မျက်ရည်ကျမှ မင်းဝမ်းဝတက်သူလား ထမင်းတစ်နပ်တန်ဖိုးကို မင်းသိတက်ရင် တောင်သူဦးကြီးတွေကို ဦးညွန့်လိုက်ပါကွာ ချွေးမြေကျအောင် လုပ်အားပေးပြီးမှ သိမ်းပိုက်လိုက်တဲ့ မြေယာတွေကြားမှာ သူတို့ဘယ်လိုအသက်ရှင်သန်မလဲဆိုတာ တွေးမိရဲ့လား မင်းတို့ရဲ့လောဘတွေအောက်မှာ သူတို့ဒူးထောက်နေတာ ကြောက်လို့မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိထားသင့်တယ် ကျေးစွပ်တက်တဲ့ အမူအကျင့်က လူမြင်ရင်တောင် မုန်းဒဏ်သင့်ပါတယ်ကွာ စာနာစိတ်လေးမင်းရတဲ့တစ်နေ့ အသက်ချွေးပေးဆပ်နေတဲ့ သူတွေကို ဦးညွန့်ပေးလိုက်ပါ မင်းလေးတစ်ယောက် ဝင်းပတဲ့ လပမာ နံဘေးမှာလဲ ကြယ်စင်ခယလာပါလိမ့်မယ်ကွယ်                                ပိတောက်မိုး

ချစ်တယ်ဆိုတာတဲ့စာသားတွေအောက်မှာ ငါဘယ်လောက်များ အိပ်ပျော်မိခဲ့ပြီလဲ လူတစ်ယောက်ကိုချစ်တာ တစ်ခါတစ်လေ ငါ့ရင်တွေ နစ်လောက်အောင်ကို မောပန်းလှတယ်ချစ်သူ မုသားလေလား ငါကျေနပ်တယ် အခုသူကလေ ငါ့ကိုသိပ်ချစ်တယ်တဲ့ မသိစိတ်က အလိုလိုဦးညွန့်လိုက်တဲ့နှလုံးသားလေးလဲ ဖူးငုံပွင့်စပန်းပမာ ရနံ့တွေကြွယ်နေတုန်းပေါ့ ကာရံလေးတွေအောက်မှာ ပျော်မြူးနေတဲ့ ငါ့ဘဝလေးက အခုဆိုရင် မင်းအချစ်တွေနဲ့ ကဗျာလေးတွေ တည်ဆောက်ခဲ့တာ အမိုးအကာစုံလောက်ပြီနော် အခန်းဖွဲ့ဖို့အတွက် မင်ပေးမယ့် မေတ္တာတရားနဲ့ သစ္စာတရားကို ငါယနေ့တိုင် စောင့်မျှော်နေစဲပါချစ်သူ……………………….. ချစ်သူ့ရင်ခွင် ပွင့်လန်းသည့်ပန်း အနမ်းခြွေလှမ်း ခူးရန်ခက်လှ ပင်မြင့်ပန်းဘဝ ထိုက်သူရမို့ အဝေးကမျှော် တွေးစကာရူး လေပွေမြူးသည့် ဆောင်းပန်းချီတစ်ချက် ဆေးစက်မသေချာ အိပ်မက်လေးထဲ နစ်မြောမိတာ ချစ်မိသူရဲ့ ရင်ထဲမှာ  မင်းကိုချစ်တာ ပေးဆပ်ခြင်းပါ                             ပိတောက်မိုး

ရှုပ်ထွေးနေခြင်းက အလုပ်အတွေး ကာရံတစ်ခုပါ ရှင်းလို့ရယ်မှမပြီးသေး  ညည်းငြူနေတဲ့ငါ့ဘဝ စားနေကျဘဲဥပမာ အစတော့ရှာရခက်သား တန်ဖိ်ုးကကြီး လှန်းလို့ရယ်မမှီပ မြင်သမျှအရာတွေက အကြင်ရပေဘူးပေါ့ ခင်နှမရေ တို့ဘဝလေးက အနေဆုပ်လှတယ်ကွယ် ပညာရယ် မကုန်ခန်းပေမို့ သင်သမျှအရာတွေသည် သင်ခါရမို့ မတိုးတက်တာ မစမ်းပါဘူး ကဲသူငယ်ချင်းရေ ကူညီစမ်းပါဦး သုံးမရတော့တဲ့ ငါ့အရည်အချင်းလဲ ဘယ်ရပ်ဌာနေ ဘယ်ဆီမြန်း ရှာပေးပါဦးလို့  ကြွေးကြော်ရင်း……………                   ပိတောက်မိုး

