ေက်ာ္စြာေခါင္ဆိုင်ရှင် သူ ့ကို အမေ…ဟုခေါ်ရမယ်လို ့ ပြောလာသည်..။ မထင်မှတ်ခဲ ့သောစကားကိုကြားရတော့ အရမ်းဝမ်းသာမိသည်….။ အားလုံးပြောဆိုပြီးမှ ခင်မက ပန်းချီဆုရမယ့်အကြောင်းပြောပြတော့ အမားကရယ်နေသည်…။ မသိမသာနဲ ့အမားကိုစိုက်ကြည့်မိတော့ အသက်၅ဝကျော်အရွယ်ဆိုပေမယ့် အပြုံးများနှင့် ကြည်လင် အေးမြလှသည်…။ နဖူးဆံစပနှင့် နားသယ်စဘေးဘက်တွေမှာဆံပင်ဖြူလေးများနှင့် ခန် ့သည်..။ နောက်တော့ အမား၏ သားသမီးတွေ ရောက်လာပြီး အမားက မိတ်ဆက်ပေးသည်…။ ကိုဘာဘူ၊ ကိုဝင်းနိုင်၊ မိုးမိုး(ရွယ်တူ) ၊နှင့်အငယ်မလေးတိုးတိုး အားလုံးက မောင်နှမ အရင်းလို ဆက်ဆံကြပါတယ်…. ကိုဝင်းနိုင်ဆို တခါထဲ အိမ်ပြန်သွားပြီး သူ ့အဝတ်အစားတွေ ယူလာပြီး ရေချိုးပြီး ဒါတွေ လဲဝတ် ရော့ယူထားတဲ ့..။ ဂျင်း အကောင်းစားတွေ။ ခင်မကလည်း ပျော်နေသည် ။ နောက် ပြန်မယ် […]
ခင္ခ” တစ်ခါတုန်းက အဖေ့စကားတစ်ခွန်း” ငယ်ရွယ်တုန်းကပေါ့ အိမ်ကိုအဖေ့ဧည့်သည်လာလည်တော့ မုန့်ပုံးထဲကမုန့်ကိုပုဂံနဲ့ထဲ့ပြီး ဧည့်သည်ကိုဧည့်ခံတယ်၊ အဲဒီဧည့်ခံတဲ့မုန့်ကို စားချင်နေတဲ့စိတ်က ကျွန်တော်မှာမုန့်ပုဂံ ဧည့်ခန်းဆီသွားပို့စဉ်ဖြစ်မိတယ်။ ဒါနဲ့ဘဲ ဧည့်သည်လည်းပြန်လို့ အိမ်ရှေ့ပေါက်ဝမှာ အဖေ့ကိုနုတ်ဆက်နေတုန်းဘဲရှိသေးတယ် ကျွန်တော်က ခုနမုန့်ပုဂံဆီသွားပြီး မုန့်ကိုယူစားလိုက်တယ်။ အဲဒါကို အဖေ့ကလှမ်းမြင်တယ်လေ။ အဲဒီတော့ ဧည့်သည်လည်း ကားမောင်းထွက်သွားတယ်ဆိုရင်ဘဲ အဖေက ခုနမုန့်ပုံးကို ကျွန်တော်ရှေ့မှာချပြီး သားစားစမ်း ကြိုက်သလောက်လို့ ကျွေးတော့ စားတာပေါ့။ ခဏလည်းနေရော ဗိုက်ကပြည့်တော့ ဆက်မစား နိုင်တော့ဘူး တော်ပြီလို့အဖေ့ကိုပြောလိုက်တယ်။ ကျွန်တော်စားတာထိုင်ကြည့်နေတဲ့ အဖေက အဲဒီမုန့်ပုံး ကုန်အောင်ဆက်စား မကုန်ဘဲရပ်ရင်ရိုက်မယ်ဆိုပြီး ကြိမ်လုံးယူလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ ဆက်စားပေမယ့် တစ်ခု နှစ်ခုလောက်ဘဲစားပြီးဆက်မစားနိုင်တော့ စားနိုင်တော့ဘူး အဖေလို့လည်းပြောလိုက်ရော အဖေက ဆက်စား မလား အရိုက်ခံမလား ကြိုက်တာရွေးတဲ့ အဖေကရွေးခိုင်း တော့ လက်လေးပိုက်ပြီ […]
