Creative Writing – Page 63 – Myanmar Gazette Print News Media Forum Network

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်နဲ့ ကျနော် @@@@@@@@@@@@ “ဟေ့ကောင်တွေ …. မင်းတို့က လက်ဖက်ရည်သောက်ကြမှာလား …..” “ဟ … လက်ဖက်ရည်သောက်မှာမို့ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ကို လာထိုင်တာပေါ့ကွ …. လက်ဖက်ရည် မသောက်ပဲ လက်ဖက်ရည်ဆိုင် လာထိုင်ပါ့မလား” ဒီလို အဖျော်ဆရာနဲ့ ကျနော်တို့အဖွဲ့ တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဦး အဲလေ … တစ်ဦးနဲ့ တစ်ဖွဲ့ စကားနာလေးထိုးလိုက်ရမှ ကိုယ့်ရှေ့မှောက်ကို လက်ဖက်ရည်ခွက်ရောက်တဲ့ ဆိုင်ကလေး ….. “ငါတို့ ဝိုင်းကို နံပြားတစ်ချပ်လောက် လုပ်ပေးပါဦးကွ…” “ကုန်ပြီ … မရတော့ဘူး … စားချင်တယ်ဆိုရင် … ရောက်ကတည်းက မှာလေကွာ… အခုအချိန်မှ မှာလို့ ဘယ်ရတော့မှာလဲ” “အေးပါ … မင်းက ရောင်းကောင်းတဲ့နေဆိုတော့ ပြောပြီပေါ့ … ရောင်းမကုန်တဲ့နေ့ဆို နံပြားစားဦးမလားက […]

စာဖတ်ခြင်းမှသည် ……. @@@@@@@@@@@@ စာဖတ်ခြင်းအလေ့အထ ဘယ်အချိန်လောက်ကတည်းက စပြီးသန္ဓေတည်ခဲ့ပါလိမ့်လို့ ကျနော်ပြန်စဉ်းစားကြည့်မိတယ်။ စာဆိုတာနဲ့ စပြီးထိတွေ့ခဲ့ရတဲ့အရွယ်ကို ပြောရရင်တော့ သူငယ်တန်းစနေတဲ့ ၁၉၈၅ ခုနှစ် ဇွန်လ ၁ ရက်ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနေ့က အကျင်္ ီအဖြူ ဘောင်းဘီတို အစိမ်း လွယ်အိတ်အသစ်လေးနဲ့ ကျနော့်ကို အဖေက ကျောင်းလိုက်အပ်ပေးတာ မှတ်မိနေပါတယ်။ အဖေ့ လက်တစ်ဘက်က ကျနော့်ကိုတွဲ ကျန်လက်တစ်ဘက်က လက်ဘက်ရည်အချိုထည့်ထားတဲ့ ရေနွေးဓာတ်ဗူးကြီးကိုဆွဲလို့ ပညာရင်နို့သောက်စို့နိုင်ဖို့ရာ ကျောင်းတော်ကြီးက ဆရာ/မတွေထံ ကျနော့်ကို အပ်နှံပေးခဲ့တာပါ။ အဖေက ကျနော့်ကို ကျောင်းအပ်ပေး… သက်ဆိုင်ရာစာသင်ခန်းကို ပို့ပေးပြီး အိမ်ပြန်သွားခဲ့တာပေါ့။ ကျနော်ကတော့ ပတ်ဝန်းကျင်အသစ် နေရာအသစ်မှာ ကျန်နေခဲ့ရတယ်။ မျက်စိသူငယ် နားသူငယ်များဖြစ်နေခဲ့သလား။ ပျော်ပဲပျော်နေခဲ့သလားဆိုတာတော့ သေချာမမှတ်မိ။ စာသင်ခန်းထဲမှာ လွယ်အိတ်အသစ်လေးထဲက ကျောက်သင်ပုန်းအသစ်လေးပေါ် ဆရာမက […]

