တကြည့်ကြည် ့ကြည်တယ်ဆိုတာ ကိုကြီးလိုလူကိုပြောတာ။ ကိုယ့်ခြံထဲကကြက် ဘယ်အချိန်ရိုက်သတ်စားစားဆိုပေမယ့် မျက်စိကလေးတစ်ချက်လစ်တာနဲ့ပဲ ဟိုဘက်ခြံက ကြက်ဖကြီးနောက် ကောက်ကောက်ပါအောင် လိုက်ပါသွားတာ။ ကောင်းလား။မတို့ရက်မထိရက် မပြောရက် မဆိုရက်နဲ့ ပန်းလေးတစ်ပွင့်လို အရိပ်တကြည့်ကြည့် ပြုစုယုယခဲ့ရတာတွေဟာ အလကား။ ခုတော့ အလကား။ ကိုကြီးမှတ်မိသေးတယ်။ စံပယ်လေး ကိုကြီးတို့အိမ်ကို ရောက်လာတဲ့ရက်ကို ဒိုင်ယာရီစာအုပ်လေးထဲမှာ အမှတ်တရအဖြစ်ရေးမှတ်ထားသေးတယ်။ ရောက်စက မျက်စိသူငယ် နားသူငယ်နဲ့ကောင်မလေးဟာ မြို့ကြီးမှာ အနေကြာရင်း တသွေးတမွှေးလှလာလိုက်တာ ကိုကြီးမျက်စိရှေ့တင်ပဲ။ မျက်လုံးလေးဝိုင်းဝိုင်း၊ နုတ်ခမ်းလေးဖူးဖူးနဲ့ ကော်ပတ်ရုပ်လေးလိုလှတဲ့ စံပယ်အပေါ် တစ်ဖက်သတ် စိတ်အတွေးနဲ့ စိတ်ကူးတွေနယ်ကျွံမိတာ ကိုကြီးမလွန်ပါဘူး။ […]
manawphyulayအဖဦးချစ်ဖေ၊ အမိ ဒေါ်စိန်မြင့်တို့မှ ၁၉၃၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့တွင် ဧရာဝတီတိုင်း မြောင်းမြမြို့၌ မွေးဖွားသည်။ စာပေပညာလေ့လာခြင်း မူလတန်းနှင့် အလယ်တန်းပညာကို မြောင်းမြမြို့၊ အထက်တန်းပညာကို ရန်ကုန်မြို့မအထက်တန်းကျောင်းနှင့် ဝိဇ္ဇာဘွဲ့ကို ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်မှ ရရှိခဲ့သည်။ စာပေဘဝအစ ၁၉၄၉ခုနှစ်တွင် ရိုထရီကလပ်မှီ ကျင်းပသော စာစီစာကုံးပြိုင်ပွဲဆုရ “နိုင်ငံသားကောင်းတာဝန်” စာစီစာကုံးကို ဟံသာဝတီ လွတ်လပ်ရေးနေ့ အထူးထုတ် သတင်းစာ၌ “မျိုးသန့်” ဟူသည့်ကလောင်အမည်ဖြင့် စတင်ဖော်ပြခံရကာ ကလောင်သွေးခဲ့သည်။ ၁၉၄၉ခုနှစ်တွင် “မောင်ဖြူနွဲ့”ဟူသည့် ကလောင်အမည်ဖြင့် ဟံသာဝတီမဂ္ဂဇင်းကဏ္ဍ၌ကဗျာများ စတင်ရေးသားခဲ့သည်။ ၁၉၅၄ ခုနှစ်မှစ၍ “မောင်ဆုရှင်” ကလောင်အမည်ဖြင့် ရူမဝ၊ သင့်ဘဝ၊ စာပေဗိမာန် စသည့်မဂ္ဂဇင်းများတွင် စာပေများ စတင်ရေးသားပြုစုခဲ့သည်။ ၁၉၅၅ခုနှစ်မှ စတင်ပြီး “မျက်မှောက်ကမာ္ဘ့ရေးရာ” အခန်းများကို ရူမဝမဂ္ဂဇင်းတွင်ရေးသားခဲ့သည်မှာ […]
အငိုနဲ့စ လူ့ဘဝဝယ် ကျင်လည်ဝန်းကျင် ပျော်ရွှင်သမျှ ကာလနီဂုံး ငိုရဦးမည်။ တဲ့၊(အမည်မသိစာဆို) နောက်တစ်ခုက- ဘဝဆိုတာဧည့်သည်ပါ လာတုန်းကလည်း တစ်ယောက်တည်းနော် လက်တွဲခေါ်ကာ ဖော်မပါဘူး။ ပြန်သွားတော့လည်း တစ်ယောက်တည်းနော် လက်တွဲခေါ်ကာ ဖော်မပါဘူး။ လာပြီးတော့နား ပြန်မသွားခင် ချိန်လေးတွင်မှ ဝန်းကျင်ယှက်နွယ် နှောင်ကြိုးသွယ်ကြ ပြုံးရယ်နဲ့ငို မလိုဒေါသ လိုလောဘဖြင့် ဘဝဇာတ်ခုံ ကကြိုးစုံအောင် နေဝင်မိုးချုပ် သုတ်သုတ်နှင်ကာ တို့လျင်ဧည့်သည်ပါတကား..။ မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီး ပညာရှင်များက လူဘဝကို အမျိုးမျိုးဖွင့်ဆိုကြ၏။ ထိုတွင် မင်းကွန်းဆရာတော်ဘုရားကြီးကား “ဘဝဆိုတာဧည့်သည်ပါ´´ဟုဖွင့်ဆိုခဲ့ပါသည်။ သီတဂူဆရာတော်ကား “ဘဝဆိုတာအလုပ် လုပ်ခြင်းပါပဲ´´ဟုဖွင့်ဆိုခဲ့၏။ ဆရာတော်ကြီးများသည် မိမိတို့ဖွင့်ဆိုခဲ့ကြသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ဘဝနဲ့ပတ်သက်၍ လယ်တီဆရာတော်ဘုရားကြီး၏အမြင်ကား ဤသို့ဖြစ်ပါသည်—“ငါတို့ဖြစ်ရ၊ ဤလောကကာား၊ ဒုက္ခစင်းစင်း၊ ချမ်းသာကင်း၏။ ´´ဟုဖွင့်ဆိုခဲ့ပါသည်။ ဟုတ်ပါသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကလည်း“လူ့ဘဝဆိုတာ ဒုက္ခနဲ့စတင်ပြီးဒုက္ခနဲ့အဆုံး သတ်ရတဲ့ဘဝတစ်ခုပါ´´မိန့်တော်မူခဲ့၏။ ဘဝနဲ့စပ်လျဉ်း၍ […]
bigbirdမောင်ငယ်၊ညီမငယ်လေးတို ့ရေ… မောင်ငယ်၊ညီမငယ်လေးများကို ဦးငှက်ကြီးက ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ်လောက် ပြောပြချင်ပါတယ်ကွယ်။ တစ်ချိန်သောအခါမှာ ဖားငယ်လေး တစ်အုပ်စုဟာ စုဝေးပြီးတော့မှ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုပ်ကြမယ်လို ့ စီစဉ်ကြသတဲ့ကွယ်။ အဲ့ဒီပြိုင်ပွဲကတော့ မြင့်မားလှတဲ့ ဓါတ်မီးတိုင်တစ်ခုပေါ်ကို တက်ကြမဲ့ ပြိုင်ပွဲဖြစ်သတဲ့။ ဒီသတင်းကိုကြားကြတဲ့ ရှိသမျှ ဖားတွေ အားလုံးဟာ ပြိုင်ပွဲဝင်မဲ့ ဖားငယ်လေး အုပ်စုကို အားပေးကြဖို ့ ရောက်လာကြတယ်ကွယ်။ ပြိုင်ပွဲကြီးကတော့ စတင်ပါပြီးတဲ့ ။ အမှန်ကိုပြောရရင် ဓါတ်မီးတိုင်ကြီးထိပ်ကို ဖားငယ်ကလေးတွေ ရောက်နိုင်မယ်ဆိုတာကို လာရောက်ကြတဲ့ ဖားတွေအားလုံးဟာ ဘယ်သူမှမထင်ကြဘူး၊ မယုံကြည်ကြဘူးပေါ့ကွယ်။ “”ဒီလောက်ခက်ခဲတာ ဘယ်လိုနည်းနဲ ့မှ ထိပ်ကိုမရောက်နိုင်ပါဘူး “” ‘” ဒီလောက်မြင့်တာ ဖြစ်ကို ဖြစ်နိုင်ပါဘူးဟယ် “” စသည်ဖြင့်တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အမျိုးမျိုးပြောနေကြတာပေါ့ကွယ်။ ဖားငယ်လေးတွေအုပ်စုလည်း ဓါတ်တိုင်ပေါ်ကို တွယ်တက်ရင်း တစ်ကောင်ချင်း […]
ဖြစ်ခဲ့တာတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃နှစ်လောက်တုန်းက အကြောင်းအရာလေးပါ ကိုရဲအောင် (အသက် ၃၉နှစ်) ရှိုတဲ့ လူ တယောက် မီးလောင်လို့ သေသွားတဲ့ အကြောင်းအရာလေးပါ။ ဖြစ်ပုံကတော ကိုရဲ က နယ်မြို့လေး တခုမှာ ဓါတ်ဆီ ဒီဇယ် ရောင်းတာပါ။ မီးထလောင်မဲ့ နေ့က ပိုက်ဆံ အကြွေးလာပေးတဲ့ လူက ၃၅သိန်း လာပေးထားပါတယ်။ ပိုက်ဆံကို အတွင်းဘက်က အလုပ်စားပွဲမှာ သိမ်းထားပြီး ပုံမှန်အတိုင်းနေခဲ့တယ်။ နေ့အချိန် နေပြင်းတဲ့ အချိန် ဆီ အခိုးအငွေ့နဲ့ အပူရှိန်တွေ ပြင်းထန်နေပေမဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့တာ နှစ်ပေါင်း မနည်းပါဘူး။ ထိုနေ့မှာတော့ ဘယ်သူပြစ်လိုက်လဲတော့ မသိဘူး မီးညှိထားတဲ့ ဆေးလိပ်တို အစကလေး ဆိုင်အတွင်း ဝင်လာပြီး ဆိုင်ထဲက […]