မႏွင္းျဖဴ မွန္မွန္ေျပာပရိတ်သတ်ကြီးကို အသိပေးကြေငြာအပ်ပါတယ် ရှန် မနှင်းဖြူတစ်ယောက် ပုလဲတစ်လုံး ကောက်ရပြီးနောက် … ဇာတ်လမ်း မဆက်နိုင်ဖြစ်နေရတာ..ပြောရမယ်ဆို အားနာပါတယ် မနှင်းဖြူလေး ပြည်တော်ပြန်ဖို့အရေး .. အရှုပ်ထုတ် ..အဲလေ..ပစ္စည်းထုပ်များ ပြင်ရဆင်ရ နောက် … ရှင်းရလင်းရ … ဒီကြားထဲ ထရန်စဖော်မာ စက်ရုပ်တွေကိုက်လိုက်တာ..တစ်နေကုန် . တီဗီရှေ့က မထနိုင်ဖြစ်နေပြီး ဇာတ်လမ်းမဆက်နိုင်ဖြစ်နေတာပါ.. နောက်..ရုံးက ကွန်ပျူတာများက အင်တာနက်သုံးမရတဲ့အခြေအနေ ၂ပါတ်နီးပါးကြာသွားသဖြင့် .. ပုလဲတစ်လုံးမှာ ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်နဲ့ မြန်မာဇာတ်ကားထဲမှ ဇာတ်ကောင် အသက်ထွက်သလို တော်တော်နဲ့ မဆက်နိုင်ဖြစ်နေပါတယ်… ဇာတ်လမ်းအဆက်ကို အားပေးနေသူများ ကို အား ..အားကြီးနာမိပါတယ်.. ဒါပေမယ့် စိတ်မပျက်ပါနဲ့…… မနှင်းဖြူလေး..ဇာတ်လမ်းကိုရေးသားထားသည် မှာ ခုဆိုရင် တစ်ပိုင်း စာမကရောက်နေပါပြီ။ ဒါပေမယ့်..ဇာတ်လမ်းအပြီးထိပဲ တင်မယ်လို့ စဉ်းစားနေပါသဖြင့် ရေးပြီး […]
ဦးေက်ာက္ခဲဒီရက်ထဲမယ်ဗျာ စာရေးမယ် ရေးမယ်နဲ့ မရေးဖြစ်ဘူး… စိတ်ကလည်းလေလွင့်၊ အဖော်မွန် လက်ပကျွတ်လေးကလည်း နာမကျန်းဖြစ်လို့ ဆေးခန်းပို့ထားရတာမို့ စိတ်သွားတိုင်းလက်ကမပါ လိုရာဆန္ဒကို မပြည့်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတယ်။ အဟဲ… အခုတော့ သူကလေးလည်း ဆေးခန်းကပြန်လာပြီမို့ အရင်လိုပဲ ရေးမိရေးရာ ပေါက်ကရစာတွေရေးပြီး စိတ်အပန်းဖြေပါရစေ… လွန်တာရှိရင် ဝန္ဒာမိပါခင်ဗျ။ အခုရက်ထဲမယ် လွမ်းလွမ်းဆွတ်ဆွတ် တမ်းတမ်းတတ ရှိနေမိတာကတော့ ဘဝတကွေ့မှာ ဆုံခဲ့ရဖူးတဲ့ ဘူမိဗေဒ ချစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်ကိုပါ။ အကိုကြီးနဲ့ ဦးကျောက်က အသက်အတော်ကွာသလို၊ အမိတက္ကသိုလ်ချင်းလည်း မတူပါဘူး။ ဒါပေသည့် မောင်ကျောက်ဘဝ ကျောင်းပြီးစ စင်ကာပူရောက်လို့ အလုပ်ဝင်တော့ ကုမ္ပဏီ အတူတူမို့ စီနီယာအကိုကြီးပေါ့ခင်ဗျာ။ အကိုကြီးက၊ ကျောင်းပြီးတည်းက “ဘူမိဗေဒနှင့် ဓာတ်သတ္တုရှာဖွေရေး” (ဘ.ဓ.ရ) ဋ္ဌာနမှာ အလုပ်ဝင်လိုက်တာ ၁၉၈၈ ခုနှစ်အထိ မြန်မာနိုင်ငံ တနံတလျား […]
