ဆရာမ အတန်းထဲကိုဝင်လာပြီ။ ရွှေမိပိုက်ဆံ ငါးမှုးစေ့နှစ်စေ့နဲ့ခေါင်းပန်း လှန်ကောင်းတုန်း သူ့ရှေ့မှာ ငါးဆယ်တန်တွေတစ်ရာတန်တွေ ပုံခံနေတယ်။ “အောက်ပြည်အောက်ရွာ ငွေရှာရတယ်လွယ်သကိုး´´ ရွှေမိပြောလဲပြော ရှေ့ ကရှိတဲ့ ပိုက်ဆံတွေလဲသိမ်းလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါးမှုးစေ့နှစ်စေ့ကိုထပ်လှန်ပြီး “ကဲပြောထိုးကြမယ်။ပန်းစုံက ဒီဘက် ခေါင်းစုံကဒီဘက် ဘတ်(ပန်းတစ်ခုခေါင်းတစ်ခု) ကအလည်´´ ပြောပြီးလှည့်လိုက်ပါတယ်။အလည်ကိ ု ကြိမ်လုံးတစ်ချောင်းလာချတော့ ရွှေမိလှည့်မကြည့်ဘဲ “အာဟာ ဒီကြိမ်လုံးဆို ငါက ဘယ်လိုစားရမှာလဲ ဆရာမပြန်ပေးလဲ ဒီကြိမ်လုံးက ငါ့အတွက်ဖြစ်နေဦးမယ် ´´ “ဟုတ်တယ်ဟေ့ ရွှေမိအတွက် ထစမ်း ´´ ရွှေမိအခုမှကြည့်မိတယ် သူ့ဘေးမှာအုံနေတဲ့သူလဲမရှိတော့ဘူး သူတစ်ယောက်တည်း ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ငါးမှုးစေ့နှစ်စေ့နဲ့ “အယ် ဆရာမ ဟီးဟီးဟဲဟဲ´´ အလကားနေဆရာမကိုရီပြမိတယ်။ “ဆရာမ ရွှေမိကလေ အတန်းရန်ပုံငွေအတွက် ဖန်(ရန်ပုံငွေ)ရှာပေးတာ´´ “ဘာရန်ပုံငွေလဲ ရွှေမိ´´ အတန်းထဲမှာ အပ်ကျသံတောင်မကြားရပါဘူး ရွှေမိနဲ့ […]

ကိုပြော့ ဒဏ်ခံသွားရသူ တစ်ရံရော အခါက ဆိုပါတော့။ ဂမ္ဘီရဆိုတဲ့ ရွာမှာ ဂမီ္ဘရ ဆန်ဆန် ထူးခြားတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ရှိတယ်။ ခြောက်နှစ်ခွဲ ခုနှစ်နှစ် လောက်ထိ တေမိ ကျနေတာပဲ။ စကား တစ်ခွန်းမှ မပြောဘူး။ တစ်နေ့မှာတော့ မပြောစဖူး “အဘကြီး၊ အဘကြီး” လို့ ခေါ်လိုက်တယ်။ နောက်နေ့ကျတော့ သူ့ဘကြီးဟာ အုန်းပင် တက်ရာက လိမ့်ကျပြီး သေပါလေရော။ သုံးနှစ်လောက် ကြာတော့ “အမေကြီး အမေကြီး အရှည်ကြီးနဲ့ တွေ့”လို့ ပြောနေပြန်တယ်။ နောက်နေ့ကျတော့ မြေပဲ ခြွေရင်း မြေပဲပင်ထွေး အောက်မှာ ရောက်နေတဲ့ မြွေပွေးကိုက် (ပိုးထိ) လို့ ဆုံးပြန်တယ်။ သူ့အမေကြီး သပိတ်သွပ်တဲ့ နေ့မှာ ကြွလာတဲ့ ဆရာတော်ကို “ဘုန်းဘုန်း-ဒုံးဒုံး” […]

နောက်တစ်မျိုးက ‘‘ သဘာဝ လောကကြီး ကို တည်နေအောင် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်း ထားတဲ့ ဓာတ်ကြီး လေပါးကို ပြောစမ်း။’’ ‘‘ မြေ-လေ-မီး…ပြီးတော့…ပြီးတော့…’’ ‘‘ မင်းလက်ကို သန်ရှင်းအောင် ဘာကိုသုံးရသလဲ။’’ ‘‘ ဆပ်ပြာပါ ဆရာ ’’ 🙂 ၂) ရောမမြို့ကြီးတည်ဆောက်ချိန် ‘‘ ရောမမြို့ကြီးကို ဘယ်အချိန်မှာတည်ဆောက်ခဲ့တာလဲ။’’ ‘‘ ညမှာပါ’’ ‘‘ ဘာလို့ ညလို့ ပြောရတာလဲ’’ ‘‘ ဆရာပဲပြောတယ်လေ။ ’’ ‘‘ ရောမမြို့ကြီးကို တစ်နေ့တည်း နှင့် မတည်ဆောက်နိုင်ဘူးလို့’’ ၃) ရူပဗေဒ ‘‘ မိုးချိန်းရင် လျှပ်စီးလျှပ်တာကို အရင်မြင်ရ ပြီး အသံကိုနောက်မှ ကြားရတာ ဘာလို့လဲ။’’ ‘‘ မျက်စိက နားထက်ရှေ့နည်းနည်း ပိုရောက်နေလို့ခင်ဗျ။’’ […]

