Social Work နှင့် နောက်ဆက်တွဲ (ကိုယ်တွေ့)

၂၀၀၈ခုနှစ် နာဂစ်မုန်တိုင်းအလွန်ကာလများ

ကျွန်မတို့ အဖွဲ့အစည်းက မြန်မာတိုင်းရင်းသားထူထောင်တဲ့ လူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းလေးပါ။ ဧရာဝတီတိုင်း ဘိုကလေးမြို့နယ်အတွင်းက ကျေးရွာတွေမှာ သဘာဝဘေးနဲ့ပတ်သတ်တဲ့အသိပညာပေးသင်တန်းတွေ ပို့ချဖို့ ရန်ကုန်မှာ နိူင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတွေက လာပေးတဲ့သင်တန်းတွေအရင်တက်ပြီး အစမ်းလေ့ကျင့်မှုတွေ အထပ်ထပ်အခါခါပြုလုပ်ရပါတယ်။ အဲဒါပြီးတော့မှ နယ်ကိုဆင်းဖို့ အဖွဲ့ငယ်လေးတွေပြန်ခွဲပြီး စေလွှတ်ခြင်းခံရပါတယ်။ အဖွဲ့တဖွဲ့ကိုရွာ ၄ ရွာတာဝန်ယူရပါတယ်။

အဲဒီအထဲကမှ ကျွန်မက တခုသောအဖွဲ့ရဲ့ခေါင်းဆောင်ပေါ့။ ယောက်ကျားလေး ၂ယောက်၊ မိန်းကလေး ၃ယောက်ရှိတဲ့ကျွန်မတို့အဖွဲ့မှာ ရန်ကုန်ကဆိုလို့ ကျွန်မတယောက်တည်းပါပြီး ကျန်တာနယ်ခံတွေပါဘဲ။ ဆိုတော့ သွားရေး လာရေးကအစ နေရေး ထိုင်ရေးကော စားရေးသောက်ရေးပါ အစစအရာရာ အဆင်ပြေနေပါတော့တယ်။

ရွာတွေကိုသင်တန်းပေးဖို့ရောက်သွားတော့လည်း ရာအိမ်မှုးကအစ ကလေးပိစိကွေးပါမကျန် ကျွန်မတို့အဖွဲ့တွေကို ဆရာတို့၊ ဆရာမတို့ ဘာလုပ်ပေးရမလဲဆိုပြီး တလေးတစား ဆက်ဆံကြတော့ အားနာရပါသေးတယ်။ နယ်ခံအချင်းချင်းမို့ ဆိုပြီးကျန်အဖွဲ့သားများကို မလေးမစားပြောဆို ဆက်ဆံတာမျိုးမလုပ်တာလည်း ချီးကျုးလောက်တဲ့အပြုအမူပါဘဲ။

ကျွန်မတို့သင်တန်းရဲ့ပုံစံက တရွာကို ၃ရက်နှုန်းနဲ့ မနက် ၈နာရီမှ ညနေ ၅နာရီထိ ကိုနေ့လည်ထမင်းစားချိန်တခါ လဘက်ရည်သောက်ချိန်တခါ စုစုပေါင်း ၂ခါနားပါတယ်။ အဲဒီမှာ ပြောချင်တာက သင်တန်းလာတက်သူများကိုပါ။ ရာအိမ်မှုးက တအိမ်တရောက်လာတက်ကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်ထားလေတော့ ၃ရက်ဆက်တိုက် အလုပ်ပျက် အကိုင်ပျက်ခံပြီး သင်တန်းလာတက်နိုင်သူများကို စာရင်းပေးလိုက်ကြပါတော့တယ်။ ဒါကတော့ ကျောင်းမနေရသေးသော (၅နှစ်ပြည့်သူတိုင်း ကျောင်းမနေနိုင်ပါ) ကလေးများ၊ သက်ကြီးရွယ်အိုများ၊ ကလေးတွဲလောင်းနှင့် အိမ်ရှင်မများ၊ အင်မတန်အလုပ်အားသော (ဆရာမလေးများကို ပညာစမ်းချင်သော) ကာလသားများ၊ ကျေးရွာလူကြီးများ (အလုပ်ပါးသူအနည်းငယ်) တက်ရောက်ကြပါတယ်။

သင်တန်းတက်ရောက်ကြသူများကို မှတ်စုစာအုပ်နဲ့ ဘောပင်တချောင်းစီ ပေးပါတယ်။ နေ့လည်စာ အတွက်တော့ ကျွန်မတို့အဖွဲ့ကဘဲ ရွာလူကြီးထံ ပိုက်ဆံအပ်ပြီးစီစဉ်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းရပါတယ်။ အဆာပြေမုန့်ကို ကော်ဖီနဲ့ အအေးတလှည့်စီတိုက်နိုင်အောင် ရုံးကဘဲစီစဉ်ပြီးယူလာရပါတယ်(ရွာတွင် များများစားစား ဘာမှဝယ်လို့မရပါ)။

