ခုတလောတမျိုးကြီးပဲ။ ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့်။ ဘာပဲလုပ်လုပ်။ တမျိုးကြီးပဲ။ ငြိမ်ချက်သားကောင်းနေသလိုလို ဘာလိုလို။ ညာလိုလိုနဲ။ ” မုန်တိုင်းတိုက်ခက်နေချိန်တွင် ရုတ်တရက်ငြိမ်သက်သွားပါက မုန်တိုင်းမျက်စေ့သည် သင့်ဒေသ ၌ရောက်နေပြီဖြစ်၍ ပြင်ဆင်စရာရှိ တာပြင်ဆင်၍ ပြင်းထန်စွာတိုက်ခက် လာမည့်အချိန်ကိုစောင့်နေပါ” တဲ့။ ခုလဲ ခုလဲ ။ တခုခုတော့ တခုခုပဲ။ ဘာမှမဟုတ်ဘူး ဘာရယ်မဟုတ် လျောက်ရေးတာ။ အရေးလုပ်ပြီးဖတ်မနေနဲ့ ဟီးးးးးး


CourageAugust 23, 20131min014
သာသနာတော် မညှိုးနွမ်းစေလိုပါ   ကျွန်တော့ရဲ့ ကိုယ်တွေ့အဖြစ်လေးမို့လို့ ခပ်ရှက်ရှက်နဲ့ပဲ ရေးလိုက်ပါရစေ။ စကားပုလ္လင်တွေတော့ ရှည်ရှည်ဝေးဝေး မခံတော့ပါဘူး။ လိုရင်းကိုပဲ ဆိုကျစို့။ ၂၀၁၃ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၂၁ရက်နေ့ ( ၁၃၇၅ခုနှစ် ဝါခေါင်လပြည့်နေ့ (သို့) မေတ္တာ အခါတော်နေ့) ညပိုင်း ရနာရီဝင်းကျင် အချိန် ကျွန်တော်တို့ မိသားစု ရွှေတိဂုံဘုရားမှ ဘုရားဖူးပြီးအပြန် ကြုံခဲ့ရတဲ့ အဖြစ်လေးပါ။ အဲ့နေ့က ဘုရားဖူးပြီး ပြန်တဲ့အချိန်မှာ မိုးတွေက မသဲပေမယ့် ဖွဲစိဖွဲစိတော့ ရွာလို့ပေါ့။ ဘုရားတောင်ဘက်မုဒ် ဓါတ်လှေကားဝင်ပေါက်ကနေ အငှားကားကို ငှားပြီး အပြန် ရွှေတိဂုံဘုရားတောင်ဘက်မုဒ် ကန်တော်မင်္ဂလာ ပန်းခြံ မီးပွိုင့်မှာ မီးနီကြီး စိမ်း သွားမယ့်အချိန်ကို စောင့်နေတုန်း ကားဘေးနားကို ကိုရင်လေးတစ်ပါး ရောက်လာ ပါတယ်။ ပြီးတော့ […]


alinsettAugust 21, 20132min011
ကျွန်တော်  မော်ဒန် စာပေဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေ … အတွေးအမြင်တွေကို   စ လေ့လာချိန်မှာ… ပထမဦးဆုံး ဖတ်ခဲ့တဲ ့ စာအုပ်လေးပါ ။ ဖတ်ဖူးသူတွေ လည်း ရှိပါလိ်မ့်မယ် ။ မဖတ်ရသေးသူတွေ ရှ်ိရင် ဖတ်ဖို ့…. ဖတ်ပြီးသူတွေ..ပြန် ဖတ်ချင်ရင် ဖတ်ဖို ့.. ပြန် ဝေမျှပေးလိုက်ပါတယ်နော် ။ ဆရာတာရာမင်းဝေ ဟာ.. သူများမတွေးတဲ ့ထောင့်လေးတွေကနေ ေ တွးတတ်ရေးတတ်လို ့… သူ ့ အယူအဆတွေ ဖတ်ရတာ.. စိတ်ဝင်စားဖို ့လည်းကောင်းသလို… ရသမြောက်အောင် ရေးတတ်တဲ့ပညာမှာလည်း.. ပါရမီပါသူတစ်ယောက်မို ့… ဖတ်ရတာ  တော်တော်အရသာ ရှိတဲ ့ စာပေလက်ရာတစ်ခုပါ ။ စာပေအနုပညာဆိုင်ရာ ဆောင်းပါးတွေ… စုစည်းထုတ်ဝေ ထားတဲ […]