ရပ်တည်ခဲ့တဲ့နေရာ ခြေချစရာတောင်မရှိတော့ပြီပေါ့ တဖြေးဖြေးနဲ့ အငွေ့ပျံ မင်းတို့ပေးတဲ့ သင်ခန်းစာက ငါတို့ရိုးရာပြက်လုခမန်း ကဲ မင်းပြောစမ်းပါဦး စိမ်းလန်းသစ်ပင် မုန်တိုင်းရိုက်ခက် အရိုးပြိုင်းပြိုင်း တုနှိုင်းရရင် အငတ်မပြေတဲ့ မင်းတို့လောက အသွေးအသားကိုမောဟအဖြစ်စားသုံး အခုတော့ သဘာဝလေးလဲ အချိန်အခါမဟုတ် ပြိုလုပျက်စီး ကဲသူငယ်ချင်းရေ ပြောစမ်းပါဦး မင်းကမှားသလား ငါကနသလား သူခိုးကိုမှ ဓါးရိုးကမ်းသွင် မဖန်ဆင်းနှင့် ကိုယ့်မြေ ကိုယ့်ရေ တို့တစ်တွေဘဝ ပန်းကောင်း အညွှန့် မကျိုးစေဖို့ အသိစိတ်ဓါတ် ကာကွယ်ပြုသည် သဘာဝလေး ရေရှည်စေဖို့ ကဲ သူငယ်ချင်းရေ မင်းရော ဘယ်လိုလဲ လို့မေးစမ်းချင်ဘိ………….                              ပိတောက်မိုး

တရားရဲ့လက်နက်က အေးမြခြင်းပါ လူသားတိုင်းမစာနာတက်သေးတာ မာနကိုမှေးတင်နေတုန်းမို့ပါ သုညဆိုတဲ့ ကမ္ဘာမြေကြီးမှာ မင်းရော ငါရော သူတစ်ပါးတွေရော ဘယ်အက္ခရာနဲ့ အစပျိုးခဲ့ပြီလဲ ငိုခြင်းအစ သုညပါ သေတော့လဲ ဒီအက္ခရာလေးပါ တန်းဖိုးမရှိတဲ့ ဒီကမ္ဘာလေးမှာ မင်းဘာတွေကိုခင်တွယ်နေဦးမှာလဲ ချစ်ခြင်းလား ပိုင်ဆိုင်ခြင်းလား ငါဆိုတဲ့မာနတွေအောက်မှာ မင်းတို့ ဘယ်နှစ်ကြိမ်ဒူးထောက်ပြီးပြီလဲ မာနကရော ဘာတွေပြန်ပေးလိုက်ပြီလဲ မင်းသိပါတယ် ရလိုက်တာက ပူလှောင်ခြင်းတွေပါ နေမင်းဘေးမှာ အေးမြတဲ့ကြယ်စင်မရှိတာ မဆန်းတော့ပါဘူးလေ ဒါဆိုလမင်းကရော အထီးကျန်ခြင်းဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို သူလဲ လက်ကိုင်သုံးနေရတာဘဲလေ သောကတွေအလီလီနဲ့ မာနတွေအောက်မှာ ရင်သန်နေရတဲ့ လူသားအားလုံး အေးမြတဲ့ တရားရေအေးကို အစဉ်သုံးနိုင်ပါစေလို့ ဆန္ဒပြုရင်း……                                                       ပိတောက်မိုး

မျက်ရည်စက်တွေကြားမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတဲ့ငါ့ဘဝ အကြင်နာကင်းမဲ့တဲ့ လူ့လောကအလည်မှာ ထမင်းတစ်နပ်တောင် ဝမ်းမဝခဲ့ပေ မင်းတို့ပြောတဲ့ မေတ္တာတရားတွေအောက်မှာ အမုန်းလက်နက်တွေကို အလှဆင်ခြင်းလား သောကကို ပုခုံးမှာလွယ်နေတဲ့ ငါ့ဘဝကတော့ ခါးသီးတဲ့ထမင်းထုပ်ကို ဟန်လုပ်ပြီးမစားချင်တော့ဘူး အမှိုက်ဆိုပြီး ထားခဲ့တဲ့ မိဘတွေ အခုတော့ အကြင်နာတရားကင်းမဲ့ဇုန်မှာ ရပ်တည်တက်နေပြီလား ဘာကြောင့်များ လောကထဲကိုတွန်းပို့ရက်တာလဲဟင် မျက်ရည်ကအဖော်လား အမုန်းကအဖော်လား ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာဗျာ စာနာပေးပါ အသင်လောက ချစ်ခြင်းမရှိတော့တဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နစ်မျောမယ့်အစား လေလွင့်နေတဲ့စိတ်ကဗျာလေးကို သွေးမျက်ရည်အဖြစ် ဖန်ဆင်းမထားရင် ငါကျေနပ်ပါပြီ                                     ပိတောက်မိုး