မျောက်ရှုံးအောင်ဆော့ဘူးသော ငယ်ငယ်ကအကြောင်းများအား ။ ပြန်စဉ်းစားမိလျှင် ။ ရင်သပ်ရှူမောဘွယ်ရာ ဖြစ်ရသည့်အပြင် ။ ပျော်စရာကောင်းခဲ့ပါသည် ။ ကြံကြံဖန်ဖန်ရှာကြံခါ ။ ဆော့တတ်လွန်းခဲ့သဖြင့် ။ လူကြီးများကပင် အံ့အားသင့်ခဲ့ကြရပါသည်။ ကျမသည် အမေကြီးပြင်းခဲ့သော ။ ဆွေမျိုးပမာ ခင်မင်တွယ်တာရသော ။ ဘကြီးတို့အိမ်ဆိုလျှင် အလွန်ပျော်သူဖြစ်ပါသည် ။ နံနက်ခင်းတိုင်းလည်း ။ ဘကြီး၏အမေ အမ်းမကခေါ်လျှင် ။ မသွားလို ့ကမရ သွားရပါသည် ။ အိမ်အကူတို့ ့ဈေးဝယ် ပြီးပြန်လာပါက ။ အမ်းမကိုယ်တိုင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် များသင်သည့် အခါဘေးနား မှာနေပြီး ကြည့်ခိုင်းသဖြင့်ကြည့်နေရပါသည်။ ဟင်းသီး ဟင်းရွက် သင်နေသည့်အချိန် ။ အမ်းမတို့လူကြီးများ အချင်းချင်းပြော ဆိုနေကြသည့် စကားတို ့အား စိတ်ဝင်စားခါ မှတ်သားထားတတ်ပါသည်။ […]

အူလည်လည်မဖြစ်တာကတော့သေချာပါသည်။ ထိုကြက်သွန်အနာများကတော့ ဟင်းချက်သည့်နေရာတွင်သွားထားပေးရပါသည်။ ကြက်သွန်မိတ်ကတော့ဝယ်စားစရာမလိုပါ ။ အပုတ်အနာများစား၍မကုန်ပါက သေတ္တာပုံးလွတ်များတွင် မြေဆွေးဩဇာများထဲ့ပြီး ။ အဖေက ရှယ်စိုက်ထားပါသည်။ နွားမွေးသည့်အိမ် ။ မြင်းမွေးသည့်အိမ်တို့လည်း မနေရ ။ မြင်းချေး၊နွားချေးကတော့ ကျမတို ့မှာ ယူပေးတောင်းပေးရပါသည်။ မြင်းချေးကသိပ်အသုံးမပြုပါ အလွန်ပူသည်ဟု အဖေပြောပါသည်။ အာလူးနှင့်ကြက်သွန်ဖြူကိုတော့ အလုပ်သမားကဂိုဒေါင်အပေါ်ထပ်သို့ တန်းပို့ရပါသည်။ သံမာန်တလင်းကအအေးဓါတ်ခံရှိသဖြင့် အားလူးထားလျှင်အစို့အညှောင့် ခဏလေးနှင့်ပင်ချက်ခြင်းထွက်မြန်သည်။အပုတ်မြန်သည်။(ရှုံးမည်ဟုအဖေပြောပါသည်) ကြက်သွန်ဖြူ သံမာန်တလင်းကြမ်းခင်းတွင်ထား၍မရပါ၊ အအေးဓါတ်ရှိသဖြင့် အထားမခံပါ ခဏလေးနှင့် အသားနာသွားကာ အတွင်းစားရသည့်အသားမှာ ဖြူရာမှဝါကျင်သွားတတ်သည်။ နာသွားပါကဟင်းချက်ရာတွင်လည်းစားသုံး၍မကောင်းပါ ကြက်သွန်နီပုတ်ကလှီးထုတ်ဖယ်ထုတ်ပစ်၍ရခါ စားသုံးလို့ရသေးသည်။ ကြက်သွန်ဖြူနာလျျှင်ကတော့ ဟင်းထဲထဲ့မချက်နဲ့ အဖေလည်းမကြိုက်ဟုပြောပါသည်။ ကြက်သွန်ဖြူနှင့်အာလူးက အပူဓတ်ကြိုက်သည် အအေးဓါတ်ခံမကြိုက်။ ကုန်ပစ္စည်းများမှာ အမျိုးအစားမတူညီသည့် အပြင်ထားသိုသည့် ။ နေရာလည်းကွဲပြားခြားနားကါ စနစ်ကျနစွာဖြင့်ထားရှိတတ်ရမည် ဟုအဖေက ပြောဆိုပါသည်။ ဆေးရွက်ကြီးအား […]

