Mahar Myanmarဆရာမ –ဆရာမ –နဲ ့ ပုဝါ နှစ်စ အသာချလို ့ ကိုယ်—- ကြွ ကြွလေး နေ နေရတယ် မှတ်လား—- မနက်လေးနာရီ တုံး ခေါက်တော့ ပေ နှစ်ရာလောက်ဝေးတဲ့ ကလေးဆောင်သွား မမုန်းလောက်စရာ စကားနဲ ့ ကလိုင်ကလေးခေါက်နိုှးရတယ်– တစ်ယောက်တစ်လေ မထရင် ငေါက်နေရသေးတာ စောစောစီးစီး——-။ ဓမ္မာရုံပေါ်ရောက်တော့လည်း ပေးနေတဲ့ ဩဝါဒမှတ်သားရင်း ငိုက်နေကြတဲ့ ကလေးတွေကို သနားရက် ရဲ့ နိုှးရခက်တယ်——။ ငါးနာရီ ထိုးတော့ အများစာချက် ထမင်းပွဲမှာ အတွေးမများရဲဘူး ကလေးများနဲ ့တပြေးညီ စားရတာ—-.။ မနက်ခုနှစ်နာရီခွဲ– ကျောင်းထဲရောက်တော့ ကျောင်းဝင်းအနှံ လမ်းလျောက် ကလေးများနဲ ့ အမှိုက်ကောက်ရတယ်—-။ ကျောင်းတက်ကထည်းက—စ– နေ ့တစ်ဝက် စာသင် […]
ခရီးသည္ႀကီးအနေမနီး ခရီးဝေးမှ ဂဇက်ရွာ ……။ အလည်လာမိ တွယ်ငြိနေ မှ ရှောင်ခွါ ရလို့ သောကလည်းရောက် စိတ်လည်းနောက်ခဲ့……။ ပျော်ရာမနေ တော် ရာနေရ ဘဝများစွာ ကြုံရပါလည်း ရှေးရှေးရေစက် ထုံးနှောင်လျှက်တည့် ဘုံမိဤမြေ ဤဌာနေကို မသွေစိတ်ဝမ်း နေ့တိုင်းလွမ်းမိ မှန်းမျှော်ကြည့်သော် တော်တော်ဝေးလျက် အိမ်မက်ထဲက ဂဇက်ရွာ ……။ ပျော်ပင်ပျော်ငြား ရွာသူားနှင့် စကားလက်ဆုံ ပြောမကုန်၍ တွေ့ဆုံ ကြုံကွဲ ဖြစ်မြဲ ဓမ္မတာ ရင်မှာ နာမိ ဆည်းဆာလည်းပုတ် ရောင်နီ ဆုတ်လို့ ကျွန်ုပ် အိမ်ပြန်ရတော့မည် …..။
sorrowပင်လယ်ကြီးလား…တောင်တန်းလား…စမ်းချောင်းလား ဟင့်အင်း…ကြယ်တွေအကြောင်းပါ……သိမ်မွေ့တယ်..နက်နဲတယ်တဲ့…. ကျယ်ပြောတယ်….နက်ရှီုင်းတယ်… ကြယ်တွေအကြောင်းမပြောချင်ပါဘူး….ဂုဏ်ယူစရာမှမဟုတ်တာ….. မြေကြီးအကြောင်းပဲ…ပြောရအောင်.. ငါ…မြေကြီးပိုဆန်တယ်မလား…… တမျှော်တခေါ်ကြီးပါ…လွင့်ချင်တိုင်းလွင့် ရအောင်….. လွင်ပြင်တွေ..တောအုပ်တွေ…မြက်ခင်းတွေ…. မင်းရှေ့မှာ …ကြယ်တွေကြွေကောင်းကြွေမယ်….လမင်းတော့မဟုတ်ဘူး….. မျှော်မနေပါနဲ့ကွာ….. စိမ်းလန်းတဲ့မြက်ခင်းပေါ်မှာ …ကျောခင်းရင်း…. လာ..သူငယ်ချင်း….သူ့ကိုငေးရအောင်…. ရွှန်းရွှန်းပပ လှနေတာများ….. လင်းချင်တိုင်းကိုလင်းလို့ … ကြုံရင်သာပြောလိုက်ပါ… ပင်ပန်းတဲ့အချိန်လဲလျောင်းဖို့…ငါ့ရင်ဘတ်မှာအိပ်ယာခင်းထားတယ်…
