ဂန္ဒီနှင့်ပြူးကျယ်မတို ့ဖိနပ်တဖက်ပေါ်အမြင်

လူတော်တော်များများ ့မဟာဓမ္မဂန္ဒီရဲ ဖိနပ့်တစ်ဖက်အကြောင်း ကိုဖတ်ခဲ ့ဘူးမှာပါ။ဖတ်ဖူးခဲ ့ရင်လည်းမှတ်မိအောင်ထပ်ဖတ်ကြည့်မယ်နော်

တခါကဂန္ဓီဟာ ခရီး တခုကို ရထားစီး သွားဖို့ ရထားဘူတာကိုရောက်လာခဲ့ပါတယ်။သူရောက်လာတယ်ဆိုရင်ပဲ ရထားက စတင်ပြီး ထွက်ခွါဖို့
ဘီးစလှိမ့်နေပြီ။ ဒီတော့ ဂန္ဓီကြီးလည်း ရထားပေါ် ကမန်းကတန်းတက်လိုက်ရတယ်။ရထားခြေနင်းခုံနဲ့ သူ့ရဲ့ခြေထောက်တဘက်တိုက်မိပြီး သူ့ရဲ့ဖိနပ်တဖက် ဟာ
ရထားအောက်သံလမ်းပေါ်သို့ ကျသွားခဲ့တယ်။ဒီတော့ ကျန်နေတဲ့ ဖိနပ်တဖက်နဲ့ ဂန္ဓီရထားပေါ်ကို သေချာရောက်သွားတယ် ဆိုရင်ပဲ ဂန္ဓီက ကျန်နေခဲ့တဲ့ ဖိနပ်တဖက်ကိုကမန်းကတန်းချွတ်လိုက်ပြီး စောစောကကျသွားတဲ့ ဖိနပ်ရှိမှန်းသိပြီး ကျန်နေတဲ့ဖိနပ်ကိုပစ် ချလိုက်ပါတယ်။
သူ ဒီလိုလုပ်တာကို ဘေးမှာ ရှိနေတဲ့ လူတယောက်တွေ့တော့ “ဘာလုပ်တာလဲဗျ…။ ဘာဖြစ်လို့ ကျန်နေ တဲ့ ဖိနပ်တဖက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ရတာလဲ။”
လို့မေးတယ်။ အဲဒီအခါမှာ ဂန္ဓီကြီးက အခုလိုပြန်ဖြေခဲ့သတဲ့။ “ကျနော့်ဆီမှာကျန်နေခဲ့တဲ့ဖိနပ်က ဘာမှလုပ်လို့မရတော့ ဘူးလေ။ ဒီတော့ ခုနကျသွားတဲ့
ဖိနပ်နေရာနားရောက်အောင် ကျန်နေတဲ့ ဖိနပ်တစ်ဖက်ကို ပစ်ထားခဲ့လိုက် တော့တွေ့တဲ့သူက ဖိနပ်တရံ ဆိုရင် စီးလို့ရတာပေါ့ဗျာ။” “တဖက်တည်းဆိုရင်
ကျနော့်အတွက်လည်း တယ်… အသုံးမဝင်လှဘူး။ အခြားသူလည်း အသုံးမဝင်ဘူး လေ။ အခုလိုတရံလုံးရတော့ သူ စီးလို့ရသွားတာပေါ့။” လို့ပြန်ဖြေခဲ့ပါတယ်။
်from ( မောက္ခ မဂ္ဂဇင်း )

ဒီစာလေးကိုတော့ လူတိုင်းကြားဖူး ၊ ဖတ်ဖူးကြမယ် ထင်ပါတယ်။

ဒီစာလေးကို ကျမတို့ ဖတ်ရတော့ ကျမတို ့
သူငယ်ချင်းတွေ တော်တော် နှစ်သက်ခဲ့ကြတယ်။ ဒီအထဲမှာမှ ပြူး-ကျယ် မ ဆိုတဲ
့ကောင်မလေးက အရမ်းကို နှစ်သက်တယ်။ သူမတစ်ခုခု ပြောတယ် ဆိုရင်. .

“ မင်းတို့ ဂန္ဓီကြီး ဖိနပ်တစ်ဖက်ကိုပါ ပစ်လိုက်သလို ကိုယ်မသုံးတော့ပေမဲ့
သူများ အတွက် အသုံးဝင်အောင် ကြိုးစား ၊ စဉ်းစားသင့်တယ် ။ ”
လို့ အမြဲပြောလေ့ရှိတယ်။ ပြီးတော့ …

“ မင်းတို့ မှတ်ထား.. ၊ ငါလည်း တစ်နေ့ ကြုံခဲ့ရင် ဂန္ဓီ လိုမျိုး
ဖိနပ်ပစ်ချပြီး ကို်ယ်အသုံးမဝင်တော့တာကို သူများ အတွက် မသုံးတည့်အောင်
လုပ်ပြဦးမယ် ။ ”
လို့ အမြဲတမ်း ပြောလေ့ရှိတယ်။

်ပြူးကျယ်မ ဆိုတဲ
့အမည်က..သူမကမျက်လုံးပြူးပြူးနောက်စကားပြောအလွန်ကြိးကျယ်ပါတယ်။
သူမပြောနေကြစကားကတော့..”ငါကလေ..နေ့စဉ်အသုံးဆောင်တွေကို..ကောင်းတာဘဲသုံးချင်တယ်..တခါတရံသုံးတဲ
အရာကိုတော့ဈေးသက်သာတာဘဲသုံးမယ်.။…ဒါကြောင်နေ ့စဉ်စိးနေတဲ ့ဖိနပ်ကိုအကောင်းစားဘဲစီးမယ်..။ပွဲတွေဘာတွေတက်ရင်တော့..ခဏတာအလှပေါ ့”

အဲ ့သလိုမဆီမဆိုင်စကားတွေ ကိုကြိးကြိးကျယ်ကျယ်ပြောတတ်လို ့
သူမကိုသူငယ်ချင်းများကပြူးကျယ်မ လို ့အမည်ပေးကင်ပွန်းတပ်ပါတယ်။

တစ်နေ ့တော့ကျောင်းပိတ်ရက်မှာသူငယ်ချင်းတွေ နဲ ့အတူပြူး-ကျယ်မ
လည်းစကော့ဈေး ့ထဲသို ့သွားရအောင်ရောက်လာပါတယ်။

စကော့ဈေး(ဗိုလ်ချုုပ်ဈေး)ကမြိုထဲဆိုတော့လမ်းလျှောက်သွားလို့မရပါဘူးကားစီးမှရောက်တယ်လေ…။
ဒါကြောင် ့ကားစီးဘို
့မှတ်တိုင်မှာစောင့်နေပါတယ်..။ကားကလည်းအပြိုင်မောင်းလာတဲ
့ကားပါ.ရန်ကုန်ဘဲလေ..သိတယ်ဟုတ်

သူထက်ငါအလုအယက်ကားပေါ်တက်ကြရပါတယ်….သူငယ်ချင်းကားပေါ်တက်အပြိး.နောက်ဆုံးပြူး-
ကျယ်မလည်းကားပေါ်မရောက်တရောက်မှာ..စပယ်ယာက…”မောင်း..ဆရာရေ..”..အဆုံးမှာ..ကားကထွက်ပါတယ်..။
ပြူးကျယ်ကားပေါ်အရောက် သူမရဲ ့ဖိနပ်တဘက်ကအောက်မှာကျန်ခဲ ့ပါတယ်။
ရုတ်တရက်ပြူးကျယ်မလည်း စပယ်ယာရဲ ့အကျီရင်ဘတ်ကိုအတင်းဆွဲရင်း…”ဟေ့….ရပ်ရပ်…။
တပြိုက်နက်တည်းသူငယ်ချင်းတွေဘက်လည်း“ ဟေ ့ .နင် တို ့သွားထားနှင့်။ ငါနောက်ကားးနဲ ့ လိုက်လာမယ် ။ ”
လို ့ပြောပြိး..သူမက ဒရိုင်ဘာက ိုကားရပ်ဘို ့ထပ်အော်လိုက်ပါတယ်..သူမရဲ့ပြူးတူးပြဲတဲ အသံကြောင့် ဒရိုင်ဘာလည်းကြောက်အားလန် ့အားနဲ
့ကားကိုဘရိပ်အုပ်ရပ်လိုက်ရပါတယ်..။

