စီးပွားရေးလုပ်ငန်ရှင်များ(အမည်ခံ) ဥပုဒ်စောင့်သောကျားများ နိုင်ငံရေးလောကတွင်းသို့ချင်းနင်းဝင်ရောက်လာခြင်း အမေရိကန်အပါအဝင်နိုင်ငံအသီးသီးတို့တွင်နေထိုင်ကြကုန်သောမြန်မာပြည်သူအပေါင်းးတို့ထံလာရောက်လည်ပတ်ကြသောမြန်မာနိုင်ငံမှစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များကိုကြည့်ပါ။ သုံးလိုက်စားလိုက်ဝယ်လိုက်ကြသည်မှာ ဩချရလောက်သည်။ သူတို့အတွက်ဒေါ်လာဆိုတာမိုးပေါ်ကအလိုအလျောက်ကျလာသည်နှယ်ပင်။ သူတို့ ဆီသွားတော့ရော။ ထိုနည်းပင်။ မြန်မာပြည်သူတွေထမင်းနပ်မှန်အောင်စားရသည်ဆိုသော စကားကောလာဟဠ ဟုထင်ရောင်ထင်မှားဘွယ်ပင်။ ညစာစားပြီးသီချင်းဆိုဧည့်ခံသောမိန်းကလေးများကို ဆုချသည်ကအ စဒေါ်လာပင်။ ကျန်တာဆိုလျင်ပြောဘွယ်မရှိပါ။ သန်း(၆၀)သောလူထုထမင်းငတ်ပြတ် နေရသော ဘဝအမှန်ကိုပင်၊ သွားလည်ကြသူပြည်ပရောက်ဗမာများကမမြင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ ဗိုလ်ချုပ်များ၏လက်ဝေခံ အခွင့်ထူးခံယင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ဒေါ်လာကိုရေကဲ့သို့သုံးနိုင်သောဘဝတို့ကို သွားရေတမြားမြား ကျကာအားကျကြကုန်၏။ တချို့ကလည်းမနာလိုဖြစ်ကြကုန်၏။ ခေတ်ပညာကိုပင်သင်စရာမလိုယုံမက၊ အင်္ဂံလိပ်စကားကိုဒွတ်ဒက်ရွှတ်ရှက်ပင်မပြောနိုင်သောထိုထိုစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ကုသိုလ်ကောင်းကြီးပွားမှုများကားနားလည်ရန်ခက်ပေစွ။ သို့သော်၎င်းတို့၏ပေါက်ရောက်မှုကားသံသယဖြစ်ဘွယ်မရှိ။ ယင်းတို့နှင့် နီးစပ်သောဗိုလ်ချုပ်များ၏နေအိမ်ကိုတံခါးမရှိဒါးမရှိဝင်ထွက်ခွင့်ရနေကြသည်မှာမမြင်ချင်အဆုံးပင်။ ယခုအခါနီးကပ်လာပြီဖြစ်သောရွေးကောက်ပွဲတွင်ယင်းစီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်များ၏ခြေလှမ်းကျဲများကိုပိုမြင်လာရပေသည်။ “နိုင်ငံတော်ကတာဝန်ပေးလို့” ဟူသောစကားကိုရေလဲနဲ့သုံးကာရွေးကောက်ပွဲဝင်ရန်စိုင်း နေပြင်းကြသည်။ မိမိတို့အရွေးခံမည့်မြို့နယ်မဲဆန္ဒနယ်များတွင်ငွေကိုရေကဲ့သို့သန်းပေါင်းများစွာသုံကြသည်။ ယင်းငွေတွေဘယ်ကလာလဲ။ မေးရန်မလိုပါ။ မိမိတို့အတွက်စစ်အစိုးရဗိုလ်ချုပ်များဆီကရထေားသော (တနည်း) လူထုအတွက်ဘ ယ်နေရာဘယ်ထောင့်တွင်မျှအသုံးမပြုဘူးသောကန်ထရိုက်ပါမစ်အကြိုးအမြတ် မတရားရငွေများကားသူတို့၏ငွေဝင်ပေါက်များပင်။ အဆင့်ဆင့်လက်လွှဲ၇ရှိကြသောယင်းလုပ်ငန်း၊ပရိုဂျက်ကြီး များ၏ပါမစ်များကြောင့်လည်းနိုင်ငံအဝှမ်းကုန်ဈေးနှုန်းကြီးမားနေရသည်မှာယုံမှားဘွယ်မရှိ။ သက်ဆိုင်ရာဗိုလ်ချုပ်များကလည်းတနေ့တနေ့မိမိတို့ကက်ဘိနက်နှင့်အထက်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးများ၏ထိုထိုသောပါမစ်များကိုမိမိမိသားစုပြီးလျင်မိမိအကျိုးကိုသယ်ပိုးကြသောထိုလုပ်ငန်ရှင်များကိုခွဲတမ်းချပေးရသည်မှာသူတို့အ တွက်နေ့တဓူဝ “နိုင်ငံရေးဦးတည်ချက်”များပင်ဖြစ်နေပေပြီ။ ယင်းငွေတို့ကိုလမ်းခင်းခြင်း၊ကျောင်းဆောက်ခြင်း၊ ဆေးရုံဆေးခန်နှင့်အခြားထင်သာမြင်သာ၍ “ထင်ပေါ်ကျော်ကြားမှုကိုအဓိကထားသော” (သတင်းစာတွင် ထည့်သွင်းဖေါ်ပြခံရသော)လူထုအခန်းအနားများတွင်သုံးစွဲကြလေသည်။ ယင်းအကျိုးအမြတ်များကိုလူထုကရ မရတော့မသေခြာသော်လည်း၊ […]

စစ်အစိုး၇ အသေအခြာလေ့လာပါကလာမည့်ရွေးကောက်ပွဲကို၎င်းတို့အနိုင်၇ရှိရေးလုပ်နို်င်မည့်နည်းလမ်းအခိုင်အမာကိုစစ်အစိုးရကခြေကုပ်ယူထားပြီးဖြစ်သည်ကိုကွှန်တော်တို့အားလုံးသိထားဘို့လိုပါသည်။ ထင်ရှားသောသာဓကအနေ နှင့်မဲဆွယ်မှုကိုစစ်ဗိုလ်ချုပ်များကြိုးကြိုးပမ်းပမ်းလုပ်စရာမလိုသည်ကိုကြည့်ခြင်းဖြင့်သိနိုင်ပါသည်။ နိုင်ငံတကာ တွင်မဲဆွယ်ပွဲများပြုလုပ်သည်ကိုကြည့်ပါ။ မဲဆန္ဒရှင်များ၏ယုံကြည်အားကိုးမှုကို၇ရန်မြို့ရောနယ်ပါဆင်းပြီးငွေ ကြေး၊ကတိစကား၊စသည်တို့ကိုအမြှုပ်ထွက်မတတ်ပြောဟောနိုင်မှမဲရနိုင်သည်မှာမျက်မြင်ကိုယ်တွေ့များပင်။ ဗိုလ်ချုပ်များကားလူထုထံမှစကားကိုပင်နားထောင်စရာမလိုဘဲလူထုထံမှမတရားနည်းမျိုးစုံဖြင့်ရထားသောရံပုံ ငွေကိုသုံးကာပြောချင်ရာပြောပြီးပြန်လာကြရုံပင်။ မဲနိုင်ရေးကိစ္စမှာကြိမ်းသေပေါက်အလိုအလျောက် ဖြစ်လာမည့်ပုံစံပေါက်နေသည်မဟုတ်ပါလား။ စစ်အစိုးရအနေဖြင့်နဲနဲလက်ဝင်မည့်ကိစ္စမှာနိုင်ငံတကာ ကို၎င်းတို့အနိုင်၇ရှိကြောင်း (ချွင်းချက်မရှိနိုင်ကြောင်းပင်ကြေငြာနိုင်ပါသည်။)ကိုမည်သို့မည်ပုံ ကြေငြာရမည့်ဆိုသည့်ကိစ္စပင်။ ယင်းအတွက်လဲများစွာသောအကြောင်းပြချက်(ယုံချင်ယုံမယုံချင်နေ) တို့ထဲမှအဖြစ်နိုင်ဆုံးအကြောင်းပြချက်ကား၊ သန်းနှင့်ချီပြီးရှိနေပြီးဖြစ်သော ကြံ့/ဖွံ့ အင်အားဝင်စာရင်း