၂၀၁၃ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ (၁၁)ရက်နေ့… ကျွန်တော်တို့ ဒါဇင်ပလပ်စ်လို့ အမည်တွင်တဲ့ ပညာရေးပရဟိတအဖွဲ့လေး… ကျွန်တော်တို့နဲ့ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ရင်ဘတ်ခြင်းထပ်တဲ့အလှူရှင်တွေရဲ့ ချွေးနည်းစာကဖြစ်လာတဲ့ စေတနာသဒ္ဒါတရားအလှူလေးကို… ရွှေပြည်သာမြို့နယ်… ချင်းတွင်းလမ်းနဲ့ မဲခေါင်လမ်းထောင့်၊ ၆/၁ဝ ရပ်ကွက်မှာတည်ရှိတဲ့… မြို့ဦးထန်းတပင်ကျောင်းမှာ ဒါဇင်ပလပ်စ်ရဲ့လစဉ် ပညာရေးအလှူလေးကို သွားရောက်ပြုလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်…                               မြို့ဦးထန်းတစ်ပင်ကျောင်းလေးကို ၁၉၉ရ ခုနှစ်မှစတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ကျောင်းသား (၁၄)ဦးနှင့်စတင်ခဲ့သောကျောင်းလေးဟာ… အခုအခါမှာ ကျောင်းသားပေါင်း (၁၃၀) အား သင်ကြားပြသပေးနေသော ကျောင်းလေးတစ်ကျောင်းဖြစ်ပါသည်… မူလတန်းအဆင့်တွင် ကျောင်းသား (၅၀)နီးနီးရှိပြီး… ပထမတန်းမှ စတုတ္တတန်းအထိ ပျမ်းမျှကျောင်းသားအရေအတွက် (၃၀)စီခန့်ဖြင့် နေ့စဉ် […]


alinsettAugust 20, 20131min09
ကျွန်တော်နှင့်ကံကြမ္မာလက်နှက်များ (တာရာမင်းဝေ) “ကံကြမ္မာဆိုတာ ဘာလဲ”ဟု အသေအချာ မသိသေးသော အချိန်ကပင် ကံဆိုးခြင်းတရားကို ကျွန်တော် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ခံစားခဲ့ရဖူးလေသည်။ လေးတန်းအရွယ် ကျောင်းမှာ ပျော်ပွဲစားလုပ်ကြစဉ်က ဖြစ်၏။ အခြားကျောင်းသားကျောင်းသူလေးများ အားလုံးမှာ ဆရာမများ ချက်ကျွေးသော ငါးကို ဥကြီးကြီးဖြင့် စားရလေ၏။ တစ်ကျောင်းလုံးမှာ ကျွန်တော်တစ်ယောက်တည်း ဖောက်ပြီး ဥမပါသော ငါးကို စားရလေသည်။ ကျွန်တော်လည်း ကိုယ့်ပန်းကန်ထဲမှ ငါးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၊ သူများပန်းကန်ထဲမှ ငါးကိုကြည့်လိုက်ဖြင့် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိ၏။ သူငယ်ချင်းများက `ကရော်… ကရော်´ဟု ဝိုင်းစကြသောအခါ `ဘာဖြစ်လဲ… ဥမပါတော့ ပိုကောင်းတာပေါ့… ငါ့ ငါးက အပျို…´ ဟု ပြန်ပြောလိုက်၏။ ဆရာမများက ဝါးခနဲ ဝိုင်းရယ်ကြသည်။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကလေးသည် သူတစ်ပါးအတွက် ဘာမှမဟုတ်ခဲ့၊ အရေးမပါခဲ့သော်လည်း […]


