ကျွန်မတို့မှာ ချမ်းမြေ့ရိပ်ငြိမ်ဆိုတဲ့ Group Page လေးတစ်ခုရှိပါတယ်။ ကျွန်မနဲ့ စာလာလေ့လာဖူးကြတဲ့၊ တပည့်တွေ ကျောင်းသားဟောင်းတွေ အသင်းဝင် အဖြစ်စုပေါင်းပါဝင်ရေးသားကြ၊ Comment တွေပေးကြ၊ Share ကြ၊ တင်ထားတဲ့ ငယ်ငယ်တုန်းကဓာတ်ပုံလေးတွေ ပြန်ကြည့်ပြီး လွမ်းကြ၊ တီချာကို စာမေးကြ၊ အခုရောက်ရှိနေတဲ့ ဘဝလေးတွေ အကြောင်း ပြောကြဆိုကြ၊ အတော်ပျော်စရာကောင်းတဲ့ Community လေးတစ်ခုဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မကလည်း သူတို့ရေးအားလေးတွေပိုထွက်လာအောင် လှုံ့ဆော်အားပေးရပါတယ်။ ဘယ်နိုင်ငံရောက်နေတဲ့ ဘယ်သူတွေ၊ ဘာတွေလုပ်နေကြသလဲ။ စာရေးပါ။ သိတာလေးတွေသူငယ်ချင်းတွေကို ပြန်ပြောကြပါ၊ စသဖြင့် တိုက်တွန်းတဲ့အခါရှိသလို၊ ဘယ်သူရေ မင်းစာအရေးအသားက (Nine) ပါကွယ်၊ တီချာတို့ အဖွဲလေးရဲ့စာမျက်နှာမှာ စာရေးပေးပါနော်လို့ စာမူတောင်းရပါတယ်။ ( ဥပမာ ဂဇက်စာရေးသူ ဆရာမ ဒေါ်ပုချ်)။ အင်ထရိုရှည်နေပြီ၊ ဒီလိုပါ။ အစားကောင်းစားရရင် […]

  လူ့ဘဝထဲကိုရောက်လာကြပြီ ဆိုကတည်းက အငိုနဲ့စခဲ့ကြရတယ်။ ရယ်တစ်ခါ ငိုတစ်လှည့်၊ နိုင်တစ်ခါ ရှုံးတစ်လှည့်၊ ပြုံးတစ်ခါ မဲ့တစ်လှည့်၊ မဆုံးတဲ့ခရီးရှည်ကြီးနှင်ကြရတယ်။ ကံသတ္တိထူးပါလာသူတွေမှာ ရွှေဇွန်းကိုက်မွေးလာခဲ့ကြပေမဲ့၊ အကျိုးပေးနည်းသူတွေ မှာတော့၊ဒုက္ခအမျိုးမျိုးအိုးကြီးအိုးငယ်နဲ့ပေါ့လေ။လမ်းပေါ်မှာလမ်းပျောက်နေသူတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်တွေမှေးမှိန်နေသူတွေ၊ ဘာလုပ်လို့ ဘာကိုင်ရမှန်းမသိသူတွေ၊ အများကြီးပါ။ မနက်က ကျုံးဘေးလမ်းလျှောက်ရင်းနဲ့ လူတစ်ယောက် ပလက်ဖေါင်းပေါ်မှာအိပ်ပျော်နေလိုက်တာ၊ အမှတ်မထင်ကြည့်လိုက်တော့ အသက်မှ ရှိရဲ့လားလို့ထင်မိတယ်။တုတ်တုတ်မှ မလှုပ်ဘူးလေ။ သူ့ဖာသာသူ နတ်စည်းစိမ်တော့ ဖြစ်မလားပဲ။ မြင်ရတဲ့သူအနေနဲ့ စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာပါ။                 သူဘယ်လောက်အထိအိပ်နေသလဲဆိုရင် ကျွန်မ အသွားမှာဖြတ်သွားတုန်းမြင်ခဲ့တာ မနက်(၅.၄၅) လောက်ပေါ့။ သုဓမ္မာဇရပ်တွေနားထိလျှောက်ခဲ့ပြီး ခဏလေ့ကျင့်ခန်းလုပ်တယ်၊ ၊ပြန်လာတော့ (၆.၃၀) လောက်ရှိပြီ။ အိပ်နေတုန်းပဲ။ ဒါနဲ့ ခပ်ကြောက်ကြောက်နဲ့ပဲ နည်းနည်းလှမ်းလှမ်းကနေ Zoom […]

