အာဂခေါင်းလောင်ကြီးဆယ်ယူတဲ့အခါမှာ လေကျယ်မိတဲ့အတိုင်း ရက်ကတော့ ပြည့်သွားပြီ ။ ဒီတော့ နဂလင်းတစ်ယောက်ဘာဆက်လုပ်ရမယ်မသိဖြစ်လာသည်။ ဒီတော့ ဘယ်သူမှ သက်သေပြလို့မရတဲ့ ဟာတွေကို သက်သေတည်မည်လို့ဆုံးဖြတ်ကာ။ နဂလင်း တစ်ယောက် အပျော်ကြီးပျော်နေရှာသည်။ ဒီတော့ကြေငြာချက်ထုတ်မည်။ ☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻☺☻ ”ရက်ပြည်ပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ကြေငြာရ ရင် ခေါင်းလောင်းကြီးအားရှာတွေပါပြီ ဒါပေမဲ့ အဲဒီခေါင်းလောင်းကို အိမ်လိုလုပ်နေကြသော နဂါးများက အိမ်ပြောင်းရမယ်” “ဒီအတွက် သူတို့ ပစ္စည်းတွေသယ်ရရွေ့ရတဲ့အခါမှာ လျပ်စစ်မီးကလည်း မရှိတော့ မီးထွန်းပြီးတော့ ပြောင်းရွေ့နေရတယ်။ ဒီတော့ အဲဒီလို သူတို့ ဖုယောင်းတိုင်မီး ထွန်းပြီးပြောင်းရွေနေ့တာ လူတွေကို မသိစေလိုဘူး” “ ဥပမာ တရုတ်ကြီးတို့ ဘာတို့ တွေ့ရင် လာဖမ်းကြ ၊ဆေးဖော်ကြမှာစိုးရိမ်တယ်။နောက် နဂါးသိုက်ဆိုတာက ကလည်း ရတနာတွေ ထွက်တာများတော့ သိုက်တူးသမား ခရိုနီ ဝါ၊ပြာ၊တွေက လာပြီး […]
black chawလိုရင်းကိုသာ တန်းပြောပါရစေတော့ ခင်ဗျာ။ ကိုသစ်မင်း နဲ့ ကျွန်တော် တို့ ရွာသားအချို့ တွေ ့ဖြစ်ကြပါတယ်။ အဲဒီကနေပြီး စကားဝိုင်းလေးတစ်ခု ကို အခုလိုပဲ ဖန်တီးဖြစ်ကြပါတယ်။ ပြောကြဆိုကြတာတွေကို မှတ်တမ်းတင်သူက ကျွန်တော် ဘလက်ချောပါ။ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ပြောတဲ့ စကားဝိုင်းလေးမို့ တချို့ အမှားအယွင်း အကျအပေါက် လွဲချော်တာတွေရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့် အားနည်းချက်လို့သာ မှတ်ယူပေးကြပါ။ ဒီစကားဝိုင်း ဖြစ်မြောက်ရေးအတွက် ကျွန်တော်နဲ့ အတူ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသော ကိုသစ်မင်း၊ ကိုပါလေရာ၊ ကိုဆာမိ၊ ကိုဆွေ၊ ကိုဂီ၊ ကိုအမတ်ကြီး၊ မပဒုမ္မာ တို့အားလည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် သတ်ပုံ ဝိုင်းပြင်ပေးခဲ့သော အစ်မပဒုမ္မာအားလည်းကောင်း၊ ဝင်ရောက်ဆွေးနွေးပြောဆိုပေးခဲ့ကြသော ကိုသစ်မင်း၊ ကိုလင်းဝေ၊ ကိုဇော်သန့်၊ ကိုနို၊ ကိုပါ၊ ကိုဆာ၊ ကိုမတ်၊ မပဒုမ္မာ၊ […]
