alinsettနောက်ဆုံးသော အသုဘရုှု ထွက်သွားပြီမို့ ဗလီထဲတွင် မိုက်ခရိုဖုန်းဖြုတ် နေသော ဘာသာရေးဆရာမှလွဲ၍ လူသူမရှိ။ ဘာသာရေးဆရာသည် ကိုရန်ကျမ်းကို အစိမ်းရောင်အဝတ်စဖြင့် ပတ်သည်။ နေစောင်းချိန်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့် ကျွန်တော် ဗလီမှထွက်၊ လှေကားထစ်များအတိုင်းဆင်း၍ ဟိုတစ်စုသည်တစ်စု ဆေးလိပ် သောက်နေသော လူများကိုဖြတ်လာခဲ့ရာ ပြောနေကြသောစကားများ တစ်စွန်းတစ်စ လွင့်လာသည်။ နောက်အပတ်ကစားမည့် ဘောလုံးပွဲ … စန်တာကလာရာတွင် အသစ်ဖွင့်လိုက်သော အာဖဂန်စားသောက်ဆိုင် … ။ ဘဝသည် ဘာဘာ့ကို ချန်ထားရစ်ကာ မနေမနား တသွားတည်းသွားလျက် ရှိနေပြီ။ ………………………………… …………………………………… ___________________________ ”နေကောင်းရဲ့လား” ဟု ဗိုလ်ချုပ်ကြီးမေးသည်။ တစ်နေ့လုံးခြိမ်းခြောက်နေသော မျက်ရည်များကို ကျွန်တော်အံကြိတ်ပြီး သိမ်းဆည်းထားသည်။ ”စိုးရာယာကို သွားရှာလိုက်ဦးမယ်” ဗလီ၏ အမျိုးသမီးဘက်ဆီကို ကျွန်တော်သွားရာ လှေကားထစ်တွင် အမေနှင့်အတူ […]
၀င့္ျပံဳးျမင့္ငယ်ကအချစ် အနှစ်တစ်ရာ မမေ့သာတဲ့။ ငယ်ကကျွမ်းတဲ့ ငယ်ကျွမ်းဆွေတွေနဲ့ လမ်းခွဲခဲ့ရတိုင်း ကွဲချင်ချင် ဖြစ်နေခဲ့တဲ့ ကျွန်မအသည်းက ခုများတော့ ဟက်တက်ကွဲသွားခဲ့ပြီလား မသိ။ လူမှန်းသိတတ်စကတည်းက ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့ရတဲ့ ဒီအနံ့ဒီအရသာတွေကို အရိုးသားဆုံး တွယ်တာခဲ့ရပါတယ်ဆိုရင် လောကကြီးက ကျွန်မ အမှားလို့ပြောမယ်မထင်ဘူး။ နောက်ဆုံးပိတ် အသည်းဟက်တက်ကွဲသွားခဲ့တာ တစ်ပတ်လောက်ပဲရှိဦးမယ်လေ။ ဖြစ်ပုံက မန်းဂေဇက်ကို ဝင်ဖတ်နေရင်း နာမည်ခေါ်ရခက်တဲ့သူတစ်ယောက်က ငပိငံပြာရည်အကြောင်း တင်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ပို့စ်အရ ငပိကို ပုလဲဓာတ်မြေဩဇာနဲ့ ငါးမြန်မြန်ပုပ်အောင်လုပ်ကြောင်း၊ ပြီးတော့ ငံပြာရည်ချက်ပုံအကြောင်း တင်လာတယ်။ ငံပြာရည်ချက်ပုံကတော့ ကျွန်မသိပြီးသားကိစ္စမို့ မထူးဆန်းပေမယ့် ငယ်ကျွမ်းဆွေ ငပိအကြောင်းကိုတော့ မယုံချင်ဘူး။ ဒါနဲ့ အဲဒါကို ပရင့်ထုတ်ပြီး နောက်တစ်နေ့မနက်မှာ ကျွန်မရဲ့အိမ်ဦးနတ်ကြီးကို စာရွက် ပေးပြီး ဈေးထဲကငပိဆိုင်တွေကို သွားမေးခိုင်းလိုက်တယ်လေ။ သူကပြောတယ် ”ဟုတ်ရင်တောင် ဘယ်သူက ဝန်ခံမှာလဲ” […]
