ကောင်းကင်ထက်က ပန်းချီတစ်ချပ်
ကာရံပင်လယ်ပြာမှာရေးတဲ့စာ
ကောင်းကင်မှာဆွဲခဲ့ပန်းချီ
လေထဲမှာဆောက်တဲ့အိမ်
မုန်တိုင်းတွေ ပြေရော့ပါလို့
မေတ္တာရဲ့အတိမ်အနက်သဘောက
နက်ရှိုင်းသည့်သွင်
အလွမ်းကြောင့် ကျမျက်ရည်
ချစ်ပြီးမှ မခွဲချင်ပေမယ့်
အမုန်းသံသရာကြောမှာ
နစ်မြောနေခဲ့ငါ
တစ်ယောက်ထဲချစ်ခဲ့ပြီးခါမှ
ထားရစ်ခဲ့သူနှင့်ကျန်ရစ်သူသို့
အထိနာရင်မှာလွမ်း အဆွေးဆိုတဲ့စာသားအောက်မှာ
ငါလှအောင်ရေးတက်ဖို့ လိုနေပြီထင်ပ
အဝေးတစ်နေရာ ဆုံမှတ်ထင်ရအောင်
အလှမ်းကျယ် အလည်လှပ်ပြီမို့
အတွေးခက်လှတဲ့ မေတ္တာကြောမှာ
ငါသစ္စာဆိုတဲ့ စာသားမှတ်မိဖို့ထက်လိုပြီမို့
ရှေးကုသိုလ် ကံခေသမျှတော့
ချစ်သောသူနှင့်လည်း ထက်ပြီးဝေးရဦးမှာပေါ့
ပိတောက်မိုး……….
4 comments
မင်းမင်း
July 30, 2013 at 12:36 pm
ကဗျာတွေများတော့ ဖွဲ့တတ်လိုက်ကြတာ။
ကဗျာရေးဖို့ ကြိုးစားဖူးတယ်။
အမလေးမလွယ်ရေးချမလွယ်။
တခြားစာတွေက လိုက်တုရေးလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။
ကဗျာကတော့မရဘူးဗျိုးး။
ခံစားချက်ကိုထိထိမိမိ ဖော်ကြူးနိုင်တာကဗျာပါပဲ။
padauk moe
July 30, 2013 at 8:50 pm
ကိုမင်းမင်း ဘာမှအားမငယ်ပါနဲ့ဗျာ ကျွန်တော်လဲမရေးတက်ပါဘူး ဒါပေမယ့် ရင်ထဲကခံစားချက်ကို ရိုးရိုးလေး စဉ်းစားပြီး လွယ်လွယ်လေး ရေးဖွဲ့ထားခြင်းပါ ကောင်းသည် ဆိုးသည် ဆိုတာထက် ရင်ထဲက ခံစားချက် နည်းနည်းတော့ ပေါ့ပါးတာပေါ့ ဟုတ်ဘူးလား အားပေးနေပါ့မယ်
အလင်း ဆက်
July 30, 2013 at 8:52 pm
ပိတောက်မိုး…
ရွာထဲမှာလည်း..ရေး./ တင်
မတင်ရသေးတဲ့ကဗျာ အသစ်လေးတွေ ကိုလည်း.
နာတို ့ကဗျာပြခန်းကို..ပို ့ပေးဦး..
🙂
မဟာရာဇာ အံစာတုံး
August 4, 2013 at 9:40 pm
ချစ်သော သူနဲ့ …
ဘယ်သူများ ဝေးချင်မလဲ …
ကြယ်ကြွေ ညများထဲ …..
ဆိုတဲ့ .. မျိုးကြီး သီချင်းကို သတိရလိုက်မိတယ် ….။
ချစ်သောသူနဲ့ ထပ်ဝေးရတဲ့ အဖြစ်မျိုးတွေ နောက်အခါ မကြုံရလေအောင် ….
ကိုယ့်ကို ချစ်တဲ့ သူတွေကိုလည်း မခွဲခွာနဲ့ပေါ့ …။