ကိုေပါက္(မႏၱေလး)“ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းသမား” (၅) (ဓါတ်ဖမ်းသူနဲ့ဓါတ်ကြည့်သူ) အရင်က ဓါတ်ပုံတွေဘာလို့မတင်ကြသလဲဆိုတာကတော့ နှစ်ချက်ရှိပါတယ်။ ပထမ အချက်က ဖေစ်ဘုတ်ဆိုတာ ရှယ်ချင်သလိုရှယ် လုပ်ချင်သလိုလုပ်လို့ရတဲ့နေရာဖြစ်နေပါတယ်။ ဓါတ်ပုံတစ်ပုံဆိုတာက အချိန် ၊ငွေကြေး၊ဖန်တီးမူ့အတတ်ပညာနဲ့စိတ်ခံစားမူ့ တို့ပေါင်းစပ်မှရလာနိုင်တဲ့ အနုပညာပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။ အဲတော့ ကိုယ်အပင်ပန်းခံရိုက်ထားတဲ့ ပုံလေးတစ်ပုံကို အလွယ်တကူ ယူပြီး ကိုယ့် နာမယ်ကိုယ် ခပ်တည်တည်ပြန်ရေးတဲ့သူတွေ လက်ထဲရောက်သွားမှာကိုတော့ ဘယ်ဓါတ်ဖမ်းသူမှ အဖြစ်မခံချင်ပါဘူး။ အဲတော့ ဓါတ်ဖမ်းဆရာအစစ်တွေက ဖေစ်ဘုတ်မှာ ပုံမတင်ကြပါဘူး။ ဒုတိယအချက်က ပြိုင်ပွဲ ဝင် မဝင် ဆိုတာနဲ့ဆိုင်ပါတယ်။ ကျနော်သိသလောက် ဟိုအရင်က ဓါတ်ဆရာကြီးများက ကိုယ်ဓါတ်ဖမ်းခဲ့တဲ့ နေရာကို အလွယ်တကူပြလေ့မရှိပါဘူး။ ပြိုင်ပွဲဝင်ဓါတ်ပုံဆိုတာ သူများထက် ထူးနေ သာနေဘို့ လိုတယ်လေ။ ဒီတော့ ပြိုင်ပွဲဝင်မယ့် ဓါတ်ပုံ ကို လူတွေကြားမှာအလွယ်တကူချမပြဘူး။ မြင်ဘူးတွေ့ဘူးပြီးသား ပုံဆိုရင် အကဲဖြတ်မယ့် […]
“ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းသမား” (၄) (ကြုံရဆုံရ ဓါတ်ဖမ်းသမားဘဝ) တကယ်တော့ ဓါတ်ဖမ်းသူတစ်ယောက်က ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးနပ်ဘို့လိုပါတယ်။ ပြုံးပြတတ်ဘို့လိုပါတယ်။ အဲလိုမှမဟုတ်ဘဲ ခပ်တည်တည်ကြီးလုပ်ရင်တော့ အဆော်ခံထိဘို့များပါတယ်။ နောက် ကိုယ်ဓါတ်ပုံသွားရိုက်တဲ့အခါမှာ ကိုယ့် အနားပါတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေရဲ့ အရိပ်အကဲအလုပ်အကိုင်ကိုလဲသိဘို့လိုပါတယ်။ တစ်ခါက ရန်ကုန်ကလာတဲ့ဓါတ်ဆရာက နေဝင်ချိန်လေးမှာဧရာဝတီမြစ်နံဘေးက ဖောင်တွေကိုရိုက်ချင်တယ်ဆိုတာနဲ့ ကျောက်သပိတ်ဘက်ကိုသွားကြပါတယ်။ အဲနားရောက်တော့ ပက်လက်ကုလားထိုင်ပေါ်ထိုင်နေတဲ့တစ်ယောက်က “ဆရာကြီးသွားမှာလား” လို့ လှမ်းမေးတဲ့အခါ ကျနော်ကပြုံးပြီး “ဟိုရက်ကမှ သွားထားတာ”လို့ခပ်တည်တည်နဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ရန်ကုန်သားကတော့ ကျနော်တို့အထာကိုနားမလည်ပါဘူး။ ပြီးမှ “ဖောင်တွေ ကို ဓါတ်ပုံရိုက်မလို့ ဆိုင်ကယ်ခဏထားခဲ့မယ်နော်”လို့ ပြောပြီး အောက်ဖက်ကိုဆင်းခဲ့ကြပါတယ်။ အဲဒီကနေဖောင်ပေါ်ရောက်တော့ ဓါတ်ပုံတွေရိုက်ကြပါတယ်။ ကျနော်တို့ရိုက်နေတုန်းအသိတစ်ယောက်ကထပ်ရောက်လာပြီး ကျနော်တို့နဲ့အတူ ဝင်ပြီးဓါတ်ဖမ်းတဲ့အချိန် ဖောင်တစ်ခုပေါ်မှာ ဟော့နေအောင်ပြင်ဆင်ဖီးလိမ်းထားတဲ့ ကောင်မလေး တွေ လှေပေါ်တက်နေတာကို မြင်တော့သူကလှမ်းရိုက်လိုက်ပါတယ်။ အဲလိုလဲလှမ်းရိုက်ရော ဟိုဘက်ဖောင်က လူတစ်ယောက်က “ဟေ့လူတွေ […]
alinsett လိုက်ခဲ့ကြမလား ?? စိုစွတ်ခြင်းလည်း မဟုတ် ခြောက်သွေ့ခြင်းလည်း မမည်သော သစ်တောအုပ်ကလေးထဲ ကျွန်တော် သွားပါမည်။ စိမ်းစိုလတ်ဆတ်သော သစ်ပင်ကြီးများ၏အောက်မှာ သစ်တောလမ်းကလေး ကွေ့ကောက်ကောက်က တစ်ယောက်ယောက် လျှောက်နင်းလာဖို့ အမြဲတစေ ခွင့်ပြုနေသည့်ဟန်. . . ထို့အပြင် ဤတောအုပ်ထဲသို့ စတင်ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ပထမဆုံး ခံစားမိနိုင်သည့်အချက်မှာ ”ဤနယ်မြေသည် ဘာမဆို ဖြစ်ပျက်သွားနိုင်သော နယ်မြေဖြစ်သည်” ဆိုတဲ့ခံစားမှု။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ဟာ မွန်းကျပ်ပိတ်လှောင်နေသော ထိုထိုဤဤ မြို့ပြ လွှမ်းခြုံမှုအောက်မှနေ၍ ဆောက်တည်ရာမဲ့ ပြေးထွက်ချင်မိသူတွေပဲ မဟုတ်လား။ ပြေးလာသူမှန်သမျှကို ဆီးကြိုလင့်မည့် ဆိုင်းဘုတ်မရှိသော်လည်း ဤသစ်တောကလေးသည် လာသူတွေကို ဖိတ်ခေါ်ကြိုဆိုနေသယောင် ဖြစ်သည်။ တခါတရံမကသော […]
“ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းသမား” (၃) (ဓါတ်ဖမ်းရင်း ရ ခဲ့ တဲ့ ရီစရာလေးများ) နောက်ပိုင်းမှာ အလုပ်ပိတ်ရက်တွေဆိုရင် တစ်မြို့ထဲသား ကိုစိန်သော့နဲ့ ဓါတ်ဖမ်းထွက်ကြပါတယ်။ ဥပုဒ်နေ့ဆိုရင် မနက်အစောကြီးထ တောင်သမန်အင်း စစ်ကိုင်းဘက်ကမ်း အနှံ့သွား။ ညနေခင်းများ တိမ်တွေလှရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်သတင်းပေးပြီး အပြေးအလွှားသွား၊ ကျနော်နဲ့သူ စစ်ကိုင်း အင်းဝ ရှမ်းလေးကျွန်း အောင်ပင်လယ် ဧရာဝတီမြစ်နံဘေး မန်းလေးမြို့ အရှေ့အနောက်တစ်ခွင်ပြဲပြဲစင်အောင်ရိုက်ကြပါတယ်။ လူသူအရောက်နည်းသေးတဲ့ ဒီးဒုတ်ရေပြာအိုင်ကိုလည်းသူနဲ့အတူသွားခဲ့ကြတာပါ။ ပုုံရိုက်ပြီးလို့သူ့ကိုပြရင်သူက ကျနော့်လိုအပ်ချက်တွေကိုထောက်ပြလို့ သင်ပေးပါတယ်။ သူနဲ့ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းထွက်ချိန် မှာ ပျော်စရာ ရယ်စရာ အဖြစ်အပျက်တွေ အများကြီးကြုံခဲ့ရပါတယ်။ ဓါတ်ပုံလာရိုက်တာကို သစ်တောက လူတွေမှတ်လို့ ဆရာချင်းမုးိမွှန်အောင်ခေါ်ပြီး “လိုတာပြောပါ လိုတာပြောပါ”လို့ လာပြောတဲ့ သစ်ဖောင်သမားနဲ့လဲဆုံရ။ သူတို့က ဝါးဖောင်အောက်မှာ သစ်လုံးတွေဖျောက်ပြီးသယ်လာတာကိုးဗျ။ အဲတော့လာဖမ်းတဲ့သူတွေမှတ်လို့ လာညှိတာပါ။ […]
ကာရံလေပြေ အလှမ်းကွာ လွမ်းတာလေးက ဝမ်းတစ်ထွာ မှန်းကာတွေးရော့မယ် သံသရာခရီးကြမ်း အားတင်းကာလျှောက်လှမ်းလို့ မေ့မျက်ရည် ပါးပြင်ထက်မှာ ရစ်ဝဲလို့ပေါ့ မေတ္တာအိမ်လေး အစပျိုးသူတို့ သစ္စာဆိုစကား တူကြိုးစားရင်း ခုဆို ခုဆိုလေ တွဲလက်လေးတောင်း မြဲလို့နေပြီ နွေလည်မှာမိုးတို့ ပြိုဆင်းရင်း အိုအဆင်းနှင့် ချစ်ပန်းသခင်ကိုမှ အဖူး အငုံ ပွင့်လာအစဉ်လန်းရအောင် မောင့်မေတ္တာအနမ်းဖြန့်ကျဲလိုက်မယ် မေ့အနား လေပြေ တစ်ဖြေးဖြေးတို်က်ခက်ပါစေသား ကာရံ ၂၉ ့၅ ့၂၀၁၅
“ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းသမား” (၂) (ဓါတ်ဖမ်းသူများ ဆုံကြခြင်း) မန္တလေးရောက်တော့ ကိုစိန်သော့ နဲ့ ဆက်သွယ်ပါတော့တယ်။ သူနဲ့တစ်ရက်ဆုံပြီး လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထိုင်ကြ စကားတွေပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ သိပ်မကြာခင် ၂၀၁၁ ကုန်ခါနီးမှာ Mလုလင် က မန်းလေးကိုလာမယ်လို့ဖုန်းဆက်လာပါတယ်။ သူကလဲ ကိုစိန်သော့နဲ့တွေ့ချင်နေပါတယ်။ နောက်မန်းလေးမှာ ဓါတ်ဆရာ ရွှေမင်းသား လဲရှိနေပါတယ်။ သူတကယ်လာတဲ့ရက်မှာတော့ ကိုစိန်သော့ ရွှေမင်းသား ကျနော် နဲ့ Mလုလင် တို့ဆုံပြီး တောင်သမန်းအင်းမှာ ကွန်ပစ်တာကို ရိုက်ကြပါတယ်။ အဲ့အချိန်က လှေသမားကို ငါးထောင်လောက်ပေးလိုက်ရင် ကွန်ပစ်တဲ့ပုံ စိတ်တိုင်းကျ မရခြင်းကွန်ပစ်ပေးပါတယ်။ အခုတော့ စားဝတ်နေရေးကျပ်တည်း တာရယ် ကွန်သမားတွေကလဲ စာတတ်ကုန်တော့ ကျပ်သောင်းဂဏန်းပေးမှကွန်ကိုကောင်းကောင်းပစ်ပေးပါတော့တယ်။ ပထမဆုံးအကြိမ်ကွန်ပစ်တာကိုရိုက်တော့ သူတို့မှာတော့ပုံကောင်းတွေရ ကျနော်မှာတော့ တစ်ဝက်တစ်ပိုင်းပုံတွေဘဲရ။ အဲတော့မှာ ကျနော်ကို ကိုစိန်သော့က ဒီလိုပုံမျိုးရိုက်မယ်ဆိုရင် ကွန်းတိန်းညူးရပ်(ဆက်တိုက်ရိုက်တာ)ဖန်ရှင်းမှာထားရိုက်ရတယ်ဆိုပြီးသင်ပေးမှ […]
