Human & learning from others human being (လူနှင့် အတုမြင် အတတ်သင်ခြင်း)

ကျွန်တော်ဒီနေ့ အလုပ်သွားဖို့ အိမ်ကထွက်လာတယ်။ ကားဂိတ်မှာ ကားစောင့်ရင်း တွေ့လိုက်ရတဲ့ သူတစ်ဦးကြောင့် မှင်တက်မိသွားရတယ်ဗျာ။ စကတ်ကို ပေါင်လယ်လောက်အထိ ခပ်တိုတိုဝတ်ထားတဲ့ မိန်းခလေးတစ်ယောက်၊ ဝတ်တဲ့သူတော့ ဘယ်လိုနေမယ်မသိ၊ မြင်ရတဲ့သူကတော့ စိတ်ထဲမှာ ခိုးလိုးခုလု ဖြစ်လောက်တယ်။  ခက်တယ်ဗျာ။ ခေတ်ကြီးက ဒီရေလို တခဏခြင်း ပြောင်းသွားပြီလား။ မသိတော့ပါဘူးဗျာ။ တွေးစရာတော့ ဖြစ်နေပြီ။

ဟိုးအရင်လို မိန်းခလေးဆိုရင် ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်တွေ့ရဖို့ ဆိုတာ လိုက်ရှာရမလို ဖြစ်လာပြီ။ ခေတ်စနစ်ရဲ့ ရေစီးကြောင်း ပြောင်းလဲမှုကို လက်ခံနိုင်ပေမယ့် လိုအပ်တာထက် ပိုလွန်းတဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက ကြည့်မြင်ရသူတွေအတွက် ယိုသူမရှက် မြင်သူရှက် ဖြစ်ရတာတော့ ခက်ပါတယ်။ ဒါတွေဟာ အတုမြင် အတတ်သင်ဆိုတဲ့ လူ့သဘော၊ ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့  မိမိရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နေထိုင်မှုစရိုက်ပေါ်မှာ မူတည်မယ်လို့ ကျွန်တော်ကတော့ ရှုမြင်မိပါတယ်။ ဒါတွေဟာ ဘာကြောင့် အရှိန်အဟုန် တစ်ခုအနေနဲ့ ပြောင်းလဲနေတာလဲ။ ရှုမြင် သုံးသပ်ကြည့်ဖို့တော့ လိုအပ်နေပြီလို့ ထင်ပါတယ်။

မြန်မာ့ မီဒီယာလောကမှာလည်း နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့သူတွေလည်း ပိုများလာတာ လက်ဖျားခါ လောက်တယ်။ ဂျပန်စစ်ဗိုလ်သေလို့ ဝင်စားတဲ့ မင်းသမီးတစ်ယောက်အကြောင်း၊ နာမည်ကြီး မော်ဒယ်တစ်ချို့ရဲ့ ရှိုးပွဲတွေမှာ အပြိုင်ဖော်ပြီးဝတ်ကျတဲ့အကြောင်း  ဂျာနယ်တွေမှာ တော်တော်ဂယက်ရိုက်နေတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ လူတွေကလည်း အဲဒီလိုသတင်းမျိုးဆို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားကြတယ်ဗျ။ အနောက်တိုင်းသူတွေနဲ့ အပြိုင် အမှတ်မှားလောက်အောင် ဝတ်နိုင်တဲ့သူတွေလည်း ဒုနဲ့ဒေးပဲဗျ။

