johnnydeer ဘော့လုံးပွဲ တစ်ပွဲ ကန်တယ်…. တစ်သင်းက ညစ်ပြီး နိုင်နေတယ်….ဒါပေမယ့် ခြေအနေအထားက မကောင်းတော့ဘူး…သေချာပေါက်လောက်နီးပါး ရှုံးတော့မယ်… ရှုံးနေတဲ့ အသင်းကလဲ ပရိတ်သတ် အားကိုးနဲ့ ကဘောက်တိ ကဘောက်ချာ ကန်နေတယ်… ဒိုင်ကလဲ ဒိုင်လို့ သာ ပြောရတာ… နိုင်တဲ့အသင်း ဂျာစီပေါ်က ဒိုင်ဂျာစီ ကြီး ထပ်ဝတ်ပြီး နိုင်တဲ့ အသင်းဘက်ကို ညစ်နိုင်သလောက် ညစ်ပေးနေတယ်… လုံခြုံရေးစောင့်နေတဲ့ သူတွေကလဲ လုံခြုံရေးလို့သာ ပြောရတာ…နိုင်တဲ့ အသင်းကလူတွေပဲ ဂျာစီ ပြောင်းဝတ်ထားကြတာ… တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ကပ်ခါရှိသေး…. ရွှီး… .ဖောင်းဘော… နိုင်တဲ့ အသင်းဘက်ကကြီး အမြဲ ကန်ခွင့်ရနေတယ်… ဧရိယာအတွင်းထဲရောက်ရင် ပယ်နယ်တီ ချပေးဖို့ ဒိုင်ကလဲ ပါးစပ်မှာ ခရာက အဆင်သင့်… ရှုံးတဲ့ အသင်းကလဲ […]
Paing Layအူးမာဃ ရဲ့ တောင်းဆိုမှုကြောင့် Sexy Pose နောက်တစ်ခု ရေးဖြစ်ရပါကြောင်း ဝန်ခံပါသည်။ 😀 ကျွန်တော် အခုရေးမှာက အရိုး နဲ့ပတ်သက်လို့ ကြုံဖူးတဲ့ Sexy Pose အကြောင်းပါ။ အရိုးဆိုတာ ခင်ဗျားတို့သိတဲ့ တိရိစာ္ဆန်အရိုးကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ လူအရိုးပါ။ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် အရိုး နဲ့ အမွှေးအမျှင်ပဲရှိတာပါ။ သူက သီချင်းလည်း ရေးတဲ့ အပြင် စာရေးဆရာ ဗာဟီရ အစုံလုပ်တဲ့သူပေါ့ဗျာ။ သူနဲ့ ကျွန်တော် ခင်တာ အခုမှ မဟုတ်ပါဘူး။ သူလည်း သီချင်းတွေ မရေးသေးတဲ့ အချိန် ကျွန်တော်လည်း စာမရေးသေးတဲ့ အချိန် အရိုးက လမ်း၊တံတား ဆောက်လုပ်ရေးမှာလုပ်ဖူးပါတယ်။ သူနဲ့ ဘယ်လိုခင်ခဲ့တာလည်းဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ အိမ်ရှေ့မှာ လမ်းလာခင်းရင်း နဲ့ခင်ခဲ့တာပါ။ […]
kogyi mind“တကတည်း၊ သူ့မြေးမှ သူ့မြေးဖြစ်နေလိုက်တာ။ ကျွန်မသားလည်း ရှင့် မြေးပါပဲ၊ အဘွားကြီးရဲ့” “နိုင်နိုင်လည်းငါ့မြေးပဲ၊ မောင်မောင်လည်း ငါ့မြေးပဲ။ ဒါပေမယ့် နင့်သားလုပ်ထားတာလည်း ကြည့်ပါဦးဟယ်” မောင်မောင်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘွားအေကြီး ချွေးမဖြစ်သူ ”မယ်အုန်း” ကိုု လေပျော့လေးဖြင့်ဖြေရှင်းနေခြင်းပါ။ ဟုတ်တော့လည်းဟုတ်သည်။ မြေးချင်းတူတူပေမယ့် သမီးလတ် ကမွေးထားတဲ့ “နို့ညှာကောင်” မောင်မောင် သည်ဘွားအေကြီး၏ အချစ်ဆုံး။ အသည်းနှလုံး။ ဒီကလေးအခါလည်လောက်ကတည်းက ကံဆိုးသူ “သမီး” က မီးတွင်းထဲ ဆုံးသွားခဲ့သည်။ မောင့်မောင့်ထက် အကြီး “မလေးငယ်“ ကအိမ်ထောင်ခွဲသွားခဲ့ပြီ။ အဖေလုုပ်သူက ဝေးလံခေါင်ဖျားသော “ကြံခင်းမြို့၊ ဘိလပ်မြေစက်ရုံ” တွင် နေ့စားဝန်ထမ်း။ ခေတ်အခါကလည်း ဘာတွေဖြစ်နေမှန်းဘွားအေကြီးမသိ။ ရှစ်လေးလုံးဆိုလား၊ ရှစ်သုံးလုံးဆိုလား သူများတွေပြောနေတာကိုတော့ ကြားသည်။ ဒို့အရေး၊ ဒို့အရေးဟု အော်နေသံတွေက သူနေထိုင်ရာ “ရေကျော်” […]
အခုရေးမယ့် ပို့စ်ကို ရွာသူားအားလုံး ညစ်ညမ်းသည်ဟု မထင်စေချင်ပါ။ ဆရာအကြည်တော် ၏ ဟာသအမြင်အဖြစ် မြင်စေလိုပါသည်။ @ Paing Lay အခုခေတ် မော်ဒယ်လ်တွေများ ကော့၊ကော်၊ ကန်၊ကား ပြီး Sexy Pose ပေးတာလောက်တော့ ပျင်းသနားတာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ မွေးကတည်းက Sexy ဖြစ်ပြီးသား။ ခင်ဗျားတို့သိပ်သိချင်သလား သိချင်ရင်လည်း ပြောပြရတာပေါ့ဗျာ။ ဒီလိုဗျ။ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်ကဆိုရင် အဖေက ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမ ရယောက်မှာ အကြီးဆုံးအတွက်ပဲ အကျီတစ်ထည်ဝယ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ မောင်နှမက တစ်ယောက်ကို ၂နှစ်စီခြားတော့ အကြီးဆုံးက မတော်တော့ရင် အကြီးရဲ့ အကျကို အငယ်တွေက လက်ဆင့်ကမ်းဝတ်သွားရတယ်။ ကျန် ၄ယောက်အတွက် ပြဿနာမရှိပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အငယ်၃ယောက်က ပြဿနာဖြစ်လာတယ်။ […]
Mee Wahအရင်တုန်က နာမည်ကျော် အိမ်ဆောက်လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လက်သမားဆရာကြီး တစ်ယောက်ဟာ အသက်ကြီးလာတဲ့အတွက် အလုပ်ကနေ အနားယူဖို့အတွက် ပြင်ဆင်နေသတဲ့။ ဒါနဲ့ ဆရာကြီးဟာ သူအလုပ်ရှင်ကို အကျိုးအကြောင်းပြောပြပါတယ်။ အိမ်ဆောက်လုပ်ငန်းကို စွန့်ခွာပြီး မိသားစု နဲ့ သိုက်သိုက်ဝန်းဝန်း နားနားနေနေ နေဖို့စိတ်ကူးထားတဲ့အကြောင်းပေါ့။ ပိုက်ဆံကတော့ အရင်တုန်းကလို ဝင်တော့မှာမဟုတ်မှန်းသိပေမဲ့ အသက်ကြီး လာတော့ နားချင်ပြီးလို့ သူကပြောသတဲ့။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စုဆောင်းထားတာလေးနဲ့တော့ အဆင်ပြေမှာပါလို့လည်း အလုပ်ရှင်ကို လက်သမားဆရာကြီးကပြောသတဲ့ကွယ်။ သည်စကားကိုကြားရတော့ ကန်ထရိုက်တာကြီး အတော့ကိုစိတ်မကောင်းဖြစ်သွားတယ်။တကယ်တော့ သူ့လုပ်ငန်းမှာ ဒီလက်သမားဆရာကြီးက အခရာပဲလေ။ အင်မတန်လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိတဲ့ လက်သမားကြီးပေါ့။ လက်ရာလည်းအင်မတန်ကောင်းတဲ့ သူဆိုတော့ တော်တော်နှမြောသပေါ့။ အေးလေ…သူလည်းအသက်ကြီးပြီဆိုတော့ နားချင်မှာပေါ့။သူ့ဘက်ကကြည့်ရင် တရားပါတယ်လို့ အလုပ်ရှင်ကတွေးပါတယ်။ ဒါနဲ့ အနားမယူခင်မှာ အိမ်တစ်လုံးတော့ မဖြစ် ဖြစ်အောင် ဆောက်ပေးပါဦးဆရာ ကြီးရယ်၊ကျွန်တော်ကို […]
alinsett . . . . အရှေ့အရပ်ဆီမှာ ရောင်နီသန်းနေပြီဖြစ်စေ. . .အနောက်အရပ်ဆီမှာ ဆည်းဆာအရိပ်တို့ လွှမ်းအုပ် အိပ်စက်တော့မည်ဖြစ်စေ . . . ဒီတစ်နေ့တာအတွက် ကိုယ် လူဖြစ်ကျိုးနပ်ခဲ့တာ မနပ်ခဲ့တာတွေအကြောင်း. . .ကိုယ့်ဘာသာ ပြန်တွေးနေပေမယ့် . . . ကိုယ်တကယ်တွေးနေတာက ကိုယ့်အကြောင်းစစ်စစ်မှ ဟုတ်ပါလေစလို့ တလှည့်ပြန်တွေးနေရတယ်ဆိုရင်တောင် အတွေးဆိုတာ. . .အရေးပါတာတွေလို့. . .အမည်တပ်ပြီး . . . မရေးမပါတာတွေကို ရေးရေးလေးမြင်ရုံမျှနဲ့ အလုပ်တစ်ခုလို အဟုတ်လုပ်လိုလုပ် မဟုတ်တရုတ် စိတ်ကူးတွေက အာရုံပေါ်မှာအရုပ်လို ထင်လိုထင်နေလားဆိုပြီး အစွန်းရောက်တတ်တော့လည်း တခါတရံမှာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် မသိတော့သလိုမျိုးနဲ့ နေ့တွေညတွေ တရွေ့ရွေ ့ ပြောင်းလဲသွားသွား မပြောင်းလဲပဲ ရှိရှိ […]
SawAungနံနက်စောစော မိုးရွာပြီးကာစ အိမ်ရှေ့သစ်ပင်ဖျားတို့မှ မိုးစက်ကလေးများကျသံကို ကြားကြားခင်း ကျွန်တော် သူမကိုသတိရလိုက်မိသည်။ နှုတ်မှ June လတောင်ရောက်လာပြန်ပြီပဲဟုတ် ပြက္ခဒိန်မှ First June ကိုကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိ၏။ မိုးစက်ကလေးတွေနှင့် အပြေးလာသည် June ကိုသူမ သိပ်သဘောကျသည် ကို ကျွန်တော်သိသည်။ ယခုအချိန်မှာများ သူမစိတ်နှင့်ကိုယ် တစ်ထပ်တည်းကျနေပြီလားဟု ကျွန်တော်တွေး