ျမစပဲ႐ိုးရွာထဲ ကနေ အတိုဂျီး တစ်ယောက် ရပြန်ပါပြီ။ ကိုယ့်ထက် ဝါကြီး သူများ ရှိတာသိတိုင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်လို့ မဆုံးပါ အတိုဂျီးရွှေ ရှင့်။ ကျွန်မ ကိုလဲ ခပ်ဆိုးဆိုး ညီမ တစ်ယောက် လို့ သဘောထားလိုက်ပါတော့။ ထော်လော်ကန့်လန့် မထိတတိ ရိ တတ် တဲ့ အကျင့် ကတော့ အသက်ကြီးလဲ မပျောက်ချင်သေးလို့ နဲနဲလေး ထပ်ဂျစ်တိုက် ခွင့်ပေးပါဦး။ အပြင် လောကထဲ မှာ အစ်ကို က ဘယ်သူ၊ ညီမ က ဘယ်သူ ဖယ်ထားကြပြီး ရွာထဲ က မောင်နှမ ရဲ့ စကားနိုင်လုပွဲ လို့ ခေါ်ရအောင်။ တကယ်လို့များ ဆက်မပြောချင်ရင်လဲ မပြောလဲ ရပါတယ်။ […]
ေရႊညာသားညီလေးအလင်းဆက် နှင့် မြန်မာစာချစ်သူ ရွာသူ/ရွာသားများသို့ အပိုင်း(၃) ညီလေးရေ ပြီးခဲ့တဲ့ အပိုင်းတွေမှာ မြန်မာစာရဲ့ ချစ်စရာကောင်းပုံလေးတွေကို အကိုက ညီ့ကို သေသေချာချာရှင်းပြပေးပြီးတော့မှ ရေးပြခဲ့ပြီးပြီ။တစ်ချို့ တွေက အကို့ကို ပြောကြသကွ ညီရေ။ ညီလေးလို့ ခေါင်းစဉ်တပ်ထားတာကို ခဏခဏပြောကြပါတယ်။လွယ်လွယ်တပ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူးလို့။ ပြောကြမယ်ဆိုရင် ကဗျာတွေ စာတွေကိုချစ်တတ်ဖို့ဆိုတာကလည်း ညီလေးရေ အသွေးအသားထဲကို စိမ့်ဝင်နေတဲ့ ချစ်စိတ် မျိုး ရှိမှပဲ ကဗျာတွေ စာတွေကို ချစ်တတ်တာလို့ပဲ ပြောရမှာပဲညီလေးရေ။ ရွာထဲမှာ ကဗျာချစ်တယ်လို့ ကြွေးကြော်ထားကြတာ ညီလေးရယ် ကိုကမ်း ကိုခ ကိုဘလက် တို့က နာမည်ကျော်တွေမို့ပါ။ ဆြာပေါက်က ဒါ့ပုံချစ် ကဗျာချစ် အတွေးပါးပါးလေးတွေ ချစ်တတ်သူလို့ အကိုက ခံစားသကွ။ မိကေဇီ […]
alinsettကျနော့် ဘဝထဲမှ ဆာဆာဆိုသော လူတစ်ယောက် …… __________________________ အဲ့ဒီလူကြီးပေါ့ဗျာ ။ နာမည်နဲ့ လူ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတာ ။ နာမည်ကို ကြားရုံနဲ့ လူကိုမမြင်ရသေးခင်မှာဆိုရင်…..ကျနော်တို့ မှန်းဆမိတာက ဦးဆာမိဆိုတာ အသားမဲမဲ သွားကျဲကျဲနဲ့ နှာခေါင်းချွန်ချွန် ဆံပင်ကောက်ကွေးကြီး နေမှာပါ.. . .လို့ပဲ မြင်ယောင်မှာ။ ဒါပေမယ့် လွဲတယ်ဗျ ။ နာမည်နဲ့လူက ခွက်ခွက်လန်အောင် လွဲနေတာ။ နာမည်နဲ့ ဆန့်ကျင်စွာ အသားအရေက A4 လို ဖြူနေတယ်။ ဆာမိလို့ ခေါ်ရမယ့်အစား ကျင်ဝှက်တို့ ကျင်စိန်တို့ ကျင်ဟုတ်တို့ အဲ့လို ခေါ်ရမယ့် အပေါက်ဗျို ့ ။ ထားပါတော့ ဒါက […]