အဲ ……. အတုမြင် အတတ်သင်ဆိုတဲ့ ခုနကစကား ပြန်ဆက်ပြောရရင် လိုအပ်တာထက် ပိုလွန်းတဲ့ ဝတ်စား ဆင်ယင်မှုတွေ ဘယ်ကနေ စီးဆင်းလာတာလဲဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ မိသားစုတွေအတွက် နိုင်ငံတော်ရဲ့ စေတနာဗလပွနဲ့ ပြသပေးနေတဲ့ ခေတ်မီ ကိုရီးယားဇာတ်ကားတွေကပါပဲ ခင်ဗျာ။ နှစ်စဉ်တိုင်းတော့ ဆိုကရေးတီး ဆိုတဲ့ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု ထိန်းသိမ်းတဲ့ပြိုင်ပွဲတွေ ကျင်းပပေးနေပေမယ့် နေ့စဉ် လူတွေကြည့်မြင်ဖို့ အတွက်တော့ အရမ်းကို တိုလွန်းတဲ့စကတ်တွေနဲ့ ကိုရီးယားမင်းသမီးလေးတွေရဲ့ ဇာတ်လမ်းတွဲတွေပါပဲ။ ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေ မကောင်းဘူးလို့ ပြောတာတော့ မဟုတ်ဘူးနော်။ သမရိုးကျဆန်လွန်းတဲ့ မြန်မာကားတွေထက်တော့ ဇာတ်လမ်းတွေက ပိုကောင်းအောင် ဖန်တီးနိုင်တယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။ တီဗီကပြသတဲ့ မြန်မာဇာတ်ကားနဲ့ နိုင်ငံခြားဇာတ်ကား တော်တော်များများမှာ ဆင်ဆာတွေကို မလိုအပ်တဲ့ နေရာတွေမှာ လိုက်ဖြတ်နေပေမယ့် ကိုရီးယားဇာတ်လမ်းတွဲတွေကတော့ တော်တော်များများက sensor free ထင်တာပဲဗျ။ ပြီးတော့ တစ်ချို့ နာမည်ကြီးမင်းသမီးတွေနဲ့ မော်ဒယ်တွေရဲ့ ရှိုးပွဲတွေမှာ ဝတ်စားတဲ့ပုံစံတွေဟာ လူတွေကို လမ်းမှားရောက်အောင် တွန်းပို့သလို ဖြစ်နေမှာပဲ စိုးမိပါတယ်ဗျာ။

အဲဒီမှာ …. ကျွန်တော်ပြောတဲ့ အတုမြင် အတတ်သင်တဲ့အကြောင်းက စပါတော့တယ်။

မိန်းခလေး တော်တော်များများဟာ သူတို့ကြည့်ဖူးတဲ့ ကိုရီးယားမင်းသမီးလေးတွေလို စကတ်ကို ပေါင်လယ် လောက်အထိ ခပ်တိုတိုဝတ်ထားရင် လူတွေငေးကြည့်မယ်အထင်နဲ့ ဝတ်လိုက်ကျတာ ကိုရီးယားမင်းသမီးတွေ တောင် ပြန်ပြီး ထိုင်ငိုရလောက်တယ်ဗျ။ ကျွန်တော့်အမြင် ပြောတာနော် …..။

ပြီးတော့ လိုင်းကားတိုးစီးကြ၊ တိုလွန်းတဲ့ စကတ်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မနဲလုံအောင် ဖုံးဖိကြ၊ သူတို့ကို  ကြည့်မိတဲ့လူတွေကိုလည်း မကျေနပ်တဲ့ပုံစံတွေနဲ့ ပြန်ကြည့်ကြ၊ ခက်တော့ နေပြီဗျနော်။ လူတွေမကြည့်, ကြည့်အောင် သက်သက်မဲ့ ဝတ်လာပြီးမှ ကြည့်တဲ့လူကို ဘုကြည့် ပြန်ကြည့်ခံရကိန်း ဆိုက်နေပြီဗျ။

ကြည့်မိတဲ့လူက မှားတာလား ….. ၊ မမြင်အပ်ရာတွေကို ဖော်ပြီးဝတ်ရဲတဲ့ သူတို့ကိုပဲ ချီးကျူးရမလားဘဲဗျ။ ကျောက်ခေတ်က လူတွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေလို အရှက်လုံဖို့ပဲ ဖုံးထားသလို ဖြစ်နေပြီဗျ။ အဲဒီလို များများဖော်ပြီး ဝတ်နိုင်လေ၊ လူတွေ ပိုပြီးစိတ်ဝင်စားမယ် ထင်လို့ ဝတ်ကျတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ယောက်ျားလေး တွေဆိုရင်လည်း ကိုရီးယားမင်းသားစတိုင် ဆံပင်ပုံစံအမျိုးမျိုး၊ လမ်းလျှောက်ပုံ ခပ်နွဲ့နွဲ့ပုံစံများနှင့်၊ တစ်ချို့ဆိုရင် ယောက်ျားလေးနှင့် မိန်းခလေး ခွဲရခက်လောက်အောင် ဖြစ်နေတာတွေ တွေ့ဖူးပါတယ်။