နေမိသည်။ June ဆိုသည့် အသံကြာသည်နှင့်ပင် သူမကိုကျွန်တော်ပြေးမြင်မိလိုက်၏။ သူမနှင့် June သည် ခွဲခြားလို့မရသော သက်ရှိတစ်ခုနှင့်နာမတစ်ခု ဆက်စပ်နေသော အရာဖြစ်နေသည်။ ရိုးရှင်းသောအရာများ သည် ဆန်းပြားသောအရာများထက် ပိုပြီးတက်ရှိုင်းလွန်းသည်ဟု သူမနှင့်တွေ့မှ ယုံကြည်စွာလက်ခံလိုက် ရသည်။ မိန်းမတစ်ယောက်၏စိတ်ထားနှင့်လက်များသည် နူးညံ့စွာပင် အရာရာကိုပုံဖော်စွမ်းရှိသည်ဟု သူမက သက်သေပြသွားခဲ့၏။ သူမ၏နာမည်သည် June နဲ့နီးနီးစပ်စပ် (သို့) နီးနီးကပ်ကပ်ဖြစ်နေသည့် […]
Mr. MarGaဇွန်လ…… မိုးရာသီထဲ ဝင်နေပြီဖြစ်သော်ငြားး မိုးမရွာချိန်တွင်တော့ ပူပါသေး၏။ မန်းမြေမို့ နေမင်းသည် သူ့အင်သူ့အားကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်ကိုး။ ထို နေပူပူတွင် မောင်မာဃတစ်ယောက် လေပူအတိုးခံကာ ဆိုင်ကယ်ကို အသော့နှင်နေချေ၏။ လက်မှ နာရီကိုလည်း မကြာမကြာ ကြည့်နေပေသည်။ အတော်ကို ကသောကမျော ဖြစ်နေပုံ ပေါက်ပါ၏။ ထိုကဲ့သို့ ကသောကမျော ကပြာကယာ သွားနေရခြင်း အကြောင်းရင်းကို လင်းရမည် ဆိုပါလျှင် ယမန်နေ့ညကို ပြန်လည်သွားရောက်ရချေမည်တမုံ့။ ယမန်နေ့ညက…... မောင်မာဃ ကဘာ့ဖလားပွဲကြည့်ရန် အားတင်းနေချိန်မို့ စောစောအိပ်ရန်ပြင်နေမိသည်။နှစ်ပွဲဆက် ကြည့်မည်ဟု အားခဲထားသည်ကိုးး။ ထိုသို့ဖြင့် မှေးတေးတေး ဖြစ်နေခိုက်ဝယ်…. အနားမှာချထားသောဖုန်းက ထ. ကာ မြည်ပါတော့သည် သို့ဖြင့် အိပ်ချင်မူးတူး ဖုန်းထကိုင်ချိန်ဝယ် တစ်ဖက်မှ ဆက်လာသူကား ဖတ်ရွေး ဥက္ကဋ္ဌကြီး မစ္စတာကြီးမိုက် […]
ေရႊမိုးတိမ္ရန်ကုန်မှာရေတွေကြီးတယ် ကြားတော့ မန်းလေးမှာရေကြီးဖူးခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်နှစ်ကို ပြန်သတိရတယ် ။ လွန်ခဲ့သော ရ နှစ် ကိုယ်က UFL ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူ ဘဝပေ့ါ ။ အဲ့နေ့ က နေ့လည်ပိုင်းလောက်ကစပြီး မိုးတွေတောက်လျှောက်ရွာတော့ ညနေကျောင်းဆင်းချိန်လည်းကျရော ရေတွေကြီးတာ ဒူးခေါင်းလောက်ရောက်ရော ။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာလည်း ရေတွေအပြည့်ပေ့ါ ။ ကိုယ်ကလည်း ဆိုင်ကယ်စစီးတတ်တာမကြာသေးဘူး ဒီရေကြီးနေတဲ့အထဲမှာ ဘယ်လိုမှ ကိုယ့်ဖာကိုယ် ဆိုင်ကယ်မောင်းပြီး မပြန်ရဲဘူး ( ပြန်ရင်လည်း ဆိုင်ကယ်စက်ရပ်နိုင်ချေ က 90 ရာနှုန်းလောက်ရှိတာကိုးး ) ။ အိမ်ကို ဖုန်းဆက်တော့ ဖေဖေ က သူ ကား နဲ့လာကြိုမယ်ပေ့ါ ကျောင်းမှာပဲစောင့်နေဆိုပြီးပြောတယ်။ ဖြစ်ချင်တော့ ကိုယ့်ကို ပိုးနေတဲ့ ဆေးကျောင်းက ကောင်လေးတစ်ယောက်က ကျောင်းကိုလိုက်လာပြီး သူအိမ်ပြန်ပို့ပေးမယ် […]
manawphyulayစာဖတ်ပရိသတ်တွေအတွက် အောင်မြင်မှုသည် မိမိကိုယ်တိုင် ဖန်တီးမှုသာ အရေးပါသည်ဆိုသည့် အကြောင်း အရာလေးတစ်ခု ပြောပြချင်ပါတယ်။ ကျွန်မ စီးပွားရေးဒီပလိုမာတက်တုန်းက စီးပွားရေးလောကမှာ အခြေစိုက်နေတဲ့ လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးရဲ့ ပြောကြားချက်လေးကို နားထဲမှာ ဇာတ်လမ်းတိုလေး တစ်ခုကို ယခုတိုင် ကြားယောင်နေဆဲပါပဲ။ ဇာတ်လမ်းလေးက တိုပေမယ့် ဇာတ်လမ်းက ပေးတဲ့ အသိပညာကတော့ ဘဝအတွက် တစ်သက်မှတ်စရာလို့ ယူဆမိတဲ့အတွက် ပြန်လည် မျှဝေလိုက်ရခြင်းပင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဘဝမှာ အောင်မြင်ဖို့ အတွက် ဘယ်နေရာမှာ ဘယ်ဒေသရောက်ရောက် ကံ၊ ဉာဏ်၊ ဝီရိယကိုသာ အားကိုးပြီး ကြိုးစား လုပ်ဆောင်ရမယ်ဆိုတဲ့ အသိလေးတစ်ခုလည်း ထပ်မံရရှိလာပါတယ်။ မိမိကိုယ်တိုင် ကြိုးစားမှရမယ်။ ဇွဲ ရှိမှရမယ်။ ဘာကြောင့်ဆိုတာ တွေဝေစရာမလိုပါဘူး။ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုမှာ ပညာမတတ်တဲ့လူငယ်တစ်ဦးဟာ ရရာအလုပ်တစ်ခုဝင်လုပ်နေပါတယ်။ သူလုပ်ဆောင်ရတဲ့နေရာကတော့ ဘုရားကျောင်းမှာရှိတဲ့ ခေါင်းလောင်းကြိုးဆွဲရတဲ့ […]
Novyမီမီရဲ့ ရှက်တတ်ရင် သေလို့ရတယ် @kai ဆိုတဲ့ပိုစ်ကို ဖတ်ပြီး သူကြီးသေသင့်မသေသင့် ဆိုတာလေးကိုစဉ်စားနေမိတယ် ရှက်တယ် မရှက်ဘူးဆိုတာကတော့ ခံယူသူရဲ့ စိတ်နဲ့ဘဲသက်ဆိုင်ပါလိမ့်မယ် ကိုယ့်အတွက်ကဒီကိစ္စကရှက်စရာလိုယူဆရပေမဲ့ တစ်ခြားသူအတွက်ကတော့ ရှက်စရာဖြစ်ချင်မှဖြစ်ပါလိမ့်မယ် ဘယ်သူသေသေ ငတေမာရင်ပြီးရောဆိုတဲ့ စကားကိုအားပေးချင်းမဟုတ်ပါ ရှက်တိုင်းလဲသေလို့မရပါဘူး သူကြီးကောင်းလားဆိုတော့ မကောင်းပါဘူး ဒါကြောင့် သူကြီးသေသင့်တယ် ဘာကြောင့်လည်းဆိုတော့ “ငါပြောသလိုလုပ် ငါလုပ်သလိုမလုပ်နဲ့” ခရက်တစ် တူ San Hla Gyi (သဂျီးခိုင် မှားသလား။ မှားတာပေါ့ အကြီးအကျယ်ကို ခဏ ခဏ မှားတယ်။ အားလုံး ညာဘက် ကော်လံဒေါင့်က စည်းကမ်းချက် နံပါတ် ၆ ကို ဖတ်ကြည့်ပါ။ “လူမျိုးရေး ဘာသာရေး အသားအရောင် ခွဲခြားမုန်းတီးမှု ဖြစ်စေသော စာများ မတင်ရ” တဲ့။ ကဲ […]