ムラカミ ဒါ ဓါတ်ဆြာ တိုင်းမှာ ရှိတဲ့ပုံ ပါတဲ့.. ဒါ ဒီမြို့ ရဲ့ အကောင်းဆုံးသော နေဝင်ချိန် ရှုခင်း ပုံပါတဲ့ .. ဒါ ကျနော် မှတ်မှတ်ရရ အဖြစ်ဆုံး (လွန်ခဲ့သော၃နှစ်က) ရိုက်ဖူးတဲ့ နေရာပါတဲ့…. ဒါ အဲ့တုန်းကလောက် မလှပေမယ့် … ဝယ်သာရယ် အချိန်အခါရယ် မုဒ် ရယ် ကွာရင်ကွာသလို ခြားနားတာတွေ လုပ်ပြလို့ရတဲ့နေရာပါတဲ့.. ဒါ မပြောင်းလဲသေးတဲ့ သက်ရှိ ပန်းချီကားပါပဲတဲ့… ဒါ ကို ဒီမိုးကုန်ခါနီးလောက်တော့ တခေါက် သွားရိုက်ဖြစ်ပါအုံးမယ် ထင်ပါတယ်…။ ချစ်လှစွာသော ဘော်ဒါယီး ဖွတ်တီးကတ် အိမ်လာခေါ်တော့ … အဲ့မောင်းဗျာ ဆိုပြီး .. စကားပြောအချိန်စောင့်ရင်း ရိုက်ဖြစ်တဲ့ ပုံလေးတွေပါ… […]
if a picture’s worth a thousand words……. (သဂျီး စာလုံးရေ ၃ထောင်ဖိုး ပွင့်ပေးပါ …) ဒချိ ဒချိ.. ဘာရယ်မဟုတ် bokeh test shoot ပါဗျ… အိမ်စာမှန်မှန် မလုပ်လို့ မဖြစ်ပါ…။ ကင်မရာ နှင့် ခွက် = ၂ပေ ခွက် နှင့် မီး = ၈ပေ နှုန်းလောက် ခြားပြီး ရိုက်ထားတာဖြစ်ပါသည်။ filter ကတော့ ဗစ်ဇင်းတင်းကတ် အဟောင်းကို ညှပ်ပြီး တေ့ရိုက်တာပါ။ tripod mounted- no flash ပါ. သည်အရွယ် subject မို့ သည်လောက် အကွာအဝေးပါ.. လူကိုယ်တပိုင်း လောက် […]
Mr. MarGaဟိုတစ်ရက်က ဘာရယ်မဟုတ် ကျောင်းကိုရောက်သွားတယ်။ သူငယ်တန်းကနေ ဆယ်တန်းအထိ တက်ခဲ့တဲ့ကျောင်းပါ။ ကျောင်းကိုရောက်တော့ ငယ်ငယ်က သူငယ်ချင်းတွေကိုလွမ်း၊ ဆရာမတွေကိုလွမ်း၊ စာသင်ခန်းတွေကို လွမ်း နဲ့ အလွမ်းတွေ များလာတာမို့ အလွမ်းပြေ ပုံတွေလျှောက်ရိုက်လာတာဗျ။ ကျနော်တက်ခဲ့တဲ့ ကျောင်းကတော့ အရင်က တော်ဝင်သံတဲ၊ နောက် ဒိုင်အိုစီဇင်၊ ထပ် ပြောင်းတော့ အမှတ် (၁၀) အခြေခံပညာအထက်တန်းကျောင်း ပေါ့ဗျာ။ မင်းတုန်းမင်းလက်ထက်မှာ ဒေါက်တာမတ် ကို ဆောက်ပေးခဲ့တဲ့ကျောင်း ပါ။ သီပေါမင်းနဲ့ မင်းညီမင်းသားတချို့ ဒီကျောင်းက ထွက်ခဲ့သပေါ့ ဘာရယ်မဟုတ် အလွမ်းပြေလေး တင်တာပါဗျာ။ အသေးစိတ်ကို နောက်ပိုင်း စိတ်ပါမှ ပြန် မွှေပြီး တင်ပါဦးမယ် လောလောဆယ်တော့ အမြည်း လို့သာ မှတ်ပေါ့ :loll: စုံတော့ မစုံသေးဘူးဗျ နိုင်သလောက်ပဲ ပတ် ရိုက်ထားတာ အဲ.. ဆရာမတွေအကြောင်းတော့ လာမမေးနဲ့နော့ အတန်းဖော် မိန်းကလေးတွေတောင် နာမည်မေ့လုလုဖြစ်နေလို့ […]