သူငယ်ချင်းတွေ က “ ဟဲ ့.. ဘာဖြစ်လို ့လဲကွ။ နင်ဘာဖြစ်လို ့လည်း. . ။ ”
ဆိုတော့ သူမ က . .

“ ငါ့ဖိနပ် တစ်ဖက် ကားအောက်ကို ပြုတ်ကျသွားလို့ကွ.။ ”

သူငယ်ချင်းတွေကလည်း အရင်က သူမပြောနေကြ ..“ တစ်နေ့တော့ ငါ်လည်း ဂန္ဓီ လိုလုပ်ပြဦးမယ်။ ” ဆိုတဲ့ စကားလေးကို သတိရတော့. . .

“ ဒါဆို အတော်ပဲလေ..၊နင်.. ဂန္ဓီ လို လုပ်ပြမယ် ဆို အခု နင် လုပ်ပြဖို့အခွင့်ကောင်းပဲကွ။ နင့် ကျန်နေတဲ့ ဖိနပ် တစ်ဖက်ကို ချွတ်ပြီး ခုန ကျတဲ့
နေရာ ရောက်အောင် ပစ်လိုက်လေကွာ။ ”

ဒီတော့ သူမက ဘာပြောလဲ ဆိုတော့….

“ အို..နင်ကလည်း..နင်တို ့ဒိကားနဲ့ လိုက်သွားတော့.. ၊ ပြီးရင် လမ်း 30မှာဆင်းပြီး စောင့်နေ.။ ငါ နောက်ကားစီးပြီးလာခဲ့မယ် ။ ”

ဆိုပြီး ဘာမပြော ၊ ညာမပြောနဲ့ အရှိန်နဲ ့ရပ်ခါစ ကားပေါ်ကနေ
ခုန်ဆင်းသွားပါလေရော။ ( ကျမတို့က ရန်ကုန်ကသူတွေ
လေ..မိန်းကလေးပေမယ့်တခါတရံ ကားတွေကို တွယ်စီးနေကြ၊ထပ်စီးနေကြ(ဖယ်ရီ) ၊
ခုန်ဆင်းနေကြဆိုတော့ ဒီလောက်တော့ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး .. အေးဆေးပါ။ )

သူငယ်ချင်းတွေ လည်းပြူးကျယ်ရဲ ့လုပ်ရပ်ကိုဘာမှန်းမသိပေမဲ့ ပြူးကျယ်ပြောသလို ဘဲ လမ်း30မှတ်တိုင်မှာသူငယ်ချင်းတစ်သိုက်ဆင်းပြီး သူမ့ကို စောင့်နေလိုက်တယ်။
၁၅ မိနစ်လောက်ကြာတော့ သူမက နောက်ကားတစ်စီးပြီး သူငယ်ချင်းတွေ စောင့်နေတဲ ့လမ်း 30ကို ရောက်လာတယ်။ ဒါနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကလည်း ဘုမသိ ဘမသိနဲ့ . .

“ ပြူး-ကျယ်မ ကလည်းကွာ .. ပိုလွန်းအားကြီးတယ်။ ဖိနပ် ပစ်ချတာများဒီအတိုင်း မှန်းပြီး ပစ်လိုက်လည်း ရတာပါပဲကွာ။ တကူးတကကြီးသွားပြီး
နေရာတကျဖြစ်အောင် သွားချစရာ မလိုပါဘူးကွ။ ”
လို့ ပြောတော့ ..သူမက. . .

“ အဟီး..။ သွားပြီးတော့ ပစ်တာ မဟုတ်ဘူးကွ။ သွားပြန်ကောက်တာ။ ”

“ ဘာ…..))))))