ဒီနေ့ညနေ ကလေးတွေ မိမိကြိုက်ရာခေါင်းစဉ်လေးတွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင်အယူအဆဆွေးနွေးကြ တဲ့ သင်ခန်းစာလုပ်ပါတယ်။ ဘိုလိုပြောရင်တော့ PRESENTATION တင်ကြတယ်ပေါ့။ သူတို့ကိုကျွန်မ ကြိုတင် လေ့ကျင့်ပေးထားတာက…   (၁) ဘာမှ အလွတ်မကျက်ပါနဲ့။ စာရွက်ကြည့်ပြောပါ။ (၂) ဗလာစာအုပ်ထဲမှာချရေးထားကြည့်ပြီး ပြောမဲ့ အချက်တိုလေးတွေကို ကဒ်ပြားပေါ်မှာ ရေးခဲ့ပါ။ တစ်ချက်ချင်း ကြည့်ပြောပါ။ (၃) ပရိတ်သတ်ကို ကြည့်ပြောပါ။ Eyeball contact မရှိဘဲပြောရင် (“You are reading.”) လို့ အမြဲသတိပေးရပါတယ်။ (၄) လက်ဟန်ခြေဟန်နဲ့ စကားပြောပါ။ (၅) မျက်နှာအကြောကို လျှော့ထားပါ။ (၆) မိမိပြောရမဲ့ အကြောင်းအရာ နိဂုံးချုုပ်ပြီးရင် “Any question?” လို့မေးပါ။ (၇) မေးမဲ့သူက လက်ထောင်ပြမယ် “Excuse me.” လို့ […]

“သဲ ရယ် ရေ ရယ်” လူ့ဘဝကြီးထဲမှာ နေလာရတဲ့ သက်တမ်း ကြာလာလေလေ လူတွေအကြောင်းသိလာလေလေပါလား။ အစကတော့ ဘယ်သူ့မှ ပြောမပြတော့ဘူးလို့ နေတာပါပဲ။  ဒါပေမဲ့ ရှင်တို့တစ်တွေလည်း ဘဝမှာ ဒီလိုကြုံလာရင် သိရအောင် ပြောပြချင်လို့ပါ။ ကျွန်မတို့ အိမ်အနောက်ဘက်ကအိမ်က ချစ်မိတ်ဆွေများနဲ့ ကျွန်မတို့ “ဖု” ကြတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးပါ။ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်က မိုးတွေရွာပါရောလား။ မြောင်းရေတွေလျှံ၊ အိမ်ခြံထဲရေတွေဝင်၊ ခြင်တွေကကိုက်။ဒီတော့ ကျွန်မတို့ ရပ်ကွက်ရုံးကလူကြီးတွေ၊မီးသတ်ရဲဘော်လေးတွေ၊လုပ်အားပေးတွေနဲ့မြောင်းတွေဆယ်ကြ၊ တံတားအောက်တွေကနွံတွေထိုးချကြနဲ့ စုပေါင်းညီညာအောင်ကြောင်းဖြာကြပါတယ်။ ကျွန်မခြံထဲကမြေနိမ့်နေတော့ မြောင်းရေတွေ တစ်ထွာလောက်ဝင်ပြီး စီးမထွက်နှိုင်တော့တာနဲ့ ပန်းရံခေါ်ရ၊ရေစုပ်စက်ဝယ်ရ၊ ရေပိုက်ဆရာခေါ်ရနဲ့ ကျွန်မတို့ ပျားပန်းခတ် နေကြတာပေါ့။ ပန်းရံလာပြီဆိုတော့  အုတ်၊ထုံး၊သဲ မှာရ သယ်ရ၊ပုံရ၊ ဝေယျာဝစ္စ များလှပါဘိ။ ချစ်မိတ်ဆွေများအိမ်ကလည်း လိုလိုချင်ချင်ပါပဲ၊ သူတို့ အိမ်ရှေ့ (တည့်တည့်ကြီးတော့မဟုတ်ပါ) […]

  ပင်စင်စားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ဒီနာရီလေးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်တွေးကြည့်ရင် သနားစရာပဲနော်။ အချိန်တွေမရှိတော့ဘူး။ကြောင်အိုလို့ ကြွက်မလေးတော့ဘူး။ လေးတွဲ့ဖင့်နွှဲပြီး နေညိုချိန်တောင် ရောက်တော့မှာပါလား လို့တွေးလိုက်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင်သနားပြီးငိုချင်မိပါရဲ့။ Retired but not expired! ပင်စင်တော့ယူလိုက်ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ သေမင်းကိုတော့ အသက်မပေးသေးဘူး။   Late to rise Early to bed Collect that pension Before you’re dead. အိပ်ရာထနောက်ကျ အိပ်ရာစောစောဝင် မသေခင်ပင်စင်လေးထုတ် အဲဒါကိုယ့်ရဲ့အလုပ်။   You’re retired – Goodbye tension. Hello pension! အနားယူပြီဆိုတော့ သွားပါရော့ ဖိအားတွေ မင်္ဂလာပါ ပင်စင်လစာရေ။   ဒီစာသားလေးကို Reader’s Digest […]