nicolus agralAugust 18, 20131min09
ကိုယ်က ရန်ကုန်သားမို့လို့ အရေးအခင်းအကြောင်းရေးရင် ရန်ကုန်မြင်ကွင်းကျယ်တွေချည့်ပဲ သရုပ်ဖော်သလို ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း တကယ်တမ်းတော့ တို့အရေးသံတွေဟာ မြန်မာနိုင်ငံ တနံတလျားလုံး ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တာပါ။ အညာကလူတွေနဲ့ စကားစပ်မိရင် ရွာမှာတောင် တို့အရေး ဖြစ်ခဲ့သတဲ့။ ဒီလိုဆို လှည်းနေလှေအောင်း မြင်းဇောင်းမကျန် လို့တောင် ပြောလို့ရသပ။ သူတို့အဖြစ်က ပိုတောင်ရယ်ရသေး။ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေးတွေ ပြတ်တောက်ကုန်၊ တီဗီကသတင်းတွေကလည်း မယုံရတဲ့နောက် သူများအော်လို့သာ လိုက်အော်ချင်တာ ဘာတွေ အော်ရမှန်းလည်း မသိဘူး။ မြစ်နား အနောက်ဘက်ကမ်းက ရေနံချောင်းဘက်ကို “ဟေး။ သည်နေ့ ငါတို့ ဘာတွေ အော်ကြရမှာတုန်း။” လို့ လှမ်းမေး၊ ဟိုဘက် သည်ကနေ့တော့ ဒါတွေ ဒါတွေ အော်ကြရမှာ လို့ သိတော့မှ ကိုယ့်ချင်းကိုယ်ချင်း ဇာတ်ပြန်တိုက်။ တို့အရေး သုံးခါပြီးရင် အောင်ရမည် တစ်ခါ […]


ၾကယ္ တာယာAugust 18, 20131min07
နေရာတွေဘယ်လောက်ပဲဝေးကွာနေပါစေအုံးတော့.. အချစ်တွေရင်မှာအမြဲရှိနေတာ………မို့ သေလောက်အောင်လွမ်းနေရလည်း ဖြေသာပါတယ်.မောင်   မောင် နင်လဲလွမ်းနေမှာမို ့လေ.. မသိတဲ့ဝေးကွာချင်းဆိုပေမယ့်လဲ ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့်မင်းရှိနေတာမို ့ငါ ပျော်ပါတယ်..အမြဲတမ်းပေါ့… ဒါပေမယ့်. .ငါ့မှာသာတောင်ပံလေးတစ်စုံရှိခဲ့ရင်…. ငါအပျံသန်းချင်ဆုံး..နေရပ်က မောင်…ရှိမယ့်အရပ်ပဲဖြစ်လိမ့်မယ်….(တကယ်)။


nicolus agralAugust 18, 20131min012
“ကျားမြီးဆွဲမိသလို” ဆိုတဲ့ စကားကို ခုအချိန်မှာ နားအလည်ဆုံးပဲ။ “ဒီလိုရက်မျိုးမှာ စာလေးတစ်ပုဒ်လောက် ဖတ်ရရင်ကောင်းမှာပဲ။” ဆိုတဲ့ စာကလေးတစ်ကြောင်းကြောင့် အခုတော့ ဘယ့်နှယ်ရှိစ။ ရပ်လို့ကို မရတော့ဘူး။ ဒီအချိန်ကျမှတော့ လွှတ်လို့လည်း မဖြစ်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ပြန်လှည့်ကိုက်တော့မှာ။ အရှုပ်ထဲမှာ အထုတ်အဆွဲမတော်လို့ ကုပ်ဆွဲတော်မူသွားမှ ရေးလက်စစာကလေးတောင် အပြီးသတ်နိုင်ဖွယ်မမြင်။ ဖြစ်သေးပါဘူး။ ရှော့ခ်ရှိတာလေးတွေ ခွေကာပတ်ကာ တိမ်းထားပြီး လွတ်လွတ်ကင်းကင်း အစလေးတွေ ဟိုဘက်ကလှည့်ထုတ်လိုက် သည်ဘက်ကလှည့်ထုတ်လိုက် ထုတ်နေရတယ်။ အောင်းထားတဲ့ အလုံးကြီးတွေကို အဆုံးသတ်ကာနီးမှ အုန်းကနဲပစ်ချပြီး ဝှစ် ဝှစ် ဝှစ် လုပ်ရကောင်းမလား စဉ်းစားနေတယ်။ ပြောထားပါပကော။ ပဲကြီးမနိုင်ပဲ ဖင်ဟင်းစားနေမိပါတယ်လို့။ ၈၈ အရေးအခင်းအကြောင်း သရုပ်ဖော်တဲ့နေရာမှာ ဘယ်လိုပဲ ရှောင်ကာတိမ်းကာ ရေးသားနေစေကာမူ ချန်ထားခဲ့လို့ ဖြစ်ကိုမဖြစ်တဲ့ အကန့်တစ်ကန့် ရှိသေးတယ်။ အဲဒါကတော့ […]