ေနာင္ ရိုးတစ်ရက်… ကျနော် ဆူးလေဘက်နိုတြီပြန်တဲ့ကိစ္စနဲ့လာရင်း အိန္ဒိယသံရုံးကိုလာတဲ့ မိန်းတို့ဆရာတပည့်နှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်တယ်….။ မိန်းနဲ့ သူ့မန်နေဂျာမမပါ…။ အဲ့ဒီမမကြီးနဲ့လဲ ကျနော်ခင်နေလေတော့…မိန်းတို့ ၂ ယောက်ကို မုန့်ကျွေး၊ စကားပြောနဲ့… သူတို့လဲပြန်မယ်လုပ်ရော…သူတို့ရုံးကားက စက်နှိုးမရတော့….။ ဒါနဲ့ပဲ ကျနော်လဲပျော်ရွှင်စွာ အကျိုးဆောင်လေသတည်းပေါ့……။ ကန်တော်ကြီးဘက်ကပတ်ပြီး သူတို့ရုံးရှိတဲ့ ပွင့်သစ်စမ်းနဲ့ မျက်စောင်းထိုးက ရုံးကိုရောက်ဖို့နည်းနည်းအလို….လမ်းညာဘက်အခြမ်း လမ်းကြားကျဉ်းလေးထဲမှာ…မော်တော်ပီကယ်တစ်ယောက်…ပလပ်စတစ်ခုံလေးနဲ့ ဂျာနယ်ဖတ်ရင်း…ထိုင်နေတယ်ခင်ဗျ…(ခုတော့ အဲ့လူရှိမရှိ မသိတော့ပါ..)။ မိန်းက အဲ့ဒီလူကို ဖြတ်သွားဖြတ်လာအမြဲတွေ့ပုံရပါတယ်….၊ သူ့ဂျာမမကို လှမ်းပြောတယ်…။ “အဲ့ဒီပီကယ် အဲ့မှာ အမြဲထိုင်နေရတယ်….၊ သူ မိုးများရွာရင်…ဘယ်နားကိုပြေးမလဲမသိဘူးနော်….” တဲ့… မိန်းစကားကြောင့် သူမရဲ့ ဂျာမမလဲ တစ်ချက်တော့ တွေသွားတယ်….။ ပြီးမှ…သတိဝင်လာပြီး မိန်းကို လှမ်းပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် ကျနော်ကားမောင်းနေရင်း ပြုံးမိပါတယ်…။ “ မိန်း…နင်ဟာလေ….သူများအပူ ကိုယ့်အပူတော်တော်လုပ်တယ်…” တဲ့… ဟုတ်ပါတယ်… မိန်းဟာ…သူများအပူ […]
Kyaemonအိန္ဒိယဝန်ကြီးချုပ်ရွေးကောက်ပွဲမှာNarendra Modi နာရိန်ဒ မိုဒီ က မဲဆန္ဒအပြတ်အသတ် အနိုင်ရခဲ့ပေပြိ၊ Gujaratဂူဂျာရတ် ပြည်နယ်ဝန်ကြီးဘဝ ကပင် ယင်းပြည်နယ်ကိုတိုးတက်အောင်ကြိုးပမ်းစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့လို့ လူကြိုက်များပြီးလူထုတွေကကြည်ညိုလေးစားကြတယ်၊ ခုတင်မှာက ပြည်နယ်ဝန်ကြီးဘဝ က စွန်လွှတ်တဲ့ပုံတွေပါ၊ ရုပ်ရှင်မင်းသား Salman Khan ဆလ်မန် ခန်နဲ့အတူ ဂူဂျာရတ်ပြည်နယ် Ahmedabadအမီဒါဘဒ် မြို့ Sabarmati ကမ်းခြေက ကမ်ဘာ့ စွန်လွှတ်ပွဲကျင်းပ ရာမှာ မိမိရဲ့စွန်လွှတ်တဲ့ ဝါသနာနဲ့စွမ်းရည်ကိုပြခဲ့တယ်၊ မိမိရဲ့ပြည်နယ်အတွက် ကမ်ဘာ့ ခရီးသွားဧည့်သယ်လုပ်ငန်း ဝင်ငွေစီးပွါး တိုးဘို့လဲပါတယ်၊ အကြောင်းအရာများစွာ အနက်မှ စွန်လွှတ်လို့ (တနည်းဆိုသော် လူထုနဲ့ တသားထဲထပ်တူနေနိုင်၊ အကျိုးဆောင်နိုင်လို့)လဲ၊ ဝန်ကြီးချုပ်ဖြစ်လာတဲ့ အကြောင်း တချက်လို့ ဆိုနိုင်တယ်၊ နိုင်ငံရေးသမားများ […]