ခင္ခ“ကြိုတင်သိသူ မရှိပြီ´´ ဒီတစ်ခါတော့ မှားခဲ့မိတယ် နှစ်ခါမမှားဖို့ လိုလှသမို့ နောက်မမှားဖို့ စဉ်းစားရမယ် သို့သော်ငြားလည်း မှားမြဲမှားတယ်။ တကယ်ဆိုတော့ သူမှားတာကိုသူ့မှာမသိ အမှားကိုအမှန်ထင်နေခဲ့တယ် မှားနေပါတယ် ပြောပြန်တော့လည်း သူ့ကခံငြင်း မှန်တယ်ဇွတ်အတင်း။ အမှားကိုအမှန်လုပ် အမှန်ကဘေးငုတ်တုတ် အမှားထဲမှာသံသရာလည် အမှန်မမြင်နိုင်ဖွယ်။ သိပါသတိ ကပ်ကာငြိလို့ ပိုင်းခြားဝေဖန် ထောက်ကာရှုရင် ဖြစ်ပျက်သဘော လွန်ဆန်ခက်လို့ ရလာခန္ဓာ တွယ်ညှိနေတာ အမှားသံသရာ လည်ခွင့်သာသမို့ ကမ္မဌာန်းတရား စီးကာဖြန်းပြီး ရသည့်အချိန် ကျင့်ကာနေပါ သင်္ခ ါရသည် ဘယ်ချိန်လာမည် ကြိုတင်သိသူ မရှိပြီ။ ခင်ခ။
အရင္ကေက်ာ္စြာဦးႀကီးမိုက္ကြီးမိုက်တစ်ယောက် အကြီးအကျယ်ကို စဉ်းစားတယ်…ရွာအကြောင်းပေါ့ဗျာ… လူဟောင်းတွေဘယ်ရောက်နေလဲပေါ့…ဘာလို့ရွာတိတ်ဆိပ်လာတာလဲပေါ့.. ဂဇက်လူခြေတိတ်လာတဲ့ကိစ္စဟာ…ကျုပ်စဉ်းစားမိသလောက်… ၁။ အရင်ကလူများစုဟာ အင်တာနက်ကိုရုံးမှာအလစ်သုံးရင်သုံး မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပိုင်အချိန်မှာ နီးစပ်ရာအင်တာနက်ဆိုင်မှာ ပိုက်ဆံပေးသုံး…ခဲ့ကြရတာပါ ၂။ အခုတော့ လက်ကိုင်ဖုန်းဆိုတာ ဆိုက်ကားသမားလောက်တောင်ကိုင်နေနိုင်တာ၊ အင်တာနက်ကို ပါအလွယ်တကူ လက်ကိုင်ဖုန်းနဲ့သုံးနေနိုင်လာတော့ အင်တာနက်ဆိုင်ဘယ်သူမှ တကူးတကမသွားကြတော့ပါဘူး (ကျုပ်သူငယ်ချင်း အင်တာနက်ဆိုင်ဖွင့်ပီး လုပ်စားနေတဲ့သူတောင် နားကားနေပီ) ဖုန်းအင်တာနက်မှာကလည်း လိုင်းသိပ်မကောင်းပေမဲ့…သစ်ထူးလွင်လိုဝက်ဆိုဒ်မျိုး ဖေ့စ်ဘုတ်လိုမျိုးကတော့ ဖွင့်လို့ပြုလို့လွယ်ပါတယ်…အဲ…အဓိကကတော့ အင်တာနက်လိုင်းတွေ မကောင်းတဲ့ကြားမှာ..ကျန်တာတွေဖွင့်ရပေမဲ့ ကျုပ်တို့ချစ်တဲ့ မန်းဂဇက်ကတော့ဖွင့်မရပါဘူး…အံ့ဘွယ်သုတ ကျုပ်ဖုန်းဆို ဂဇက်ဖွင့်ရသေးတယ်…ဒါပေမဲ့ လော့အင်ဝင်လို့ မရပါဗျာ.. ဆိုတော့ ဂဇက်ရွာထဲ ဝင်ဖတ်ရင်တော့ဖတ်ကြလိမ့်မယ်..ကွန်မင့်ပေးဖို့တော့ ခက်ခဲသွားပါတယ်။ဒါဟာလည်းလူတွေနည်းစေတာပဲ။ ၃။ တစ်ခါတလေ အင်မတန်ကောင်းနေတဲ့ ရုံးကလိုင်းတောင်..ကျန်ဝက်ဆိုဒ်တွေဖွင့်ရပြီး ဂဇက်ကျတော့ ပရော်ဘလန်လုတ်ဒင်း ဖြစ်နေပြန်ရော(သဂျီးစဉ်းစားဘွယ်) Firefox can’t find the server […]