‘ ‘ဒီကိစ္စကြောင့် စိတ်ပြောင်းသွားပြီလား” ”ဟင့်အင်း။ နည်းနည်းလေးတောင် မပြောင်းပါဘူး။ စိုးရာယာ ဘာပြောပြော ဘာမှပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ လက်ထပ်ချင်ပြီ” စိုုးရာယာ ချုံးပွဲချငိုသည်။ သူမကို ကျွန်တော် မနာလိုဖြစ်မိသည်။ သူမကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ပြောထုတ်လိုက်နိုင်ပြီ။ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ။ ဟက်ဆန့်ကို ကျွန်တော်လိမ်ခဲ့ပုံ၊ သစ္စာဖောက်ခဲ့ပုံ၊ နှင်ထုတ်ခဲ့ပုံ၊ ဘာဘာနှင့် အလီတို့၏ နှစ်လေးဆယ်သံယောဇဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံ … ကျွန်တော် စိုးရာယာကို ဖွင့်ပြောမိတော့မလိုဖြစ်ပြီးမှ ပြောမထွက်ခဲ့။ စိုးရာယာတာဟီရီသည် နည်းလမ်းပေါင်းများစွာဖြင့် ကျွန်တော့်ထက် ပိုပြီး လူပီသ နေမလား ကျွန်တော် သံသယရှိသည်။ ထိုအထဲတွင် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးဆိုင်ရာ သတ္တိသည်လည်း တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်၏။ xxxxxxxxxxxx အခန်း(၁၃) နားဖောက်ပွဲအခမ်းအနားအတွက် တာဟီရီအိမ်သို့ နောက်တစ်နေ့ညနေတွင် ကျွန် တော်တို့ရောက်လာသောအခါ ကားကို […]
”ဟေး … ဒီမှာလာကယ်ပါဦး” ဖိလစ်ပိုင်သား၏ ထိတ်လန့်တကြား ထအော်သံ။ ကျွန်တော် ချာခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်လဲကျနေသော ဘာဘာ။ ခြေလက်များ အကြောဆွဲ နေသည်။ ”ကယ်ကြပါဦး” ကျွန်တော် အော်ဟစ်ပြီး ဘာဘာ့ထံပြေးသည်။ ဘာဘာ့ပါးစပ်မှ အမြှုပ် တစီစီထွက်နေသည်။ မျက်ဖြူလန်ကာ မုတ်ဆိတ်များလည်း စိုရွှဲနေပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ထံ လူတွေအပြေးအလွှား ရောက်လာကြသည်။ လေသင်တုန်းဖြတ်တာဟု ပြောသံ ကြားသည်။ ”၉၁၁ ကိုခေါ်” ဟု အော်သူကလည်းအော်ကြသည်။ ပြေးလွှားလာသော ခြေသံများ။ လူအုပ်ကြီးကြောင့် မှောင်ကျသွားသောကောင်းကင်။ ………………….. ………………………………… __________________________ လူအုပ်ကြီးကြောင့် မှောင်ကျသွားသောကောင်းကင်။ ဘာဘာ့တံတွေးများ နီစွေးလာသည်။ လျှာကိုကိုက်ထားသော ဘာဘာ့အနီး ကျွန်တော် ဒူးထောက်၍ ဘာဘာ့လက်မောင်းများကို ကိုင်ကာ ”ကျွန်တော်ရှိတယ် ဘာဘာ၊ ကျွန်တော်ရှိတယ်” […]
padonmarပြီးခဲ့တဲ့ နွေရာသီ ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့မှာ ကျွန်မရဲ့ဇာတိမြို့ကို ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ မြို့ကလေးရဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှာ လူနေရပ်ကွက်လေးတွေ ရှိပါတယ်။ ပေ ၁၀ဝ ကျော်ကျယ်တဲ့ မြစ်ကိုဖြတ်ပြီး အဲဒီ တစ်ဖက်ကမ်းက ရပ်ကွက်သူရပ်ကွက်သား တွေဟာ မြို့ဖက်ကမ်းမှာ ကျောင်းတက် ၊ ရုံးတက် ၊ ဈေးသွား ဈေးရောင်းလုပ်ကြရပါတယ်။ ဟိုဘက်ကမ်းနဲ့ ဒီဘက်ကမ်း ကူးဖို့ကိုတော့ ကူးတို့ဆိပ်ကနေ စက်တပ်ထားတဲ့ ပဲ့တောင်တစ်စီး (လူ၂ဝ ခန့် ဆန့်)က ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် မောင်းပေးပါတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ လူနည်းနေရင် တွက်ခြေမကိုက်တော့ အနည်းဆုံး ၁ဝ ယောက်လောက်တော့ စုမိအောင် စောင့်ကြရပါတယ်။ဘတ်စကားလိုပေါ့။ နောက်တစ်မျိုးက လက်နဲ့ခပ်တဲ့ သမ္ဗာန်လေးတွေပါ။ ကျွန်မတို့အရပ်က ကူးတို့ယားလို့ ခေါ်ပါတယ်။ ကူးတို့ဆိပ်တံတားက ငှားခွင့်မရှိပဲ ကြုံရာအတက်အဆင်းမကောင်းတဲ့ တံတားတွေက […]
black chawမန္တလေး ဂဇက်မှ သူကြီး ဦးခိုင် အမှူးပြုသော ရွာသူရွာသား ညီကိုမောင်နှမများ၏ ရခိုင်သွေးချင်းများ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလက်ဆောင် ပေးအပ်ခြင်းအခမ်းအနားကြီးကို ဒီနေ့ ၈-၇-၂၀၁၂ မွန်းလွဲ ၂ နာရီက ရခိုင်သဟာရအသင်း(ရန်ကုန်) ရုံးခန်းတွင် အောင်မြင်စွာကျင်းပနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပါသည်။ ရှေးဦးစွာ စုရပ်အဖြစ်သတ်မှတ်ထားသည့် တာမွေ မောနင်းစတားလဖက်ရည်ဆိုင်တွင် အခမ်းအနားတက်ရောက်ကြမည့် မန်းဂဇက် ရွာသူရွာသားများအား ကိုပါလေရာကြီးမှ လဖက်ရည်၊ မုန့်၊ အအေး၊ နန်းကြီးသုတ် စသည်တို့ဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံပါသည်။ ဗိုက်ဆာဆာနှင့် စားခဲ့ရသော နန်းပြားသုတ် တစ်ပွဲနှင့် အအေးတစ်ခွက်အတွက် ကျေးဇူးအထူးပါ ကိုပါလေရာကြီးရေ။ မွန်းလွဲ ၁း၅ဝ ခန့်တွင် ရခိုင်သဟာရအသင်း ရုံးခန်းသို့ ကား ၅ စီးဖြင့် ချီတက်ခဲ့ကြပါသည်။ မန္တလေးဂဇက် ရွာသူရွာသား ညီကိုမောင်နှမများမှ ရခိုင်သွေးချင်းများ ပြန်လည်ထူထောင်ရေးလက်ဆောင် အဖြစ် ငွေကျပ် […]
March ..လ . 7 ရက်… ကားပေါ်မှ ဖုတ်ခနဲ..ခုန် ဆင်းလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက်… ကျွန်တော့် ခန္ဒာကိုယ်ထဲကို ခွန်အား တစ်ခုခု စီး ဝင်လာသည် ။ မနက်ဖြန်ဆိုလျှင် ဖေဖေရှိသော ကျွန်းကလေးဆီ ရောက် ပြီ..။ တောင်ကုတ်မြို ့သည် ကျွန်တော် နှင့် သိပ်..စိမ်း မနေပါ ။ ပြီးတော့…. အေးချမ်း ငြိမ် သက်သော…ဤမြို ့ကလေးကို..ကျွန်တော် သဘောကျသည် ။ တောင်တန်းကြီးတွေ…၊ မြစ်..၊ ချောင်း..၊ ပင်လယ် တွေ…ကြားမှ ဤမြိုူ ့ကလေးသည်…ကျွန်တော် ချစ်သော ဖေဖေ ရှိရာ.ကျွန်းကလေးဆီ သွားဖို ့…. ကြားခံ နယ်မြေ ပင် ဖြစ်သည် ။ ကျွန်တော် ငယ်စဉ်က ဤ […]
