:gee: အသွင်တူ၍ ခြားနားသည် :chee: အလုပ်ထဲမှာရိုးသားဖြောင့်မတ်စွာတလေးတစားရှိတာကြောင့် ဇင်လင်းကိုအန်တီကြီးကအရေးပေးသည်။ လက်လွတ်မခံချင်။အလုပ်ထဲမှာ ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် ဇင်လင်းဘက်ကရပ်တည်လျက် တစ်ဖက်အလုပ်သမားကိုသာအဆုံးရှုံးခံမည့်ပုံ။ခုခေတ်ခါမှာ ရိုးသားပြီးအလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်သည့် လူငယ်မျိုးကရှားပါးတာကြောင့်လည်း အန်တီကြီးအတွက် ဇင်လင်းဟာတန်ဖိုးတစ်ခုလို ဖြစ်နေလောက်တာပါ။ ထိုကဲ့သို့ အလုပ်ရှင်အန်တီကြီးရဲ့ အရေးပေးဂရုပြုမှုတွေကြောင့် ဇင်လင်းအလုပ်ထဲမှာ အနေရခက်လာတော့ပြီ။ နောက်ပိုင်းကာလတွေမှာ ဇင်လင်းရဲ့ကြိုးစားမှုကြောင့် ထိုက်တန်တဲ့နေရာတစ်ခုကိုရလာတာ မှန်သော်ငြား အန်တီကြီးရဲ့ အထူးအရေးပေးမှုကြောင့်ဟု တီးတိုးဝေဖန်လာတဲ့အသိုင်းအဝိုင်းကြား ဇင်လင်းအလုပ်ထဲမှာ စိတ်ပျက်လို့နေလေပြီ။ ဇင်လင်းအလုပ်မသွားတဲ့ရက်တွေဆိုရင် မျက်နှာမကောင်းရှာသောအဖေ၊အမေနဲ့ညီမနှစ်ယောက်ကြောင့် ဇင်လင်းအလုပ်ကိုအပြီးတိုင်မစွန့်ခွာနိုင်သလို၊စိတ်ထဲမှာနောက်ကျိရှုပ်ထွေး အနေခက်နေသည့်ကိစ္စကြီးကို လည်းဖွင့်ပြောဖို့ရန် နှုတ်မရဲ။ အလုပ်ထဲမှာ လက်အောက်ငယ်သားတွေက ဇင်လင်းအပေါ်မချေမငံဆက်ဆံကြသည့်အခါတိုင်း ငါ့ကိုအန်တီကြီးနဲ့အထင်မှားပြီး မလေးမစားလုပ်နေကြတယ် ဟုပင်တစ်ကိုယ်ရည် တွေးတောမိလျက် စိတ်မကောင်းခြင်းတွေဖြစ်ရတာအခါခါ။ စိတ်နှလုံးမချမ်းသာတော့ ကိုယ်ခန္ဓ္ဓာကပါနှုန်းချိလှတာကြောင့် အလုပ်သွားဖို့ဘယ်လိုမှမမတ်နိုင်တဲ့ရက်တွေ များများလာရတော့သည်။တစ်ရက်ကနေနှစ်ရက်တွေကတော့ ညီမတွေက အန်တီကြီးထံဖုန်းဆက်ပြီး ခွင့်ယူ ပေးတတ်ကြသည်။သုံးလေးငါးရက်ဖြစ်လာပြီဆိုရင်တော့ အန်တီကြီးက အိမ်တိုင်ရာရောက် ပေါက်ချလာကာ ဇင်လင်းအလုပ်သို့လာပါမည်ဟု […]