တောရိပ်တောင်ရိပ်တို ့၏ စိမ့်စိမ့်နွေးနွေး ရစ်သိုင်းလွှမ်းခြုံမှုကို ခံစားရင်းလျှောက်လာခဲ ့တာ ဘယ်လောက်ဝေးဝေးရောက်ခဲ ့ပြီ ဆိုတာ အတိအကျမသိပေမယ့် တော်တော်ဝေးဝေး ရောက်လာတာတော့ ပင်ပန်းလာမှုကြောင့်သိသည်….။ နေရောင်က တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသလို ပူလောင်မှုကို လူကသိပ်မခံနိုင်။ တခါမှလဲ ဒီလောက်လမ်းမလျှောက်ဘူး၊ နားလိုက်သွားလိုက် ၊စားလိုက်ရေသောက်လိုက်နှင့် လွပ်လပ်မှုကိုလဲ ခံစားရသည်…။ အခုမှ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဆရာမင်းလူရဲ ့ ဌက်ကလေး လိုစိတ်ထဲထင်လာသည်…။နောက် ကချင်အဖွဲ ့တွေနဲ ့တွေ ့မလားတွေးမိသေး၊ တွေ ့လဲ ကိစ္စမရှိ လိုက်သွားမှာ…တစ်ကောင်ထဲဘဲ..၊။ ဆရာမင်းသိင်္ခရဲ ့ဖြစ်ချင်တာဖြစ် မောင်ဘချစ် တို ့သခင်သန်းထွန်းပ+ဒု စာအုပ်ကိုဖတ်ထားတာဆိုတော့လဲ ဘာမှကို မကြောက်ချင်တော့။ တစ်ကယ်တန်းတော့ မတွေ ့ခဲ ့ပါ………။ နောက်တော်တော်ဝေးဝေးမှ ကားသံကြားရပြီး ဘယ်လိုကားလဲဆိုတာ လမ်းလျှောက်ရင်းစောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။ […]
တစ်ခါက စားပွဲထိုးလေး…ခေါင် တခါတလေမှ မဟုတ်ပါဘူး…… လဘက်ရည်၊ ကော်ဖီ သောက်တိုင်း နင့်ကို လွမ်းတာ…။ ငါက ကော်ဖီကြိုက်တယ်…နေ ့တိုင်းသောက်တယ်၊ ငါ ့ဘဝထဲကနေ ကော်ဖီ ဆိုတာ ပျောက်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို ဖြူစင်မှုတွေနဲ ့ ခင်မင် ခဲ ့ရတဲ ့ နင့်ကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး…..။ တခါတခါ တွေးမိတယ်…. ငါ ဘယ်ရောက်နေတာ နင် မသိနိုင်သလို …. နင် ဘယ်ရောက်နေလဲ ဆိုတာ….ငါမသိပါဘူး…..၊ တွေ ့ချင်သေးတယ်ဟာ…. ငါ …နင့်ကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်…။ စန္ဒယားသံလေးတွေ ကြားရင်ပိုလွမ်းတယ်… လွမ်းတယ်……ခင်မ ရေ၊၊ ……………………………………………………………………. ခြုံပင် သစ်ပင်တွေ ၊အမှောင်ရိပ်တွေ ကြားမှ ရထားကိုသာ ရင်ခုန်စွာ […]
ဇြဲမာန္(အင္းဝ)အဲဒီည……..လက်ခုပ်တီးမိပါရဲ့ …………………………………… ငိုခဲ့ရတဲ့ညပေါင်းများစွာ ငါမရေတွက်နိုင်ခဲ့ ရူးသွပ်စွားမိုက်မဲမိခဲ့တဲ့ညတွေလည်း ငါမရေတွက်နိုင်ခဲ့ ဒီတစ်ခါငိုရခြင်းမှာကင်းဝေးမလားလို့ စိုးရိမ်စိတ်တွေနဲ့ငါလက်တွဲမိခဲ့ပါရဲ့ ထက်ခါထက်ခါငိုရအုံးမယ်ထင်ပါတယ် မလိုအပ်ခြင်းတွေလား မနာလိုခြင်းတွေလားငါဝေခွဲမရ တိုးညင်းစွာဆုတ်ခွာနေတာတော့သိနေခဲ့တယ် ဘယ်အချိန်များကျန်နေခဲ့ရအုံးမှာလဲ နေ့လား ညလား သေချာတယ်ငါမကျန်တော့ဘူး ငါ့ရင်မှာပရ နှင့်ဟိတရောက်နေခဲ့ပြီ….။။။ ဇွဲမာန်(အင်းဝ)
