9 comments

  • ဆူး

    January 17, 2011 at 3:39 pm

    နှစ် ၁၀ဝ ဝန်းကျင် က ဆိုတော့ ရှေးကျလွန်းလို့ မြင်တောင် မမြင်ဘူးဘူး။

    Reply

  • The Reds

    January 17, 2011 at 4:13 pm

    နှစ် ပေါင်း ၁၀ဝ က ဆို တော. လည်း အ ခု လို တင် ပေး တာ တောင် ကျေး ဇူး တင် ရ မ လို ပဲ .. ဟီး ဟီ း

    Reply

  • ဆူး

    January 17, 2011 at 4:35 pm

    ဂျပန် ပိုက်ဆံ အဖိုးမတန်တဲ့ စက္ကူတွေ လို့သာ ပြောနေကြတယ်.. အရင်ခေတ်တုန်းက ဂျပန် ပိုက်ဆံ နဲ့ ဈေးဝယ်ရင် ဆန်တစ်ပြည် ဘယ်လောက် နှုန်းရှိမလဲ.. အခု ပိုက်ဆံ ကတော့.. ၁ထောင် ဝန်းကျင်ပေါ့.. ခုခေတ် ဂဏန်းကို မှီသလား ကျော်သလား သိတဲ့ လူ ရှိရင် ပြောပါအုန်း။

    Reply

    • kai

      January 18, 2011 at 11:41 pm

      ဘာကိုမေးချင်တာလည်း မရှင်းလို့..။ ထားပါတော့ ..နားလည်သလိုဖြေလိုက်မယ်..။

      အရင်ခေတ်တုန်းက ဂျပန် ပိုက်ဆံ ဆိုတာ .. စက္ကူတွေဗျ..။ ဂျပန်ပြည်တွင်းသုံး ယန်းငွေနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..။
      အဲဒီမှာ ..အာနန္ဒာပုထိုးပုံ ရိုက်ထားတာ..။
      မြန်မာပြည်ကို်.. ဖက်ဆစ်တွေသိမ်းတော့ .. ဂျပန်တွေအစိုးရတက်လုပ်ပြီး .. အင်္ဂလိပ်ငွေတွေကို အစားထိုးလိုက်တာ..။ စက္ကူဆိုတော့ .. ပြဲလွယ်တာမို ့..ပြဲယင်အရေးယူတယ်..။
      အဲဒါနဲ့ ..ထောင်မလဲသဲကော်အမည်တွင်တယ်.
      ဆိုတော့.. ဆန်တစ်ပြည် ဝယ်ရင်.. တောင်းသလောက်ပေးရတာပဲ..။ ဂျပန်ကို ပြန်ချဖို့အရှိန်တက်လာလေ..။ အင်္ဂလိပ်ပြန်လာမယ်သတင်းထွက်လေ..။ တန်ဖိုးကျလေပဲ..။
      နောက်ဆုံး .. ဘယ်သူမှ.. အဲဒါပေးရင်မရောင်းရဲတဲ့အထိဖြစ်သွားတယ်…။
      မြန်မာပြည်မှာ ..အင်္ဂလိပ်ပြန်ဝင်လာတဲ့အထိ သုံးရတယ်ဆိုတော့ .. ၁၉၄၅ မှာ ..ရပ်တာပေါ့.
      နှစ်၁၀ဝ မရှိသေးပါဖူး.။ နှစ် ၆၅နှစ်ကျော်ပဲ..။