‘ဟုတ်တယ်….ယွန်း ကိုယ်ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားပြီ’ မောင့်ဆီက စကားသံကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မလက်ထဲက ကော်ဖီခွက်က ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို တော့ ပြုတ်ကျမသွားပေ။ တင်းတင်းကြပ်ကြပ်တော့ ဆုပ်ကိုင်ထားမိသည်။ ဟန်မပျက်ဘဲ ကော်ဖီခွက်ကို နှုတ်ခမ်းဖြင့်တေ့ရင်း မောင့်ကိုတစ်ချက်မော့ကြည့်မိသည်။ မောင့်မျက်နှာပေါ်တွင် ပြတ်သားသည့် အမူအရာမှ တစ်ပါး ထူးခြားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုမတွေ့ပေ။ အခန်းထဲတွင် ရေနွေးဆူသံပင် ကြားရသည်အထိ တိတ်ဆိတ်လွန်းလှသည်။ ဘလက်ခ်ကော်ဖီတစ်ခွက်ဖျော်ဖို့ သကြားအနည်းငယ်နှင့် သံပုရာသီးတစ်စိတ်ကို ထည့်လိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်မှုအား ကျွန်မမှစတင် ပြန်လည်ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ‘မောင်….သေချာပြီပေါ့’ ကျွန်မထပ်မေးလိုက်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းမှာ မောင်ကခေါင်းတစ်ချက်သာ ငြိတ်ပြရုံသာငြိတ်ပြသည်။ ကျွန်မ မောင့်ကိုတစ်ချက်ပြုံးပြလိုက်သည်။ ကျွန်မမောင့်ကိုကြည့်တော့ မောင်သိပ်စိတ်ကျဉ်းကြပ်နေပုံရသည်။ ‘ဘလက်ခ်ကော်ဖီ သောက်မလား…မောင်’ ကျွန်မအမေးကို မောင်ခေါင်းသာခါပြသည်။ ‘တစ်ခုခု သောက်ပါမောင်ရဲ့ မောင့်အတွက် ယွန်း […]
ကိုေပါက္(မႏၱေလး) “ချစ်ခြင်း တွင် ဖွဲ့ တည် ခဲ့ သော………………………” ကျနော် အောင် ပန်း မြို့ ကို ရောက ် တော့ မနက် သုံး နာ ရီ။ မြန်မာပြည်မှာတော့ ပူလောင်သော ဧပြီ လဖြစ်နေ ပေ မယ့် တောင်ပေါ်မြို့ လေးမှာတော့ ချမ်း အေး လို့ နေ ပါတယ်။ အောင်ပန်းမြို့ လမ်း ဆုံမှာ ဆင်း ပြီး မနီး မဝေးက “ရူ့ခင်းသာ”မှာ တည်း ဘို့ လမ်း လျောက်ပြီး သွား လိုက် ပါတယ်။ အလုပ်ကိစ္စ နဲ့ မကြာ ခဏ လာ ရ […]