Aye Lwin OoOmar Khayyam က ပြောဘူးတယ် A Book of Verses underneath the Bough, A Jug of Wine, a Loaf of Bread–and Thou Beside me singing in the Wilderness – – – Oh, Wilderness were Paradise enow! ဝါးပင်လေးတစ်ရုံရယ် ဟိုး . . . အဝေးက မှိုင်းမှုန်ဝေရီနေတဲ့ တောင်တန်းလေးရယ် လောကကြီးကို နှုတ်ဆက်တော့မဲ့ နေမင်းကြီး နီနီရဲရဲ ရယ် ပြီးတော့ ဒို့ဘေးမှာ အမြဲရှိနေတဲ့ မင်းရယ် . . . […]
အများကြီးမဟုတ်ပါဘူး…. သူ့လက်ကလေးကိုသာကိုင်ခွင့်ရချင်ရဲ့. အရာအားလုံးကို.မပိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့ပါဘူး…မျက်ဝန်းရွှန်းရွှန်းလေးကို…. မြင်နေရုံနဲ့ကျေနပ်တတ်ခဲ့တဲ့ကောင်.. အချစ်အစစ်က..ပိုင်ဆိုင်ခြင်းမှမဟုတ်တာပဲ….ချစ်နေဖို့ပဲလိုတာပါ….. တိမ်တွေကဘယ်တော့မှမပြိုပါဘူး…. ပြိုခဲ့ရင်လည်း..တိမ်မဟုတ်ဘူးတဲ့… လေထုက ..တစ်ကိုယ်စာ…လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး… အေးစက်…..ဆို့ပိတ်မွန်းကျပ်လို့…. ကောင်းကင်တောင်မှောင်သွားသလိုမျိုး….. အရာရာဟာ..မှုန်ဝါးလို့… နွမ်းပါးတဲ့ဘဝကိုပဲ…ဆဲချင်တယ်… ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်ဉာဏ်တိမ်တဲ့သူတွေကြား… မင်းနဲ့ငါ မိုးခါးတွေပဲ တစ်ကိုယ်စာရွာ
ေက်ာ္ဘသစ္ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး… ဒီကိစ္စတွေ ဖြစ်ခဲ့တော့တာပဲ.. လယ်ပြင်မှာ ဖင်ယားလို့ ကုတ်သလို ထင်ထင်ရှားရှားပေါ့။ ဣမသ္မိံ သတိ ဣဒံ ဟောတိ ဣမသ္မိံ – ဤအိမ်သို့ဝင်သည်ရှိသော်၊ သတိ-ခွေးကိုက်တတ်သည် ဣဒံ – ဣအက္ခရာကား ကကြီးချင်း လိင်တူဆက်ဆံနေသကဲ့သို့ ဟော… ရဲတွေ ရောက်လာတာနဲ့ ကွက်တိ…။ အဓိပ္ပါယ်တွေ ပလူတွေလို အတောင်ကျွတ်မကျခင်အထိ အရှိတွေဟာ အရှိလို့ထင်စရာကောင်းအောင် ရှိနေကြ။ ဒီကိစ္စက