alinsettမေလ 28 ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပျက် ခဲ့သော အဖြစ်ဆိုးတစ်ခုအကြောင်းကြားသိရသောအခါ… ကျွန်တော် အံ့ဩရုံမျှမက.. တုန်လှုပ် ချောက်ချားခဲ့ရသည် ။ ရခိုင်ပြည်နယ် ၊ ကျောက်နီမော် ကျေးရွာ အုပ်စု ၊ သပြေချောင်းကျေးရွာမှ ရခိုင် အမျိုးသမီးငယ်. (မသီတာထွေး .) ကြုံခဲ့ရသော အဖြစ်သည် သွေးပျက်ဖွယ်ရာပင်..ဖြစ် ၏။ မသီတာထွေး..၏ အလောင်းကို ပြန်တွေ ့ရချိန်တွင်..အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲလျက်..၊ မုဒ်ိမ်းအကျင့် ခံထားရပါသည် ။ လည်ပင်းနှင့် နားရွက် နှစ်ဖက်ကို လှီးဖြတ်ခံထားရသည် ့ အပြင်… ညာဘက် ပုခုံးမှာ ဓါးဒဏ်ရာ…တစ်ချက်..၊ ရင်အုံ တစ်ဖက် တစ်ချက်စီ မှာ ဓါးဒဏ်ရာ တစ်ချက်စီ…၊ အဲဒါ အပြင်… ခါးအနောက်ဘက်မှာ ဓါးဒဏ်ရာ..တစ်ချက်….၊ ဘယ်လောက်များ..နာကျင် လိုက်လေမလဲ..၊ […]
zaw winနုနုရွရွလက်ကလေးကိုကိုင်ကာ မောင့်မှာမရဲဝံ့ပါ အခြေအနေမပေးတော့ အနေဝေးရမှာ မောင်ကြိုးစားရဦးမှာ မကြာခင် မောင်ပြန်လာခဲ့မှာ အချစ်ကလေး စောင့်မျှော်နေရစ်ပါ မင်းသုတ 8:35 AM 12.6.2012
အချိန်နှင့်အမျှ နှုတ်ခမ်းဒဏ်ရာ အရောင်ကျလာသည်။ မကြာခင်မှာပင် နှုတ်ခမ်းအပေါ်ဘက်၌ ပန်းနုရောင် ချုပ်ရိုးကြောင်းလေး ကောက်ကောက်ကွေးကွေး ပေါ်လာသည်။ သည်လိုနှင့် ဆောင်းဝင်လာချိန်၊ ဟက်ဆန့်ဒဏ်ရာကလေးလည်း ရေးရေးမျှသာ ကျန်တော့ချိန်၊ အထင်နှင့်အမြင် ပါစင်အောင်လွဲခဲ့ရသည်။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနှစ်ဆောင်းရာသီတွင် ဟက်ဆန်တစ်ယောက် အရယ်အပြုံး နားသွားခဲ့သည်။ …………………………………………….. ……………………………………………. ________________ အခန်း(၆) ဆောင်း။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ပထမဆုံးနှင်းကျရက်၏ ကျွန်တော့်လုပ်ငန်းဆောင်တာ များကို ပြောပြပါမည်။ နံနက်စောစော ချမ်းချမ်းစီးစီးထဲ ညအိပ်ဝတ်စုံ မချွတ်ဘဲ အိမ်မှထွက်သည်။ အအေးဒဏ်ကို လက်မောင်းပိုက်၍ အံတုခံသည်။ ဆင်ဝင်လမ်းနှင့် အဖေ့ကား၊ နံရံ၊ သစ်ပင်၊ အိမ်ခေါင်၊ တောင်ကုန်း အရာအားလုံး နှင်းထဲမြုပ်လျက်။ ပြုံးမိတော့သည်။ ကောင်းကင်သည် ချုပ်ရိုးမဲ့အပြာရောင်။ မျက်လုံးဖန်အောင် ဖြူနိုင် လွန်းသော နှင်းဖြူငွေလွ။ […]