စဆရ ႀကီးဘာရယ်တော့ မဟုတ်ဘူးဗျာ။ လှနုထွန်းကြောင့်ဖြစ်မယ်ထင်တယ်။ ဘယ့်နှယ့်ဗျာ.. မယ်တွေသွားပြိုင်ဖို့ ရွေးလိုက်ရင် မျက်နှာလေးတစ်ခုကလွဲ ကျန်တာ ဘာမှ အဆင်ကိုမပြေတာ။ နမ်းချင်စရာကြီးကနေစလိုက်တာ ခင်ညှစ်စရာထိ။ နောက်ဆုံးဖင်မည်းကြီးကျမှ တော်တော်လေး ပွသွားရှာတယ်။ အဲ့တုန်းက ကျုပ် ဖင်မည်းကြီး ဆာဂျရီလုပ်နေတာကို ရှာရှာဖွေဖွေ တွေ့မိလို့ ဦးဦးဖျားဖျား ဂရုပ်မှာ ရှယ်ဖူးပါ့ဗျား။ ခုနောက်ပိုင်း သူထပ်လွှတ်တာတွေ ကြည့်မိတော့လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပဲ။ မှားနေတယ်၊ အတော်လေး မှားနေတယ်။ ပြောချင်တာမှ ယားနေတာပဲ။ ကျုပ်တို့လို အားပေးရုံသက်သက်လူတွေများအဖို့တော့ သူရွေးလိုက်သမျှက ဒါ မြန်မာဆိုပြီး ကမ္ဘာကို ချပြနေရသလိုဖြစ်နေတယ်။ မှားတော့လည်းမမှားပါဘူး။ ကျုပ်တို့အနေနဲ့ ရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ။ မြန်မာမှာ ဒါပဲ အကောင်းဆုံးရှိတယ်ဆိုပြီး ချပြရသလိုဖြစ်နေတယ်။ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာမှ အကောင်းဆုံးဆိုတာကို ရွေးလွှတ်ရတာလား။ တစ်ချိန်တုန်းကများတော့ ခါးသေးရင်ချီတွေမှ လှတယ်ထင်တာလား။ ခုနောက်ပိုင်းတော့ […]
aye.kkတကယ်ဆို ကျမကို ဘယ်သူကမှ ကြိုက်ကြမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျမ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ယုံကြည်မိပါတယ်။ ကျမက ရုပ်ကမလှပါဘူး ၊ စိတ်ကလည်း ကြမ်းပါတယ် ။ ဒေါသကလည်းကြီး ၊ မလှတဲ့ရုပ်ကိုလည်း မပြင်မဆင်နဲ ့ ဆိုတော့ကြည့်ရဆိုးပါတယ်။ ကျမက အလုပ်နဲ ့မအားရတဲ့သူပါ ။ ကျမက အိမ်မှာ အလတ် ဆိုတဲ့အတိုင်း မအားရ ၊ မနားရ ၊ အကြီးကို ဦးစားပေးပြီး ၊ အငယ်တွေကို ညှာတာနေရတဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ၊နားလည်းမနားရ ၊ မအားလည်း မအားတဲ့အပြင် ၊ ရည်းစားထားဖို့အတွက် ကိုလည်း စိတ်ကုန်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ ။ ယောင်္ကျားဆို,ဘယ်ယောင်္ကျားမှ စိတ်မကူးတော့ဘူးလို ့အားကေါင်း မောင်းတင်ထားမိပါတယ်။ (အဲဒီအချိန်ကါလတုန်းကပေါ့နော်) ။ ဒီကမ္ဘာမှာ […]