တစ်ခါက ပိုစ်တစ်ခုရဲ ့အောက်မှာ လူတွေသေတဲ ့အခါ မှတ်ဉာဏ် မင်မိုရီ ပို ့လွှတ် လက်ခံတယ်ဆိုတဲ ့ အယူအဆတစ်ခု သဂျီးက ကော်မန် ့နဲ ့ ချပြခဲ ့ဖူးတယ်။ ဒီအယူအဆနဲ ့ ပတ်သက်ပြီး တူညီတယ်ထင်ရတဲ ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို ကျနော် တောတွင်းပျော် ပြောပြချင်ပါတယ်။ ရွာသူားတွေ အတွေးပွားဖို ့ မီးတစ်စ တောတွင်းပျော် တို ့ပါတော ့မယ်။ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ တောတွင်းပျော်တို ့ အမေ ့ရွာကို ပြောင်းလာကာစပါ။ တောတွင်းပျော်တို ့အိမ်တောင်ဖက် […]

“ဝဋ်လည်ခြင်း” “မီးမီး ဟာ” ကိုကိုကြီး အရင်ယူထားတာ” “ မပေးဘူး” လုကြပေပြီ။ တယောက် ကိုင်ထားပြီဆိုလျှင်ဖြင့် တယောက်က လိုချင်သည်။ အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့ ချထားသော ပစ္စည်းသည် တယောက်ကများ ကောက်ကိုင်ပြီဆို ကျန်တယောက်ကလည်း အဲ့သည့်ဟာကိုမှ လိုချင်သည်။ လုကြသည်။ ခုတင် ချစ်ကြည်ရေးရနေသော ဧည့်ခန်းသည် ချက်ချင်းပင် စစ်တလင်းပြင် ဖြစ်လေတော့သည်။ ရန်မီးပွား မကြီးခင် ဒေါ်ကုလသမဂ္ဂ ဝင်ရလေပြီ။ “ပေး အဲ့ဒါ မေမေ့ကိုပေး” မပေးချင်ပေးချင်နှင့် မိခင်ကို လာပေးသည်။ “မေမေ ဘာပြောထားလဲ မလုရဘူး တူတူ ကစားရမယ်လို့ မပြောထားဘူးလား” နှစ်ယောက်သား ကိုယ့်အပြစ်နှင့် ကိုယ်မို့ ခပ်ကုပ်ကုပ်ရပ်ကာ ပြိုင်တူ ခေါင်းငြိမ့်ပေသည်။ “ အေး အခုလို လုတဲ့ အတွက် […]

ငါ့မှာ လက်ညိုးထိုးပြစရာဆိုလို့ ဒုက္ခတစ်ခုသာချမ်းသာခဲ့ အဲဒိဒုက္ခရဲ့ဇစ်ဖြစ် ဘယ်ကဖြစ်တယ်ဆိုတာ စဉ်းစားမနေပါနဲ့တော့ ဒုက္ခဟာဒုက္ခမျှသာဖြစ်ပါတယ်။။ တစ်ခါတစ်ခါ သူ့ကိုယ်သူ ဒုက္ခဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့အကြောင်း မတွေးမိဘူးတဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ ဒုက္ခဟာ……. ဆံပင်ကိုဆေးဆိုး လျှာထိုးဦးထုပ်ကိုဆောင်း ဘွတ်ဖိနပ်ကိုစီးပြီး လျှောက်လည်တတ်လေရဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါတော့ အင်တာနက်ဆိုင်ထဲမှာ ရင့်ရော်မှုဆိုတာကိုမေ့ပြီး ကောင်မလေးတွေနဲ့ chatting..ထိုင်လားထိုင်ရဲ့။။ တစ်ခါတစ်ခါကျတော့ ဘုံဆိုင်ထဲမှာ အာဖောင်အာရင်းသန်သန်နဲ့ ငြင်းခုန်လားငြင်းခုန်ရဲ့။။ သူ့ရဲ့ဖြစ်တည်မှုကိုသူ သတိမထားနိုင်တော့တဲ့အထိ အခြားဒုက္ခတစ်ခုကို တပ်မက်နေသတဲ့လေ……..။ တစ်ကယ်ပါပဲ ရခဲလှတဲ့ဒုက္ခကို ပိုးမွေးသလိုမွေးခဲ့ ပြုစုယုယခဲ့ရ…..။ ဒုက္ခဟာ ဒုက္ခဖြစ်ရတဲ့အထဲ နောက်ဒုက္ခတစ်ခုကိုတောင် ချစ်ခဲ့………….. ကြင်နာခဲ့………. တန်းဘိုးထားခဲ့…….. လေးစားခဲ့……. လောဘဖြစ်ခဲ့ ဒေါသဖြစ်ခဲ့…….။ တစ်ခါတစ်လေကျတော့ သူ့ကိုသူလောင်မြိုက် တစိမြေ့မြေ့ကြွေကျနေရတာကို အရသာတစ်ခု….. အဟာရတစ်ခုအဖြစ်သုံးဆောင်ရင်း ဆေးလိပ်တစ်တိုကိုရှိုက်ဖွာရင်း သူှု့ကိုသူပြန်လည်သုံးသပ်နေလေရဲ့…။ ဒုက္ခဟာ ဘဝထဲမှာ ကျေနပ်စွာနေထိုင်ရင်း ရယ်လိုမောလို့ ပြုံးလို့ရွှင်လို့ […]

Bridge of Spies ကြည့်ပြီးသော်….. သို့နှယ် ဖြစ်ရပ်မျိုးး ရွှေပြည်ကြီးတွင် ဖြစ်မည်ဆိုပါက … ၁) သူလျှို ဟု ယူဆထားသူ ကို ဖမ်းရာနေရာတွင် ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးး လက်ချက်ဖြင့် ထို သူလျို အသက်ထွက်နိုင်သည်… ၂) သို့တည်းမဟုတ် လဝက မှ ထုတ်ပေးထားသော နိုင်ငံသားစိစစ်ရေးးကဒ်ပြားပြပြီးး ရဲများကို ငွေပေးကာ လွတ်မြောက်နိုင်သည်…. ၃) သို့မဟုတ် အချုပ်ကျကာလ အတွင်းး ထွက်ချက်ရရန်စစ်ရာမှ လက်လွန် သဖြင့် ထို သူလျို တရားရုံးးထိ ရောက်မည် မဟုတ်…. ၄) Or ပြဇာတ်စင်သဖွယ် ပြင်ထားသော မီဒီယာ ဝင်ခွင့်မရှိ ပရိတ်သတ် မရှိ တရားရုံးးတွင် တေမိရှေ့နေ နှင့် ညွန်ကြားချက် ရ […]

ဝက်သားဒုတ်ထိုးဆိုင်ကို တွေ့တယ်။ ညစ်ညစ်ပတ်ပတ်မဟုတ် သပ်သပ်ရပ်ရပ်လည်း ရှိလို့ စားကောင်းမယ့်ပုံလည်း ပေါက်တယ်။ အားရပါးရ တမုန်းဝင်ဆွဲမယ်ကွ လို့ တွေးပြီး ထိုင်ခုံကို ဆွဲထိုင်ဖို့လုပ်တယ်။ ထိုင်ခါနီးမှ ဖျတ်ခနဲ စဉ်းစားမိတာက. . . ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှာ ပိုက်ဆံဘယ်လောက် ရှိလဲ? ဘုရားရေ. . . ပိုက်ဆံအိတ်ထဲမှာ အကြွေ ခြောက်ရာ(မြန်မာငွေ ၆၀ဝ တိတိ)ပဲ ရှိတော့ပါလား။ ဟုတ်သားပဲ။ ငါ့နှယ်. […]

ဝင်းဦး အတု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကောလိပ်ဂျင်နေဝင်း အတု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ မြတ်လေး အတု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကျော်ဟိန်း အတု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ရာဇာနေဝင်း အတု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်။ ကိုယ်ပိုင်စတိုင် ရှိသော မင်းသားတွေသည် တုပခြင်းကို ခံကြရပါတယ် ခင်ဗျာ။ အတုတွေ ထဲမှာတော့ ကျော်ဟိန်းအတု မြို့တော်ချစ်ဖွယ်ကို အတော် ကြိုက်ခဲ့ဖူးတယ်။ အင်းမ ကျောင်းကြီးပွဲတော်မှာ ကြည့်ဖူးတယ်။ ကျော်ဟိန်း ကို အရမ်းကြိုက်နေချိန်မှာ ကျော်ဟိန်း ပို့စ် တွေနဲ့ ဟာသတွေ လုပ် လုပ်သွားတာ အရမ်းမိုက်တယ်လို့ ခံစားရပါတယ်။ အောင်မယ် သီချင်းဆိုတာတောင် ကျော်ဟိန်းသီချင်းကို ကျော်ဟိန်း နဲ့ အတော်တူအောင် ဆိုနိုင်သော ချစ်ဖွယ်ပါဗျာ။ ကျော်ဟိန်း ပို့စ်တွေပါ ပေါင်းထည့်လိုက်တော့ ချစ်ဖွယ်သီချင်းဆိုရင် လက်ခုတ်သံတွေ လက်ခေါက်မှုတ်သံတွေ […]