alinsettရန်ကုန်က ည ကိုးနာရီတိတိမှာ ထွက်လာတဲ့ ပွင့်သစ်စရတနာ ကားကြီးဟာ…. ဘားအံမြို့ကို ရောက်တော့….. နောက်တစ်နေ့မနက် ၃ း ၃ဝ ပဲ ရှိသေးတယ် ။ ရန်ကုန်နဲ့ ဘားအံကို (လမ်းမှာ. . . စားသောက်ဆိုင်ဝင်နားချိန်အပါအဝင် ) . . ခြောက်နာရီခွဲလောက်ပဲ မောင်းခဲ့ရတယ်ပေါ့ ။ သံလွင်တံတားကြီးကို ကျော်ပြီးတာနဲ့…. လရောင်ဖြူဖြူအောက်မှာ…… ဒေါနတောင်တန်းကြီးတွေနဲ့ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေတဲ့ …… ဘားအံမြို ့ရဲ့ အလှကို မြင်ရပါတယ် ။ ကျွန်တော်က ဒီခရီးကို . . . . . . ဘားအံမြို့ထဲမှာ ဘယ်အသိမိတ်ဆွေမှ မရှိဘဲ ဟိုမေးဒီစမ်းနဲ့ လာခဲ့တာပါ ။ ဘားအံမြို ့ / […]
သတိ ……………………………………. မဖြစ်သေးတာတွေနဲ့ မဖြစ်သင့်တာတွေမရောထွေးစေဖို့ ဖြစ်သင့်တာတွေဦးစားပေးနေရတယ် တခါတခါအမှားနောက်ပျော်မိတက်တဲ့ ဒီစိတ်က….. အမှန်တရားကိုအမှားလို့မြင်နေမိတယ် ကိစ္စတစ်ခုကိုသေးသွယ်နေတယ်လို့မြင်နေကြပြီး အမှားကြီးတွေကိုဖြေရှင်နေရတယ် ပြဿနာဆိုတာသေးသွယ်တဲ့ကိစ္စလေးကနေပေါက်ဖွားခဲ့တာ ပေါ့ဆမှုနဲ့တန်ဖိုးမထားမှုကအရေးကြီးဆုံးပဲ ကိစ္စတိုင်းကိုလိုက်ကြည့်ရမယ်လို့မဆိုလိုဘူး ကိစ္စတိုင်းကိုတော့လစ်လျူမရှု့သင့်ဘူးလေ ဖြစ်သွားမှဖြစ်သွားခဲ့ပြီလို့ပြောနေမယ့်အစား မဖြစ်ခင်ကကြိုတင်တားဆီးထားလိုက်ရင် ဘယ်လောက်များကောင်းလိုက်လေမလဲ မဖြစ်သေးတာနဲ့မဖြစ်သင့်တာရောထွေးဖို့ကော အခွင့်ရေးဆိုတာရှိနိုင်ပါအုံးမလား ပြဿနာဆိုတာလူတစ်ယောက်အတွက် တွေ့ကြုံနေရမှာပဲဆိုပေမယ့် မဖြစ်သင့်မဖြစ်ထိုက်တဲ့ပြဿနာကိုတော့ ကြိုတင်ကာကွယ်ထားကြဖို့လိုအပ်နေပြီ…..။ ။ ဇွဲမာန်(အင်းဝ)