:ha: အင်တာနက်မီးကိုဘယ်သို့သုံးရပါ့ 😥 ဌာနခွဲမှူးကရုံးခန်းထဲသို့စိတ်တိုသောမျက်နှာထားနဲ့ဝင်လာသဖြင့် ဝန်ထမ်းအားလုံး မျက်နှာပိုးလေးတွေသေနေကြရသည်။အထူးသဖြင့် သွေးသန့်တို့လိုဝန်ထမ်းငယ် လေးတွေက ပို၍ထိတ်လန့်နေကြရတာပင်။ “ခင်ဗျားတို့ ကွန်ပျူတာအော်ပရေတာတွေသေသေချာချာနားထောင်” တစ်ခန်းလုံးကဝန်ထမ်းအားလုံးကွန်ပျူတာတာဝန်ရှိသူတွေမို့ အားလုံးမင်သက်ငေးမော သွားသည်။ “အခုရက်ပိုင်း အလုပ်လုပ်တာကိုအကြောင်းပြပြီး အင်တာနက်ကိုကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အတွက်တော်တော်လေးသုံးနေကြတယ်မို့လား” ကုမ္ပဏီတော်တော်များများမှာလည်းအဲဒီလိုကိစ္စတွေကြောင့်လူကြီးပိုင်းတွေတော်တော် စိတ်ပျက်နေကြရတယ်။အစိုးရဌာနတွေကတော့ထားပါ တို့နဲ့မဆိုင်ဘူး ဒီတော့ ခင်ဗျား တို့ရှေ့လျှောက်ဒီလိုတွေအကျင့်ပျက်နေကြမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်အလုပ်ကျွမ်းကျင် တဲ့လူဖြစ်ဖြစ် ထုတ်ပစ်ဖို့ဝမ်နင်ပေးခဲ့လိုက်မယ်” ဌာနခွဲမှူးထွက်သွားသည်အထိ အားလုံးငြိမ်သက်မပြေကြသေး အတော်ကြာမှ အသက် အကြီးဆုံးအန်တီသီတာကစ၍ “ကဲ…ကလေးတွေကြားကြတဲ့အတိုင်းပဲနော်..ကိုယ်လုပ်နေတာတွေကိုယ်အသိဆုံး ဖြစ်ကြမှာပေါ့ ဖြစ်လာပြီဆိုမှတော့ အန်တီတို့ကစိတ်မကောင်းရုံပဲတတ်နိုင်မှာ” အန်တီသီတာရဲ့စကားအဆုံးခေါင်းမဖော်နိုင်သူတို့မှာ သွေးသန့်တို့ မိန်းကလေးငယ် တစ်စုသာဖြစ်သည်။ ကိုယ့်အကြောင်းကိုယ်ဖော်ရရင်လည်း အပြစ်တင်ခံရတောင်နည်းသေးဟုဆိုကြမည်။ သွေးသန့်အကြောင်းကိုပဲသီးသန့်ပြောရရင် ရုံးတက်ချိန်ထက် တစ်နာရီနီးပါးလောက် စောပြီး သွေးသန့်ရုံးခန်းထဲရောက်တတ်သည်။ “စောလှချည်လား သွေးသန့်စင် ရဲ့” ဟု တစ်ယောက်ယောက်ကမေးလျှင် “မနေ့ကအလုပ်လေးတွေမပြတ်သေးလို ဟီး” “အလုပ်ကြိုးစားလိုက်တာနော်” […]

:eee: “ဘာကိုအပြစ်တင်ရမှာလဲ မီးပုံးကားလေးရယ်” :byae: လမ်းမတစ်ယောက်မှာကြိုးတွေတန်းပြီးမီးပုံးတွေချိတ်ကြတယ်။ရပ်ကွက်လူငယ်တွေစုပေါင်းပြီးပြုလုပ် ကြတာတဲ့။ အိမ်တွေမှာတော့ထုံးစံမပျက်ဖယောင်းတိုင်မျိုးစုံ၊မီးပုံးမျိုးစုံအလှဆင်ထားတာတော်တော်လေးမြိုင်ဆိုင်နေပါတယ်။ မေဝါကတော့ဘုရားစင်မှာဖယောင်းတိုင်၃တိုင်ပူဇော်ပြီး လက်ကျန်ဖယောင်းတိုင်လေးတွေကို