ကိုလက်ညှိုးထို့းပြလိုက်ယုံပင်။ ယခုအချိန်တွင်ကားကျန်ပါတီများကအမတ်၇ရှိရေးကိုခါးတောင်း ကြိုက်မီးထွန်းရှာနေရချိန်မဟုတ်ပါလား။ နောက်အချက်ကား ”နောင်ပေါ်ထွန်းလာမည့်ဒီမိုကရေစီအစိုး၇” ဟူသောစကားလုံးလှလှသုံးထားသောဝေါဟာရမှလွဲ၍စစ်တပ်အင်အားတိုးချဲ့ရေးအပါအဝင်အဓိကစီးပွားရေး။စီမံကိန်းများအားလုံးကို ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စကဲ့သို့အကြွင်းမဲ့စီးစဉ်ထားသည်မှာထင်ရှားနေပါသည်။ မည်သည့်အဓိကစီးပွားရေးလုပ်ငန်းမဆို၎င်းတို့နှင့်၎င်းတို့၏မိသားစုအသိုင်အဝိုင်းကသာချုပ်ကိုင်ထားသည်ကိုကြည့်ပါ။ ဒီမိုကရေစီနည်းလမ်းကျမည့်အရိပ်အယောင်ရှိသောအနာဂါတ်အစိုးရဆိုသည့်လက္ခဏာကို စိုးစဉ်းမျှမတွေ့ရပါ။

နိုင်ငံတကာဖိအားပေးနိုင်မှုအခြေအနေ ပြည်ပမှသတင်းနှင့်အကြံညဏ်အပါအဝင်ထောက်ပံ့ကူညီမှုများအားလုံးကစစ်အစိုးရကိုပြောင်းလည်းပစ်နိုင်မည့်အခြေအနေအလွန်အားနည်းပါသည်။ အနောက်နှင့်”အာဆီယံ”ကိုမြန်မာကလိုအပ်သည်ထက် အနောက်နှင့် ”အာဆီယံ”ကမြန်မာကိုလိုအပ်သည်ကထင်ရှားလှသည်။ ”အာဆီယံ”ဝင်နိုင်ငံများအားလုံးလိုလိုကလည်းကိုယ့် နိုင်ငံတွင်းမှာကိုယ့်ပြဿနာနှင့်ပင်။ မြန်မာထက်နှာတဇျားသာရုံသာရှိသည်။ ”အာဆီယံ”အဖွဲ့အစည်းကိုယ်၌ ကပင်လူမှုရေးအဖွဲ့လိုလို၊ယဉ်ကျေးမှုအဖွဲ့လိုလို forum အဖွဲံအစည်းသာဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၏နိုင်ငံခြား ရေးဝါဒအရိပ်အယောင်အပြောင်းအလဲကိုတရုတ်နှင့်အိန္ဒိယနိုင်ငံတို့၏ဆက်ဆံမှုပေါ်မူတည်၍သာမြင်နိုင်သည်။ ယင်းနိုင်ငံ(၂)ခုလုံး၏လွှမ်းမိုးမှုကအဓိကျသည်ဟုနိုင်ငံတကာကမြင်သော်လည်း၊ အမှန်စင်စစ်ယင်းနိုင်ငံတို့၏ ဖျောင့်ဖျမှု၊ကြားဝင်မှုအတော်များများတို့သည်လည်းအဟောသိကံဖြစ်ခဲ့ရသောအကြိမ်မှာမနည်းတော့ပြီဖြစ် သည်။ အမေရိကန်အပါအဝင်အနောက်နိုင်ငံများ၏စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုတကယ်ထိရောက်မှု ရှိမရှိကို သိရန်အလွန်ခက်ခဲပါသည်။ စစ်ဗိုလ်ချုပ်နှင့်မိသားစုလက်အောက်ခံတို့နိုင်ငံတကာလှည့်ပြီူပင် shopping လုပ်နေကြသည်တို့ကိုကြည့်ပြီး စီးပွားရေးပိတ်ဆို့မှုလက်နက်၏ထိရောက်မှုကိုစာရေးသူကြီးစွာ သံသယ ဖြစ်မိသည်။