မိုး မင္းသား“မောင်” မမကိုအိမ်ကအိမ်ထောင်ချပေးကြတော ့မယ်………….. “အင်း”..ဟုသာဆိုနိူင်လေသည်…. မောင်ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ… မောင် ့ကိုအားမရလိုက်တာ..ဟုမမကဆိုလာလေပြီ…. ကျွန်တော်ဘာမှပြန်မပြောသေးခင်မှာ….. မမကိုချစ်ရဲ ့လား…ဟုခပ်ညည်းညည်းလေးဆိုသည်…။ ကျွန်တော်..သီချင်းလေးတစ်ပိုဒ်ကို…စိတ်ထဲကဆိုပြနေသည်….။ ကိုငှက်ရဲ ့ချစ်သူလက်ဆောင်သီချင်းလေးထဲက…… ကိုယ်အားနဲ ့တိုက်ခိုက်ကာxxxxxxxxချစ်ခဲ ့ရနောက်ဆုံးတော ့xxxxxxxxxအသည်းကွဲဖို ့လား….. စိတ်ထဲကညည်းတွားလိုက်မိတယ်….. မမရဲ ့မေးခွန်းကိုဖြေဖို ့ဘယ်လိုခွန်အားတွေ….သုံးရမလဲဆိုတာစဉ်းစားမရအောင်ပါပဲ……. စဉ်းစားလေခေါင်းကပိုရှုပ်လာတယ်လေ….. ချစ်တယ်ဆိုတဲ ့ကိုလွယ်လွယ်ကူကူပြောခဲ ့တဲ ့ကျွန်တော်…မမကိုကျတော ့ဘာလို ့ဒီလောက်လေးလံနေမှန်းမသိပေ….. တကယ်တော ့မမရဲ ့အချစ်ကိုလွယ်လွယ်ရခဲ ့သောေုကင် ့မလေးစားတာမဟုတ်ပေ……. ဟိုတုန်းကအတိတ်ဆီပြန်ရောက်သွားခဲ ့ပြန်တယ်….. တကယ်တော ့မမကကျွန်တော ့သူငယ်ချင်းရဲ ့အမတယောက်ဖြစ်တယ်….သူငယ်ချင်းဆီကိုဝင်ထွက်ရင်းနဲ ့သံယောဇဉ်ကလိုက်ပါလာတယ်လေ……. ကျွန်တော်ရည်းစားတွေမှိုလိုပေါက်အောင်ထားခဲ ့တာမမ…မသိသည်မဟုတ်…သိသည်… ကျွန်တော် ့သူငယ်ချင်းကအသိဆုံး…..ကျွန်တော်သူငယ်ချင်း(မမ)ရဲ ့အိမ်မှာဆိုမမကသဘောအကောင်းဆုံးဆိုတာထက်…. အဖြူစင်ဆုံးဆိုတာပိုမှန်လေမည်….ုကွားပြောတာမဟူတ်ပါ….. ဟိုသီချင်းထဲကလိုပေါ ့ဗျာ…ုကာလေလေ….ချစ်တဲ ့စိတ်ကခိုင်မြဲလေလေ….ဆိုတာပေါ ့….. ဒါနဲ ့..ကျွန်တော် ့သူငယ်ချင်းကိုအရင်ဆုံး….စသလို..နောက်သလိုနဲ ့..ယောက်ဖရေ.. […]
တနေ့တော့ ဆိုင်တွင် စိုးရာယာနှင့် ကျွန်တော် နှစ်ဦးတည်း ထိုင်စကား ပြောနေကြသည်။ ဖရီးမောင့်၊ အိုလုန်းကောလိပ်တွင် ကျောင်းတက်ပုံကို စိုးရာယာက ပြောပြနေသည်။ ”ဘာမေဂျာယူလဲ” ”ကျွန်မက ဆရာမဖြစ်ချင်တာ” ဟု စိုးရာယာဆိုသည်။ ”တကယ်၊ ဘာကြောင့် ဆရာမဖြစ်ချင်တာလဲ” ________________________________ ‘တကယ်၊ ဘာကြောင့် ဆရာမဖြစ်ချင်တာလဲ” ”အမြဲတမ်း ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ။ ဗာဂျီးနီးယားမှာနေတုန်းက ကျွန်မ ESL အောင်လက်မှတ်ရတယ်လေ။ အခုဆို စာကြည့်တိုက်မှာ တစ်ပတ်ကိုတစ်ည ကျွန်မ စာပြတယ်။ အမေကလည်း ဆရာမပဲဟာ။ ကဘူးမှာနေတုန်းက မိန်းကလေးအထက် တန်းကျောင်းမှာ ဖာစီစာနဲ့ သမိုင်းသင်တယ်” သမင်လိုက်ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော ဗိုက်ရွှဲရွှဲလူဝကြီးတစ်ဦး ငါးဒေါ်လာ တန် ဖယောင်းတိုင်စိုက်ညှာတံကို သုံးဒေါ်လာပေးသည်။ စိုးရာယာ ရောင်းလိုက်သည်။ ခြေရင်းမှ ဘူးကလေးထဲ ပိုက်ဆံထည့်ပြီး ကျွန်တော့်အား ရှက်ရွံ့စွာကြည့်သည်။ […]
