နောက်ဆုံးကဗျာ

နောက်ဆုံးကဗျာ

အကြောက်ဆုံးသောအရာလေးက အမုန်း
အလိုချင်ဆုံးတမ်းတမှုက အကြင်နာ
ဖေးမလှည့်ပါကွာ အတွေးညတွေထဲမှာ
မွန်းကျပ်နေစဲ

ဆွံအသွားတဲ့နှလုံးသား အသုံးချခံခဲ့ရခြေပြီ
ခရမ်းရောင်လွင်ပြင်အနားမှာ
မင်းပေးခဲ့ဝေသနာတစ်ချို့ စာသားတစ်ပုဒ်ငါရေးလို့ပေါ့

ပုပ်အစ်နံ့စော်နေတဲ့ မေတ္တာတစ်မျိုးကို
မာယာလေးနှောပြီး မုသားပန်းကန်တစ်ချက်ပေါ်မှာ
လှပစွာ ဘယ်လိုပဲဖန်တီး ဖန်တီး
ခဏတာအတွက်တော့ စံရတာပေါ့လေ

ရှိပါစေတော့ ကာရန်တွေကိုရိုက်ချိုးခဲ့ငါ
ဆက်ရန်စာသား ရှာမရပြီမို့
ငါကတော့လေ ဖန်တီးမှုတိုတာ
နောက်ဆုံးသောကဗျာ

ကာရံ{13.3.2014}

အမြဲစိမ်းတောလေး ဖန်ဆင်းပေးလှည့်ပါ

မျှော်လင့်ချက်တစ်ဖက်ကမ်းမှာ အလွမ်းမိုးတွေချွေကျနေတယ်
ရိုးတံပြိုင်းပြိုင်းမို့ မေတ္တာတိမ်တိုက်လဲ အုံ့စိုင်းလို့နေခြေပြီ
ရွက်ခြောက်မဝေတော့တဲ့ ကမ်းစပ်နံဘေးမှာ
အကြင်နာရေလှိုင်းလဲ နီးတစ်ခါ ဝေးတစ်လှည့်ပေါ့

အလွမ်းတွေကိုစု ငါတစ်ယောက်ထဲခရုကောက်ခဲ့ဖူးတယ်
စုဆောင်းထားခဲ့တာ ၁၅၀ဝ ပြည့်လုလုမို့
ထွေးပွေ့ယုယခဲ့ သူမသိခဲ့တာတော့ သေချာတာပေါ့

အရူးတစ်ပိုင်းမို့ စူးစမ်းဖူးခဲ့တဲ့အချစ်ကလေ
ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး

ရေပြင်ကငြိမ်ချင်ပေမယ့် ချစ်မိုးစက်လေး သက်ဆင်းတော့လဲ
ချစ်ရတက်ရယ် ခက်ပြင်းပြင်းလေး ဂယက်ထဖူးပါတယ်
တစ်သက်စာရူးရပြီလား

မုန်တိုင်းကလေးအိပ်မက်အပေးမှာ
ထစ်ချုန်းမိုးရွာဖြိုးစဲမို့
လမင်းရယ် အဝေးပြေးလေရော့သလား
ရင်မှာအပူမိပြီမို့ ကြင်နာသူသိရင်လေ
အမြဲစိမ်းတောလေး ဖန်ဆင်းပေးလှည့်ပါ

ကာရံ{14.3.2014}