မတ်ဗုဒ္ဓ၏ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော လမ်းညွှန်ချက်၊ လွတ်လပ်သောအတွေးအခေါ်၊ လွတ်လပ်သော ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ် ခွင့်တို့ကို ပေးထားခဲ့သည်မှာ ဘာသာရေးသမိုင်းတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းညွှန်ချက်ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။ မည့်သည့် ဘာသာရေး၌မဆို ဤကဲ့သို့သော လမ်းညွှန်ချက်မရှိပေ။ မြတ်ဗုဒ္ဓသည် ကောသလနိုင်ငံတော်၌ ခရီးလှည့်လည်စဉ် ကေသမုတ္တိအမည်ရှိသော မြို့ကလေးတစ်ခုသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ ထိုမြို့ကလေး၌ ကာလာမလူမျိုးတို့ နေထိုင်ကြ၏။ မြတ်ဗုဒ္ဓ ထိုရွာသို့ ဆိုက်ရောက်သွားသောအခါ ကာလာမ လူမျိုးတို့ စုရုံး ရောက်ရှိလာကြကုန်၏။ မြတ်ဗုဒ္ဓကို သူတို့ အရိုအသေပေး လျှောက်ထားကြသည်မှာ “အို မြတ်စွာဘုရား မြောက်များစွာသော ရသေ့ ရဟန်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့ရွာသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အဆက်မပြတ် လာရောက်ကြပါ၏၊ ရောက်လာတိုင်းသော ရသေ့ရဟန်းတို့သည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဝါဒကိုသာ အကောင်းပြော၍ ထွန်းကားအောင် ဟောပြောကြပါ၏။ သူတပါးတို့၏ ဝါဒကိုမူကား ရှုံ့ချအပြစ်ဆို၍ […]

ငယ်စဉ်အခါ မူလတန်းလောက်တုန်းက ဖတ်ခဲ့မှတ်ခဲ့ရတဲ့ “ကျွေးမွေးမပျက် ဆောင်ရွက်စီမံ မွေခံထိုက်စေ လှူမျှဝေ၍ စောင့်လေးမျိုးနွယ် ဝတ်ငါးသွယ် ကျင့်ဖွယ် သားသမီးတာ” ဆိုတဲ့လင်္ကာလေးတွေကို ခုမှသေချာပြန်ပြီး လေ့လာကြည့်တော့.. သိင်္ဂါလောဝါဒသုတ်တော်မှာ ဘုရားရှင်က သိင်္ဂါလသတို့သားအား ဟောကြားခဲ့တဲ့ အဆုံးမတွေ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိလာရပါတယ်။ အင်မတန်မှ တန်ဖိုးရှိတဲ့အဆုံးမတွေပါပဲ။ ဘုရားရှင်ကိုယ်တော်မြတ်ကြီး လောကအလယ် ပွင့်ထွန်းပေါ်ပေါက်လာတယ်ဆိုတာကိုက လောကီလောကုတ္တ နှစ်ခုသောအကျိုးတွေ တိုးပွားစေဖို့ပါပဲ။ လောကီလူ့ဘောင်မှာနေထိုင်ပြီး လုပ်ကိုင်ရှာဖွေစားသောက်ကြတဲ့ ပုထုဇဉ်တွေအတွက် ဘယ်လိုကျင့်ဝတ်တွေ ကျင့်ကြံလိုက်နာကျင့်သုံးသင့်တယ်။ ဘယ်လိုကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ လိုက်နာကျင့်သုံးမှာ့ ကျင့်ဝတ်နဲ့လျော်ညီစွာ လိုက်နာကျင့်သုံးတဲ့သူတွေ ဖြစ်တယ်.. ဒီကျင့်ဝတ်တွေဟာ မိမိအတွက် အများအတွက် လောကအတွက် အကျိုးများစေတဲ့ ကျင့်ဝတ်တွေဖြစ်တယ်ဆိုတာတွေကို ဟောပြဆုံးမပေးခဲ့တာပါ။ လောကကြီးရဲ့ အလှတရားတွေ လှပသည်ထက် လှပလာအောင်၊  လိုက်နာသင့်တဲ့ကျင့်ဝတ်တွေနဲ့ အလှဆင်သင့်တယ်ဆိုတာကို ဟောပြဆုံးမပေးခဲ့တာပါပဲ။ ယခုချိန်ခါမှာတော့ ဒီကျင့်ဝတ်တွေဟာ […]