မိုး မင္းသား( ၁ ) မြေကြီးကို တူးမကြည့်နိုင်သောအခါ ..ရန်ကုန် သမိုင်း အုတ်မြစ်ကိုသာ တူးရတော့သည် ။ ရွှေတိဂုံစေတီတော် သမိုင်းက ဆိုသည် ။ ရန်ကုန်သည် ရှေးနှစ်ပေါင်း ၂၅၀ဝကျော် အထက်က ပင် ရှိနေခဲ့သည် ။ ဥက္ကလာပ ဟု အမည် တွင်ခဲ့သည် ။ ဇမ္ဗူဒီပါ ဦးဆောင်း ကျမ်းကလည်း. ပုဂံပြည်ကြိး၏ အပိုင်းခြားကို ပြခဲ့သည် ။ “အရှေ့တောင်သို ့ လားသော်.. ဂျွမ်းပြည်အကုန်း ဒဂုံပြည်မြေအဆုံး ” ဟု တွေ့ရသည် ။ အနော်ရထာ၏ ပုဂံနှငင့် ခေတ်ပြိုင် ဒဂုံသည် တံငါရွာကလေး အဖြစ်လောက်သာ ရှိပေဦးမည် ။ ပင်းယ ခေတ် ၊ အင်းဝခေတ်တွင် ဒဂုံသည် […]
ဟက်ဆန် ပခုံးတွန့်ပြသည်။ သူစိမ်းတစ်ဦး၏အမြင်တွင် ဟက်ဆန် ကြောက်နေသည်ကို မြင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဟက်ဆန့် မျက်နှာသည် ကျွန်တော်စောစီးစွာ ရင်းနှီးခဲ့ရသောမျက်နှာ။ ထိုမျက်နှာပေါ်မှ သိမ်မွေ့မှုအားလုံး – ရိုးခနဲရိပ်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားမှု အလုံးစုံကို ကျွန်တော်သိသည်။ ဟက်ဆန့်အကြောက်တရားကို ကျွန်တော်မြင်နေရပြီ။ ကြောက်သမှ နည်းနည်းနောနောမဟုတ်။ ”မှန်တယ်။ ဒါပေမယ့် မင်းမမြင်ဘူးပေါ့၊ လောက်လေးကိုင်ထားတာကတော့ ငါတစ်ယောက်တည်း။ မင်းတစ်ချက်လှုပ်တာနဲ့ မင်းနာမည် ‘နားရွက်စားအာစွပ်’ ကနေ ဘဝပြောင်းပြီး ‘တစ်ဖက်ကန်းအာစွပ်’ ဖြစ်သွားမယ်။ ငါ့လောက်လေးက မင်းရဲ့ဘယ်ဖက်မျက်လုံးကို တည့်တည့်ပဲကွ” ထိုစကားကို ဟက်ဆန်က အင်မတန်မင်သေစွာပြောသဖြင့် ကျွန်တော် သိထားပြီးသော အကြောက်တရားကို သူ့စကားထဲမှ မနည်းကြီး အားစိုက်နားထောင်ရ သည်။ အာစွပ်၏ပါးစပ် လိမ်တွန့်သွားသည်။ အပြောင်းအလဲကို ဝေလီနှင့် ကာမဲတို့ ကြည့်နေကြသည်။ တစ်ယောက်ကတော့ သူတို့အရှင်သခင်ကြီးကို စိန်ခေါ်နေပြီ။ […]