padonmarပွင့်သောပန်းတိုင်း.. လန်းစေချင်.. (၉) by May Aye Oo on Thursday, January 20, 2011 at 8:43am အထက်တန်းကျောင်းသားများအတွက် ဟောပြောပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ပေးရန် စီစဉ်ခြင်း နှင့် ကြွေလွင့်သွားတဲ့ ပန်းတစ်ပွင့် လာမယ့် ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၃၊ ၁၄ ရက်နေ့တွေမှာ ဒေးဒရဲမြို့ နဲ့ ဘိုကလေးမြို့တွေမှာ အထက်တန်း ကျောင်းသား တွေ အတွက် ဟောပြောပွဲလေးတစ်ခု လုပ်ပေးရန် စီစဉ်နေပါတယ်။ အဲလို စီစဉ်ဖြစ်သွားတာကလဲ .. ကူညီပေးမယ့် volunteers တွေ ရှိတာကတစ်ကြောင်း ၊ လိုအပ်ချက် တစ်ခုဖြစ်နေတယ်လို့ ခံစားရတာကြောင့် တစ်ကြောင်း ကြောင့် စီစဉ်ဖြစ်သွားတပါ။ ပထမ အချက်ကတော့ … […]
ပွင့်သောပန်းတိုင်း.. လန်းစေချင်.. (၁၂) by May Aye Oo on Thursday, March 3, 2011 at 8:44am YOUTH CAMP 26/2011 ၂၆-၂၇၊ ဖေဖော်ဝါရီလ၊ ၂၀၁၁ ကျောက်ကွင်းကျေးရွာ၊ ပြည်ခရိုင်၊ ပဲခူးတိုင်းဒေသကြီး။ ဒီတစ်ခါတော့ ကျောင်းမနေတော့တဲ့ လူငယ်ပိုင်းအတွက် CAMP လေးပါ..။ ရပ်ရွာအတွက် တတ်နိုင်သလောက် ကူညီ နေကြတဲ့ ကလေးတွေကို အားပေးချင်တာရော..၊ ကျန်တဲ့ လူငယ်လေးတွေကိုလဲ educate လုပ်ပေးချင်တာ ကြောင့် ရော ပေါ့လေ.. ။ ပြီးတော့ စာကြည့်တိုက်လေး လုပ်ပေးနေတာမို့ အခြေအနေလေးလဲ ကြည့်ချင်တာလဲ ပါတာပေါ့လေ..။ သင်တန်းကို ရွာက လူငယ်များ မည်သူမဆို တက်ရောက်နိုင်တာကြောင့်၊ အသက် ၁၆ […]
လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်ခန့်က …. လျှပ်စစ်မီးလုံးဝမရသော မြို့လေးတစ်မြို့သို့ ရောက်သွားခဲ့ဖူးသည် ။ ရောက်သွားပုံမှာလည်း အနည်းငယ် အူကြောင်ကြောင် နိုင်လှသည် ။ မိဘ ဆွေမျိုး ၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပဲ ရုပ်ရှင်အဖွဲသားများ နှင့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်အတွက်သွားရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။ ကျမဧ။် ငယ်သူငယ်ချင်းတစ်ဦးသာ အဖော်လိုက်ခဲ့သည် ။ ဒါရိုက်တာ နှင့် ခင်မင်ရင်းနှီးသဖြင့် ရိုက်ကွင်းကြည့်ချင်သောကြောင့် လိုက်ပါသွားခြင်းဖြစ်သည် ။ နာမည်ကြီး သရုပ်ဆောင်များဖြစ်ကြသော ရန်အောင် ၊ စိုးမြတ်နန္ဒာ ၊ သူထူးစံ ၊ ဖြိုးငွေစိုး တို့အပြင် ဥက္ကာမင်းမောင် ၊ပြည့်စုံ ၊ စိုင်းကျော်စွာ၊ စိုးမိုးကြည၊်ဘူန်းလျံ တို့အပြင် တခြား ဇာတ်ပို့၊ ဇာတ်ရံများလည်း ပါဝင်သည် ။ နယ်မြို့လေးတွင် သွားရိုက်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် […]