ဘုန်းတော်ဘွဲ့ (သို့) ဩဘာစာ ဒီကိစ္စက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသနားခံလွှာ ဒီကိစ္စက ရာသီဥတုအနေအထား ဒီကိစ္စက ဆိုဗီယက်လေယူလေသိမ်းအတိုင်း လိုက်ငိုတဲ့ငိုချင်း ဒီကိစ္စက တရားဟောခြင်း.. ဈေးကွက်ရှာခြင်း ဒီကိစ္စက အမျိုးသမီး အခွင့်အရေး ဒီကိစ္စက အမျိုးသမီးစောင့် ဥပဒေ […]
ကြိုက်ရင် Like သွား… ကြိုက်ရင်… လိုက်သွားလိုက်… အမိုက်မ.. နင့်ထိုက်နဲ့ နင့်ကံ… မကောင်းဘူး မပြောနဲ့… ယောက်မမြင်းစီး… နင့်မြင်းနင်စိုင်း… စစ်ကိုင်းတောင်ရိုး ရောက်… ရောက်မိမှတော့ Like သွား.. Like တာများ ထမ်းထားစရာ မလိုပါဘူးကွယ့်.. Like လိုက်.. လိုက်… မီအောင်လိုက်… သွက်သွက်လေး…သွက်သွက်လေး… ကိုင်ထား.. ကိုင်း.. ထားခဲ့လိုက်တော့… လိုအပ်ရင်.. ဘရိတ်သုံး.. သုံးလိုက်.. သုံး Likes တိတိ ဒီကမ္ဘာ.. အေး…နဝဒေး… ရှစ်မိုင်.. ကိုးမိုင်..ဆယ်မိုင်.. မိုင်နှစ်ဆယ်… မိုင်နှစ်ရာ…. လိုက်ရင်တင်မယ်… Like ရင် တင်မယ်…ထပ်တင်မယ်.. ကျုပ်ဓာတ်ပုံခန့်ခန့်တွေလေ.. ခိုးရာနောက် လိုက်သွားတဲ့.. ကျုပ်အရင်ဖုန်းထဲ တစ်ချို့တစ်ဝက် ပါသွား… Like ဆို.. Like ဆို… လိုက်ဆို… […]
မိုး မင္းသားအလွမ်း ဘာမှမသိတတ်ခင်ကတည်းက ရင်ထဲမှာရောက်နှင့်နေပြီ ဈေးကြီးကြီးပေးဝယ်ပြီး ငါးပိရည်ခါးခါးတစ်ခွက်ကို သောက်ရသလို တကိုယ်လုံးခါးသက် ငါ့ခန္နာကိုယ်ထဲမှာရှိတဲ့ သွေးကြောမျင်တွေထဲမှာသွေးမရှိပဲ အလွမ်းတွေပြည် ့နက်နေပြီ ဒါကိုငါကကြည်ဖြူစွာလက်ခံထားမိ် လိုအပ်ရင်ဖေါက်ထုပ်ဖိုုု့ ့ အလွမ်းတွေကအပြည် ့ ဘယ်ကိုပဲကြည့်ကြည့် ကြည့်လိုက်ရင်လည်း အလွမ်းတွေကိုပဲတွေ ့နေရပြီ အလွမ်းတွေကိုးသုံးရင်း အသက်ဆက်ရှငိနေရဦးမမို ့ ကြည်နူူးမဆုံးနိုင်ပါ။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာဖြင့် မိုးမင်းသား
