ဧရာဝတီမြစ်ပြင်ထက်က မေတ္တာခရီးစဉ်

အောက်တိုဘာ၂၉ရက်နေ့ က မန ္တလေး-ရန်ကုန်နှစ်မြို့က စာပေ၊ဂီတ၊NGO၊ကာတွန်း၊ပန်းချီ၊စာနယ်ဇင်း၊လူမှုရေးကွန်ရက်နဲ့နိုင်ငံရေးနယ်ပယ်အသီးသီးက ဧရာဝတီကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တူသူတွေ ၁၀ဝကျော်စုပြီး ခရီးလေးတစ်ခုသွားခဲ့ကြတယ်။ ၁ဝနာရီကျော်လောက်မှာ မရမ်းခြံဆိပ်ကနေ နဝရတ်နှစ်ထပ်မော်တော်နဲ့ အင်းဝမြို့ဟောင်းက ဆင်ကျုံးခံတပ်ရှိရာကို ထွက်ခဲ့ကြတယ်။ အိုးဘိုထောင်ကထပ်ပြီးလွတ်လာမယ့် ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ ဆရာတော်တွေကို စောင့်ဆိုင်းရင်း ထွက်ခွာတာနောက်ကျသွားပေမယ့် အချိန်ကအတော်လောက်ပါပဲ။မဇ္ဈိမလှိုင်းအဖွဲ့သားတွေနဲ့ အတူ တေးဂီတတွေနားဆင်ခံစားရင်း ဧရာဝတီကြားအောင် သီချင်းတွေဆိုရင်း ယုံကြည်ရာ စကားတွေ ပြောဆိုရင်း ကဗျာတွေရွတ်ရင်းသွားကြတာပါ။ကိုရဲလွင်နဲ့ ကိုသားထွေးတို့က သူတို့ သီချင်းတွေကို မမောတမ်းသီဆိုကြတယ်။ ဂစ်တာတီးရင်း သီချင်းတွေဆိုရင်း ဒီလိုနဲ့ပဲ ဆင်ကျုံး ခံတပ်ကိုရောက်သွာကြတယ်။ ဆရာကိုလေး(အင်းဝဂုဏ်ရည်)က သောင်စပ်ထိဆင်းလာပြီး ငြိမ်းချမ်းရေးညီအစ်ကိုတွေကို လက်ကမ်းလို့ကြိုပါတယ်။ နေ့လယ်စာကိုမြက်ခင်းပေါ်မှာစားကြ၊ ပြီးတော့ သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှာ ဧရာဝတီကို ကာကွယ်ဖို့ ပြောကြဆိုကြ ဟစ်ကြွေးကြ ကဗျာတွေရွတ်ကြတယ်။ ကိုငြိမ်းသစ်၊စံညိမ်းဦး၊ဟိန်းမြတ်ဇော်၊ ကိုသင်းမိုး၊တိုးနှောင်မိုးတို့ရဲ့ ကဗျာတွေ လွင့်ပျံသွားခဲ့တယ်။ ညီညီလွင်တို့ ကိုတိုးလွင်တို့လည်း သီချင်းတွေ ဆိုညည်းလို့ မမောနိုင်ခဲ့ကြဘူး။ ကိုညီကျော်တို့ မအမာနီတို့ အဖွဲ့သားတွေလည်း ပြုံးပျော်ခဲ့ရတယ်။အပြန်လမ်းမှာတော့ ဆရာကိုလေး(အင်းဝဂုဏ်ရည်)က တီရှပ်တွေရဲ့ နောက်ကျော တော်တော်များများမှာ ရေးပေးလွှတ်လိုက်တဲ့ ဧရာဝတီကိုမထိနဲ့ ဆိုတဲ့ စာသား လေးကို အားလုံးတသသ ဖြစ်ခဲ့ကြရတာပေါ့။