ကုန်သည်ပညာဟုဆိုရာတွင်၊ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကား ဈေးရောင်းစားသည့်ပညာဟုလည်း ဆိုချင်ပါသည်။ အဖေပင်စင်ယူပြီးသည့်နောက်ပိုင်း ကျမတို့မောင်နှများအား ကုန်ခြောက်ရောင်းစားသည့် ပညာအားတတ်မြောက် စေချင်သည့်ဆန္ဒအမှန် ရှိသဖြင့်သင်ပေးခဲ့ပါသည်။ အဖေတို့ခေတ်က အသက်စွန့်ရင်းပြီး နိုင်ငံရပ်ခြားများထိ သွားရောက်၍ကုန်ကူးခါ မြတ်မည့်ပစ္စည်းများအား ရောင်းဝယ်ဖောက်ကါး ဈေးရောင်းစားခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်ပါသည် ။ အဖေကုန်သည်မှန်းလည်း ကျမတို့မြို ့ကလူ များအားလုံး အသိပင်ဖြစ်ပါသည်။ အဖေသည်အရောင်းအဝယ် ပညာအားတတ်စေချင် သဖြင့်ကုန်ခြောက်ဆိုင်ကြီးအား ဖွင့်လှစ်ခါ ကျမတို ့မောင်နှမများအား ဈေးရောင်းစားသည့်ပညာ အားသင်ပေးပါသည်။ အဖေကမျက်စေ့ မကောင်းပါ၊ ပါဝါဒီကရီ(၈၀၀)ခန့်မျှရှိပါသည်။ မျက်မှန်အားတပ်ဆင်ထားရသူ ဖြစ်၍ကုန်ပစ္စည်းများမှာယူခြင်း ၊ မှာယူသည့်ပစ္စည်းတို့အား ကားပေါ်မှချရာတွင် မိမိမှာယူထားသည့် ပစ္စည်းများကိုက်မကိုက် ၊အမျိုးစားမှန်မမှန်၊ ပစ္စည်းလာချပေးရသည့် ကားပေါ်တွင်ကျန်မကျန်က အစစစ်ဆေးရခြင်း တို့နှင့်ပတ်သက်၍ ကျမအားတာဝန်ပေးထားပါသည်။ အစ်ကိုနှင့်အစ်မက ကျောင်းပိတ်ရက်များတွင် ။ အလုပ်သမားလူငှား များနှင့်ဝိုင်းရောင်းကူကြရပါသည်။ အဖေက ကျမအားပေးထားသည့် တာဝန်တို့အပြင် […]

ကျမအမမကြီးကျယ်သည် အသန့်အပြန့်လွန်စွာကြိုက်နှစ်သက်ပြီး အလှအပလည်းအလွန်အမင်းနှစ်သက်ခါ နာမည်နှင့်လိုက်အောင်ပင်အစစအရာရာကြီးကျယ် သည့်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါသည်။ ရုပ်ရည်လည်းလွန်စွာချောမောလှပသည့်သူဖြစ်ပါသည်၊တစ်မြို ့လုံးကလည်းရွှေမင်းသ္မီးလေးဟု ပင်တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြပါသည်။ အဖေဖြစ်သူကပင်…ကျမအမမကြီးကျယ်အား သူ့ ့ဂုဏ်သတင်းနှင့်သူလာသည့်သူဟုပြောဆိုခါ ရွှေမင်းသ္မီး အမည်နာမအားကြိုက်နှစ်သက်သဖြင့် ထိုအမည်နာမကိုခွင့်ပြုမှည့်ခေါ်ပေးခဲ့ပါသည်။တစ်မြို့ ့လုံးကလည်းကျမအစ်မမကြီးကျယ် အားမသိသူမရှိသလောက်ပင်ဖြစ်ပါသည်။ (ကလေးနှင့်ခွေးကအစဟုပြောလျှင်တောင်ရပါသည်) ကျမအမနှင့်ကျမတို့ ့အတူတွဲသွားကြလျှင် ကျမအားအိမ်ဖော်လားဟုပင်အမေးခံရပါသည်။ ကျမကသာမာန်ရိုးရိုးဘဲနေထိုင်ဝတ်စားတတ်ခါ ဆံပင်ကဘိုကေအမြင့်နှင့်နေတတ်သူတယောက်ဖြစ်ပါသည်။ အစ်မမကြီးကျယ်ကား အိုမီဂါဆံပင်ပုံစံ(ဂုတ်ဝဲ) ထားပီး အင်္ကျီအဝတ်အစားမှအစ ခေတ်ဆန်စွာဝတ်စားဆင်ယင် ကါအမြဲနေထိုင်တတ်သဖြင့် တချို ့ကညီအမဟု မထင်ကြသည့်အပြင် အိမ်ဖော်ဟုအထင်မှားကြပါသည်။ (အစ်မမကြီးကျယ်က ကျမထက်ရုပ်ရည်သာလွန်ခါ လွန်စွာချောမောလှပ၍လည်းဖြစ်ပါမည်) အမေကလည်း ကျမအစ်မမကြီးကျယ်အား ချစ်အားပိုရခါ အရိပ်တကြည့်ကြည့်နှင့်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ အမေက..