“စာရေးဆရာ သတိထားပါ ” ” ဟုတ်ပါ့ ရှင် နာမည်တွေကို အပြင်ကလူတွေနဲ့တွဲမှတ် ပေါ့ ” “ဟုတ်ပါ့ ဗျာ အဖေ စာတွေက အပိုင်း (၁) မှာကတည်း ကစမှားနေတာ” O M G မှတ်ချက်များက ပြင်းထန်လှပေသည်။ သချာင်္မှားတုန်းက ဆရာမ၏ ကြိမ်စာကိုသတိရမိသည်။ နာလိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။စပ်လိုက်သည့်ဖြစ်ခြင်း။ ဤ နာခြင်း စပ်ခြင်းသည် ကျနော့် အားအမြဲဂရုတစိုက်နှင့် နောက်အမှားကင်း (နဲ)သောကျောင်းသားတစ်ဦးအဖြစ်သို့ တွန်းပို့ပေးသော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။ အမှန်တော့ ဤ ” ချစ် ချစ် ချစ် ” ဇာတ်လမ်းသည် ကျနော် ၏စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်လမ်းတခုမျှသာဖြစ်သည်။ အားသည့် အချိန် ဟိုဟာလုပ်ရနိုးနိုး ဒီဟာလုပ်ရနိုးနိုး သီးချင်းနားထောင် လိုက် ဂိမ်းဆော့လိုက် နောက် […]


nicolus agralAugust 16, 20131min02
အစကတည်းက ကိုယ့်ဝမ်းနာကိုယ်သာသိသမို့ ပဲကြီးမနိုင်ပဲ ဖင်ဟင်းမစားဘူးဆိုပြီး ကျောင်းသားနိုင်ငံရေးလောကမှာ ပွဲကြည့်သူသက်သက် အားပေးသူသက်သက်အဖြစ်သာနေခဲ့ပေမယ့် ဇာတ်ခုံပေါ်ကကြတဲ့အခါ ဆရာသမားများရဲ့ မြန်မာ့မူမြန်မာ့ဟန် မြန်မာ့စရိုက်တွေ ပေါ်လာတာတွေကို မသိချင်ယောင်ဆောင်လို့ မရခဲ့ပါဘူး။ ဘာပြောကောင်းမလဲ။ ဝက်ဝက်ကို ကွဲတာပေါ့။ တစ်ခုတည်းရှိတောင် တဝက်စီကွဲတတ်တဲ့ အကျင့်ကို ပြောတာလေ။ သည်လူနဲ့သည်လူ ချိုမိုင်မိုင်ကက ရောင်စုံဘောလုံးဆိုဆို မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး ဩဘာကျအောင် အားပေးပါမယ်ဆိုမှ သူတို့ခမျာ အချင်းချင်းထသတ်နေရတာနဲ့ ဘာစကားမှ ဟုတ်ဟုတ်ငြားငြား မပြောမဟောနိုင်ဘူး။ မပြောလည်းနေပါ။ အဲဒါတွေက အနှစ်သာရရှိတာမှ မဟုတ်ပဲနဲ့။ သည်ဘက်နားကဝင် ဟိုဘက်နားကထွက်သွားမှာ။ ပရိသတ်အဆင့်ကလည်း ရှင်ကြီးဂေါတမလာဟောတောင် ကျွတ်တမ်းဝင်မယ့်သူ တစ်ယောက်တလေ မပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တကယ့်အနှစ်သာရကိုတော့ အားလုံးရလိုက်ပြီးသား။ ကျောင်းသားတွေအားလုံး ဟိုတုန်းကလို နလပိန်းတုံး မဟုတ်တော့ဘူး။ နိုင်ငံရေး အသိအမြင်တွေ နိုးကြားလာကြပြီ။ သူတို့အားလုံး ဂျစ်တိုက်နေကြတဲ့ […]


