ဟုတ်လား… ငိုနေတဲ့ကလေးကို..ဆဲမလို့လား..မလုပ်ပါနဲ့ကွာ …ငါပေးပါ့မယ်…. အဲ့လောက်တော့ရှိပါတယ်….. မင်းဝတ်ထားတဲ့အကျီလောက်တော့ ..မသားနားပေမယ့်….ငါ့ဟာလဲ ..အရောင်ရှိပါသေးတယ်… တွဲမသွားရဲဘူးမလား …. တဆိတ်..ဟိုဘက်လှည့်ပြီးပြောပေးပါလား… မင်းပါးစပ်က ငွေနံ့နံတယ်…. ဒေါ်လာအကြွေပဲသုံးပါရစေ….စိတ်မသန့်လို့ပါ…. ကျူးဘားကမှမဟုတ်ပါဘူး….ငါ့လက်ထဲက ဆေးပေါ့လိပ်လဲ ..အရသာရှိပါတယ်… အစစ်ပါ..ဈေးကပေါတော့..ဘယ်သူမှလိုက်မတုဘူးလေ… လမ်းပေါ်မှာဖြန့်ခင်းထားတဲ့ ….ချရောင်းတဲ့ ..အရာတွေလို .. .ကိုယ့်တန်ဖိုး ကိုသတ်မှတ်တာပါ… မီးတတို့လား….ဟင့်အင်း..ရေတမှုတ်ပဲယူပါ… မင်းကလောင်မြိုက်နေပြီးသားပဲ… ကျင်လည်တဲ့အသိုင်းအဝိုင်းက …. အတုကြားမှာ..မင်းမမောသေးဘူးလား….ချွေးတွေတောင်စို့လို့ ….

ပြောင်ပြောင်လျှောက်တဲ့လမ်းမှာ ငရဲပန်းကိုနတ်ပန်းထင် ခေါင်းပေါ်ဆင်ယင်နေသူတွေက ပြောင့်ရင်ထဲကစကား သူတို့နားမှာခါး ငရဲသားတွေမို့ ခွင့်လွှတ်လှည့်စမ်းပါ။ ပြောင်ပြောင်လျှောက်တဲ့ခရီးမှာ အနီးကလဲမလိုက် လူ့ဗာလ လူမိုက်တွေက အချီးနှီးသောစကား မုဒိတာမပွါးနိုင်သမို့ ဂရုဏာထား သနားလိုက်စမ်းပါ။ ပြောင်ပြောင်ဖေါက်တဲ့လမ်း ကြမ်းတမ်းဆဲဘဲမို့ လမ်းလျှောက်ရင်းခရီးတစ်ထောက် အမောဖေါက်တဲ့အခါ ဂရုဓမ္မကိုပွါးလို့ လူသားတွေအပေါ်မေတ္တာထား ပစ်မထားပါနဲ့နော်။ မလိုသူတွေတီးတိုးစကား နိုင်ငံတကာမှာကြားရပြီး ကြိုဆိုမည့်သူနထ္ထိ အသိစိတ်မရှိသူတွေ အရာရာကိုအဆိုးမြင် စိတ်ကြီးဝင်နေသူတွေက ဘပြောင်ကိုပုတ်ခတ် စိတ်မပျက်လိုက်ပါနဲ့နော်။ တစ်ချို့သူတွေစကား ကြားရတဲ့သူခံစား မျက်ရည်များတောင်ကျရသတဲ့။ တစ်ချို့သူတွေရဲ့ ဂရုဏာတရား ဆုတံဆိပ်တွေပွါးသထက်ပွါးလို့ မေတ္တာရှင်ဂရုဏာတရား သိပ်ကိုများသတဲ့။ တစ်ချို့သူတွေလျှောက်တဲ့လမ်း လက်ခုပ်သံလွှမ်းလို့ စင်္ကြာဝဋာရဲ့အပြင်ဘက် ပေါက်ထွက်မတတ်ဘဲ။ တစ်ချို့သူတွေခင်းတဲ့လမ်း ကတ္တီပါလွှမ်းလို့ ပန်းတွေလည်းခင်းနောက်လိုက်နောက်ပါတသင်းနဲ့။ တစ်ချို့သူတွေရဲ့အပြုံး လူသားတွေရဲ့နှလုံးသားကိုယူငင် သီချင်းရှင်တောင်ဆိုမရတော့ဘူးဆိုဘဲ။ ဘပြောင်ရေ ဘပြောင်လျှောက်တဲ့လမ်း လက်ခုပ်သံတွေမလွှမ်းလဲ ဘပြောင်နှလုံးသား လဲပြိုမသွားစေဘို့ ဘပြောင်ရဲ့အနောက် ကျွန်တော်တို့ရှိနေမယ်။ […]

