နန်းတော်ထဲ ရှိညီလာခံ သဘင်ကျင်းပရာနေရာသည် ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်လျက် တစ်စုံတစ်ခုကို အပြင်းအထန်တွေးတော နေကြမှန်းသိသာနေသည်။ အမတ်မင်းများလည်း  တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်လျက် ဘုရင်မင်းမြတ်အား မည်ကဲ့သို့ လျောက်တင်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြလေသည်။ ဘုရင်ကြီး မိဘုရား ရရှိရေးကို အပြင်းအထန်ဆွေးနွေးနေကြခြင်းဖြစ်ပေသည်။ ဟုတ်သည် ယနေ့သည်ရတနာပူရ ဂေဇက်တိုင်းပြည်ကြီးအားစီမံ အုပ်ချုပ်မင်းလုပ်နေသော ခိုင်ဘုရင်ကြီး၏ နန်းစံသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တင်းတင်းပြည့်သောနေ့ဖြစ်သည်။်ဖခင်ဘုရင်ကြီး ရုတ်တရက် ဝမ်းလျှောတော်မူ၍ နတ်ရွာစံသွားပြီးသည့်နောက် တစ်ဦးတည်းသော သားတော် ခိုင်မင်းသားလေးမှာ အော်တိုငုတ်တုတ်ဘုရင်ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ အိမ်ရှေ့စံ ကိုယ်တော်ဘဝမှာလည်း လက်စွဲတော် နှစ်လုံးပြူးမှ လွဲ၍ မည်သည့်အရာမှ စိတ်မဝင်စားဘဲ တောထွက်၍ ဖားရိုက်ရန် တာစူနေသောမင်းသားလေးအဖို့ အချစ်ဆိုသည်မှာ လည်း အမတ်ပေ၏ တူမ မိချစ်ကိုသာလျှင် သိလေသည်။ထို့ကြောင့်မင်းသားလေးအဖို့ ကြင်ယာတော်မရှိရခြင်းမှာလည်းမဆန်း။သို့သော် တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်နေသော ရှင်ဘုရင် တစ်ပါးဖြစ်လာပေပြီမို့  မိဘုရားမရှိသောဘုရင်သည် လူရာမဝင်သကဲ့သို့ဖြစ်လာလေပြီ။ […]

မိုးကုတ်ဆောင်းက အေးလွန်းလှပါတယ်။ မြူနှင်းငွေ့လေးတွေနဲ့ ခပ်ဝေဝေ  မိုးကုတ် ဆောင်းည တွေကို မေ့ဖျောက်ပစ်ဖို့ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အေးလွန်းလို့ ဖိုပြီး ဝိုင်းလှုံ ခဲ့ကြတဲ့ မီးပုံလေးတစ်ခုဘေးမှာ ဂီတာ နှစ်လက်နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ညသန်းခေါင်ကျော်လို့ကျော်သွားမှန်းမသိ အောင် သီဆိုဟစ်ကြွေးခဲ့ဖူးတယ်။ ထင်းရှုး မျှင်တွေကိုလည်း လောင်စာအဖြစ် ထင်းရှုးကိုင်းခြောက်တွေနဲ့ ဖိုထားတဲ့ မီးပုံထဲကို ပစ်ထည့်ခဲ့ကြဖူးတယ်။ ကြာတော့ကြာခဲ့ပါပြီ။ တောင်တွေပတ်ချာလည်ဝိုင်းထားတဲ့ မြို့။ မြို ရဲ့ အသည်းနှလုံးကို ဖြတ်စီးသွားတဲ့ ရေနီချောင်းလေး။ ပတ်လည်ဝိုင်းထားတဲ့တောင်တွေ ထိပ်က ထုံးဖြူဖြူစေတီလေးတွေ။ ကျွန်တော်တို့ မိုးကုတ်မြို ့ဟာ မာန ကင်းတဲ့ ကြီးကျယ်မှုနဲ့ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ငြိမ်းချမ်းသူတို့ စံပျော်ရာ။ရုပ်ရှင်ထဲကလို မီးပုံဘေးမှာ လူတွေစုပြီး အိုးစည်ဗုံမောင်းတီးခေတ်ကခုံနေကြတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး။ သူငယ်ချင်း လေးတွေစုပြီး တိုးတိုးသက်သာ ဂီတာတီး […]

