တောင်ဒဂုံလိုင်စင်ရုံးကတောင်းချက်

ဂျူလိုင်လ(၃၀)ရက်က ကားဝှီးတက် ပျောက်လို့ ရဲစခန်းတိုင်ချက်။ယာဉ်ထိန်းရဲကပြစ်မှုကင်းထောက်ခံချက်တွေ နဲ့တောင်ဒဂုံ့ ကားလိုင်စင်ရုံးကို

သွားခဲ့ပါတယ်။စာရွက်စာတမ်းတွေကို စားပွဲအဆင့်ဆင့် ဖြတ်ပြီး ခရိုင်မှုးရုံးခန်းဝမှာ ကားလိုင်စင်နဲ့အထောက်အထားစာရွက် ကို စာရေးမတစ်ယောက်ကလက်ခံ ပြီး ခရိုင်မှုးအခန်းထဲကို ပို့ပေးပါတယ်။ အခန်းပြင်မှာထွက်စောင့်ရပါတယ်။ခဏနေတော့ကားနံပါတ် အော်ခေါ်ပါတယ်။ကျွှှန်တော်လဲ သိတတ်စွာနဲ့ တစ်ထောင်တန်လေးချပေးပါတယ်။ နေရာက ခရိုင်မှုးအထွက်စားပွဲမှာပါ။ စာရေးမလေးက  မော့ြ့ကည့် ခရိုင်မှုးက ငွေကောက်ခိုင်းတယ် အရင်က နှစ်သောင်း ခု တစ်သောင်းဘဲပေးပါလို့ပြောတော့ပြေစာရမလားလို့မေးရာ ပြေစာမပေးကြောင်းပြောပါတယ်။စာရွက်စာတမ်းတွေ နောက်ကျမှာစိုးလို့ ပေးခဲ့ရပါတယ်။ဝှီးတက်

ထုတ်ပေးတဲ့နောက်ဆုံးစားပွဲရောက်တော့ ၁၅၀ဝ တောင်းပြန်ပါတယ်။ ှဒီအဆင့်ထိရောက်ဖို့ တစ်ထောင် တွေ ပေးခဲ့ရတာကို ကြေနပ်ပါတယ်။ နောက်ဆုံးနှစ်နေရာက တောင်းတဲ့ ခရိုင်မှုးရုံးနဲ နောက်ဆုံးတောင်းတဲ့ စားပွဲကို မကြေလည်ပါ ။နောက်နေ့မှာ ခရိုင်မှုးရဲ့ဖုန်း ဝ၉၅၀၃၉၅၅၆ကိုဖုံးဆက်ပြီး မေးတော့ ပမာဏမပြောကြောင်း သဒ္ဒါကြေးလို့သာ ပြောကြောင်းဖြေပြီးဖုန်းပိတ်လိုက်ပါတယ်။တစ်သောင်းတောင်းခံလိုက်ရတာမကြေလည်ပါ။ တစ်စီ တစ်သောင်း တစ်နေ့ ဘယ်နှစ်စီးများရှိပါလိမ့်။ ခုဟာ လာတ်ယူတာမဟုတ်ဘဲ လာတ်တောင်းတာဖြစ်နေတော့ ဘယ်လို ပြင်သင့်ပါလိမ့်မလဲ။