ကျမ၏အဘိုးအဘွားများလက်ထက်က၊ငါးပိလုပ်ငန်းဖြင့် ရောင်းစားကာ စီးပွားရှာစားခဲ့ကြပါသည်။ အမေ့လက်ထက်တွင်မိသားစု စားသုံးရန်နှင့်ဆွေမျိုးမိတ် သင်္ဂဟအနည်းအတွက် ပိုမိုလုပ်ကာအနည်းအကျဉ်းမျှသာရောင်းချပေးပါသည်။ ထိုသူတို့ကအမေ့လက်ရာအား လွန်စွာနှစ်သက်ကြ ၍ဖြစ်ပေသည် ။ အမေလုပ်သောငါးမှာ ငါးဇင်ရိုင်းနှင့်သာ ရေချိုငါးပိပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ပေသည် ။ အမေသည်ငါးဇင်ရိုင်းငါးများအားဈေးမှရလာလျှင်။ အနည်းဆုံး (၅)ပိဿာမှ အချိန်(၁၀)ပိဿာအထိ။ ဝယ်ယူ၍ပြန်လာတတ်ပါသည် ။ အမေဈေးမှငါးရလာသည့် နေ ့ဆိုလျှင် ။ကျမတို ့မောင်နှမတွေ ။ လွန်စွာအလုပ်ရှုတ်သောနေ ့လည်းဖြစ်ပေသည် ။ ထိုငါးဇင်ရိုင်းများအား ဇကာကြမ်းကြီးများထဲ၌ထည့်ကာ ။ ကျမတို ့မှာငါးဇင်ရိုင်းငါးများထဲတွင်ရောညှပ်ကာ ပါလာတတ်သည့် ငါးကွင်းရှာ ၊ ငါးပူတင်း ၊ ငါးပျံများအားရွေးထုတ်ကာ ။ ဖယ်ရှားပစ်ကြရပါသည် ။ ငါးကွင်းရှာငါးနှင့် ငါးပူတင်းငါးက စား၍မကောင်း ။ ငပိဖြစ်သွားလျှင်လည်း အရသာက ခါးသက်သက် ။ စား၍လည်းမကောင်းအချိုဓတ်မရှိ ။ ငါးပူတင်းအသားက […]

နွေဦးရာသီကာလ၊ကျောင်းပိတ်ရက်ရှည်များက၊ကျမရဲ ့ခလေးဘဝ အရွယ်မှာ၊ ပျော်စရာအကောင်းဆုံးနှင့် လွမ်းမောစရာ၊အကောင်းဆုံးကာလ လေးများဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ ဥဩငှက်တို့၏တွန်သံချိုချိုများအား၊ကြားရလျှင်၊အိမ်နောက်ဖေးခြံဝန်းထဲကို မသွားရ မနေနိုင်လောက်အောင်ပင်၊ကျမစိတ်ကဖြစ်မိပါသည်။ မိဘများ၏အိမ်ခြံဝန်း(အနောက်)ရှိ၊မြင့်မားသောအုန်းပင်ကြီးများနှင့် အပင်ကြီးများများစွာရှိနေသဖြင့် မိဘများက ကျမအားခွင့်မပြုပါ။ နွေဦးကာလရောက်ပြီဆိုလျှင်တော့ ၊ အိမ်နောက်ဖေးခြံဝန်းထဲ ပင်ယံမြင့်အုန်းပင်ထက်ဆီမှာ ဥဩငှက်တို့ရောက်လာကြပြီး၊တွန်သံချိုချိုကို သာယာနာပျော်ဘွယ်ကောင်းစွာဖြင့် ကြားရတတ်ပါသည်။ ကျမအနေနဲ့၊ထိုဥဩငှက် တွန်မြည်နေသော ပင်ယံမြင့်အုန်းပင်ပေါ်သို့၊ကျမခေါင်းကိုမော့၍ကြည့်မိတတ်ပါသည်။ ထိုသို့ကြည့်မြင်လျှင်၊ဥဩငှက်ကလေးက ကျီးကန်းအသိုက်ထက်ဖျားမှ နေကာအဝေးသို့ မျှော်ကြည့်နေသလိုဖြင့် တွန်မြည်ကာ ကျူးရင့်နေသည်ကို၊လွမ်းမောဘွယ်ရာ၊ကျမတွေ ့မြင်ရပါသည်။ တချက်တချက်တိုက်ခတ်လာသည့်၊လေအဝှေ့မှာ၊ပင်ယံမြင့်မားသည့် အုန်းပင်ထက်ဆီကနေ၊ကောက်ရိုးမျှင်စများ သစ်ကိုင်းစအခြောက်သေးသေးလေးများ လေထဲတွင်၊ရီးလေးခိုလျှက်လွင့်မျောပြုတ်ကျလာတာကို၊ တွေ ့မြင်ရသည့်အချိန်အခါ၌လည်း၊ကြည့်လို့ကောင်းစွာနဲ့ငေးမောကြည့်ရှုနေမိတတ်ပါသည်။ အမေက ကျမငေးမောနေသည်ကို ၊တွေ့မြင်မိသောအခါများ၌လည်း”နတ်ကရာ””ကျီးမောမနေနှင့်”ဟုပြောဆိုတတ်လေ့ရှိပါတယ်။ တစ်ရက်တွင် အမေ့အား ဥဩငှက်က ကျီးကန်းသိုက်ပေါ်၌ တွန်မြည်နေတာနှင့် ပတ်သက်၍၊ ကျမမေးဘူးပါတယ်။ အမေက၊ကျမကို၊ဥဩငှက်တို့က ကိုယ်ပိုင်အသိုက်မရှိ၊မပြုလုပ်ပါ။သူများအသိုက်မြင်တွေ ့က ဝင်၍ဥတတ်ကြောင်းပြောပြပါတယ်။ ဥဩက၊ဥချပြီးလျှင်လည်း၊ပိုင်ရှင်ကျီးများ ပြန်လာ၍မြင်ပါလျှင်၊ရန်ရှာခံရမည်စိုးသဖြင့် ဥဥပြီးခြင်း ပြန်ထွက်ခွါရကြောင်း၊ထိုအခါသူတို့က ဥဥပြီးစ […]

နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် နေ့လည်ခင်းများတွင် ဘကြီးအိမ်မှာ ရှိသည်ကိုမြင်လျှင်ကျမသွားရောက် လည်ပတ်တတ်ပါသည် ၊ သွားသည့်အခါတိုင်းလည်း ဗဟုသုတအမြဲရ၍ ဖြစ်ပါသည် ။ ဘကြီးအိမ်မှာရှိနေလျှင် ကျမအားအစစအရာရာ သွန်သင်ဆုံးမပြတတ်သဖြင့် နာခံကာစိတ်ထဲမှာပျော်ရွှင်ပါသည် ။ ကျမအနေနှင့်ဗဟုသုတအဖြစ်ပြောပြချင်သောအကြောင်းအရာတစ်ခုရှိပါသည် ။ ကျမခင်မင်ရသောအမ(ထင်ထင်)နှင့်ပါတ်သက်၍ဖြစ်ပါသည် ၊ အမထင်ထင်မှာ ဘကြီးနေသောအိမ်နှင့် တစ်အိမ်ခြားကပ်ရက်တွင်နေထိုင်ပါသည် ။ အမ(ထင်ထင်)၏အမသည်စိတ်မနှံ့သူဖြစ်ပြီး ၊ အမ(ထင်ထင်)က စကားပြောလျှင်အထစ်ကာ မျက်လုံးစွေပါသည် ။အမ(ထင်ထင်)သည် ကျမတို့နှင့်အိမ်နီးချင်းများဖြစ်သည့်အပြင် ကစားဖော်အမလည်းဖြစ်ပါသည်၊ အမ(ထင်ထင်)ကိုတစ်လမ်းတည်းနေသူ အားလုံးတို့ကသံယောဇဉ်ရှိကြပြီး စကားပြောအထစ်နေခြင်းကို ကိုယ်ချင်းစာကာချစ်ခင်သနားကြပါသည် ။ တစ်ရက်တွင်အမ(ထင်ထင်)ကကျမအား သူစကားပြော အထစ်နေရခြင်းကိစ္စနှင့်ပါတ်သက်၍ရှင်းပြသည်မှာ ထမင်းစားတတ်ခါစ အရွယ်က မိဘများကဘဲဥနှင့် အမြဲတစေကျွေးလေ့ရှိခဲ့သဖြင့် ၊ စကားပြောတတ်ခါစ အရွယ်မှစတင်ကာ စကားပြောအထစ်ခဲ့ကြောင်း သူ၏အမေဖြစ်သူအား ရှေးလူကြီးသူမတို့က ကလေးထမင်းစားတတ်ခါစ အရွယ်၌ ဘဲဥနှင့်မကျွေးရန် မှာကြားကြကြောင်း ဘဲဥနှင့်ကျွေးပါက စကားပြောအထစ်တတ်ကြောင်း […]