နင်ပြောတော့ နင်သာကြုံရင် ဂန္ဓီ လိုမျိုး ဖိနပ် လွှင့်ပစ်ပြမယ် ဆို…။အခုတော့ နင်က အခွင့်အရေးရတာတောင်မှ….။ ”

သူငယ်ချင်းများရဲ ့ထောပနသံကောင်းချီးသံအဆုံးမှာတော့တော့ သူမက ရယ်ကျဲ ကျဲ
ပြုံးပြုံးရင်း. . .

“ ငါ့ဖိနပ်က MK ကဝယ်တာလေ ဘတ်နဲ ့ဟဲ ့၁၅၀ဝ တောင်ပေးရတာဘတ်ဈေးကလည်း၃၂ကျပ်နဲ ့လေ..ကွ။

ပြီးတော့ ဝယ်ထားတာ တစ်ပတ်တောင်မှ ရှိသေးတာ မဟုတ်ဘူး။ အသစ်ကြီး ။
နောက်ပြီး နင်တို ့နဲ ့ရှေ ့ဆက်ပြီ မြို့ထဲ သွားရဦးမယ်လေ။

ဂန္ဓီ ဖိနပ် မပါတာက ဟိုးအရင်က ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ခေတ်က ဖိနပ် သေချာစီးကြသေးတာ မဟုတ်တော့ ဒီအတိုင်းသွားလည်း ပြဿနာ မရှိဘူး။

အခုဟာက ငါတို့က မြို့ထဲကို ဖိနပ်မပါပဲ သွားရင် အားလုံးက ငါ့ကိုဝိုင်းကြည့်မှာပေါ့။ ဖိနပ်ဆိုင် မရောက်မချင်း ဒီလိုကြီး ဘယ်လိုလုပ်
လျှောက်မလဲ…….ဒါကြောင့်မို့ပါကွာ… အဟီး

နောက်တစ်ခါတော့ ကြုံဦးမှာပေါ့…….အခုတော့ ခွင့်လွှတ်ကွာ .. ပြီးတော့ဘယ်သူ့မှလည်း လျှောက်မပြောနဲ့နော် ….အဟီး

သူများတွေ..သိသွားရင် ငါတော့ သွားပြီ…၊တသက်လုံးလေကျယ်လာခဲ ့သမျှ…ဟီး
”

ကဲ..။ ဂန္ဓီကို အားကျပြီး ဂန္ဓီလိုမျိုး ဖိနပ် လွှင့်ပစ်ချင်တယ် ဆိုတဲ့
ပြူး-ကျယ်မ တစ်ယောက်အကြောင်းပါ။ ဘယ်သူ့မှ မပြောရဘူးနော်…၊ အဟဲ..
ရေးပြလိုက်တာပါ။

ဂန္ဓီကြီးရဲ ့ဖိနပ်ကိုလည်းကြည့်ပါအုံး

ပြူး-ကျယ်မဧ၊်ဖိနပ်ကိုကြည့်ပါ

အဲ ့ဒိပြူး-ကျယ်မက…

ချစ်ခင်လေးစားသော
ရွှေအိမ်စည်

ကျမတို ့တွေ ရဲ ့ဘဝမှာအောင်မြင်ကျော်ကြားသူ၊ လူတွေလေးစားချစ်ခင်သူတွေက အကြောင်းမဲ ့သက်သက်တော ့အောင်မြင်ကျော်ကြားလာကြတာ၊ လူတိုင်းလေးစားချစ်ခင်လာတာမဟုတ်ပါဘူး…ကျမတို ့အတုယူအားကျကြပါသော်လည်းသူတို ့လိုတော့
အရာအားလုံးလိုက်မလုပ်နိုင်ကြပါဘူး…ဒါတွေ ကကျမအတွက်တော့သင်ခန်းစာကောင်းပါဘဲ..ကိုယ့်ကိုကိုယ့်အရင်ပြင်ဖို ့လိုတယ်ဆိုတာ့