” ဘာဘာ ကျွန်တော့်အား လေးလေးနက်နက်ပြောနေပုံမှာ စိုးရာယာ တွင် ရင်သားကင်ဆာပဲ ရှိနေတော့သယောင် အတည်ကြီးဖြစ်နေသည်။ ”ဖြစ်ရလေ …” ”ကောင်မလေးက သိက္ခာရှိတယ်လို့ကြားတယ်။ အလုပ်လုပ်တယ်။ စိတ်သဘော နူးညံ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ချစ်ရေးဆိုတဲ့လူ မရှိတော့ဘူူး။ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အိမ်တံခါးကို ဘယ်သူမှ လာမခေါက်တော့ဘူး” ဘာဘာ သက်ပြင်းချသည်။ _______________________ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးရဲ့ အိမ်တံခါးကို ဘယ်သူမှ လာမခေါက်တော့ဘူး” ဘာဘာ သက်ပြင်းချသည်။ ”လောကကြီးဟာ မတရားဘူး။ သုံးလေးရက်အတွင်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စကြောင့် တစ်ဘဝလုံး ပြောင်းလဲသွားတယ်။ တစ်ခါတလေများ တစ်ရက်ထဲဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့် တစ်ဘဝ လုံး ပြောင်းလဲသွားတယ်” ထိုညက ကျွန်တော်သည် အိပ်ယာထဲ မျက်လုံးကြောင်တောင်နှင့် စိုးရာယာ၏ တံဇဉ်ပုံ မွေးရာပါအမှတ်ကလေးကို သတိရနေသည်။ ကျွန်တော့်ရင်က ပရမ်းပတာ။ ပြေပြေကလေး […]
စဆရ ႀကီးရွာထဲတွင် သူပုန်တွေ သောင်းကျန်းနေပါ၏။ ရွာ၏အစဉ်အလာများ ပျောက်ဆုံးနေသကဲ့သို့ အမာခံများလည်း တစ်ဖြုတ်ဖြုတ် ကြွေလွင့်သူတွေကကြွေလွင့်၊ တစ်မြေရပ်ခြားသို့ ရှောင်ပုန်းသူကပုန်းနှင့်။ ရွာထဲတွင်တော့ အတော်လေးစည်ကားနေသေးသည်။ အိမ်ကြီးအိမ်ကောင်းများမှာတော့ မရှိတော့သလောက်ပင်။ ဘယ်ကရောက်လာမှန်းမသိသော လူတစ်ကာ၏ ရွက်ဖျင်တဲလေးများသာ နေရာတစ်ကာ မြင်နေရပြန်သည်။ အရင်ကထက် အသံနည်းနည်းပိုကျယ်လာသည်။ တစ်ချို့က လက်လုပ်ဂျင်ကလိလေးများဖြင့် မထိတစ်ထိ ပြစ်ကြ၏။ တစ်ချို့ကျပြန်တော့လဲ ကျည်မပါသည့် သင်္ကြန်အမြှောက်ကြီးတွေ တစ်ဂျိမ်းဂျိမ်းဖြင့် ပြစ်နေကြ၏။ တစ်ချို့ကမူ ဟိုကရတာလေးယူ၊ ဒီကရတာလေးယူနှင့် မပါဝင်ဘဲ ရှိလိုက်ရလေမည်အလား သူတစ်ချက်ဆို ငါနှစ်ချက်၊ သူလုပ်တာ အားပေးထောက်ခံ၊ ကိုယ်လုပ်တာ ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးကြရန် ဆွယ်ကြပြန်သေးသည်။ ထိုသူများ၏ နောက်တွင်တော့ကား အတိုအစလေးများ တစ်ချက်စီနှင့် ဝေစုခွဲဝေယူကြပြန်သေးသည်။ သက်ကြီးဝါကြီးလဲမသိ၊ ဂုဏ်သရေရှိလဲမသိ၊ ပညာရှင်မှန်းမသိပဲ လူစု၊ လူဝေးဖြင့် ဝိုင်းပြောကြသည်။ သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိလူကြီးမင်းများမှာမူ […]