ကျမအားငယ်စဉ်က သူတော်ကောင်းမိတ်ဆွေ ဘဘကြီး၏ ။ သွန်သင်ဆုံးမ ပြောကြားမှတ်သားခဲ့မှုလေးအား လေစားကြည်ညိုရ သောအားဖြင့် ဂါဝရတရားထားကာ ။ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်အနေနှင့် ဗဟုသုတရစေချင်ပါ၍ စကားကုသိုလအဖြစ် ဆင့်ပွားနိုင်ပါစေရန် ဖော်ပြလိုက်ပါသည် ။ ဘုရားကိုမွှေးသောအနီရောင်နှင်းဆီပန်းတပွင့်ဖြင့်ကပ်လှူသောအခါ ၁။ နှင်းဆီ ပန်း ပွင့်ဖြင့်ကပ်လှူပါ၏ဘုရား (သုတ္တန်ဒါန – ၅ .ပန်း) ၂။ ပန်း၏ အနီရောင်အဆင်း ဖြင့်ကပ်လှူပါ၏ဘုရား (အဘိဓမ္မာဒါန – ၁.ရုုပဒါန) ၃။ ပန်း၏ မွှေးသော အနံ့ ဖြင့်ကပ်လှူပါ၏ဘုရား (အဘိဓမ္မာဒါန – ၃.ဂန္ဓဒါန) ၄။ ဤပန်း ၊ ၎င်း၏အရောင်အနံ့တို့သည် ၊ ခယဓမ္မာ-ကုန်တတ်သောသဘောရှိ၏ ၊ ဝယဓမ္မာ-ပျက်စီးတတ်သောသဘောရှိ၏ ။ ငါ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း ထိုနည်းတူစွာပင် ပျက်စီးတတ်သောသဘောရှိ ပါတကား (ဖြစ်ပျက်သိဆင်ခြင်ခြင်း)။ များသောလူတို့သည် […]

ငါငယ်ငယ်မှသည် ကျောင်းစာသင်ခဲ့စဉ်ဝယ်.. ပညာတော်လို့ နှစ်စဉ်တိုင်းမယ်.. ရွှေဒင်းဂါးဝိုင်း နှစ်တိုင်းဆုအဖြစ်ရခဲ့သည်.. ငါ့ရဲ ့တိုင်းပြေ စနစ်ဆိုးအောက်.. ကျရောက်စဉ်ဝယ် ထိုးဖောက်ထွက်ခွါ.. တိုင်းတစ်ပါးမှာ ချေချ.. ဒုက္ခဆိုတာ ကြီးကျယ်ရောက်ခဲ့တယ်.. ငါ၏ဘဝ ကူလီထမ်းရ.. နဖူးချေမ ချွေးကျပြီးလျှင် မိဘနှစ်ပါးရိုသေထားကာ.. မညီးညူဘဲရှာဖွေလုပ်ကျွေး ပြုစုခဲ့လေသည်.. ငါ၏ဘဝ ကူလီထမ်းမှလွတ်မြောက်ရဘို ့.. ငွေစတစ်ပဲ စုဘို့တွက်တာ.. ငါ၏စိတ်ကို ချိုးနှိမ်ပြီးကာထမင်းကိုသာ ဆားလေးပုံ၍.. ငရုတ်သီးတစ်တောင့်ကိုက်ပြီးစပ်က ရေနဲ့မျှောချစားခဲ့ရသည် နပ်ပေါင်းအလီလီ.. တစ်နေ ့တစ်လံပုဂံ ဘယ်မှမရွေ ့နိုင်တည့်.. မုချငွေစတစ်ပဲ လက်ထဲရောက်မှ ဈေးရောင်းစား၍ရပေမည်.. ငွေစတစ်ပဲ ရသောနေ့တွင် လျှင်လျှင်ဝမ်းသာ.. ဈေးဆိုင်ကိုသွား ပဲတီစိမ်းတောင်းလက်ညိုးထိုးပြ.. ပဲတီတစ်ပဲဘိုးခါးပိုက်တစ်ဖုံလုံချည်ပြင်ဝတ်ထဲ့ဆောင်ပြီးကာ.. ရပြီးသည့်လျှင်ဝယ်ပြီးပြန်ခဲ့မှိုရသကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်မိခဲ့သည်တဲ့လေ.. ပဲတီပင်ပေါက် လုပ်ရောင်းရဘို့ကား.. ရင်းနှီးပစ္စည်းစိုက်ဖို့မလို ဖွဲနှင့်ရေက အလကားရသည်.. အပင်ဖောက်ဘို ့တစ်နေ့ကိုလျှင် […]