ပုဂံရာဇဝင်ကိုဒုတ်/ဒါးထမ်းပြီးဆိုရမလို၊ စစ်တပ်ရဲ့ရာဇဝင်ကို sam ဒုံးကျည်ထမ်းရေးရမလိုဖြစ်နေပါပြီ။ ဒီမိုကရေစီ  ရေးကိုဦးတည်ဖေါ်ဆောင်ပေးမယ်ဆိုပြီးလေလုံးတွေဘယ်လိုဘဲလှိုင်လှိုင်၊ နဂိုကတည်းကလျှို့ဝှက်သိပ်သည်း တဲ့နိုင်ငံရေးလှည့်ကွက်တွေကိုတော့မဖုံးနိုင်မဖိနိုင်အောင်မြင်နေရပါပြီ။ (၁) ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးအနေနဲ့အာဏာကိုစွန့်မယ်ဆိုတဲ့သတင်းထွက်လာတော့မယုံနိုင်အောင်ပါဘဲ။ ဒီနေ့သတင်းစာမှာ စစ်ရာထူးကိုဆက်သုံးတာကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ရာထူးအခေါ်အဝေါ်ကိုဆက်သုံးခွင့်ရှိတဲ့ active duty ကိုသာစွန့်တာဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ (သို့) နောင်ပေါ်ထွက်လာမဲ့လွှတ်တော်မှာသာ “ဦးသန်းရွှေ”ဖြစ်မဲ့ပုံပါဘဲ။ (၂) လာမဲ့လွှတ်တော်မှာအစုအဖွဲ့(၃)ခုကautomatic ရွေးပေးလိုက်မဲ့ ဒု-သမ္မတ (၃)ဦးကနေသမ္မတရွေးမှာမို့ သူသာဆက်အာဏာဆက်ထိမ်းဘို့များပါတယ်။ ဦးနေဝင်းလက်ထက်ကအာဏာကိုယုံရမယ်ထင်တဲ့သူကို လွဲပေးတဲ့လူယုံသတ်ခံရတဲ့သင်ခန်းစာကိုဗိုလ်သန်းရွှေမေ့မယ်မထင်ပါ။ (၃) ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်အဆက်ဆက်ဟာ၊ စစ်ဦးစီးတွေကသာတက်ပေမဲ့၊ ချွင်းချက်အနေနဲ့(၂)ဦးရှိပါတယ်။ ဗိုလ်စောမောင်နဲံဗိုလ်မြင့်အောင် (အခုဖြစ်ခဲ့ရင်)တို့က”စစ်ရေး”(သို့)”စစ်ထောက်ကနေ”ဖြစ်ကြပါတယ်။ “ရေး”နဲ့”ထောက်”ကိုလူညံ့တွေသာပို့လေ့ရှိပါတယ်။ ဒါကိုကြည်ခြင်းဖြင့်ဗိုလ်မြင့်အောင်ဟာလူညံ့ဆိုတာသေချာသလို၊    ရာထူးမှာသိပ်သက်တမ်းရှည်မဲ့ပုံမပေါ်ပါ။ ဗိုလ်သန်းရွှေကသူ့ထက် junior သိပ်ကျသူကိုကာ/ချုုပ်ပေးတာကြည့် ခြင်းဖြင့်သူနိုင်တဲ့သူကိုမွေးထားကြောင်းထင်ရှားပါတယ်။ (၄) တိုင်းရင်းသာလက်နက်ကိုင်စည်းရုံးရေးထင်တိုင်းမပေါက်တာကိုကြည့်ခြင်းဖြင့်၊ စစ်တပ်ကိုပြန်ပြုပြင်ဘို့ခြေလှမ်း နေပုံရပါတယ်။ ြျမန်မာစစ်တပ်ဟာတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အကြီးအကျယ်ကျဆင်းနေတာမဖုံးနိုင်မဖိနိုင်အောင်ပါဘဲ။ လက်က်တဆုပ်စာသာကျန်တော့တဲ့တိုင်းရင်းသားလက်နက်ကိုင်တွေကို၊ (၃)ဒါဇင်လောက်ရှိတဲ့ ဗိုလ်မှူးချုပ်အဆင့်ဦးဆောင်တဲ့တပ်မ၊”ဒကစ”နဲ့”စကခ”တွေကဒီနေ့အထိအမြစ်မဖြုတ်နိုင်သေးပါ။ (၅) စစ်တပ်နဲ့အသိုင်းအဝိုင်းကိုမှီခိုနေကြတဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်မိသားစုအဆွယ်အပွားတွေကိုမျက်ကွယ်ပြုပြီး ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးအနေနဲ့အာဏာကိုလက်လွတ်စပယ်လက်လွှတ်မယ်မထင်ပါ။ (၆) media တွေမှာထွက်လာတဲ့စစ်တပ်ထိပ်ပိုင်းအပြောင်းအလဲတွေဟာတမင်ပြင်ပကိုဖြန့်ပေးလိုက်တာ လဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ […]

(၁၉၈၈)လူထုအုံကြွမှုမျိုးအနာဂါတ်တွင်ဖြစ်နိုင်ခြေရှိမရှိ ယင်းကဲ့သို့အုံကြွမှုကားမထင်မှတ်သောအခြေအနေအချိန်ခါတွင် ကြိမ်းသေပေါ်ပေါက်ဦးမည်ဆိုသည်ကားအမှန်ပင်။ သို့သော် – (၁) ဗိုလ်နေဝင်းအစိုးရလက်ထက်တွင်အုပ်ချုပ်မှုယန္တရားမှာရန်ကုန်တွင်အခြေစိုက်သည်။ ယခုဗဟိုအစိုးရ ယန္တရားကြီးတခုလုံးမှာစစ်ဗျူဟာအရအသာစီးရသောဒေသဖြစ်သည့် နေပြည်တော်ပျဉ်းမနားတောင်ကြားတွင် အခြေယူထားသည်။ ယင်းဒေသကားပြည်သူ့ရေးရာစီမံခန့်ခွဲရေးအနေနှင့်ကားမည်သည့်နည်းနှင့်မျှမဟာ ဗျူဟာမကျသောဒေသဖြစ်သော်လည်းစစ်ရေးအရခုခံကာကွယ်မှု၊ ဗဟိုအုပ်ချုပ်မှုကောင်းစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်သောအချက်အခြာဒေသဖြစ်သည်။ စစ်အစိုးရနှင့်၎င်းတို့အသိုင်းအဝိုင်းကို ကောင်းစွာလုံခြုံမှု ပေးနိုင်သောအရပ်ဒေသဖြစ်သည်။ လက်နက်ကိုင်တပ်များအားလုံးကိုသာမက၊အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားကြီးတခုလုံး ကိုအပေါ်စီးရသောဒေသတခုတည်းအောက်မှာအခြေစိုက်ထားသည်။ (၂) နိုင်ငံစီမံအုပ်ချုပ်မှုသာမက၊စီးပွားရေးအဆောက်အအုံနှင့်လူထုတရပ်လုံး၏နေ့တဓူဝစားဝတ်နေရေး၊ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအရပ်ရပ်တို့ကိုအကြွင်းမဲ့ထိမ်းသိမ်းချုပ်ကိုင်ထားသည်။ လူထုကိုအကြောက်တရား ဖြင့်အုပ်ချုပ်ထားသည်။ (၃) သမိုင်းအဆက်ဆက်တိုင်းတွင်အုံကြွမှုတိုင်း၏အရင်းအမြစ်ဖြစ်သောတက္ကသိုလ်နှင့်စာသင်ကျောင်းအား လုံးကိုနိုင်ငံအနှံ့သို့ဖြန့်ကျက်ထားသည့်နည်းဖြင့်ကျောင်းသားစုစည်းမှုကိုအပြတ်ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ (၄) မူလကတိုင်း/တပ်မစစ်ဌာနချုပ်များကိုပြည်နယ်တိုင်းအဆင့်တွင်သာထားရှိခဲ့သော်လည်း။ ယခုအခါစစ်တိုင်း မှူးများကိုအာဏာအပြည့်အဝတိုးမြှင့်ပေးလိုက်သည့်အပြင်၊ စစ်တိုင်းငယ်/တပ်မငယ်များဖြစ်သော ဒေသ ကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်/စစ်ဆင်ရေးကွပ်ကဲမှုစစ်ဌာနချုပ်များကိုခရိုင်အဆင့်မြို့ကြီးတိုင်းတွင်အသစ်ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။ မူလကာကွယ်ရေးဝန်ကြီးဌာန၊စစ်ဦးစီး၊စစ်ရေးစစ်ထောက်ဌာနကြီးများလက်အောက်ခံညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်ရှိ သောရာထူးများကိုအရာရှိချုပ်အဆင့်မြှင့်၍စစ်ဘက်ဆိုင်ရာလက်နက်၊ အထောက်အပံ့တို့ကိုအကန့်အသတ်မဲ့ချဲ့ထွင်ခဲ့သည်။ ဤနည်းတို့ဖြင့်အုံကြွမှုကိုဖိနှိပ်နို်င်သောမဟာဗျူဟာများချမှတ်အကောင်အထည်ဖေါ်ခဲ့သည်။ (၅) စစ်တပ်အတွင်းအချင်းချင်းအားပြိုင်မှုများရှိနေသော်လည်း၊ တွင်မဟာဗျူဟာ ကျသည့်တူညီသောရည်မှန်းချက်သာရှိသည်။ မိမိတို့၏အာဏာစည်းစိမ်ကိုအချင်းချင်းအားပြိုင်မှုနှင့်လဲလှယ် မည့်အရိပ်အရောင်မရှိပါ။ ပြီးခဲ့သော (၁၉၈၈)အရေးတော်ပုံကား(၁၃၀၀)တောင်သူလယ်သမားရေးတော်ပုံထက်အဆများစွာကြီး သည့်အပြင်လူထုလူတန်းစားအားလုံးပါဝင်သောအုံကြွမှုဖြစ်သည်၊ အလံပြဘုရားလမ်းစစ်ရုံးချုပ်ပတ်လည် တခုလုံးလူထုသန်းနှင့်ချီ၍ဝိုင်းရံခြင်းခံရချိန်တွင်စစ်ဗိုလ်ချုပ်များဖိန့်ဖိန့်တုန်ခဲ့ရသည်မှာအမှန်ပင်။ တနိုင်ငံလုံးအုပ်ချုပ်ရေးအာဏာဆိတ်သူဉ်း သွားသော်လည်း၊ စစ်တပ်အချင်းချင်းကားအဆက်အသွယ်မပြတ်ခဲ့ သည့်အပြင်၊အခြေအနေကိုတပ်များအတွင်း မှမပြတ်လေ့လာဆက်သွယ်ညှိနှိုင်းမှုးများရှိခဲ့သည်ကိုမမေ့သင့်ပါ။ […]

ပြည်သူလူထု၏ဘဝအခြေနေမှန် မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းစဉ်ကကြွေးကြော်ခဲ့သော – လွတ်လပ်ရေးသည်ပထမ၊ဒီမိုကရေစီရေးသည် ဒုတိယ၊ ဆိုရှယ်လစ်ရေးသည်တတိယ ဟူသောကြွေးကြော်ချက်များမှသည်၊ လူ့အခွင့်ရေးအခြေခံလိုအပ် ချက်ဖြစ်သော “စားဝတ်နေရေး”လိုအပ်ချက်အဆင့်သို့လျှောကျမှန်းမသိလျှောကျသွားခဲ့သည်မှယခုအထိပင်။ လွတ်လပ်ခါစအရှေ့တောင်အာရှတွင်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအရှိဆုံးဘဝမှသည် (၁၉၈၈)တွင်ကမ္ဘာ့အဆင်းရဲဆုံးအဆင့် သို့ကျသွားအောင်ပြုလုပ်နိုင်စွမ်းပြည့်ဝသောစစ်ဗိုလ်ချုပ်များ၏အစွမ်းသတ္တိကားဩချရလောက်အောင်ပင်မ ဟုတ်ပါလား။ ယခုအခါမှာတော့ တိုးတက်သောအနောက်နိုင်ငံများအကြားတွင်ပင်မဟုတ်၊ အာရှဒေသတွင် ပင်ဆေးဖေါ်ကြောဖက်ပင်အလုပ်မခံရတော့သည်မှာရင်နင့်ဘွယ်ပင်။ “မဆလ”ခေတ်တွင်ပြဌာန်းခဲ့သောအည မညဖြစ်စဉ်(၃)ရပ်တို့တွင်အပါအဝင်ဖြစ်သော “အပေါ်ထပ်ဆောက်အအုံ” နှင့် “စီးပွားရေးအခြေခံ”တို့၏ သဟဇာတမညီမျှမှုကိုနှစ်ရှေကာလကြာ အဆင့်ဆင့်သောပါတီအဖွဲ့အစည်းဆင့်ဆင့်တို့ကဖုံးဖိလိမ်ညာခဲ့ကြသမျှ (၁၉၈၈)တွင်မှပေါက်ကွဲကာလူထုအုံကြွမှုအဖြစ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဆိုခဲ့သော “စား၊ဝတ်၊နေရေး” အခြေခံတို့တွင်။ ဝတ်ရေး၊နေရေးဟူသောအခြေခံကိုပင်ယခုအခါလှည့်မကြည့်နိုင်တော့သည့် ဘဝသို့ရောက်နေပါပြီ။ လာမည့်ရွေးကောက်ပွဲ၏လှည့်ကွက်များကိုလူထုကကောင်စွာသိရှိပြီးဖြစ်သည်မှာယုံးမှားဘွယ်မရှိပါ။ ပြီးခဲ့သော(၂၀၀၈) အခြေခံဥပဒေကိုနိုင်ငံတဝက်နီးပါးမုန်တိုင်းဒဏ်အလူးအလဲခံနေရချိန်တွင်စစ်အစိုးရက ဗြောင်မဲလိမ်၍ရာနှုန်းပြည့်နီးပါးဖြင့်အတင်းအကျပ်အတည်ပြုခဲ့သည်မှာအထင်အရှားပင်။ ပြည်တွင်းရောပြည်ပ ကပါညံနေအောင်ဝိုင်းဝေဖန်ကြသော်လည်းတုပ်တုပ်မျှမလှုပ်ရုံမက၊ လက်လှမ်းမှီရာတို့ကိုပင် တိုး၍ဖိနှိပ် ဒုက္ခပေးခဲ့သည်။ ဒေါ်စုအပါအဝင်ထင်ရှား၍လူထုအုံကြွမှုကိုဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည့်ခေါင်းဆောင် ဟူသမျှကိုလူထု နှင့်အဆက်အသွယ်ဖြတ်လိုက်သည်။ သမိုင်း၏ဖြစ်စဉ်အမှန်များအားလုံးတို့ကိုစစ်အစိုးရက ဖုံးကွယ်ခြင်းဖျောက် ဖျက်ခြင်းစသည်တို့ကိုအရှိန်အဟုန်တိုးဖြှင့်ဆောင်ရွက်နေပါပြီ။ ဥပမာ-အာဇာနည်နေ့ဟူသော အဓိကကျသည့် အထိမ်းအမှတ်နေ့ကို နှစ်စဉ်ပြောက်ကွယ်အောင်လုပ်လာယုံမက၊ ယခင်နိုင်ငံတော်ခေါင်းဆောင်များအဆက် ဆက်ကသွားရောက်အရိုအသေပြုပန်းခွေချရသောအစဉ်အလာမှသည်၊ ယဉ်ကျေးမှုမှုဝန်ကြီးဌာနကကြီးမှူးသော ‘”ပြပွဲ”ယောင်ယောင်အဆင့်သို့လျောကျသွားသည်မှာရင်နင့်ဘွယ်ပင်။ “အာဇာနည်”ဟူသောဝေါဟာရ၏ […]

ဖွဲံစည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့်ရွေးကောက်ပွဲ အမှန်တကယ်ပင်လိုအပ်ပါသလား။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေသည်နိုင်ငံ၏အသက်သွေးကြောဆိုသည်မှာယုံမှားဘွယ်မရှိပါ။ သို့သော်မြန်မာနိုင်ငံ၏ အဆက်ဆက်သောအခြေခံဥပဒေတို့ကိုလေ့လာကြည့်ပါ၊ ဘယ်တခုမျှသက်ဇို့းမရှည်ခဲ့ပါ။ ဤ (၂၀၀၈)ကော။ ပိုဆိုးပါလိမ့်မည်။ လူကောင်းမဟုတ်သူတွေကရေးဆွဲထားသောဥပဒေဖြစ်သဖြင့်သက်တမ်းပိုတိုဘွယ်ရှိပါသည်။ ၎င်းတို့အာဏာတည်မြဲရေးအတွက်ရေးဆွဲထားသည့်နည်းတူ၊ နောင်တနေ့တွင်၎င်းတို့ကပင်အကြောင်း အမျို့းမျိုးပြကာပြင်ဆင်ခြင်း၊ဖြည့်စွက်ခြင်း၊နှုတ်ပယ်ခြင်းတို့ကို ထင်တိုင်လုပ်ကြမည်မှာဧကန်မုချပင်။ ပြီးခဲ့သောလမ်းစဉ်ပါတီခေတ်အတွင်းက ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေအပါအဝင်ဥပဒေအားလုံကိုသွားလေသူ ဗိုလ်နေဝင်းနှင့်သူ့အသိုင်းအဝိုင်းက (အများအားဖြင့်ဒေါက်တာမောင်မောင်)နှုတ်တိုက်ပေးပြီး၊ ပါတီဗဟိုကော်မီတွင်အပြန်အလှန်ဆွေးနွေးခြင်းပင်မမြင်ရဘဲနောက်တနေ့လွှတ်တော်တွင်ဥပဒေအတည်ဖြစ် သွားသည်။ (၁၉၄၈) အခြေခံဥပဒေတွင်မည်သို့ပင်အားနဲချက်များရှိသည်ဆိုစေကာမူ၊ ထိူစဉ်ကရှိခဲ့ သောပါလီမန်တွင်းတွင်နေ့မီးညမီးတို့နှင့်အကြေအလည်ဆွေးနွေးပြီးမှဥပဒေဖြစ်ရသည်။ ယင်းအခြေခံဥပဒေကားတခုတည်းသာရှင်ရိုသေလူရိုသေမည်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား။ သို့ဆိုလျင်ဘာကြောင်ကွှန်တော်တို့အားလုံးအချိန်ကုန်ခံ၊လူပင်ပမ်းခံပြီးအနှစ်သာရမရှိ၊နိုင်ငံတကာနှင့်တတ်သိ ဥပဒေပညာရှင်အသိုင်းအဝိုင်းတွင်စိုးစဉ်းမျှထောက်ခံမှုမရသောဤအခြေခံဥပဒေနောက်သို့လိုက်နေကြသနည်း။ စစ်အစိုးရကားလူထုကိုနားလဲ့၍သူတို့လိုချင်ရာသို့ခေါ်ဆောင်နေသည်ကားထင်ရှားလှပေသည်။ သူတို့အကျိုးအမြတ်တခုတည်းအတွက် သန်း(၆၀) မျှသောလူထုကိုချောက်ထဲသို့ဆွဲခေါ်နေသည်ကိုမြင် အောင်ကြည့်ကြဘို့လိုပါသည်။ (၉၉%)သောပြည်သူလူထုအတွက်သေရေးရှင်ရေးတမျှနေ့စဉ်လိုအပ်နေသောဦးစားပေးအချက်(၃)ချက်ရှိပါ သည်၊ (၁) နေ့စဉ်ထမင်းနပ်မှန်ဗိုက်ဝရေး (၂) နေ့စဉ်ထမင်းနပ်မှန်ဗိုက်ဝရေး (၃) နေ့စဉ်ထမင်းနပ်မှန်ဗိုက်ဝရေး ပြီးခဲ့သော (၁၉၉၀)ရွေးကောက်ပွဲတွင် NLD မှမဲအပြတ်အသတ်အနိုင်၇ရှိခဲ့သောအခြေအနေကိုအသေ အခြာလေ့လာပါက၊ ယခုလာမည့်ရွေးကောက်ပွဲနှင့်အကွာခြားကြီးကွာသောအချက်များကိုတွေ့ရပါမည်။ (၁) ထိုစဉ်ကလူထုတွင်မိမိဆန္ဒကိုအမှန်တကယ်ထုတ်ဖေါ်ခွင့်ရသော (၁၉၈၈)အရေးအခင်း၏အရှိန် အဝါရှိခဲ့သည်။ ယခုစစ်အစိုးရကပြင်းထန်သောဖိနှိပ်အရေးယူမှုများကလူထုကိုလှုပ်မရအောင် ချုပ်ကိုင်ထားသည်။ (၂) ထိုစဉ်အာဏာရလမ်းစဉ်ပါတီ (နှင့် […]