သိပ်မချုပ်ချယ်ပါနဲ့..အရိပ်ကိုတောင်သော့ခတ်တယ်.. သံခြေကျင်းနဲ့…တခါက လွတ်လပ်ခြင်း… ငါ့ဘဝက နေဆယ်စင်းရဲ့ အကျဉ်းသား… ငါမင်းနဲ့ ဘဝတောင်ခြားချင်တယ်… အိပ်မက်ကိုတောင်..ဆင်ဆာဖြတ်တယ်… ညတိုင်းတော့..မင်းကိုပဲ..ဘယ်မက်မလဲ … ဦးနှောက်နဲ့ဆက်နေတဲ့ နှလုံးသား… တစ်ညတစ်လေတော့…ငါနားပါရစေ… ငါ့ဦးနှောက်ကို ဓါးထောက်တယ်… အတွေးတိုင်းကိုမင်းစိုးမိုး… အိပ်လိုက်လို့…မနက်ဖြန်…မနိုးတော့ရင်ကောင်းမယ်… လွတ်လပ်ခြင်းဆိုတာ…မင်းနဲ့တွေ့မှ.. ပျောက်ကွယ်မျိုးသုဉ်းသွားတဲ့ ငါ့အဘိဓါန်ထဲက ရှားပါးမျိုးစိတ် စကားလုံး.. ငါ့မျက်လုံးထဲက..ငါတပ်မက်တဲ့…မင်းရုပ်ပုံတက်တူး… ငါပဲရူးနေသလား…… အရင်လို..ဘောင်ခတ်မထားတွေအတွေးတွေ… မရှိတော့ဘူး… ငါ့အတွေးတိုင်းကို လိုက်ကန့်သတ်တယ်…. ငါ့ဘဝက ဟိန်းဟောက်ယုံတတ်သာ တတ်နိုင်တော့တဲ့… လှောင်အိမ်ထဲက ခြင်္သေ့… ကျယ်ပြန့်တဲ့လွင်ပြင်နဲ့… ရွှေထီးဆောင်းခဲ့တဲ့နေ့ရက်တွေကိုတောင်မေ့လို့… မင်းရှေ့မှာ…ထူးခတ်…ဘဝပျက်တဲ့ ဆင်တစ်ကောင်… အခုလိုမှောင်မိုက်တဲ့နေ့ရက်…ငါတပ်မက်နေတုန်းပဲ… ဖြူသွယ်သွယ် လက်သည်းရှည်တွေနဲ့….လက်ညိုးကလေးစေရာ…. ရင်ကွဲမတတ်ခုန်ပေါက်…. မင်းပျော်ရွှင်ဖို့အတွက်.. ငါက မင်းအတွက်..မျောက်…. မင်းနှုတ်ခမ်းက အမိန့်သံပါတဲ့တောင်းဆိုချက်… ငါ့ဘဝကိုပါဖျက်နိုင်တယ်… မင်းစိတ်နဲ့အသက်ဆက်… ငါအိပ်ပျက်လွန်းတယ်.. နေရယ်…. တတ်နိုင်ရင်.မနက်ဖြန်မထွက်ပါနဲ့

”ဘယ်ကပြန်လာတာလဲ ” ”ချစ်ခြင်းရဲ့မြစ်တစင်းကပါ ” ”ဘာတွေ့ခဲ့လဲ” ”သေလောက်အောင်ကြည်တောက်နေတဲ့ မျက်ဝန်းရဲ့ ကျိန်စာ ” ”မင်းလက်ထဲက နတ်သမီးထောင်ချောက်လား ” ”ဟင့်အင်း….ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်ခတ်မိတဲ့ ..သံခြေကျင်းတစ်ခုပါ ” ”မင်းရှေ့မှာကြွေတဲ့..ကြယ်စင်တွေရော ” ”ကျွန်တော်လိုချင်တာ…လမင်းပါ ” ”နိုင်ငံခြားက ပြန်လာတဲ့ ..ကြယ်တံခွန်ရော ..” ”အင်း…သူကကြယ်သေပါ …” ”ဘယ်သွားအုံးမလဲ ” ” နက်ရှိုင်းလျို့ဝှက်တဲ့ …ပင်လယ်ဆီကိုပါ ” ” ဘာလုပ်မလို့လဲ ” ” တိတ်ဆိတ်ခြင်းကိုသွားသင်မလို့ ” ” မင်းဘေးက စေ့စပ်ညှိနှိုင်းသူလား..” ” ဟင့်အင်း…သေမင်းတမန်ပါ ” ” ဒါဆို…မင်းက ” ” သေပြီလေ …”

ဝါတွင်းချိန်။   ငှက်ကလေးတွေ စိုးစီ စိုးစီ ဝင်းပေါက်မှာ မြည် ချိ်န်တန်ပြီ ညီမထွေးရဲ့ ဆွမ်းချက်စို့လေး။   ဦးပေါင်းကို ဆွမ်းတော်တင် သုံးချောင်းထောက်ပြင် သံလွင်လွင် ကြေးစည်တီးလို့ ထွန်း တဲ့ ဆီမီး။   အမျှတဲ့ သုံးကြိမ် ဝေ သွန်းတဲ့ ညောင်ရေ မာပါစေ ကမ္ဘာသား အောက်ထက် နံလျား။   ရွာဦးက ကြေးစည်သံ ကျောင်းဝေဠုဝန် ဆွမ်းတော်ခံ ကိုရင်ကြွလိမ့် ဆွမ်းအုပ်ပြင်ပါ့။   ကိုရင်ကြီး ပျိုတို့မောင် ညှိုးနွဲ့ယောင်ယောင် ပျိုတို့မောင် မာပါစ မေးလိုက်ပါကြ။   မာပါရဲ့ အထွေးရယ် ပြောလိုက်ပါကွယ် ရွာလယ်မှာ ကိုရင်ပန်းလို့ ညှိုးလျ ရိနွမ်း။   ကပိယ အဖိုးအို  ( […]

နော်ရှီး… မိုးလင်းတိုင်း နှဖူးမှာ ဖွဖွ နမ်းလို့ ဝမယ် မထင်ဘူးရယ် သူ့နှုတ်ခမ်း နှင်းဆီဖူးတွေ ရူးလောက်အောင် ခူးရင်း ကျန်သေးတဲ့ဘဝဒီတသက်ပေါ့ (ညအိပ်ရာဝင်တိုင်း …) ပုခုံးမီနွဲ့ အုံးစက်တော့ မေ