အချစ်စိတ်နဲ့..မင်းမျက်ဝန်းတွေ.. သူ့အတွက်…တဖိတ်ဖိတ်လက်.. အိပ်မက်ဆန်တဲ့…အတိတ်မှာ… ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်ခတ်တဲ့ခြေထိပ်နဲ့ ငါကြီးက …ပုလဲခတဲ့ကြယ်…. အားပေးဖူးခဲ့တဲ့လက်… ခဏတာ အတွက်… နားခိုဖို့ဖွင့်ထားတဲ့ ရင်ဘတ်. တမ်းတမိနေတဲ့မနက်တွေမှာ.. ငါ့ကိုယ်ငါ ပြန်သတ်နေသလိုပဲ… နမ်းမိတဲ့အနမ်းနဲ့.. မတန်တဲ့အလွမ်းတွေနဲ့.. မင်းရဲ့ငိုမဲ့မဲ့အသံ… …ငါပင်ပန်းလွန်းပြီ …ကြယ်… ထားရစ်ခဲ့တာလား…ကျန်နေခဲ့တာလား.. ဆိုတဲ့အတွေးတွေနဲ့… အိပ်မက်မျှားသူတွေထဲမှာ… ဟန်ဆောင်တယ်ဆိုတဲ့ပညာ… မင်းရောငါရော မတတ်ခဲ့တာပါ… မချစ်နိုင်တာသိရက်နဲ့… တပ်မက်နေတာဆိုရင်..အရူးလို့ခေါ်မလား…. ငါက လွင်ပြင်ကြီးထဲမှာ….မင်းအရိပ်ကို တရှိုက်မက်မက်…လိုက်ရှာနေသလိုမျိုး….. မင်းစိတ်ရဲ့စေရာ… ခဏတာလေးသာယာတာကို…. အခွင့်အရေးယူ… တိမ်တအုပ်ကို ဖမ်းဆုပ်မိသူလိုမျိုး… ငါစိုက်တဲ့အတိုင်း..ငါရိတ်သိမ်း… ငါ့တလင်းမှာ..အလွမ်းတွေအပြည့်….. တပ်မက်ခဲ့တဲ့အိပ်မက်တွေထဲက.. လှည့်ထွက်ဖို့ဆိုတာ..မင်းအတွက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးတောက်ထုတ်လိုက်တဲ့…စီးကရက်တို လောက်ပါပဲလား…. ငါ့မာနကိုငါချနင်း… ငါ့အချစ်တွေကိုရင်းရင်… မင်းရှေ့မှာ ပန်းတခင်း…ဖြစ်ပါရဲ့လား………
zaw winတခါတလေ မိသားစုနဲ့ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် တခါတလေ မိသားစုအတွက် ပင်ပင်ပန်းပန်းရှာဖွေရ တခါတခါမှာတော့ မိသားစုနဲ့ဝေးရာမှာ တခါတရံ ဝေဒနာတွေခံစားရင်း တခါတရံ နှိပ်စက်ညုင်းပန်းချုပ်နှောင်ခံရ ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးတွေရှိနေပါစေ ကိုယ့်ရဲသိုက်မြုံလေးထဲမှာ နေချင်ပါရဲ့ ပြန်လာချင်ပါရဲ့ သတိရတမ်းတနေလျက်ပါ။ မင်းသုတ 23း50 p.m 28.6.2013
alinsettသစ်ပင်တစ်ပင်လို မြေပြင်ကို အမြစ်တွေတွယ်ကပ်ပြီး သီးပွင့်ဝေဆာလိုက်ချင်တယ် ဒါပေမယ့်. . . ငါဟာ. . . မြေပြင် ကို . . .ထိခွင့်မရှိသူ. . . ကလေးငယ်တစ်ယောက်လို မိုးရေထွက်ချိုးပြီး မိုးသီချင်းတွေ အော်ဟစ်လိုက်ချင်တယ် ဒါပေမယ့်. . . . ငါဟာ. . . မိုးစက်တွေ ကို . . .မုန်းရသူ. . . ပင်လယ်ကမ်းစပ်တွေရဲ့ သန့်စင်တဲ့လေထုမျိုး ငါ ရှူရှိုက် မက်မောချင်ပါတယ် ဒါပေမယ့်. . . ငါဟာ . . . အသက်မရှူဝံ့တော့သူ. . . ဟောဟိုက ငှက်တွေလို […]