Kaung Kin Pyarကျမ…Resign တင်လိုက်ပြီ သတင်းကြားတော့ ရုံးကလူတွေ တိုးတိုးတစ်မျိုး၊ ကျယ်ကျယ်တစ်မျိုး၊ ဖုန်းနဲ့တစ်မျိုး၊ messageနဲ့ တစ်မျိုး၊ Check Box ကတစ်မျိုး မေးကြတယ်…။ သူတို့မေးသမျှ အတူဆုံးမေးခွန်းတစ်ခုကို ပြောပါဆိုရင်….”ဘာလို့ထွက်တာလဲ ဆုရယ်….” ဒါအမြဲပါတယ်…။ ဒါဖြေဖို့မလိုထင့်…။ အငေါ်တူးပြီး ဖြေရရင် မလုပ်ချင်လို့ ထွက်တာ…ဒါပါပဲ…။ အရင်မေးထူးခေါ်ပြောအပြင် ပိုမခင်တဲ့ တစ်ယောက်ကလဲ…အသဲအသန်လိုက်ရှာပြီး အပြင်မှာတွေ့ရအောင်ပါ၊ တစ်ရက်လောက်ချိန်းပြီး စကားအေးအေးဆေးဆေးပြောချင်သေးတယ်တဲ့….(သူက ဒီ Company Group ထဲက တခြားကုမ္ပဏီခွဲရဲ့ ကျမနဲ့ Dept; တူသူပါ…) ။ ဘာအတွက်လဲ….??? ကျမ မျက်ခုံးလှုပ်ပါတယ်…..။ ရှိစဉ်တုန်းက တွန်းလိုက်မဟဲ့ကြံသူတွေ….ထွက်မယ်သတင်းကြားမှ…စိတ်မကောင်းခြင်းမျက်နှာဖုံးတွေစွပ်ရင်း ပွတ်သီးပွတ်သပ်လာလုပ်ချိန်တိုင်း…လူ့ယဉ်ကျေးမှုဆိုတာကြီးကို ကျမအချဉ်ပေါက်မိတယ်….။ သူတို့ကို ပြန်ပြုံးပြရတာလဲ…အပြုံးစစ်စစ်မဖြစ်နိုင်လို့တော့ စိတ်မကောင်းပါ…..။ အဲ့ဒီ သူတို့တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ…. ကျမထွက်ရင် ပိုဝန်ပိမယ့် ကျမအလုပ်တွေအတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ […]
မဟာရာဇာ အံစာတံုး% % % % % % % % % % % % ဟိုးတလောက ရွာထဲက လူအချို့ကို အချစ်အကြောင်း အင်တာဗျူးဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒါလေး … အမှတ်တရ အနေနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်။ ကိုကိုအံ – ဟက်လို၊ ဒက်တီတိုက်၊ နေကောင်းတယ်နော်။ သမီးလေးလည်း အရွယ် ရောက်လာပြီးနော် .. ဟဲဟဲ …။ ရွှေတိုက်စိုး – ငါ့ သမီး အရွယ်ရောက်လာတော့ နင် ရဖို့ နီးစပ်လာပြီပေါ့ သားသားအံ ရယ်။ ကိုကိုအံ – ဒါတွေကြောင့် ဒက်ဒီကို ချစ်ရတာပဲ။ ဒါနဲ့ စကားမစပ် … တစ်ခုလောက် မေးချင်တယ် […]
အဟက်… ။ အထင်လွဲနေမှာ စိုးလို ့… ရှင်းပြမလို ့ပါ… အထင်လွဲပြီးမှ ဆိုရင်… ရှင်းပြရ ခက်လို ့.. .. အခုကတည်းက… ကြို ရှင်းပြထားမလို ့ပါ… ။ ဒီလိုပါ… ။ ဟိုတစ်ရက်က… မောင်သူရ တစ်ယောက်… ရပ်ကွက်ထဲက… ဒေါ်ဖွားမေရဲ ့ အကြော်ဆိုင်မှာ ထိုင်ပြီး. ဗူးသီးကြော်လေးနဲ ့…အချဉ်ရည်လေးတို ့ကာ တို ့ကာ စားလိုက်… ရေနွေးကြမ်းပူပူလေး မှုတ်သောက်လိုက်နဲ ့ …ဇိမ်ကျနေတာဗျာ… ။ မောင်သူရတို ့လို …သာမန် အခြေခံလူတန်းစား… ကျောမွဲလေးတွေ အတွက်… ရပ်ကွက်ထဲက..ခနော်ခနဲ ့..အကြော်တဲလေးကိုပဲ… စီဒိုးနားလို ..မှတ်နေရတာကိုး…. ။ ထားပါတော့… ပြောလိုရင်းဆီ…ဆက်သွားတာပေါ့… […]