ကျွန်တော်သိသလောက်တော့ သူတို့ဆီက မိန်းခလေးများဟာ  ငယ်စဉ်အရွယ် ကျောင်းနေစဉ်ကတည်းက   စကတ်အတိုနှင့်၊ ကြီးပြင်းလာတော့လည်း ထိုသို့ပင် ဝတ်စားနေထိုင်ကြတာ တွေ့ရပါတယ်။ ဒါတွေဟာ သူတို့တွေအတွက် သမရိုးကျ ပုံမှန်ဝတ်ဆင်ခြင်းပါ။ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ လူနေမှုပုံစံနဲ့တော့ တော်တော်လေး ကွာခြားနေတာကို သတိပြုသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်ဗျ။

ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ အဓိကကျတဲ့ နိုင်ငံရေး၊ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ ပညာရေး၊ ကျန်းမာရေး အစရှိတဲ့ ဘက်ပေါင်းစုံမှ တိုးတက်ရမည့်အရာများ လွန်စွာနှေးကွေးလွန်းသည့်အချိန်မှာ အဝတ်အစား ပုံစံတစ်မျိုးတည်းသာ ခေတ်ရှေ့ပြေး ဝတ်ဆင်ဖို့ကိုသာ အသားပေးလွန်းလျှင် လူငယ်များအတွက် လမ်းမှားရောက်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်းများမှာ စိုးရွံ့မိပါတယ်ဗျာ……။ ကွာခြားလွန်းသည့် လူတန်းစားမညီမျှမှုတွေ၊ အတွေးအခေါ် နှင့် အမှား၊ အမှန် ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်း နည်းပါးမှု၊ ငွေကို တပ်မက်လွန်းသည့်အတွက် ငွေရလွယ်သည့် နည်းလမ်းကိုလိုက်မှု စသည်တို့ကလည်း မိန်းခလေးတစ်ယောက်ကို မှားယွင်းမှုတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်စေနိုင်တယ်လို့ ထင်မြင်မိတယ်ဗျ။

ဒီပုံစံအတိုင်းထက် နည်းနည်းလောက် ထပ်ပိုပြီး ခေတ်လွန်အောင် ဝတ်စားကြမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ပြောခဲ့တဲ့   -ာနိုင်ငံကို ရောက်သွားနိုင်တယ်ဗျနော်။ အရင်က မိန်းမကောင်း၊ မိန်းမပျက်ကို အဝတ်အစား၊ အနေအထိုင်ကို ကြည့်ပြီး ခွဲခြားလို့ရနိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ခွဲရခက်နေကြပြီဗျ။ ကျွန်တော့်အမြင်ကို ပြောတာနော်။

Gazettee ထဲမှာ အခု ဒီစာကိုဖတ်နေတဲ့ အစ်မ၊ ညီမတွေတော့ မပါလောက်ဖူးလို့ ထင်ပါတယ်နော်။ စာပေ ဗဟုသုတကို လေ့လာလိုက်စားတဲ့သူတွေက အခြေအနေ၊ အချိန်အခါကိုကြည့်ပြီး အဝတ်အစား၊ အနေအထိုင် ကို ချင့်ချိန်တတ်သူတွေ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့တွေဟာ အတုယူလောက်တဲ့အရာတွေကို အတုမြင် အတတ်သင်တာ ဖြစ်သင့်ပေမယ့် မလိုအပ်တဲ့ အရာတွေကိုတော့ ပယ်သင့်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်အတွက် ကိုယ်ရှုမြင်ရတဲ့ တစ်ခြားသူတွေရဲ့ မိသားစုအပေါ်  တန်ဖိုးထားတာ၊ အလုပ်မှာ တိုးတက်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုနဲ့ အချိန်နဲ့တပြေးညီ စွမ်းဆောင်နိုင်မှုတွေ၊ အခြား အတုယူလောက်တဲ့အရာတွေကို  အတုယူသင့်လှပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလူမျိုးတို့ရဲ့ ဝတ်စားနေထိုင်မှုပုံစံတွေကို တန်ဖိုးကျသွားအောင်၊ လူအထင်အမြင် သေးလောက်အောင် ဝတ်စားခြင်းမှ သင့်တင့်တဲ့ပုံစံမျိုးနဲ့ ဝတ်စားနေထိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုမွန်ကောင်း တောင်းပေးလိုက်ပါတယ် ခင်ဗျာ။

ကျွန်တော် တွေးမိတဲ့အတိုင်း ရှုထောင့်တစ်ခုမှ ရေးသားရခြင်းပါ။