အံ့ဩစရာကောင်းတာက ကျွန်မတို့သင်တန်းကို လူကြီးတွေထက် ကလေးများအပါအဝင် ငယ်ရွယ်သူတွေက ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားကြတာပါဘဲ။ သင်တန်းအပေါ်စိတ်ဝင်စားမှုရှိအောင်လည်း Game လေးတွေပါထည့်ပြီး စီစဉ်ရတာပေါ့လေ။ သင်ခန်းစာတွေကိုတော့ ရှည်လွန်းလို့ ထည့်မပြောတော့ပါဘူး။ အဲဒီမှာ သတင်းပို့ခြင်းနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ဂိမ်းတခုပါတယ်ရှင့်။ သင်တန်းသားတွေကို ၂ပိုင်းခွဲလိုက်ပြီး တဖွဲ့ကို သတင်းစကားတခုစီတိုးတိုး တိတ်တိတ် ပြောပြလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ထိပ်ဆုံးလူကနေ နောက်ဆုံးလူထိ သတင်းပို့တဲ့နေရာမှာ ဘယ်အဖွဲ့ကအမှန်ဆုံးနဲ့အမြန်ဆုံး ပြီးသလဲဆိုတာကြည့်ပြီး အနိုင်အရှုံးဆုံးဖြတ်ပါတယ်။ အပြင်းလဲပြေ အကျိုးလည်းရှိပေါ့ရှင်။ သို့သော် မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းထွက်မကိုက် ဆိုသလိုဘဲ အဖွဲ့ ၂ဖွဲ့ရဲ့ နောက်ဆုံးလူ၂ ယောက်ဆီက ထွက်လာတဲ့ သတင်းစကားတွေက မူရင်းနဲ့ ဆက်စပ်ကြည့်လို့ မရလောက်အောင်လွဲနေပါတော့တယ်။ ကျွန်မတို့ ဆရာလက်သစ်များ အဖွဲ့လည်း မျက်ရည်ထွက်အောင်ရီကြ သင်တန်းသားများလည်း သူတို့အလွဲသူတို့ သဘောကျပြီး ရီကြနဲ့ သင်တန်းရုံတခုလုံး သောသောညံနေတာပါဘဲ။

ဒီလိုနဲ့ သင်တန်းနောက်ဆုံးနေ့မှာ ပြောပြစရာရှိတာတွေအကုန်လုံးအစသတ်ပြီး သင်တန်းသားများနဲ့ အမေးဖြေတွေလုပ်ကြ၊ သူတို့အမြင်သဘောထားကို နားထောင်ကြပေါ့။ ပြီးပါပြီလို့ နှုတ်ဆက်တဲ့အချိန်မှာတော့ ဆရာမတို့ ကပြပြီးမှပြန်ရမယ်လို့ တောင်းဆို ပြီးတော့ တရွာလုံးကလူတွေ လက်ခုပ်တီးပြီး သီချင်းတွေသံပြိုင်ဆိုကြပါတော့တယ်။ ရှက်ရှက်နဲ့ဘဲကပြရတာပေါ့ရှင်။ အဖွဲ့ထဲက ဆရာများကတော့ ကျွန်မတို့ ဆရာမများ ကို့ယို့ကားယားဖြစ်နေပုံကို ကင်မရာကိုယ်စီနဲ့မှတ်တမ်းတင်ကြပါတော့တယ်။ ရွာတိုင်းလိုလိုမှာ ကျွန်မတို့ အဖွဲ့တိုင်း အဆင်ပြေပြေနဲ့ သင်တန်းပို့ချလို့ အပြီးမှတော့ ဘိုကလေးရွှေမြို့တော်ကို လူစုပြီးပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။

အဲဒီမှာ စတွေ့တာပါဘဲ။ သင်တန်းဆရာအချင်းချင်း အားကြိုးမာန်တက်သတင်းတွေ ဖလှယ်လို့အပြီးမှာတော့ သိလိုက်ရတာက သင်တန်းသားများ တက်ကြွစွာပါဝင်ရခြင်းရဲ့ အကြောင်းက နေ့လည်စာထမင်းနဲ့ အဆာပြေမုန့်ကြောင့်ပါတဲ့ရှင်။ ကျွန်မသူတို့ကို အပြစ်မတင်ချင်ပါဘူး။ သင်တန်းတွေပေးပြီး သဘာဝဘေးကာကွယ်ရေးအတွက် လိုအပ်တဲ့ Facility ဘာမှမထောက်ပံ့နိူင်တဲ့ ကိုယ့်အဖွဲ့အစည်းကိုဘဲ အားမလိုအားမရဖြစ်မိပါတယ်။ မြန်မာလူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကို နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းတွေလောက် အထင်မကြီးတော့တဲ့စိတ် ရွာသားတွေရင်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေပါပြီ။

ပြောချင်တာက တိုင်းရင်းသားလူမှုရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကို နိုင်ငံတကာနဲ့ယှဉ်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးပေးနိုင်သူ ဟာ အစိုးရလား နိူင်ငံခြားကအလှုရှင်အဖွဲ့အစည်းတွေလား ဆိုတာစဉ်းစားလို့မရအောင်ပါဘဲလို့ အထက်ပါ ပို့စ်နဲ့ ရွာသူရွာသားအပေါင်းကို ခေါင်းစားလိုက်ရပါကြောင်း။

Shwe Ei
12th Aug 2011