nicolus agralAugust 15, 20131min012
အဖြစ်အပျက်တွေဟာ စာထဲမှာ တဆက်တည်းရေးထားပေမယ့် အပြင်မှာ တကယ်ဖြစ်တဲ့အခါကျတော့ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း အချိန်အပိုင်းအခြားတစ်ခုစီမှာ ဖြစ်တာပါ။ ဒါပေမယ့် အကြောင်းတရားအကျိုးတရားတွေက ဆက်စပ်နေတာမို့ ကာလယန္တရားကို ရစ်တုံကျော်တုံ ပြုလို့ အဆက်အစပ်မိအောင် ဆင်ရတယ်။ အစကတည်းက ဘာစာရွက်စာတမ်း အထောက်အထားမှ မထားပဲ မှတ်ဉာဏ်ထဲကဆွဲထုတ်နေတာမို့ ရောထွေးမှားယွင်းမှုတွေ ပါလာရင် စာဖတ်သူတွေဘက်က ထောက်ပြတဲ့အခါ ပိုပြီး ပြည့်စုံ ရုပ်လုံးကြွလာမယ် ထင်ပါရဲ့။ ကိုယ်မမြင်မသိလိုက်တဲ့ ဖြစ်ရပ်တွေလည်း ဒုနဲ့ဒေးဆိုတော့ အားလုံးပေါင်းမှ ပန်းဝေသီ ဖြစ်လိမ့်မယ် မဟုတ်လား။ ဘုန်းမော်သေဆုံးမှုဖြစ်တဲ့ ပထမဖြစ်ရပ်က မတ်လမှာဖြစ်ခဲ့တာ။ ကျောင်းတွေ ပိတ်ပြီး အကုန်အိမ်ပြန်ခိုင်းလိုက်တယ်။ အဲဒီလထဲမှာပဲ ပင်မတက္ကသိုလ်ထဲမှာလည်း တရားပွဲတွေ စခဲ့တယ်။ စာကြည့်တိုက်နဲ့ အပန်းဖြေရိပ်သာ အကြားက အဓိပတိလမ်းမပေါ်မှာ လူစုလာပြီး အပန်းဖြေဆောင် ခေါင်မိုးမျက်နှာစာလေးပေါ်မှာ တရားတက်ဟောတဲ့သူက ကျောင်းသားအရွယ်တော့ […]


ျမစပဲ႐ိုးAugust 15, 20131min09
သက်ဆိုင်သူများသို့ ဦးမင်းလူ အမှတ်တရ ဒီတစ်ပုဒ် တော့ တင်ခွင့် ပြုပါ။ ဆရာ့ ဇာတ်ကောင် တွေကို ချစ်လွန်းလို့။ လူတွေကို ချစ်ဖို့ကောင်းအောင်၊ လူတွေ ကိုချစ်တတ်အောင် အတွက် သူ့စာတွေမှာ ဖတ်ကြည့် လို့ မြင်နိုင်တယ်။ ကျွန်မ တို့ ရွာလေး ကလဲ ဆရာ့ ဇာတ်ကောင် တွေ လို သူ့နည်းသူ့ဟန် ချစ်စရာ ကောင်းကြတဲ့သူ တွေ နဲ့ စု ထားလို့ပါ။ လောကကြီးမှာ ရွာထဲမှာလဲ မောင်ဝ လို၊ ရွှေကြည် လိုတွေ ရှိနေမယ်။ ဦးကုလား လို ၊ ဒေါ်ခင်တီ လို၊ ဓာတ်ခဲ လို မိသားစု ရှိနိုင်တယ်။ ကိုကြီးငွေ လို၊ စာကလေး လို  […]


ムラカミAugust 15, 20131min015
  ဘဝမှာ အမှားနောက် တကြိမ် လုပ်မိတယ်… အနုပညာဆိုတာ ဘာသာရေးဆိုရင် ကျနော့်အတွက်တော့ အဲ့ဒီ့ ဆြာသမားက ပစ္စေဂဗုဒ္ဓာ လောက်ရှိရဲ့ဗျာ..     လူမှန်းသိတတ်ကတည်းက ခင်လာတဲ့ သူ့မိသားစုဝင် ကျနော့်သူငယ်ချင်းက ဖုန်းနံပါတ်ပေးပြီး …. သားဂျီး မင်းကိုတော့ သူအမှတ်ရမှာပါကွာ..လို့ ဦးနှောက်ထဲ ကင်ဆာပိုးရောက်နေတဲ့ ဆြာ့ကိုယ်စား အဲ့ဘဲက ပြောလာတာတောင်မှ ဟောဒိ အကုသိုလ် အတုံးအခဲက နံပါတ်နှိပ်ဖို့ တွန့်ဆုတ် ထိတ်လန့်ခဲ့မိတယ် …     သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း ကျုပ် က မသတီချင်စရာကောင်းတာများပြောပါတယ်.. မင့်အဖေ ဒတ်ရှင်မင်းသား ဘာလုပ်နေတယ်မသိချင်ဘု မင့်ဦးလေး ဘာစာအုပ်ထွက်ဖို့ ရှိသလဲ ခနခန မေးတတ်အောင် သောက်ကြောတင်းတဲ့ကောင် မှတ်မှတ်ရရတော့ အဲ့သည့် သူငယ်ချင်းအဖေ အသုဘမှာ ဆြာသမားနဲ့ […]