ဇီဇီဂနေ့တော့ Myanmar Legal, Tax & Business Insights Seminar ကို … သွားစား … သွားငိုက် … သွားထိုင်ပြီးသကာလ …. မှတ်ခဲ့တာလေးတွေ ပြန်ပွါးချင်ပါတယ်။ . . . အဲဒီ စီမိနာ မစခင် ကော်ဖီသောက်တဲ့ နေရာမှာ ထိုင်ပြီး ကော်ဖီသောက်တုန်းးး အမျိုးသားတစ်ယောက် သူ့ကိုယ်သူ လာမိတ်ဖွဲ့ပါတယ်။ (အဲဒီ အချိန် ကျော် က သူ့ကို One of the Speakers မှန်းမသိသေးပါဘူးးး) သူကတော့ မြန်မာပြည် အကြောင်း စကားစပ်မိရင်းနဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်ရင် ၂၀၁၅ ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်ခင် မြန်မာပြည်ကို ဝင်သင့်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းး… ခုချိန်မှာ ဘာဥပဒေမှ မခိုင်မာခင် […]
A mar nyoရုတ်တရက်ဖုန်းထမည်လိုက်သောကြောင့်လန့်နိုးကာဒေါသကြီးစွာဖြင့်ဖုန်းကိုယူကြည့်လိုက်သည်။ဖုန်းတွင်ပေါ်နေသောအမည်က Mr.Park ဟင်ဒီအချိန်ကြီးသူကဘာဖြစ်လို့ဖုန်းဆက်ပါလိမ့်နာရီ ကြည့်မိတော့၁နာရီထိုးနေပြီစိတ်တိုစွာဖြင့်ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။ ‘ဟယ်လို’ ‘ဆုရည်အကိုဖုန်းမတွေ့မိဘူးလားအကိုဖုန်းပျောက်သွားလို့’ ‘သေချာရှာကြည့်ပါဦးဆိုင်မှာထားတာဘယ်သူကယူမှာလဲ’ သူဌေးဟုဆိုသော်လည်းဒီပဲခေါက်ဆွဲဆိုင်မဖွင့်ခင်ကတည်းကရင်းနှီးနေ၍အကိုလို့ပဲခေါ်ကာနှုတ်ကျိုးနေပြီ။ဖုန်းပျောက်သည်ဆိုသဖြင့်စိတ်ခုသွားသည်။ ကျွန်မပြန်လာသည့်တိုင်သူ့အခန်းမှာမထပဲအိပ်နေသ ဖြင့်တက်နိုး၍ပြန်တော့မည်ဆိုတာရယ်ကောင်တာမှာလူမရှိဘူးရယ်ဆိုတာပြောခဲ့ပြီး သူဆင်းလာပြီမှပြန်ခဲ့ခြင်းရယ် ပြန်လာသောအချိန်ကပင်ရနာရီထိုးပြီးပြီ။ သူ့အခန်းဆိုသည်မှာ ဆိုင်အပေါ်ထပ်ရှိအထူးခန်းကိုပြောခြင်းဖြစ် သည်။ အရင်ကတော့မုဒိတာအိမ်ရာမှာနေပေမဲ့ နယ်မှလာသောအလုပ်သမလေးများကို အဆောင်အနေဖြင့် တိုက်ခန်းကိုပေးလိုက်သောကြောင့် ဆိုင်အပေါ်ထပ်က အခန်းသုံးခန်းမှာညဘက်အိပ်ကြလေသည်။ တနေကုန်ဆိုင်မှာနေသောကြောင့်တခြားတိုက်ခန်းရှာလည်းအပိုငွေထွက်သွားမည်စိုးသောကြောင့်ဆိုင်မှာနေကြခြင်းဖြစ်လေသည်။ ယနေ့လည်းညဘက်ပင်ပန်းသည်ဆိုကာတနေကုန်မထ၍ ပြန်ကာနီးမှနိုးခဲ့သည်ကိုဖုန်းပျောက်သည်ဆိုတော့စဉ်းစားစရာ ဆိုင်မှာရှိတာကနှစ်ယောက်တစ်ပိုင်း။ အလုပ်သမလေးများကဖြစ်တဲ့မနီ၊ဇင်ဇင်၊သီရိအပြင်မရှိ။ကိုကျော်တော့ရှိသည် ဒါပေမဲ့သူကလည်းအေးအေးဆေးဆေးသမား။ သူဌေးတို့နဲ့အတူတူနေကာစိတ်ချရသူ၊ ပိုက်ဆံလိုလည်းကြိုထုတ်နေသူဖြစ်သောကြောင့်မဖြစ်နိုင်။ အပေါ်မှာအိပ်နေလျင်မတက်ရန်မှာထားသောကြောင့် ဘယ်သူမှလည်းမတက်ရဲ။ ဧည့်သည်နဲ့ပါသွားရအောင် ဧည်သည်ပါး၍သူတက်အိပ်နေတာသာကြည့်တော့။ ငါပြန်လာပြီးမှများဧည်သည်များလာသေးလားစဉ်းစားမိသည်။ပျောက်သည်ဆိုတော့မတတ်နိုင် ကောင်မလေးတွေဖုန်းဆက်ပေးပါလို့ဆို၍ ဆက်ပေးလိုက်သည်။ ဖုန်းမကိုင်။ အေးလေ ညဥ့်နက်နေပြီအိပ်ပျော်နေမှာပေါ့ဟု တွေးကာ Mr.Parkဆီဖုန်းပြန်ဆက်လိုက်ပြီး ဖုန်းမကိုင်ကြောင်းပြောလိုက်သည်။ ပြီးနောက်ဖုန်းကိုအသံပိတ်ကာ အိပ်လိုက်သည်။မနက်မှအကျိုးအကြောင်းမေးတော့ မည်။ မနက်ဆိုင်ကိုစောသွားလိုက်သည်။ ‘ကိုကျော်ရေရော့’ ဈေးမှဝင်ဝယ်လာသောပစ္စည်းများကိုစင်ပေါ်တင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ ပြီးမှသိချင်တာကိုဆက်မေးလိုက် သည်။ ‘ညကဖုန်းရှာတွေ့လားကိုကျော်’ ‘အေးညီမလေးသီရိဆီကတွေ့တယ်တဲ့’ မထင်မှတ်သောအဖြေကြောင့်မှင်တတ်သွားသည်။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးလို့လည်းတွေးရင်းတစ်ဆက်တည်း […]
ကျွန်မမျက်ဝန်းအိမ်မှ မျက်ရည်ပူများကို ကြည့်ရင်းသက်ပြင်းချကာ မောင်မျက်နှာလွဲသွားသည်။ ကျွန်မရင်ကို အစိတ်စိတ် ကွဲစေသော လုပ်ရပ်များအတွက် ဖွင့်ဟလိုက်သော စကားတစ်ခွန်းက ‘တောင်းပန်ပါတယ်’တဲ့လား။ ဒီစကားလေး တစ်ခွန်းအပြင် မပိုတော့။ လွန်ခဲ့သော လပေါင်းများစွာ ကျွန်မပေးဆပ်ခဲ့သော အချိန်များ၊ အချစ်များကို ဒီစကားတစ်ခွန်းနဲ့ ကြေဖျက်လိုက်ခြင်းလား။ ဖြစ်နိုင်လျင် ဒီနေရာ ဒီအချိန်ကို ရပ်တန့်၍ အဝေးဆုံးနေရာသို့သာ ထွက်ပြေးသွားချင်တော့သည်။ ကျွန်မထက်ချစ်ရမည့်သူ ပေါ်လာ၍ လမ်းခွဲကြပါစို့ ဆိုတဲ့စကားအတွက် ကျွန်မဘယ်လို ဖြေသိမ့်ရမလဲ။ အမှန်တကယ်ဆို ပေါက်ကွဲလိုက်ဖို့ တစ်ခုခု တုန့်ပြန်လိုက်ဖို့ကောင်းပေမဲ့ စကားစရှာမရ။ မောင့်ပုံစံတွေ ပြောင်းနေခဲ့တာ သတိထားခဲ့ပေမဲ့ ယုံကြည်စိတ်လွန်ကဲခဲ့သောကြောင့် အပြစ်မမြင်ခဲ့မိ။ ကျွန်မအပေါ် ရက်စက်လိမ့်မယ်လို့လည်း မထင်ခဲ့။ အခုတော့ မောင့်အပေါ်ကျွန်မထားခဲ့သော ယုံကြည်မှူကို တစ်စစီချိုးဖျက်ခြင်းသာမက ကျွန်မရဲ့အချစ်ကိုပါသစ္စာဖောက်သွားခဲ့ပြီရက်စက်သွားခဲ့သည်။ မယုံကြည်နိုင်သော မောင့်ရဲ့ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် အိမ်မက်လား တစ်ကယ်လား […]