မန်းလေးဂေဇက်အတွင်းမှာ နေထိုင်ကြကုန်သော  ရွာသူရွာသား  အပေါင်းတို့ရှင့်  ကျွန်မ ကတော့ ယခုမှ ရွာတွင်းသို့ (အခက်အခဲများစွာဖြင့် ) အသစ်ဝင်ရောက်လာသော  ရွာသူအသစ်ကလေး ဗုံဗုံဖြစ်ပါတယ်ရှင်။ ရွာတွင်းသို့ဝင်ရန် အတွက်  အကြိမ်ကြိမ်ကြိုးစားခဲ့ရပါသည်ရှင့်။  ထို့ကြောင့် အခက်ခဲများ ၊ မသိခြင်းများစွာဖြင့် ဝင်ရောက်လာပါသော ဗုံဗုံအား  နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပေးကြပါအုံးရှင့်။  မဝင်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း  နေ့တိုင်းပုံမှန် မန်းလေးဂေဇက် ကို  ကိုယ့်ရည်းစားလို တစ်မေ့တစ်မော စောင့်ကြည့်ဖတ်ရှုခဲ့ ပါသဖြင့် ရွာသူား အားလုံးကို ဗုံဗုံ ကသိနေပြီးဖြစ်ပါတယ်ရှင်။ အထူးသဖြင့်  ရွာ၏ စာဆို ပညာရှိကြီး  ဦးဦးသစ်မင်း ၊ ဘဘ ဦးဘလက်ချော၊ ဦးလေးမဟာရာဇာ အံစာတုံး (အမလေး မောတာ)၊  ဘဘ ဦးပေ၊ အဆင်လှတဲ့ ဦးဦးခင်ခ၊အဆင်ချောပါသော အဘဖော၊  အထာသိတဲ့ ဘဘဦးဆာမိ […]

                 ပန်းတစ်ပွင့်ကို.. နွမ်းလို ့ ပစ်ဖူးချင် ပစ်ဖူးကြမယ်….                  လူတစ်ယောက်ကို.. လွမ်းဖို ့ဘယ်သူ ချစ်ဖူးပါ သတဲ့လဲ….                  ပစ်ခဲ့တဲ့ ပန်းကို.. ဘယ်သူမှ သတိတရ မရှိနိုင်ကြပေမဲ့….                   ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အလွမ်းကြောင့်.. ရင်မှာ မထိရှတဲ့လူ….                   ဘယ်သူ ရှိနိုင်ပါသတဲ့လဲ ..မောင်….   ကိုသုရှင်..ရဲ ့  မ…ကိုယ်စား အပြေးအလွှား….  *မှတ်ချက် *  ငယ်ငယ်က ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့.. မောင်စိန်ဝင်း (ပုတီးကုန်း) ရဲ ့ ကဗျာလေးဖြစ်ပါတယ်..

တန်ဆောင်တိုင်ည လပြည် ့ဝန်းကြီးသာတဲ ့ ည နက္ခတ် စုံတဲ ့ ည ဆေးပေါင်းခတဲ ့ ည မီးပုံးပျံ တွေလွှတ်တဲ ့ ည မီးပန်းတွေလည်း ဖြာတဲ ့ ည ပျော်စရာည ကြည်နူး ဖွယ် ည အဲဒီ ညရဲ ့အဆုံး ငရဲ မီးစုန်းတွေကျဲချမှာ ဓာတုဗုံးတွေ ကျဲချမှာ ကျနော်တော ့မထင်ခဲ ့ဘူး ခုတော ့ သိလိုက်ပြီ ဒီမိုကရေစီ လူ ့အခွင် ့ရေး ဒီလိုလုပ်လို ့ရကြေးလား ဒို ့သွေးတွေမြေမှာကျပြီး ကြေးနီတောင်ကိုအရောင်ဆိုးလို ့ ဒင် းးးးးး တို ့မို ့လုပ်ရက်တယ် ကြွေသာကြွေမယ် မြေမခဘူး သတ်လို […]