အဲဒီကနေ တရားရိပ်သာတွေမှာ တရားအားထုတ်ဖြစ်လာတော့ ရိပ်သာထဲနေစဉ်ရော ရိပ်သာက အပြန်မှာပါ ကိုယ်နေတဲ့ နေရာပတ်ဝန်းကျင်သာမက ကိုယ်တက်ခဲ့တဲ့ အိမ်သာတွေကိုပါ သန့်ရှင်းရေးလုပ်တဲ့ အကျင့်လေးကျင့်သုံးခဲ့ပါတယ်။ သံသရာကြွေး မပါစေချင်လို့ပါ။ ဘာသာရေးသင်တန်းတွေ တက်ဖြစ်တဲ့အခါမှာလည်း သင်တန်းဖော်တွေနဲ့ အတူ သင်တန်းရဲ့ အိမ်သာတွေ အပတ်စဉ်ကုသိုလ်ယူ ဆေးဖြစ်ကြပါတယ်။ ဆေးသာဆေးရတယ် ဒီအိမ်သာတွေဟာ သုံးသူတွေကလည်း စည်းကမ်းရှိကြတော့ ဖုံတင်တာ ဖိနပ်ရာထင်တာတွေလောက်ကိုသာ သန့်အောင် ကြွေရောင်တောက်အောင် ဆေးပေးရတာမျိုးပါ။အရမ်းညစ်ပတ်နေတာမျိုးမရှိပါဘူး။ (ဒီနေရာမှာ စကားအတင်းစပ်ရရင် သဂျီးပြောပြောနေတဲ့ ဘာသာရေးကြောင့် ဒီတိုင်းပြည်ကလူတွေ စိတ်ဓာတ်ပျော့ညံ့လာတယ်ဆိုတဲ့ သဘောမမှန်ကြောင်း ပြချင်ပါတယ် ၊ရိပ်သာတွေ ၊ဘာသာရေးသင်တန်းကျောင်းတွေကို ရောက်လာတဲ့သူတွေ အားလုံးနီးပါးဟာ အလိုလို စည်းကမ်းလိုက်နာတတ်သူများဖြစ်လာတယ်ဆိုတာ အခြား အများသုံးအိမ်သာတွေနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင် သိသာပါတယ် ၊နောက်ပြီး ရိပ်သာမှာ ဘာသာရေးသင်တန်းမှာ အာဟာရဒါနကြွေးတဲ့အခါ လုယက်ယူတာမရှိပါဘူး၊တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ညှာတာကြတာတွေ […]

နောက်ထပ် မှတ်မှတ်ရရ ဆေးဖြစ်ခဲ့တဲ့ အိမ်သာလေးကတော့ လက်ခုပ်ကုန်းဘုန်းကြီးကျောင်းက အိမ်သာဖြစ်ပါတယ်။ ရောက်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတော့ ကျွန်မ ဆေးကျောင်းနောက်ဆုံးနှစ် အပိုင်း(ခ)မှာ ခြေလျင်တောင်တက် အသင်းနဲ့ ခရီးထွက်စဉ်ကပါ။ ရန်ကုန်တစ်ဖက်ကမ်း ဒလကနေ ကွမ်းခြံကုန်းမြို့ အရောက် ခရီးရှည် လမ်းလျှောက်ပြီး ကွမ်းခြံကုန်းအထက်တန်းကျောင်းမှာ ညအိပ်ကြပါတယ်။ မနက်ကျတော့ ကွမ်းခြံကုန်းကနေမှ မော်တော်စီးပြီး လက်ခုပ်ကုန်းကိုသွားကြပါတယ်။လက်ခုပ်ကုန်းရောက်တော့ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာတစ်ညနား၊ ည မီးပုံပွဲလုပ်ပြီး နောက်တစ်နေ့ နေ့လည်ပြန်ကြပါတယ်။ အတန်းကြီးငယ်အားလုံး လူ၂၀ဝ လောက်မှာ မိန်းကလေး ၁၀ဝ ကျော်ပါပါတယ်။ အဲဒီ ၁၀ဝ ကျော်အတွက် အိမ်သာ ၂ လုံးရှိပါတယ် ။ရေကို အင်တုံလေးနဲ့ ထည့်ပြီး သုံးရတဲ့ ရေလောင်းအိမ်သာမျိုးပါ။ ကျွန်မတော့ အဲဒီအိမ်သာဝင်ကြည့်ပြီး ဝမ်းချုပ်သွားပါတယ်။ ပြဿနာက ပြန်ခါနီး တည်းခဲ့တဲ့နေရာကို သန့်ရှင်းရေးပြန်လုပ်ပေးရတော့ […]

ကျွန်မတို့ငယ်ငယ်က တစ်မြို့လုံးမှာ ပြေးကြည့်လို့မှ ကား၃စီးပဲရှိတဲ့ နယ်မြို့လေးမှာနေပါတယ်။ တစ်စီးက ဘုရားလှည့်ရင်သုံးတဲ့ ဘုရားကားပါ ။နောက်တစ်စီးက မီးသတ်ကားပါ ၊နောက်ဆုံးတစ်စီးက မိလ္လာသိမ်းတဲ့ -ျီးကားပါ။ ဟုတ်ပါတယ်။ကျွန်မတို့မြို့မှာ အိမ်သာတွေက ပုံးအိမ်သာလို့ခေါ်ပါတယ်။ အခုခေတ်ကလေးတွေတော့ မြင်ဖူးမယ်မထင်ဘူး။ သစ်သားဇလားတွေကို အိမ်သာအောက်မှာထားပါတယ်။ နှစ်ရက်သုံးရက် တစ်ခါလောက် မိလ္လာကျုံးတဲ့သူဟာ ပုဆိုးခါးတောင်းကျိုက်၊ဦးထုပ်ငိုက်ငိုက်ဆောင်း ၊မျက်နှာမှာ ပုဆိုးပိုင်းကို နှာခေါင်းပါးစပ်လုံအောင်အုပြ်ပီး ပေါက်တူးတစ်လက်၊လက်ဆွဲပုံးတစ်လုံးနဲ့ အိမ်ကြားကနေ အိမ်နောက်ဖေးဝင် အိမ်သာအောက်ဇလားထဲက အညစ်အကြေးတွေကို လက်ဆွဲပုံးထဲထည့်ပါတယ်။ အခု ဆရာတော်ကြီးတွေရဲ့ အဋ္ဌကထာမြန်မာပြန်တွေမှာပါတဲ့ ပန်းမှိုက်သွန် ဘင်ကျုံးသမားသည် ရလာမည့် အခကြေးငွေကို မျှော်မှန်း၍ အညစ်အကြေးသိမ်းခြင်းကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာလုပ်သကဲ့သို့ ဆိုတဲ့ဥပမာဟာ ကျွန်မလိုတောသူအတွက်တော့ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းပါပဲ။ အဲဒီပုံးထဲက မိလ္လာတွေကို မိလ္လာကားပေါ်က ပုံးကြီးတွေထဲထည့်ပြီး ကားက မြို့ပတ်သိမ်းပါတယ်။ပြီးမှမြို့ပြင်ကတွင်းထဲ သွားသွန်ပါတယ်။ ညနေစောင်း အဲဒီကားကြီးမြို့ပတ်ရင် […]