ကိုယ်မင်းကို…အမြဲသတိယနေတာတော ့မဟုတ်ပါဘူး……ဒါပေမဲ ့ တစ်ခါတစ်လေသတိရလာတဲ ့အချိန်ဆိုရင်…..ကိုယ်ဟာ…အခြားသူတစ်ယောက်ကိုတောင် စကားပြောချင်တဲ ့စိတ်ကုန်ခမ်းသွားတဲ ့အထိ…ဖြစ်မိရဲ ့ကွယ်…….. တကယ်ပါ…အဲ ့လိုအချိန်မိူးဆိုရင်….ကိုယ်ဟာမင်းနဲ ့အနီးဆုံးမှာရှိခဲ ့တဲ ့အချိန်တွေကို…ပြေးသတိရမိတယ်….. အင်း…ပြင်းပြစွာနဲ ့ဆန္ဒတွေရှိနေခဲ ့ပြန်ရင်လည်း………ကိုယ်ဟာတနေရာရာမှာ…. သွားရောက်အပန်းဖြေခဲ ့ရသေးတယ်……. ကိုယ်မေ ့မပစ်ပါဘူး…ဒါဟာတကယ် ့ကိုဖြစ်ခဲ ့တာပဲ…ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးပါ……. ကိုုယ်ဟာအစကတည်းက……ဝေါလ်ရှိနဲ ့calendar…တို ့ဆိုရင်crazy… တစ်ယောက်ဆိုတာ..မင်းသိပါတယ်….. ခု..ကိစ္စမှာလည်း…မင်းမှားသလား…ငါမှားခဲ ့သလား…ဆိုတာမင်းသေချာသိမှာပါ…… “ကိုယ်မှားသွားတယ်ကွာ”…..ဆိုတဲ ့မင်းရဲ ့စကားတစ်ခွန်းနဲ ့တင်…ကိုယ်..အရည်ပျော် ခဲ ့ရတယ်လေ…… အင်း..ကိုယ်ဟာခပ်ညံ ့ညံ ့…လူစားထဲများပါသွားမလား……. ဟင် ့အင်း….တကယ်ဆို..ကိုယ်တို ့နှစ်ယောက်ကြားမှာ…ဘယ်လိုမာနမုူိးမှမထားသင် ့ပါ(ရှိလည်း..မရှိစေရဘူး) ဒါဟာတကယ် ့ကိုသေချာသလောက်ပါပဲ……. ကိုယ်မင်းကို…ခင်ခဲ ့တာဟာ(ပါတ်ဝန်းကျင်ကတောင်အသိအမှတ်ပြု)…ဇီဝဇိုးငှက်လိုမုူိးဆိုတာ…. မင်းလည်းပါတ်ဝန်းကျင်နဲ ့အတူ….သိတန်ကောင်းရဲ ့……. မင်းကိုသတိရမိလို ့…..ရွှေကျင်ကဒါဒါရဲ ့…ကဗျာလေးကိုတင်ပြပေးလိုက်တယ်နော်….. သူငယ်ချင်းရာ..မင်းကိုသတိယတာပေါ ့.. သတိယခြင်းလှောင်ပိတ်မိနေတဲ […]
”ကောလိပ်တက်ဖို့ ကားလိုမယ်လေကွာ” ကျွန်တော် မျက်ရည်ဝိုင်းရပြီ။ ဘာဘာ့လက်ကို ကျွန်တော်ဆွဲယူပြီး ဖျစ် ထားသည်။ မျက်နှာများကိုကွယ်ထားသော မှောင်ရိပ်ကိုသာ ကျေးဇူးတင်မိတော့သည်။ ”ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဘာဘာ” ကျွန်တော်တို့ကားထဲမှ ထွက်ပြီး ဖို့ဒ်ကားထဲဝင်သည်။ အပြာရင့်ရောင် ဂရင်းတော်ရီနိုကားဟု ဘာဘာဆိုသည်။ တိုက်တန်းကိုပတ်ပြီး ကျွန်တော် ကားမောင်း သည်။ ဘရိတ်၊ ရေဒီယိုနှင့် အချိုးအကွေ့ပြခလုတ်တို့ကို စစ်ဆေးသည်။ တိုက်တန်း မြေကွက်လပ်တွင် ကားရပ်ပြီး အင်ဂျင်ကို စက်သတ်သည်။ ”ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘာဘာ” ……………………… ………………………. ………………………….. ____________________________________- ”ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘာဘာ” တကယ်တော့ သည့်ထက်များများ ပြောပြချင်ပါသည်။ ဘာဘာ့မေတ္တာ အတွက်၊ ဘာဘာလုပ်ပေးခဲ့သမျှ အဝဝအတွက် ကျွန်တော် မည်မျှတန်ဖိုးထားကြောင်း၊ မည်မျှစိတ်ထိခိုက်ရကြောင်း ပြောပြချင်ပါသည်။ သို့သော် ”ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟုသာ ပြောထွက်ခဲ့သည်။ […]