b600 လေးတွေကိုသနားပါ။

ရန်ကုန်ကအကြောင်းလေးတွေ ပြောပရစေ။ အထူးသဖြင့် b600 လေးတွေပါ။ သူတို့လေးတွေဟာ ကားလမ်းလေးတွေပေါ်မှာ မျက်နာငယ်ရပါတယ်။ တွေ့သမျှကားတွေက အည ာအတာမရှိ ကျှော် တက်လို့ပေါ့။ ကားချင်းတူရင်တောင် နိမ်ခံရတဲ့ ကားလေး တမျိုးပါပဲ။ ကားပိုင်ရှင်တွေလဲ / ကားမောင်းသမားတွေလဲ ကားချင်းလဲမဟုတ်ဘူး။ လူချင်းလဲ အနိမ် ခံနေရပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာ အဲဒီကားလေးတွေဟာ ပြောင်းလဲလိုက်တဲ့ ဆီထုတ် ဝေမူ့ ပုံစံ မှာ နယ်ဘက်တွေ ရဲ့ ဆီ လိုအပ်မူ့ အပေါ် ဖြည့်ဆည်းပေးနေထယ်ဆိုရင်မမှားပါဘူး။ ကားပိုင်ပေမဲ့ ငွေ တစ်သိန်း မပိုင်ပါဘူး။ ကား ၂ စီးပေါင်းမှ တစ်သိန်းကျော် ငွေ ရှိတဲ့ သူတွေပါ။သူတို့တွေဟာရန်ကုန် တစ်မြို့လုံး ဆီ ပတ်ထုတ် ပြီး မိသားစု ဝမ်းရေးကို ဖြေရှင်းနေကြတဲ့သူတွေ ဆိုရင် မမှားပါဘူး။ မန်နေဂျာ/ပန့်ကိုင် တွေရဲ့ မျက်နာတွေကို ကြည့်ပြီး ကိုယ့်ပိုက်ဆံနဲ့ကို ဆီတုတ်နေရတဲ့ ဘဝ လေးတွေပါ။ သူများကားတွေ တစ်စီးကို ၆ ဂါလံ ၇ရင် ၂ဂါလံ ပဲရတဲ့ ကားလေးတွေပါ။ ရတဲ့ ဆီကိုတာကို ရောင်းပြီး အချိန်မတန် အိမ်ပြန် မျက်နာလှဖို့ လူပ်ရှားရုန်ကန်နျေတဲ့ ကားလေးတွေပါ။ပျက်ရင်လဲ ပြင်ဆင်စရိတ် ဈေးကြီးပါတယ်။ ကားလေးတွေရဲ့ သက်တမ်းက မနည်းတော့ဘူးလေ။ကားတန်ဖိုးကလဲ ၁ဝသိ်န်း လောက်ပဲရှိပါတယ်။ ဆိုက်ကား မှ ဈေးကြီးပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့် လမ်းတွေပေါ်မှာ လေးဘီး(b600) ကိူ တွေ့ရင် ဆီဆိုင် တွေမှာ လေးဘီးလေးတွေ ဆီလာထူတ်ရင်(ဂျာကြီး/ဂျာလေးါ်ါ်/ပန့်ကိုင် တို့ကိုပြောတာနော်) စာနာပါလို့။
ရန်ကုန်ကတကယ့် ပုံပြင် ပါပဲ။