ခုမှဘဲ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ သဘောပေါက်ခါစမို့ …. … အရင်ကလဲ စာမေးပွဲ မေးခွန်းတွေမှာ မှားတတ်ကြတာဘဲ..။ မေးခွန်းမှားနေရင် တာဝန်ခံ ဆရာ တွေက စာမေးပွဲ အခန်းထဲ ဝင် အမှားကို တာဝန်ခံပြီး ပြင်ပေးကြတယ်..။ ဘယ်လောက် မှားမှား မေးခွန်းထုတ်တဲ့ ဆရာ ကိုယ်တိုင် မသိသေးခင်မှာဘဲ နီးစပ်ရာ ဆရာတွေက တာဝန်ယူ ပြီးပြင်ပေးကြတယ်..။ ကောင်းတဲ့ တာဝန်ယူမှုပေါ့ဗျာ.. ။ ခုကျမှ ဘာလို့ ဟိုလူ့ အပြစ်ပြော ဒီလူ့ အပြစ်ပြော.. ဘာလို့ ဖြစ်ရတာလဲ..။ ……. အကျင့် ဖြစ်သွား ပြီလေ.. တာဝန်မယူရဲ တာဝန်မခံရဲ အောင် နှိပ်ကွပ် ခံကြရတော့ သာမန်ကိစ္စတွေကိုလဲ ဟိုလူ့ အပြစ်ပြော ဒီလူ့ အပြစ်ပြော […]

ဒီ တစ်ခေါက် ပြန်တော့ ၃ ပတ်။ စားခဲ့တာလည်း အများကြီးပဲ။ ကြုံသလိုစားခဲ့တာမို့ ကက်တဂိုရီ ခွဲပြီး ရေးမို့ ဘယ်လိုမှ စဉ်းစားမရ။ ဆိုတော့ အစဉ်အလိုက်ပဲ ရေးသွားမယ်နော့။ ပုံနဲ့ တကွ။ :mrgreenn: ဂျန် ၃ဝ ရက်နေ့ညနေ ရောက်တော့ ကိုယ့် အဖွဲ့တွေ မွသဲတို့ မက်စေ့လှမ်းပို့ပြီး တားတယ်။ အပြင်စာမစားနဲ့အူးတဲ့။ ကိုယ်က ကျောက်ဖြူရခိုင် ဆိုင် ခြေလှမ်းပြင်နေမှကိုးးး။ :mrgreenn: ဟုတ် .. မစားပါဘူးပေါ့။ အာ့နဲ့ တောင်ဥက္ကလာရပ်ကွက် အတွင်းထဲ တောင်ဥက္ကလာ စာတိုက် နားက”ဥက္ကလာ ခေါက်ဆွဲဆိုင်” ကနေ ခေါက်ဆွဲကြော် ထမင်းကြော် နံကင် မှာစားလိုက်တယ်။ မီးခိုးနံ့သင်းတဲ့ ခေါက်ဆွဲကြော် ငတ်နေတာမို့ စားလို့ကောင်းတာ။ (ရပ်ကွက် အပြင်က […]