      အခုခေတ်..ဒီနေ့ယန်းကတော့ .. ၁ဒေါ်လာ =82.6303 ယန်းပေါက်တယ်..။

      Reply

  • မိုက်ကယ်ဂျော်နီအောင်ပု

    January 17, 2011 at 6:46 pm

    ဂျပန်ပိုက်ဆံဆိုလို ့ပြောရဦးမယ် 🙂
    လွန်ခဲ့တဲ့ အောင်ပုငယ်ငယ်တုန်းကပေါ့ဗျာ ကြားဘူးတာကို ပြောပါတယ်
    လူတွေ ကလိန်ကကျစ်ကျပုံကိုပါ
    အိုက်ဒီ နီပွန်းပိုက်ဆံတွေကို ဝယ်တယ်ပေါ့
    ဇာတ်လမ်းက ဒီလို
    ဒဒန်တန်တန် နန်
    လူတစ်စုဟာ သူတို ့မှာရှိတဲ့ ရှေးခေတ်ဂျပန်ပိုက်ဆံတွေနဲ ့အကြံဖန်လုပ်တာ
    အလျှင် သတင်းလွှင့်လိုက်တယ် ဂျပန်ပိုက်ဆံတွေကို ဝယ်ဒယ်
    သူတို ့ကိုယ်တိုင် ဒိုင်ဖွင့်ပြီးဝယ်ဒယ်
    အချင်းချင်း အရောင်းဝယ်လုပ်ပြလိုက်ဒယ်
    လာပြီ နယ်ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ကော်မရှင်ပေးပြီး ဝယ်ခိုင်းတယ်
    ကိုယ့်ရေနဲ ့ကိုယ်အလျှင်ဝယ်ထား
    ပြီးရင်ဒိုင်မှာလာသွင်း အမြတ်ကောင်းကောင်းပေးတယ် ပေါ့
    အိုက်တော့ကာ
    လယ်လယ်ဝယ်ဝယ် ရှိတဲ့လူတွေက နယ်တွေမှာလိုက်ဝယ်တာပေါ့
    အဲ့ခါကြ
    သူတို ့က တစ်ဖက်လှည့်နဲ ့သူတို ့ပိုက်ဆံအဟောင်းတွေကို ပုံပြီးရောင်းတယ်
    ကိုယ်စာလယ်ကလည်း ပွပြီပေါ့ အကြောင်းကြားချိတ်ဆက်ပြီး ဒိုင်ကိုသတင်းပို ့တယ်
    ဒိုင်ကလည်းအကြောင်းပြန်တယ်
    ချ
    အပီဝယ်ပြီးလာသွင်းပေါ့ အမှန်မှာတော့ သူကိုယ်တိုင်ဘဲတစ်ဖက်လှည့်နဲ ့ရောင်းတာ
    ကိုယ်စာလှယ်ကလည်း နီပွန်းပိုက်ဆံထုတ်ကြီးထမ်းပြီး ဒိုင်ဆီလာသွင်းတော့…
    မေဘေး ဒိုင်ကို ဘယ်မှာ သွားရှာရမှန်းတောင်မသိတော့ဘူး
    ရူးမတတ်သွက်သွက်ခါပေါ့
    ဪ………လောဘ…..လောဘ….လောဘ
    လိုခြင်နေသရွေ ့ဆင်းရဲနေကြဦးမှာဘဲလေနော
    မင်္ဂလာစုံတွဲ အခါရှစ်ဆယ် ဆက်တိုက်ပေါက်ရင်တော့
    မော်ဒယ် ပတားလေးတစ်ယောက်နဲ ့ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းနေတော့မယ်လို ့ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဘာBဂျာ။

    Reply

  • ဆူး

    January 18, 2011 at 2:43 pm

    ဆူး မေးတာ ဘယ်သူမှ လည်း မဖြေကြဘူး သိတဲ့ လူများ မရှိကြဘူးလား မသိဘူး။

    Reply

  • မိုက်ကယ်ဂျော်နီအောင်ပု

    January 18, 2011 at 3:30 pm

    ဘယ်တိမတုန်း
    ဂျပန်ခေတ်တုန်းက
    နာက
    တူငယ်တန်းဘဲချိတေးဒယ်
    ချန်ကို ဝယ်ချားတာမဟုတ်ဘူး ချိုက်ချားတာ

    Reply

  • koyinmaung

    January 18, 2011 at 11:10 pm

    ဂျပန်ခေတ်ကိုတို့လဲမမှီပါဘူးလူကြီးတွေပြောတာတော့ဈေးဝယ်ထွက်ယင်ငွေကိုဂုံနီအိပ်နဲ့သယ်သွားရတယ်လို့တော့ကြားဘူးတာဘဲ

    Reply

  • bigcat

    January 19, 2011 at 1:12 am

    အာဇာနည်နေ့လူသတ်မှုအကြောင်းစာအုပ်ထဲမှာ ဂဠုန်ဦးစောတို့လို အမြင်ကြီးတဲ့ ကိုလိုနီခေတ် နိုင်ငံရေးသမားတချို့က ဂျပန်ခေတ်မှာ သုံးလို့မရတဲ့ အင်္ဂလိပ်ငွေစက္ကူ အဟောင်းတွေကို သိန်းနဲ့ချီ ရှာသိမ်းထားတယ်။ အင်္ဂလိပ်ပြန်ဝင်တော့ သူဌေးတွေဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ အဲဒီတုန်းကလဲ ဘာဝယ်ဝယ် ငွေထုပ်ပိုက် ဝယ်ရတယ်ပြောတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုခေတ်လို အရွက်ကြီးတွေ မရှိဘဲ အသေးတွေမိုလို့ အထုပ်လိုက် ပိုက်သုံးရတာလား မသိဘူး။ အန်တယ်ကြီး ဦးမိုးညိုဆိုရင်တော့ သိမယ်ထင်တယ်။

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published.