အလင်းခြုံတဲ့ သတင်း Zone သို့မဟုတ်… အောင်ဇေမီဒီယာကနေ … ဒီတစ်ပါတ် တင်ပြပေးမယ့် သတင်းတွေကတော့ …. မြန်မာဗုဒ္ဓဘာသာဝင်မိန်းမများ အထူးထိမ်းမြားခြင်းဆိုင်ရာ ဥပဒေကြမ်းကို လွှတ်တော်မှာ အတည်ပြုလိုက်ပြီဆိုတဲ့သတင်း၊ US တဝန်းရှိ ပြည်နယ်များစွာ အတွင်းမှာ အစာအဆိပ် သင့်စေတဲ့ ဘက်တီးရီးယားပိုးတစ်မျိုး ကူးစက် ပျံ့ပွားနေတဲ့သတင်း ၊ ၈၈ မျိုးဆက်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ NLD တို့ ပူးတွဲပြီး ထုတ်ပြန်လိုက်တဲ့ နိုင်ငံရေး ကြေညာစာတမ်းအကြောင်း၊ ကချင်ဒုက္ခသည်စခန်းတွေဆီက ပညာသင်ကြားဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ ကျောင်းသားများနဲ့ ဆရာ/ဆရာမများရဲ့ အရေးကိစ္စ သတင်းများ၊ .မြန်မာစစ်တပ်က သိမ်းဆည်းထားတဲ့ တောင်ယာခြံမြေတွေကို ပြန်ပေးဖို့ မိမိကိုယ်ကို မီးရှို့ပြီး ဆန္ဒပြတဲ့ တောင်သူဦးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာသတင်း၊ […]
“ကျနော်ဓါတ်ဖမ်းသမား” (၁) (ငယ်ငယ်လေးနဲ့လက်ဆော့ သူ) ဓါတ်ပုံကို စိတ်ဝင်စားတာကတော့ ငယ်ငယ်ကတည်းကပေါ့၊ ဒါပေမယ့်ကျနော်ကြီးပြင်းတဲ့ခေတ်က ဖလင်ခေတ်။ သာမန်ဝန်ထမ်းမိသားစုက ပေါက်ဖွားတဲ့ကျနော့်အဘို့ ကင်မရာကိုင်ပြီးဓါတ်ဖမ်းဘို့ဆိုတာ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်ရဲပါဘူး။ ကင်မရာအသာထား ဖလင်ဆေးခ ကူး ခတောင် မရှိပါဘူး။ နောက်အဲဒီခေတ်က ကိုယ်ရိုက်ထားတဲ့ပုံလေးကြည့်ချင်ရင် ဖလင်တစ်လိပ်လုံးကုန်အောင်ရိုက်ပြီးမှ ဓါတ်ပုံဆိုင်သွားကူး မှ ကိုယ့်ပုံလေးပြန်မြင်ရတာလေ။ ငွေကုန်မှပုံမြင်ရတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေလေတော့ ဝါသနာကိုမြိုသိပ် ထား ပြီး သူများရိုက်တာတွေဘဲကြည့်၊ မြဝတီမဂ္ဂဇင်းမှာပါတဲ့ဓါတ်ပုံပြိုင်ပွဲက ပုံတွေကြည့် အဲဒီကပေးတဲ့မှတ်ချက်တွေလိုက်ဖတ် နဲ့ဘဲ စိတ်အယားပြေအောင်နေခဲ့ရတာပေါ့၊ ******************************************************* နောက်ပိုင်းမှာတော့ ရိုးရိုးကင်မရာနေရာမှာ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကင်မရာတွေအစားထိုးလို့လာပါတယ်။ ဖလင်တွေနေရာမှာ မင်မိုရီကဒ်တွေအစားထိုးလာပါတယ်။ အရင်ကလို ဖလင်ဆေးစရာ ကူးစရာမလိုဘဲ ခုရိုက်ခုကြည့် မကြိုက်ရင်ဖျက်လိုက်။ မကြိုက်မချင်းပြန်ထပ်ရိုက်။ အတော်လေးကိုဟန်ကျပါတယ်။ ဒါပေမယ့်လဲ ကင်မရာနဲ့ကျနော် မနီးစပ်သေးဘဲဝေးနေပါသေးတယ်။ ဝါသနာတစ်ခု အတွက် ကင်မရာ […]