aks aksDeath of Mandalay မိမိရဲ့ အမျိုး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကို ထိန်းသိမ်းကာကွယ်စောင့်ရှောက်ဖို့ ပိုပိုပြီး အရေးကြီးလာပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ လင်းလင်းရဲ့သီချင်းလေးကလည်း ရင်ထဲကို ထိရှစေတာမို့ အားလုံးအတွက် ထပ်ဆင့် မျှဝေပေးလိုက်ပါတယ်။ မန္တလေးမြို့ သေဆုံးခြင်း သွယ်ဝိုက်ပြီး ငါလေမပြောချင် ဗမာ့သမိုင်းများစွာ စောင့်ထိမ်းခဲ့ရာ ကျွန်တော်မွေးတဲမြို့ မရှိတော့ပါ ဘယ်သူတွေလဲ ဒီမြို့ထဲမှာ ဟိုအရှေ့ရပ်က အိမ်နီးချင်းတွေ မျက်လုံးမှေးမှေး အကြည့်နဲ့ပါ မေးခွန်းများစွာ ငါလေတွေးရင်း ကျုံးကြီးလည်း ခေါင်းနစ်ချင်ပြီ သမိုင်းပေါင်းများစွာ ငါလေတွေးရင်း နားနှစ်ဖက်ပိတ် ရှက်လို့နေမိ… တစိမ်းတွေနဲ့ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ငါတို့ရဲ့ မန္တလေးမြို့ သေဆုံးခြင်း… အလည်လွန်ပြီး ငါလေမောရင် မြို့ထဲလမ်းမှာ ရေကြည်တစ်ပေါက်သောက်စရာ […]
”ဒီကောင်က ဘာသိလို့လဲ။ စာမတတ်ပေမတတ် ဟာဇာရာကောင်ကများ။ ထမင်းချက်ကလွဲလို့ ဘာမှဖြစ်မလာမယ့်ကောင်ကများ။ မင်းကိုဝေဖန်ရအောင် ဒီကောင် ရဲတင်းလှချည်လား” ”ဒါကတော့ … ” ကျွန်တော်သည် ထိုစကားကို ပြီးဆုံးအောင်မပြောနိုင်ခဲ့။ အကြောင်းမှာ အာဖဂန်နစ္စတန်သည် ဆိုင်းမဆင့် ဗုံမပါ ထာဝရပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။ ………………………….. ___________________________________________ အခန်း(၅) ဝေါခနဲ အသံအကျယ်ကြီး ထစ်ချုန်းသွားသည်။ မြေပြင်သည် သိမ့်ခနဲနေကာ တတက်တက်စက်သေနတ်သံကို ကြားကြရသည်။ ”အဖေရေ …” ဟု ဟက်ဆန် အော်ခေါ်သည်။ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ခုန်ထကာ ဧည့်ခန်းထဲမှ ထွက်ပြေးကြ သည်။ ခန်းမကိုဖြတ်၍ ထော့နင်းထော့နင်း တရကြမ်းပြေးလာသော အလီ့ကို တွေ့ရသည်။ ”အဖေရေ … ဘာသံကြီးလဲ မသိဘူး” အလီ့ထံ လက်နှစ်ဖက်ဆန့်တန်းကာ ဟက်ဆန်ငယ်သံပါအောင်အော်သည်။ အလီက သူ့သားကို အပြေးအလွှားသိုင်းဖက်ထားသည်။ […]
”လူ့အန္ဓဆိုတာ” ”ဒီအဓိပ္ပါယ် မင်းမသိဘူးလား” ဟု ကျွန်တော်စပ်ဖြဲဖြဲမေးသည်။ ”မသိဘူး အစ်ကိုအေမား” ”ဒီလောက်လူသုံးများတဲ့ စကားလုံးကို” ”ဒါပေမယ့်လည်း ငါမသိဘူး” ကျွန်တော့် ထိုးနှက်ချက်ကို ဟက်ဆန်သိလျှင်သော်မှ သူ့အပြုံးမျက်နှာ လေးက ဖော်ပြမည်မဟုတ်ချေ။ ”ငါတို့ကျောင်းမှာ လူတိုင်းသိတယ်။ ဒီမှာကွာ လူ့အန္ဓဆိုတာ စမတ်ကျတယ်၊ ဉာဏ်ကောင်းတယ်လို့ပြောတာ။ မင်းအတွက် ဝါကျတစ်ကြောင်းဖွဲ့ပြမယ်။ ‘စာလုံးများနှင့်ပတ်သက်လျှင် ဟက်ဆန်သည် လူ့အန္ဓ ဖြစ်သည်’ ရပြီလား” ”အား” ဟုဆိုကာ သူခေါင်းညိတ်နေသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဤသို့ဖြင့် ဟက်ဆန့်အား ကျွန်တော်ဝတ်ပြီးသား ရှပ်အကျႌတစ်ထည် နှင့် ပျက်သွားသော ကစားစရာတစ်ခုပေးခဲ့သည်။ ဥပဒ်ကင်းတဲ့အပြစ်အတွက် အလျော်ပေးတာဟု မိမိကိုယ်ကိုပြောရသည်။ _____________________________________________________ ထိုစဉ်က ဟက်ဆန်အကြိုက်ဆုံးစာအုပ်သည် ‘ရှာနာမာ’။ တစ်ဆယ်ရာစု ခေတ် ရှေးဟောင်းပါရှားသူရဲကောင်းတို့၏ […]
asiamasters၂၀၁၂ ခုနှစ် ဇွန်လ (၈) ရက်နေ့ထုတ် မော်ဒန် သတင်းဂျာနယ် အမှတ် (၃၁၀) မှာ ဖေါ်ပြခဲ့တဲ့ အင်တာနက်စာရေးဆရာ ကိုပေါက် ကို ဂုဏ်ပြုအပ်ပါသည်။ မန္တလေးဂေဇက်မှသည် သည်ထက်သည် အရည်အသွေးရှိတဲ့ စာရေးဆရာများ ပေါ်ထွန်းလာပါစေကြောင်း ဆုမွန်ကောင်းတောင်းအပ်ပါသည်။
ၿမိဳ႕ ေဟာင္းသားခုရခိုင်ကအုပ်ချုပ်ရေးမှူးဦးထွန်းဝေ ဆိုတာကုလားတွေရဲလက်ကိုင်တုတ်ပါ။အကျင့်ပျက်လဘ်စားဆုံး လို့သိရပါတယ်။ခုစုံ စမ်းဆစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တွေအားလုံးကိုကုလားတွေကငွေကိုပုံပေးထားတဲ့ အတွက် တာဝန်ယူရတဲ့လူတွေအားလုံးက ကုလားတွေရဲ့လက်ကိုင်တုတ်ဖြစ်နေကုန်ပါပြီ။ ခုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က သတင်းယူတာ ဦးထွန်းဝေဆီကဘဲယူတယ်လို့ ကြားသိရပါတယ်။ကျောက်နီမော်ကကောင်မလေးအသက် ခံရတာကို ဆုငွေတောင်ရလိုက်တယ်လို့ကြားသိလိုက်ရပါတယ်။တရားခံအစစ်တွေကိုလည်း ကျောက်ဖြူရဲစခန်းမှာ လဲလည်လိုက်ပြီးရိုးမသစ်စာကားပေါ်ကိုတင်ပေးလိုက်တာပါ။ အဲ့ဒါကိုသလို့ တောင်ကုတ် သားတွေက ရိုးမသစ်စာနောက်ကိုလိုက်ကျတာပါ။ဒီလောက်မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ရခိုင်ကလူတွေ အခြေအနေကိုထိန်းထားနိုင်သေးတယ်လို့ ပြောပါတယ်။နောက် အဲ့ဒီ့ထဲမှာပါတဲ့ ဘာသာရေးခေါင်းဆောင်က ဒီလောက်ပြတ်ဿနာတက်နေတာတောင် သူတို့ကျမ်းစာကိုတောင်ကုတ်ဂိတ်မှာဖွင့်ဖတ် ခဲ့တဲ့ လူတွေပိုပြီးဒေါသထွက်ကျတာပါ။သံတွဲကအထွက်ရွှေလီဆိုတဲ့ရွာမှာ ဂိတ်မှူးတွေက ပြန်လှည့် ခိုင်းတာကို ဇွတ်တိုးပြီးဝင်သွားတယ်လို့ပြောပြခဲ့ပါတယ်။လူငယ်တွေက လုံးဝမထိမ်းနိုင်တော့ဘဲ ဆိုင်ကယ်အစီး ၃၀ဝလောက် လိုက်သွား ပြီးနေလသစ္စာဂိတ်တောင်ခြေမှာပြန်ကွေ့ခိုင်းပြီး သံတွဲ နဲ့ တောင်ကုတ်လမ်းဆုံကို ခေါ်လာပြီးပေါက်ကွဲနေတဲ့ လူအုပ်ကြီးက ဝိုင်းသတ်လိုက်တာပါ။၅ရက်နေ့မှာလည်းသံတွဲမြို့မှာ ကုလားတွေအုပ်စုလိုက် ဓါးတွေတုတ်တွေနဲ့ အက်ဆစ်ပုံးတွေ ကိုင်ပြီး ကြိမ်းဝါးခဲ့တာကို ရခိုင်တွေကသည်းခံခဲ့တယ်လို့ပြောပါတယ်။ခုရခိုင်ပြည်နယ်ကြီးခံနေလို့သာ ဒီရိုဟင်ဂျာကုလားတွေမြန်မာပြည်ကိုဝါးမျိုမသွားတာပါ။ခုဆိုသံတွဲမြို့ရဲ့ ၇ဝရာခိုင်နှူန်းက ကုလားတွေပါ။ခုဆိုတာဝန်ရှိတဲ့လူတွေအားလုံးက ရခိုင်တွေကိုအရမ်းဘဲဖိနှိပ်နေတယ်လို့ပြောပါတယ်။ …#… […]
ムラカミ ခုတလော သတ်သည့် ဖြတ်သည့် သတင်းတွေ ခေတ်စား၏။ ကျနော်လည်း ခါတော်မီ အသတ်အဖြတ်များ တင်ခြင်း ဟု မသတ်မှတ်စေလိုပါ။ ကျနော် ပြောပြချင်သည်မှာ တကယ့် အဖြစ်အပျက် ဖြစ်၏။ ဟုတ်ပါသည်။ အတိအကျ ဆိုသော် မနေ့ ညက ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းကြားကြားချင်း ကျနော် အလွန် တုန်လှုပ်ခြောက်ခြား သွား၏။ သို့သော် သတင်းကား သတင်းမှန်တည်း …။ ဘယ့်နှယ့် … စိတ္တဇ ဓါတ်ပုံဆြာ တယောက် ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်ဟန်ပြမယ်လေးအား … ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်သည့် သတင်း…။ ဒီသတင်းကို လိုက်မည် …။ လုံးဝ လက်လွတ် မခံသင့်သောသတင်း …။ ဟုတ်သည်…။ […]
နောက်တစ်နေ့မနက် ဟက်ဆန်က ကျွန်တော့်အတွက် မနက်စာပြင် ပေးနေစဉ် ကျွန်တော့်အား ဘာဖြစ်လို့လဲဟုမေးသည်။ ကိုယ့်အလုပ်ကိုယ်လုပ်ဟု ကျွန်တော် ပက်ခနဲ ပြောချလိုက်သည်။ ‘ဖျင်းတဲ့ဉာဉ်’ ဟု ပြောသော ရာဟင်ခန့်စကား မှားပါသည်။ ________________________________ အခန်း(၄) ဘာဘာ့ကိုမွေးသော ၁၉၃၃ ခု၊ အာဖဂန်နစ္စတန်ကို ဇဟီရာရှားဘုရင်၏ နှစ်လေးဆယ် စိုးစံမှု စတင်သောနှစ်တွင် ကဘူးမြို့၏ ဂုဏ်သရေရှိမြို့မျက်နှာဖုံး မိသားစုမှ လူရွယ်ညီအစ်ကိုနှစ်ဦး