သူမရဲ့ဘဝမှာ အားအကျဆုံးက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ Management ပိုင်းမှာ အလုပ်လုပ်နေနိုင် ကြတဲ့သူတွေပဲ။ တခါတလေကျတော့လည်း အဲလိုရာထူး အဲလိုနေရာမျိုး သူမအခုထိ ဘာလို့ မရောက် နိုင်လဲဆိုတာ စဉ်းစားနေမိတယ်။ သူမကပဲ အရည်အချင်း မပြည့်ဝခဲ့တာလား။ ဒါမှမဟုတ် သူမလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ငန်းတွေက အဆက်အစပ်မရှိလို့လားပေါ့လေ။ သေချာတာတခုကတော့ သူမ အလွန်ညံ့နေသေးတယ် ဆိုတာပါပဲ။ ဒီနှစ် 2016 ဆိုတော့ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာ ဘာလိုလိုနဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်သွားခဲ့ပြီပေ့ါလေ။ ရပ်ကွက်ထဲက ဆေးခန်းလေး တစ်ခုမှာ အချိန်ပိုင်း ဝိုင်းကူပြီးအလုပ် လုပ်နေတဲ့အချိန်၊ အမျိုးမကင်းတဲ့ အစ်မ တစ်ယောက်က သူမရဲ့အလုပ်မှာ အလုပ်ခေါ်တယ်။ အလုပ်လာလျှောက်ပါဆိုပြီး စာလွှာပါးလိုက်တော့ ဝမ်းသာအားရနဲ့ သွားလျှောက်ပါလေရော။ အလုပ်သာသွားလျှောက်တာ ဘာအလုပ်အတွက်ခေါ်မှန်း မသိ။ သူများတွေလိုလည်း လည်လည်ဝယ်ဝယ် မမေးတတ်။ အစ်မကတော့ ပြောပါတယ်။ […]

နိုင်ငံခြားသားဧည့်သည်တွေတွေ့ရင် ခပ်တည်တည် ခပ်တန်းတန်းပဲနေတယ် excuse me!!!! နောက်လှည့်ကျိလိုက်တော့ နိုင်ငံခြားသား လင်မယား ၂ ေယောက် ဖစ်ချင်တော့ ဒီနားတဝိုက်မှာ သူတို့စုံတွဲရယ် ေနောက်ပီး ထောင့်နားမှာ ခေါင်းချင်းပူးနေတဲ့ စုံတွဲတတွဲရယ် ကိုယ်ရယ်ပဲ ရှိတာဆိုတော့ အရင်လို ရူးချင်ယောင်ဆောင်နေလို့မရတော့ ဒီတော့လဲ သူတို့နားသွားပီး ဘာကူညီရမလဲပေါ့ #^€>~\}#>€€£+*<|\_|,€%£+•£ ဘာပြောလို့ ေပြောလိုက်မှန်းကို မသိတာ ဒါမယ့် သိတယ်မှတ်လား နားမလည်ဘူးဆိုရင် လကားနေ လကား ကိုယ့်ထမင်းကိုယ်စားပီး အထင်သေးခံရဦးမယ် နောက်ပီး ခုလေးတင် ကောင်မလေး ၃ ၄ ယောက်လောက်ဝင်လာပီး ကိုယ်တွေကို ကွက်ကျိကွက်ကျိနဲ့ တိုးဂိုက်က ငယ်ငယ်လေးနော်ဆိုတဲ့ အသံလေး နားစွန်နားဖျားကြားလိုက်တော့ ခပ်တည်တည်ပဲ ခေါင်းလေးမော့ မျက်လုံးလေးလှန် မုတ်ဆိတ်မွှေးမရှိတဲ့ မေးစေ့ခေးကိုပွတ်ရင်း စဉ်းစားနေသလိုလိုနဲ့ ဘာလိုလို ဖမ်းလုပ်ပလိုက်တာ […]

SEARCH

လက်ဘက်ရည်ဆိုင်နှင့် ကျနော်

စာဖတ်ခြင်းမှသည် . . .

ဘဝသစ်က နောက်ကြောင်းပြန်

ဝဋ်လည်ခြင်း

လူသားဆန်ချင်တဲ့ဒုက္ခ

Bridge of Spies (2015) – KZ’s ကြည့်မိသမျှ

လေဆိပ်မှာ

”ငွေ”ဆိုတာ ပထမ ”ဘုရားသခင်”လို့ ယုံကြည်မိတဲ့အခါ

အတု…။

တို့ရွာထဲက များသတ္တာ ချမ်းသာကိုယ်စိတ် မြဲပါစေ

ဝိတ်ဂိမ်း ဒိုင်ယာရီ – Weight Gain Diary

သူမ၏ သူမ – ၁