တောင်သမန်….တောင်သမန်အင်း… ကျုပ်ငယ်ငယ်ကရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရတဲ့ `တောင်သမန်´ တောင်သမန်နဲ့စတင်သိကျွမ်းရတော့ ကျုပ်အသက်က ၁၃နှစ် တောင်သမန်ရဲ့တည်နေရာကတော့ အမရပူရနဲ့တံခွန်တိုင်အကြား အဲဒီတောင်သမန်အင်းကြီးရဲ့ တောင်ဘက်ကမ်းပါး တစ်လျောက် အလယ်နားလောက်မှာမေးတင်နေတာကတော့ ကြီးမိုက်ရဲ့ အဖေ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့တဲ့ တပ်ပေါ့ဗျာ.. ဒါကြောင့်ပဲ ကြီးမိုက်နဲ့တောင်သမန်ရင်းနှီးဖို့ဇတ်လမ်းဖန်ခဲ့ရတယ်ပေါ့.. တောင်သမန်ဟာ ရာဇဝင်သမိုင်းတွေကိုပွေ့ပိုက်ပြီး အိန္ဒြေတခွဲသားနဲ့ ခန့်ခန့်ညားညားရှိခဲ့တာပါ…. ကဗျာဆရာ၊ စာရေးဆရာ၊ ဂီတစာဆိုတွေ အတွက် ရေးဖွဲ့ လို့မကုန်နိုင် မရိုးနိုင်လောက်အောင်အလှအပတွေဆောင်လို့ပေါ့ သူ့ပါတ်ပါတ်လယ်မှာလည်း ကြည်ညိုဘွယ်ရာ စေတီပုထိုးတွေဝိုင်းရံလို့ …တည်ငြိမ်တဲ့အသွင်နဲ့ တစ်မျိုး ဂုဏ်တင့်လို့နေပြန်ပါရောလား… သူ့ကိုပိုမိုခန့်ညားလှပစေတာကတော့ တောင်သမန်အင်းကြီးရဲ့အရှေ့နဲ့အနောက်ကို သွယ်ဆက်တည်ဆောက်ထားတဲ့ `ဦးပိန်တံတား´ကြီးပါပဲ…       မြန်မာနိုင်ငံအနှံ့ကသာမက ကမာ္ဘ့နိုင်ငံအသီးသီးက ကမာ္ဘလှည့်ခရီးသွားများပါစိတ်ဝင်တစား လာရောက်လည်ပါတ်ကြတဲ့ မန္တလေးမြို့ရဲ့ ထင်ရှားတဲ့ နေရာတစ်ခုလည်းဖြစ်လို့ အမြဲလိုလို လာရောက်လည်ပါတ်သူတွေနဲ့စည်ကားနေတတ်တဲ့နေရာပါ     […]

သုံးပန်လှ တောင်သမန် အမှတ်(၂) “အဆင့်ဆင့်ဖြတ်သန်းလွမ်းစရာတွေချန်ထားခဲ့တဲ့ တောင်သမန်”       ကျနော်ငယ်ငယ်က အိမ်နံဘေးနားက ဘကြီးအောင် ဆိုတဲ့ အဘိုးတစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ သူ အမြဲတမ်းဆိုနေ ညီးနေလွန်းလို့အလွတ်ရနေတဲ့ သီချင်းလေးတစ်ပုဒ်ရှိပါတယ်။ သူဆိုတဲ့သီချင်းက အစလဲမပါ အဆုံးလဲမပါဆိုတော့ ဘာသီချင်းမှန်း မသိပေမယ့် သူဆိုတဲ့အသံနဲ့စာသားလေးက တော့လွမ်းစရာကောင်းလွန်းနေပါတယ်။ “ပုဆိုးကစို   မိုးကညိုသနဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာဝင်ကာခို ဦးပိန်တံတားကိုလျောက်ခဲ့ပြန်   ပုဆိုးကစိုစိုနဲ့   မိုးကလဲညိုညိုနဲ့ သစ်ပင်အောက်မှာဝင်ကာခို ဦးပိန်တံတားကိုလျောက်ခဲ့ပြန်” သူဆိုတာက ဒီအပိုဒ်လေးကိုဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါဆိုတာပါ။ အဲဒီကတဲက ဦးပိန်တံတားဆိုတာကြီးကိုလွမ်းနေခဲ့ရတာ။ ဦးပိန်တံတားပါမှတော့ သူ့ကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်သိမ်းထားတဲ့ တောင်သမန်အင်းက အလိုလိုပါတော့တာပေါ့။   မန်းလေးမြို့ မတည်ခင်က ကုန်းဘောင်ဆက်မင်းများနန်းစိုက်ခဲ့တဲ့ အမရပူရမြို့ကို ကျနော်တို့မန်းလေးသားတွေကတော့ မန်းလေးမြို့ရဲ့တောင်ဘက်မှာရှိလို့ တောင်မြို့လို့ဘဲခေါ်ပါတယ်။ “အင်းအိုင်ဝိုက်လည် မြို့ကြီးတည်ပြန်………..” ဆိုတဲ့ […]