ယာဉ်တိုက်မှုဖြစ်သည်။ ပြင်သစ်ဝိုင်တန်ခိုး၊ ဆေးခြောက်အရှိန် တို့ဖြင့် ပါမန်အသွား ဟာဇာရာလင်မယားနှစ်ဦးကို ပွဲချင်းပြီးတိုက်သတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရဲသားများက မိဘမဲ့ဖြစ်သွားသော ငါးနှစ်သား ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် နှင့် ပူပန်နောင်တ တရားတို့ရနေသော ညီအစ်ကိုကို ကျွန်တော့်အဖိုး တရားသူကြီး ရှေ့မှောက် ခေါ်ငင်လာသည်။ ကျွန်တော့်အဖိုးသည် ဂုဏ်သိက္ခာအစွန်းအထင်း လုံးဝမရှိခဲ့သူ။ အင်မတန် လူလေးစားခံရသော […]
ေၾကာင္၀တုတ္မြန်မာနိုင်ငံကြီးသာ ပန်းခင်းကြီးတစ်ခင်းဆိုရင်ဖြင့်- ပြည်သူတွေဟာ ပန်းပွင့်လေးတွေဖြစ်လာကြမှာပါ… ညှိုးနွမ်းနေတဲ့ပန်းပွင့်လေးတွေမဖြစ်ချင်သလို… မြေဩဇာ မရတဲ့ပန်းပွင့်လေးတွေလဲ မဖြစ်ချင်ပါဘူး… နေရောင်မရတဲ့ လောင်းရိပ်အောက်မှာ မဖူးပွင့်ချင်သလို… သွေးစွန်းတဲ့ပန်းပွင့်လေးတွေလဲ မဖြစ်ချင်ပါဘူးဗျာ… ကျွန်တော်တို့နေတဲ့ ပန်းခင်းကြီး ပိုပြီးလှပတာ… ပိုပြီးအရောင်အသွေးစုံလင်တာ… ပိုပိုလှတဲ့ပန်းလေးတွေပဲ မြင်ချင်မိတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့စိတ်ဆန္ဒပါဗျာ… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဥယျာဉ်မှူးကြီးက အကြွေးတွေနဲ့ဥယျာဉ်မှူးကြီးဖြစ်နေတော့ ကျွန်တော်တို့ဘဝက ဘယ်မှာ သိပ်ပြီး လန်းဆန်းနိုင်ပါ့မလဲ… ဥယျာဉ်မှူးကြီးရဲ့အဖေ ဥယျာဉ်မှူးဟောင်းကြီး ဖဲရိုက်၊ အရက်သောက်လို့ တင်သွားတဲ့အကြွေးတွေကို သားဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဥယျာဉ်မှူးကြီးက အကြွေးတွေထိုးဆပ်နေမှတော့ ကျွန်တော်တို့ ပန်းခင်းလေးဟာလဲ… သိပ်ပြီးတော့မလှပတော့ဘူးလေ… ဥယျာဉ်မှူးဟောင်းကြီးလက်ထက်တုန်းက ရှိသမျှရောင်းပြီး အရက်သောက်ဖဲရိုက်လို့… အဝီစိတွင်းလေးက မော်တာလေးလဲမရှိတော့ဘူး… ပန်းခင်းဘေးမှာ ထိုင်စရာခုံတန်းလေးလဲ ခြံစည်းရိုးတွေပေါက်ပြဲလို့ အပြင်ကလူတွေဝင်လာပြီး ထင်းစိုက်ဖို့ ဖြုတ်ယူသွားကြပြီ… နောက်ဆုံးကုန်းကောက်စရာမကျန်တော့လို့ အရိပ်ရတဲ့ ဗံဒါပင်ကြီးကိုတောင် ခုတ်ရောင်းလိုက်ရတယ် မဟုတ်လား… […]