ပြတင်းပေါက် ဘောင်မှာစီထွန်းထားလိုက်တယ်။ပြတင်းပေါက်ကနေလမ်းပေါ်ကြည့်မိတော့ လမ်းထဲက ကလေးတွေမီးပုံးကား တွေ၊မီးရှူးတွေ၊ဗျောက်အိုးတွေနဲ့ပျော်မြူးနေလိုက်ကြတာ။ဟော…ဟို၄နှစ်သမီးလေးက သမီးလေးနဲ့ရွယ်တူ ပုံ့ပုံ့လေးပါလား။ပုံ့ပုံ့လေးကိုမြင်မှ သမီးလေးကိုပိုလို့သတိရကာမျက်ရည်တွေကအလိုလိုဝဲလာလေပြီ။ အခုနေများသမီးလေးသာရှိခဲ့ရင် ပုံ့ပုံ့လေးတို့ကလေးတစ်သိုက်နဲ့အတူပျော်ရွှင်နေလောက်ပြီ။မေဝါလည်းအခု လိုမျိုး ပြတင်းတံခါးနားမှာငိုင်နေမှာမဟုတ်ချေ။ကစားနေတဲ့သမီးလေးကိုကြည့်လိုက်၊တစ်ခြံလုံးအနှံ့ ဖယောင်း တိုင်တွေလိုက်ထွန်းလိုက်နဲ့ပီတိတွေဖြာနေမှာသေချာတာပေါ့။မှတ်မှတ်ရရမနှစ်က တော်သလင်း လကွယ်ခါနီး လောက်ကပေါ့.. ^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^ “မေမေနဲ့လိုက်မယ်…မေမေနဲ့လိုက်မယ်” “ဟဲ့..သမီး မေမေနဲ့လိုက်လို့မရဘူးဆိုတာသိရဲ့သားနဲ့ နေ့တိုင်းဒီလိုလုပ်မနေနဲ့ကွာ…ကဲပါကြီးကြီးကသမီးက ခေါ်ပါဦး” မေဝါ့အကျင်္ ီအနားစကိုအတင်းဆွဲနေသောသမီးလက်ကိုအနည်းဖြည်လွှတ်ရင်း ရွာမှလာနေပေးသောကြီးတော် ထံသမီးကိုထိုးထည့်ရသည်။မေဝါရုံးသွားခါနီးတိုင်းဖြစ်နေကျ သမီးရဲ့အကျင့်ကဘယ်လိုမှဖျောက်လို့မရ။ သူများကလေးတွေဆိုဒီအရွယ်မူကြိုပို့ထားကြပြီး လုပ်ငန်းခွင်ဝင်လို့ရနေပြီ။သမီးကတော့ထိုသို့မဟုတ်။မူကြိုကို ပို့လို့လည်းလုံးဝမရ တစ်ပတ်လောက်ကြိုးစားပမ်းစားပို့ကြည့်သော်လည်းအချည်းအနှီး မူကြိုကဆရာမတွေရုံးကို ဖုန်းဆက်ပြီးလာလာပြန်ခေါ်ခိုင်းသဖြင့် သွားပြန်ခေါ်ရတာတစ်ပတ်လုံးပင်။ရုံးကလူကြီးကပင်အမြင်မကြည် တော့။နောက်ဆုံးတော့ ရွာကကြီးတော်ကိုအတင်းခေါ်ယူကာသမီးနဲ့အတူအိမ်မှာနေစေမှပဲနည်းနည်းအဆင်ပြေ သွားတော့သည်။သမီးရဲ့အဖေကလဲ နောက်အိမ်ထောင်နဲ့အတူလသားကလေးငယ်ပင်ရနေပြီမို့ အပူအကပ်လို တာကြောင့် မေဝါတစ်ယောက်တည်းလောကဓံကိုခါးစည်းခံနေရလေပြီ။ “ရော့ရော့ကြီးကြီးသမီးကိုတစ်ခုခုလိုက်ဝယ်ကျွေးလိုက်နော်…ကြီးကြီးတို့သွားပြီးမှ မေဝါအပြင်ထွက်မယ် သော့တစ်ချောင်းယူသွားလိုက်” ကလေးနဲ့ကြီးတော်ထွက်သွားပြီးမှ […]