marblecommet(၁) အကုသိုလ်အတုံးအခဲ မောင်ကမ်းလွှတ်လိုက်သည့် လေးသီးအဆုံးတွင် သစ်ပင်ခွကြားမှ ပုတ်သင်ညိုတစ်ကောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ “ဖုတ်”ကနဲ လွင့်ပါး သက်ဆင်းသွားသည်။ သွားကောက်လိုက်တော့ ခေါင်းကို ထိထားသည့် လေးသီးဒဏ်ရာနှင့် လည်ပင်း ပြတ်လုနီးနီး။ သွေးသံရဲရဲနှင့်။ ဒီလို သွေးသံရဲရဲဆိုလျှင် ပိုကောင်းသည်။ သွေးညှီကြောင့် သူရို့ ပို၍အလိုက်များသည်။ ဒီရေတောအစပ် ခြုံစဉ်တန်းတစ်လျှောက် မောင်ကမ်းတို့ တပ်သားတစ်သိုက်၊ လေးခွတစ်ယောက်တစ်လက်၊ လွယ်အိတ်တစ်လုံးစီလွယ်ကာ ပုတ်သင်ညို ရှာဖွေရေး “မစ်ရှင်”လုပ်နေကြသည်။ စတုတ္ထတန်းကျောင်းသားကြီးများ၏ တနင်္ဂနွေအားလပ်ရက်ဖြစ်သဖြင့် လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေကြသည်။ မောင်ကမ်း၊ ကျော်ဇင်သိန်း(ယခုဒေါက်တို)၊ နေလင်း(ယခု ဆိုင်ကယ်ကယ်ရီ)၊ ကောင်းမော်(ယခု ပြင်ပ)၊ ဇာပချီး(ယခု ထောင်ကျ- အိမ်ထောင်) တို့ လေးယောက် ခြုံစဉ်တန်းတစ်လျှောက် ပုတ်သင်ညိုများကို သဲကြီး မဲကြီး ပစ်ခတ်လျှက်ရှိကြသည်။ မောင်ကမ်းတွင် ပုတ်သင်ညို ငါးကောင်နှင့် တစ်ပိုင်း […]
ဇီဇီတစ်ခန်းရပ် ကို ဖတ်ချင်ရင် ဒီ မှာ http://myanmargazette.net/170648 အဟွတ်။ ခု နောက်တစ်ခန်း ရပ်မယ်။ ~~~~~~~~~~~~~~~ ဩဂတ် ၂၀၀၇ မိုင်ခိ၊ နင် ဂျပန် မင်းသားလေး မှတ်မိသေးလား။ သူငယ်ချင်း အနေ မှ မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ မမှတ်မိစရာလား။ သူလည်း ဒီ မှာလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ??? နင့် ဖုန်းနံပတ် တောင်းနေတယ်။ ဟယ်။ တကယ်လား။ ပေးလိုက်လေ။ အာ။ ငါ မသိဘူးလို့ပြောလိုက်ပြီ။ သူ့နံပတ်ပဲ ယူထားလိုက်။ ဟာ။ နင် လုပ်ကာမှ ငါက ဖုန်း စ ဆက်ရတဲ့ ဘဝ ရောက်ပြီပေါ့။ နင် ကတော့။ သူငယ်ချင်းနဲ့ ဖုန်းပြောရင်း စိတ်က ကျောင်း […]
ပလက်ဖောင်းပေါ်က ပျိုခင်း ……………………………………. အရောင်ကမှိန်ဖျော့ဖျော့ ကောင်ကင်အရောင်လား မီးအရောင်လား ဝေခွဲမရဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန် တွေ့စရာ၊နေစရာ၊စားစရာ ဘယ်မှာမလဲဘယ်မှာလဲ တွေးတောပူပန်နေရတဲ့ဒီစိတ် ဟိုအတိတ်ကတည်းကပါခဲ့လေရောသလား တစ်ညတစ်ညပလက်ဖောင်ဆိုတာချည်းကိုမုန်းပေမယ့် ပလက်ဖောင်းနဲ့ပျော်ခဲ့ရတယ် ပလက်ဖာင်းနဲ့အိပ်ခဲ့ရတယ် ပလက်ဖောင်းနဲ့အတူစားခဲ့ရတယ် ကျေးဇူးကမ္ဘာပါပလက်ဖောင်းရယ်လို့ဆိုရမလားဘဲ ဘဝတွေပျောက်ဆုံးနေခဲ့ရတယ် ရည်ရွယ်ချက်တွေပျောက်ဆုံးနေခဲ့ရတယ် ရည်မှန်းချက်တွေပျောက်ဆုံးနေခဲ့ရတယ် ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာမီးလုံးတွေလင်းနေပေမယ့် ပလက်ဖောင်းလေးတွေရဲ့ဘဝတွေကတော့ မှိန်ရောင်နေဆဲ၊မှိန်နေဆဲ အို……………ပလက်ဖောင်းကြီးရယ် သင်ကိုယ်တိုင်ကပဲအထီးကျန်တာလား ကျွန်ုပ်တို့ကိုယ်တိုင်ကပဲအထီးကျန်နေတာလား ခွဲခြားတိုင်းတာရမည့်အချိန်တစ်ခုကိုတော့ရခဲ့ပြီ အဲဒီညက………………ကုမုဒြာပွင့် တဲ့ ည ကုမုဒြာကြာပန်းတော့မဟုတ်ခဲ့ဘူး ဒါပေမယ့်……………………. မြင့်မြတ်တဲ့ ကုမုဒြာတော့ဖြစ်နေခဲ့တယ် အသွင်ဆန်းကိုယ်ကမြင့်မြတ်သူတို့ရဲ့အသွင် စိတ်ဓာတ်မြင့်မြတ်လိုက်ပုံက သူမတူအောင်ထူးကဲလှပါဘိ မွေးဖွားပုံမွေးမြူလိုက်ပုံကြည့်လိုက်ခြင်းက ပလက်ဖောင်းပျိုးခင်း တဲ့ ပျိုးခင်းတစ်ကာပျိုးခင်းထဲကဖြစ်သင့်ဆုံးပျိုးခင်းတစ်ခု ကျွန်ုပ်……………………….. ဂုဏ်ယူလို့မဆုံး ပျော်ရွှင်လို့မဆုံး ကျေးဇူးတင်လို့မဆုံး ဖြစ်နိူင်မယ်ဆိုရင်ချမ်းသားကြွယ်ဝသူတွေရဲ့ရင်ထဲဝယ် ဒီပျိုးခင်းလေးရှင်သန်စေချင်တယ် ကုမုဒြာကြာပန်းတွေနဲ့အတူတူပေါ့ အို………..ပလက်ဖောင်းကြီးရေ ခင်ဗျားလည်းအထီးမကျန်တော့ဘူး ကျွန်ုပ်တို့လည်းအထီးမကျန်တော့ဘူး ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာအရောင်တွေတောက်ပလာခဲ့ပြီ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာရည်ရွယ်ချက်တွေမွေးဖွားလာခဲ့ပြီ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာရည်မှန်းချက်တွေမှန်လာခဲ့ပြီ ပလက်ဖောင်းပေါ်မှာဘဝတွေရှင်သန်လာခဲ့ပြီ အို………….ပလက်ဖောင်းကြီးရေ […]
“ အဝေးက မြက်ခင်းလေး…. စိမ်းတယ်. . .။´´ အဲဒီ စကားလေးကို ဘယ်မှာ ဘယ်သူပြောတာလဲ မမှတ်မိတော့ပေမယ့် စကားရဲ့ အဓိပ္ပါယ်လေးကို သဘောကျပြီး စွဲနေခဲ့တယ် ။ မြက်ခင်းလေးတွေ ဟာ အဝေးက လှမ်းကြည့်ရင်တော့ စိမ်းစ်ိုလန်းဆန်းပြီး သွားရောက်ချင်စရာ … ကောင်းတယ် ။ တကယ်တမ်း အနားကို အရောက်သွားတဲ့အခါမှာတော့ ……… အဝေးက မြင်ရသလောက် မစိမ်းတော့ပဲ ခပ်ကျဲကျဲနဲ့ အလဲလဲအကွဲကွဲ သာမန်မြက်ခင်းလေးပါပဲ. . .။ {{ အဝေးကကြည့်ကြည့် အနီးက ကြည့်ကြည့် စိမ်းမြဲစိမ်းတဲ့ မြက်ခင်းတွေတော့ ရှိမှာပေါ့။ အဲဒီလို စိမ်းစိုနေတဲ့ မြက်ခင်းတွေ ဆီ […]