ကျမအားညီအစ်မဖြစ်တာတောင် ရုပ်ရည်ခြင်းကွဲပြားခါခြားနား၍ လာကြသည်။ သ္မီးကအရင်ဘဝက သင်္ကန်း၊ဆွမ်းအလှူ ဒါနပြုခဲ့တာနည်းပါး၍ဖြစ်မည်ဟုပြောဆိုပါသည်။ အစ်မမကြီးကျယ်လို အသားအရေချောမောလှပချင်ပါက ယခုဘဝတွင်ဆွမ်း၊သင်္ကန်းတို့အားကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ(ကိုယ်ထိလက်ရောက်) ကပ်လှူခါဒါနများများပြုပါဟုပြောဆိုပါသည်။ အမေသည် ဥပုသ်ကျောင်းသွားသည့်အခါတိုင်း၌လည်းကျမတို့ ညီအစ်မအားအမြဲတစေခေါ်သွားတတ်ပါသည်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းရောက်ပါကလည်းကျမတို့ညီအစ်မအား ကုသိုလ်ရရှိရန် […]

ကျမသည်ကား…..ဘယ်နေရာမဆို သိချင်စပ်စုချင်မစပ်စုပင်ဖြစ်၏။ ဒါကြောင့်ပင်……….ကျမအားခင်မင်ရင်းနှီးလွန်းသည့် မေတ္တာရှိသည့် အဒေါ်ကြီးတစ်ချို ့က ချစ်စနိုးအဖြစ်မစပ်စုမလေးဟု နံမည်တပ်ကာအခေါ်ခံခဲ့ရဘူးပါသည်။ ကျမက………………….ဘယ်အရာမဆိုနားလည်နေချင် သိချင်နေသည်ကခက်၏ အတိုင်းထက်အလွန်ဟုလည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်ထင်မှတ်နေသည်အထိ ခံယူမိပါသည်။ ကျမသိချင်သမျှအရာအားလုံးကိုလည်း ဘကြီးအားမေးပါသည်၊ဘကြီးကမေးသမျှကို စိတ်ရှည်စွာပြောပြတတ်သူဖြစ်ပါသည်။ ဘကြီးဟုဆိုရလျှင်..အရင်းတော့မဟုတ်ပါ၊ဆွေမျိုးဟု စိတ်တွင်ထင်မှတ်နေကာချစ်ခင်နေမိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ငယ်ငယ်က(မူလတန်းအဆင့်)ကျောင်းတက်ရသည့် အရွယ်ကဖြစ်ပါသည် ကျောင်းသို့သွားလျှင်ဘကြီးအိမ်နောက်ဖေးရှိ အိမ်လမ်းကြားမှဖြတ်ကာကျောင်းသို့သွားတက်ရခြင်းဘဲ ဖြစ်ပါသည်။ မူလတန်းအဆင့်ပြီးတဲ့အထိ နေ့စဉ်ဆိုသလိုဘကြီးတို့ အိမ်မှပင်အိမ်နောက်ဖေးတံခါး အားဖွင့်ထားပေးရကာ ၊နောက်ဖေးအိမ်လမ်းကြားကလေးမှသာသွားရပါသည်။ ဖြတ်လမ်းတို၍ ကျောင်းကနီးနီးလေးမို့ အမေတို့ကစိတ်ချကာ သွားခိုင်းခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ကျမ တတိယတန်းတက်သည့်အချိန်တွင် အိမ်နောက်ဖေးလမ်းကြား အိမ်ကလေးသို့မိသားတစ်စုပြောင်းရွေ ့ရောက်ရှိလာသည်ကို ကျမကတွေ ့မြင်ရခါသတိထားလာမိပါသည်။ အိမ်လမ်းကြားလေးဖြတ်တိုင်းပင် ဆူဆူညံညံအသံကလေးများ ကျမကြားနေရစမြဲ ဖြစ်လာပါသည်။ ဖြတ်သွားသည့်အခါတိုင်းလည်း ချောင်းကြည့်တတ်နေမိပါသည် တစ်ခါတွင်ဘကြီးအိမ်ရှိအိမ်အကူအား ၎င်းမိသားစုလင်မယား၏နာမည်တို့အား သိချင်သဖြင့်မေးမိလျှင် ဒီကလေးမလေးနော်..ကိုယ်နဲ့ဘာမှဆိုင်တာလဲမဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့လျောက်လျောက်မေးရတာလဲဟု ပြောပါသည်။ ကျမစပ်စုတော့မည်ကို သူတို့သဘောပေါက်နေပါသည်။ သူတို့လည်းအသံဗလံဆူညံသံအမြဲကြားနေသဖြင့် […]